jump to navigation

Σώπα, μὴ μιλᾶς (;) Οκτώβριος 28, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Κοινωνία, Λογοτεχνία - Ποίηση, Πολιτική , 1 comment so far

Πότε εἶναι πνευματικῶς ὠφέλιμο νὰ μιλᾶμε, νά ἐξεγειρόμαστε, νά διεκδικοῦμε τό δίκιο μας καί πότε νά σιωποῦμε;

Πότε ἡ σιωπή εἶναι ἔκφραση ταπείνωσης κι ὑπακοῆς καί πότε πρόφαση βολέματος κί ὑποταγῆς;

Πότε ἡ ἐξέγερση, ἡ διαμαρτυρία καί ἡ ἀντίσταση εἶναι καρπός ἐγωκεντρικοῦ θελήματος και πότε ἀγαπητική θυσία ὑπέρ τοῦ συνανθρώπου;

Ἐπίκαιρο, διαχρονικό ποίημα τοῦ Ἀζίζ Νεσίν (στό βίντεο μὲ τὴν μοναδική ἀπαγγελία τῆς Μαριέτας Ριάλδη).

 

Σώπα μη μιλάς!

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή
κόψ’ τη φωνή σου, σώπασε
κι επιτέλους
αν ο λόγος είναι άργυρος
η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια, οι πρώτες λέξεις
που άκουσα από παιδί
έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα
μού ‘λεγαν: «σώπα».
Στο σχολείο μού ‘κρυψαν την αλήθεια τη μισή
και μού ‘λεγαν: «εσένα τι σε νοιάζει; σώπα!»
Με φιλούσε το πρώτο αγόρι
που ερωτεύτηκα και μού ‘λεγε:
«κοίτα, μην πεις τίποτα, και…σώπα!»
Κόψ’ τη φωνή σου, μη μιλάς, σώπαινε.
Κι αυτό βάστηξε μέχρι τα είκοσί μου χρόνια.
Ο λόγος του μεγάλου, η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στα πεζοδρόμια
«τι σε νοιάζει, μού ‘λεγαν,
θα βρεις το μπελά σου – τσιμουδιά, σώπα».
Αργότερα φώναζαν οι προϊστάμενοι:
«μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, και σώπα».

Παντρεύτηκα κι έκανα παιδιά και τα ‘μαθα να σωπαίνουν.
Ο άντρας μου ήταν τίμιος κι εργατικός
κι ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή που του έλεγε «σώπα».
Στα χρόνια τα δίσεχτα οι γείτονες με συμβούλευαν:
«μην ανακατεύεσαι, πες πως δεν είδες τίποτα και σώπα».
Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμία ζηλευτή
μας ένωνε όμως το «σώπα».

Σώπα ο ένας, σώπα ο άλλος, σώπα οι επάνω, σώπα οι κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι κι οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσα μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του «σώπα»,
και μαζευτήκαμε πολλοί,
μια πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη
αλλά μουγκή!
Πετύχαμε πολλά και φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα
κι όλα πολύ εύκολα, μόνο με το «σώπα».
Μεγάλη τέχνη αυτή, το «σώπα».
Μάθε το στα παιδιά σου, στη γυναίκα σου, στην πεθερά σου
κι αν νιώθεις την ανάγκη να μιλήσεις, ξερίζωσε τη γλώσσα σου
και κάν’ την να σωπάσει.
Κόψ’την σύρριζα.
Πέταχ ‘την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο απ’ τη στιγμή
που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.
Δεν θα ‘χεις έτσι εφιάλτες, τύψεις κι αμφιβολίες.
Δεν θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου
και θα γλιτώσεις απ’ το βραχνά
να μιλάς χωρίς να μιλάς
να λες «έχετε δίκιο, είμαι με ‘σας».

Αχ, πόσο θα ‘θελα να μιλήσω ο κερατάς
και δεν θα μιλάς,
θα γίνεις φαφλατάς,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς.
Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ’ την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια. Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις
κόψε τη γλώσσα σου.

Για να ‘σαι τουλάχιστον σωστός
στα σχέδια και τα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και παροξυσμούς
κρατώ τη γλώσσα μου
γιατί νομίζω πως θα ‘ρθει η στιγμή
που δε θ’ αντέξω
και θα ξεσπάσω και δε θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω μ’ έναν φθόγγο
μ’ έναν ψίθυρο μ’ ένα τραύλισμα με μια κραυγή

που θα μου λέει: ΜΙΛΑ!

Αζίζ Νεσίν

Ο Αζίζ Νεσίν από τους πιο γνωστούς λογοτέχνες της Τουρκίας διεθνώς κι ένα από τα πιο φωτεινά μυαλά της γειτονικής χώρας γεννήθηκε το 1915 στη Χάλκη της Κωνσταντινούπολης.  Ασχολήθηκε με την σάτιρα, ο Αζίζ δεν δίστασε ποτέ να εκφράσει τις απόψεις του και να ασκήσει κριτική στο Τούρκικο κράτος. Ο Αζίζ μαζί με άλλους αριστερούς λογοτέχνες της Τουρκίας φυλακίσθηκαν αλλά ποτέ δεν λάκισαν, έγιναν άξιοι εκπρόσωποι της Τούρκικης λογοτεχνίας, συνεχίζοντας το έργο τους μέσα από τις φυλακές.

Τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις τόσο στη Τουρκία όσο και στο εξωτερικό, ανάμεσα στα βραβεία που του απονεμήθηκαν ήταν και αυτό της ελληνοτουρκικής φιλίας το «Αντί Ιπεκτσί». Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε 30 γλώσσες, μεταξύ αυτών και τα Ελληνικά.

Πηγή: History of Turkey

Εὐχαριστίες στήν ραδιοφωνική ἐκπομπή Ἑλληνοφρένεια (Real FM)

Ὅταν πεθαίνει ἕνα παιδί, πεθαίνει ἡ ἀνθρωπότητα (upd) Σεπτέμβριος 3, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ευρώπη, Κοινωνία, Πολιτική , add a comment

nekro-paidi

Όχι δεν πνίγηκε στην θάλασσα αλλά στην αδιαφορία μας. Στο ψεύτικο παραχαραγμένο Χριστιανισμό μας και στο πολιτισμό της παρακμής μας. Ας πάει τώρα κάποιος να ρωτήσει αυτό το παιδί, σε ποια φυλή και θρησκεία ανήκει. Γιατί εγώ βλέπω μονάχα ένα παιδί. Κι όταν πεθαίνει ένα παιδί, πεθαίνει η ανθρωπότητα.

π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος

πηγή

Υ.Γ.

papa-stratis-paidi

Ο μακαριστός παπα-Στρατής κρατά στην αγκαλιά του προστατευτικά το αδικοχαμένο αγοράκι και σπάει τους φράκτες της απανθρωπιάς. Συγκλονιστικό σκίτσο του Γιάννη Αντωνόπουλου.

Πηγή: John Antono

 

Όλοι Μαζί! Ιούνιος 28, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ευρώπη, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία, Κοινωνία, Πολιτική , add a comment

#ΟλοιΜαζι #Greferendum #dimopsifisma

oloimazi

Αναζητώντας μια Μεγάλη Ιδέα Ιούνιος 23, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία, Πολιτική , add a comment

kolokotronis-stoxos

Χρειαζόμαστε σήμερα μια νέα Μεγάλη Ιδέα που θα μας εμπνεύσει και ενώσει; Εάν ναι ποια μπορεί να είναι αυτή; Αναδημοσιεύουμε σχετικό άρθρο του Πολιτικού Επιστήμονα Κωνσταντίνου Χολέβα.

Η συγκινητική κοσμοσυρροή για την προσκύνηση του ιερού σκηνώματος της Αγίας Βαρβάρας και η επίσης σημαντική προσέλευση για την προσκύνηση της Παναγίας της Ιεροσολυμίτισσας στην Εξαρχία του Παναγίου Τάφου είναι γεγονότα, τα οποία πρέπει να εκτιμηθούν και να αξιολογηθούν σωστά. Αυτός ο λαός, παρά την οικονομική και κοινωνική κρίση δεν χάνει την Πίστη του, την ελπίδα του,  τον προσανατολισμό του. Ακουμπά στην Ορθοδοξία, στην Παράδοση, στην Ιστορία, στην κληρονομιά των προγόνων, παλαιοτέρων και νεωτέρων.

Είναι χρήσιμο να καταλάβουν όλοι οι κρατούντες και οι νομοθετούντες ότι ο λαός μας δεν έχει μόνον υλικές ανάγκες. Έχει και πνευματικές ανάγκες. Χρειάζεται σταθερά στηρίγματα, υπήνεμα αραξοβόλια, διψά για λόγο παρηγορίας και αισιοδοξίας. Σε πολύ δυσκολότερες καταστάσεις η Ορθόδοξη Χριστιανική Παράδοση και διδασκαλία, η εργατικότητα, η φιλομάθεια, ο άδολος πατριωτισμός και η συνείδηση της δοξασμένης καταγωγής μας έδωσαν όραμα και οδήγησαν σε αγώνες νικηφόρους.

Η σκοτεινή και καταπιεστική Τουρκοκρατία δεν μπόρεσε να αλλοιώσει το φρόνημα των Ελλήνων παρά τους εξισλαμισμούς, τα βασανιστήρια, τις ταπεινώσεις, τις αδικίες. Η Μεγάλη Ιδέα για την απελευθέρωση της Κωνσταντινουπόλεως και όλων των ελληνικών πληθυσμών αποτέλεσε διαρκές κήρυγμα ελευθερίας και βασίσθηκε στην Ορθοδοξία και στην Ιστορία μας. Η Ελληνορθόδοξη Μεγάλη Ιδέα εκφράσθηκε ποιητικά με την υπόσχεση προς την Παναγία ότι «πάλι δικά της θά’ναι». Ήταν μία Ιδέα με εδαφική έκφραση, αλλά κατά βάθος ήταν μία Ιδέα με πνευματικό, ηθικό και πολιτιστικό περιεχόμενο. Οι υπόδουλοι ποτέ δεν αποκόπηκαν από τις ελληνορθόδοξες ρίζες τους.

Όταν εισέβαλαν οι Ναζί ο Γιώργος Σεφέρης διηγείται ότι αυθόρμητα ο λαός της Αθήνας έκανε διαδήλωση στην οδό Σταδίου ψάλλοντας το κοντάκιο «Τη Υπερμάχω». Ενώ ο άλλος μεγάλος Νομπελίστας της ποιήσεώς μας, ο Οδυσσέας Ελύτης, διδάσκει: «Όταν σάς βρίσκουν αδελφοί τα δύσκολα, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη». Δηλαδή να αγαπάτε το Έθνος, την Ελευθερία και την Ελληνορθόδοξη κληρονομιά μας.

Σήμερα αυτός ο λαός έχει ανάγκη από μηνύματα αισιοδοξίας, αναζητεί εναγωνίως μία νέα μεγάλη Ιδέα. Όχι με περιεχόμενο εδαφικό, αυτή τη φορά, αλλά πολιτιστικό, εκπαιδευτικό. Σε μία περίοδο κατά την οποία βλέπουμε τους τζιχαντιστές να γυρίζουν την ανθρωπότητα πολλούς αιώνες πίσω και την Γαλλία να εισάγει στα σχολεία της το Ισλάμ εις βάρος των Αρχαίων Ελληνικών και των Λατινικών, πιστεύω ότι είναι ανάγκη να γίνει η πατρίδα μας Διεθνές Κέντρο μελέτης, προβολής και διαδόσεως των Αρχαίων Ελληνικών και των Ορθοδόξων Πατερικών κειμένων και αξιών. Δηλαδή να συγκεντρώνει επιστήμονες από όλον τον κόσμο για αυτόν τον ευγενή σκοπό.

Αυτή  θα μπορούσε να είναι η νέα Μεγάλη Ιδέα. Αρκεί να απαλλαγούμε από την ξενομανία και να πιστέψουμε στην Οικουμενικότητα της Ελληνορθόδοξης Παιδείας.

Εάλω η Κύπρος; (Πρωτοβουλία ενάντια στην Ενθάρρυνση των Εκτρώσεων) Ιούνιος 3, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Πολιτική, Τεκνογονία / Εκτρώσεις , add a comment

14.000 σφαγιασθέντα νήπια στο χέρι του Θεού

Πρόταση νόμου που θα νομιμοποιεί τις εκτρώσεις. Επείγουσα έκκληση συλλογής υπογραφών και αποστολής email διαμαρτυρίας

Λίγες μέρες μετά την επέτειο της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως, στην Κύπρο μας, προωθείται από ομάδα βουλευτών πρόταση νόμου, που θα επιτρέπει τις ελεύθερες και δωρεάν εκτρώσεις στα δημόσια νοσηλευτήρια χωρίς αιτιολόγηση μέχρι και τη 12η εβδομάδα της εγκυμοσύνης.

Η έκτρωση είναι φόνος εκ προμελέτης ανυπεράσπιστων παιδιών και οφείλουμε να αντιδράσουμε έντονα σε αυτόν τον δολοφονικό νόμο.  Επείγει να αντιδράσουμε άμεσα.

Σε πρώτη φάση :

(α) Υπογράφουμε στον ιστοτόπο
http://chn.ge/19cix56?recruiter=230201106 . Ενημερώστε όσους περισσότερους φίλους, συγγενείς και γνωστούς σας μπορείτε, για να υπογράψουν και εκείνοι.

(β) Στείλτε στον Πρόεδρο της Βουλής και στους βουλευτές που προωθούν αυτή την πρόταση νόμουηλεκτρονικό μήνυμα διαμαρτυρίας. 
γράφοντας:
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ. ΟΙ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΝΟΙ ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ!

ΔHΛΩNOYME ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ OTI ΔE ΘA ΔΩΣOYME ΞANA THN ΨHΦO MAΣ ΣE BOYΛEYTEΣ OI OΠOIOI ΘA ΨHΦIΣOYN YΠEP TΩN EKTPΩΣEΩN

Σας δίνουμε τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις του Προέδρου της Βουλής και των συγκεκριμένων βουλευτών:

Γιαννάκης Ομήρου, Πρόεδρος Βουλής  president@parliament.cy
Σκεύη Κουτρα-Κουκουμά  skoukouma@parliament.cy
Αθηνά Κυριακίδου  akyriakidou@parliament.cy
Στέλλα Κυριακίδου  skyriakidou@parliament.cy
Ρίκκος Μαππουρίδης  amappourides@parliament.cy
Ρούλα Μαυρονικόλα  rmavronikola@parliament.cy

Θερμή παράκληση, ΣΤΕΙΛΤΕ αυτά τα μηνύματα και προτρέψετε φίλους, γνωστούς και συγγενείς σας να στείλουν και εκείνοι. Η αδιαφορία αποτελεί συνενοχή στο έγκλημα των εκτρώσεων και στον αφανισμό του έθνους μας.

Πηγή: Ο Παιδαγωγός, Ιωάννα Ι.

Η Δύναμη του Θεάματος και η Εκκλησία Φεβρουάριος 8, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Πολιτική , 1 comment so far

ΤΟ ΘΕΑΜΑ, ΕΝΑ ΦΟΒΕΡΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΟΠΛΟ

Οι απόψεις του μαρξιστή Λέοντος Τρότσκυ για τη χρήση του θεάματος
εναντίον του εκκλησιασμού

xaroumeno-koino

Δημοσιεύουμε αποσπάσματα από άρθρο του περιώνυμου Ρώσου μπολσεβίκου και μαρξιστή Λέοντος Τρότσκυ  (1879-1940), ενός από τους ηγέτες της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, δευτέρου μετά τον Βλαδίμηρο Λένιν, σχετικά με τη δύναμη του θεάματος (συγκεκριμένα του κινηματογράφου, τότε) ως μέσου απομάκρυνσης του λαού από τον εκκλησιασμό.

Το άρθρο αυτό, «Η βότκα, η Εκκλησία και ο κινηματογράφος»,πρωτοδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Πράβντα» στις 12 Ιουλίου του 1923. Εμείς το δημοσιεύουμε αποσπασματικώς από αγγλική μετάφρασή του στο Διαδίκτυο (http://www.marxists.org/archive/trotsky/women/life/23_07_12.htm).

Το άρθρο είναι ενδεικτικό πολλών πραγμάτων, για ένα προσεκτικό ερευνητή της Νέας αντιχρίστου Εποχής (που ήδη άρχιζε με την είσοδο του 20ού αι.), ενδεικτικό της νοοτροπίας αλλά και των συνωμοτικών διεργασιών των εκάστοτε κυβερνητών, οι οποίες αποσκοπούν στη χειραγώγηση των πληθυσμών, αλλ’ επίσης ενδεικτικό και της πολύ ρηχής κατανόησης της Εκκλησιαστικής Λατρείας από τους εχθρούς της Εκκλησίας· σφάλμα που στοίχισε στους Μπολσεβίκους την ήττα τους από την Ρωσική Ορθοδοξία, όπως αποδεικνύει περίτρανα τα 20 τελευταία έτη η πανηγυρική επιστροφή της Εκκλησίας σε όλους τους τομείς του ρωσικού βίου.

Ο τηλεοπτικός «οχετός» στις μέρες μας, από τις χαμηλότερες εκφάνσεις του, την καλλιέργεια των σαρκικών και φονικών παθών, μέχρι και τις πλέον «ψυχικές» (Α΄ Κορ. 2,14) ή δαιμονικές, όπως είναι ο τυφλός ορθολογισμός και η μαγεία, επιβάλλει βαρύ φόρο ψυχικής απωλείας στην ανθρωπότητα. Γι αυτό δημοσιεύουμε το παρόν, προς γνώση και συναίσθηση του φοβερού κινδύνου και των μηχανισμών που όπισθεν της τηλεόρασης, του κινηματογράφου, του διαδικτύου και όλων των λοιπών διαύλων του θεάματος οργανώνουν τη συστηματική κατεδάφιση των ανθρωπίνων αξιών και την καλλιέργεια όλης της υποκουλτούρας της Νέας Τάξης Πραγμάτων και της Νέας Εποχής του Αντιχρίστου.

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

«Το θέμα της ψυχαγωγίας, σε αυτή τη σύνδεση, αποκτά εξαιρετικά αυξημένη σπουδαιότητα, όσον αφορά στην κουλτούρα και την παιδεία. Ο χαρακτήρας ενός παιδιού αποκαλύπτεται και διαμορφώνεται στο παιχνίδι του. Ο χαρακτήρας ενός ενήλικος εκφαίνεται  καθαρά στο παιχνίδι και τις ψυχαγωγίες του. Αλλά στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μιας ολόκληρης τάξης, όταν αυτή η τάξη είναι νεαρή και προοδεύει, όπως το προλεταριάτο, οι ψυχαγωγίες και το παιχνίδι πρέπει να κατέχουν διακεκριμένη θέση. Ο μεγάλος Γάλλος ουτοπικός μεταρρυθμιστής, ο Φουριέ, απορρίπτοντας τον χριστιανικό ασκητισμό και την καταπίεση κατά των φυσικών ενστίκτων, κατασκεύασε την “phalanstère” του (τις κοινότητες του μέλλοντος) επί της ορθής και λογικής αξιοποίησης και του συνδυασμού των ανθρωπίνων ενστίκτων και παθών. Αυτή είναι ιδέα βαθεία! Το κράτος της εργατικής τάξης δεν είναι ούτε πνευματικό τάγμα ούτε μοναστήρι. Εκλαμβάνουμε τους ανθρώπους όπως έχουν κατασκευαστεί εκ φύσεως και όπως έχουν μερικώς εκπαιδευθεί και μερικώς παραμορφωθεί από την παλαιά τάξη. Αναζητούμε ένα σημείο υποστήριξης σε αυτό το ζων ανθρώπινο υλικό, για την εφαρμογή του μοχλού του κόμματός μας και του επαναστατικού κράτους μας. Η επιθυμία για ψυχαγωγία, διασκέδαση, ξενάγηση και γέλιο, είναι η πιο νόμιμη επιθυμία της ανθρώπινης φύσης. Είμαστε ικανοί, και πράγματι υποχρεωμένοι, να δώσουμε στην ικανοποίηση της επιθυμίας αυτής μιαν υψηλότερη καλλιτεχνική ποιότητα, κάνοντας ταυτόχρονα την ψυχαγωγία ένα όπλο μαζικής εκπαίδευσης, απελευθερωμένο από την φρούρηση του παιδαγωγού και από την κουραστική συνήθεια να ηθικοποιεί

«Το πιο σημαντικό όπλο σχετικά, ένα όπλο που υπερέχει παντός άλλου, είναι σήμερα ο κινηματογράφος. Αυτός ο θαυμαστός νεωτερισμός του θεάματος, έχει  παρέμβει στην ανθρώπινη ζωή με μία επιτυχή ταχύτητα, που ποτέ δεν έχει μαρτυρηθεί στο παρελθόν. Στην καθημερινή ζωή των καπιταλιστικών πόλεων, ο κινηματογράφος έχει γίνει τόσο αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής, όσο και το μπάνιο, η μπυραρία, η εκκλησία και άλλοι αναφαίρετοι θεσμοί, επαινετοί ή μη. Το πάθος για τον κινηματογράφο είναι ριζωμένο στην επιθυμία για διασκέδαση, στην επιθυμία να δεί κανείς κάτι νέο και απρόοπτο, να γελάσει και να κλαύσει με τις δυστυχίες των άλλων ανθρώπων, όχι τις δικές του. Ο κινηματογράφος ικανοποιεί αυτές τις απαιτήσεις με ένα πολύ άμεσο, οπτικό, γραφικό και ζωντανό τρόπο, χωρίς να απαιτεί τίποτε από τους θεατές. Δεν απαιτεί καν να είναι αυτοί μορφωμένοι. Γι’ αυτό οι θεατές τρέφουν μια τόσο μεγάλη αγάπη για τον κινηματογράφο, αυτό το αστείρευτο σιντριβάνι εντυπώσεων και συναισθημάτων. Αυτό παρέχει ένα σημείο, και όχι απλώς ένα σημείο, αλλά μια τεράστια πλατεία, για την εφαρμογή των δικών μας σοσιαλιστικών εκπαιδευτικών ενεργειών».

«Το γεγονός ότι μέχρι τώρα, δηλαδή σε σχεδόν έξι χρόνια, δεν έχουμε αποκτήσει την κυριότητα του κινηματογράφου, δείχνει πόσο αργοί και απαίδευτοι είμαστε, για να μη πω ειλικρινά, ανόητοι. Αυτό το όπλο, που «κραυγάζει» για να χρησιμοποιηθεί, είναι το καλύτερο εργαλείο για προπαγάνδα: για τεχνική, εκπαιδευτική και βιομηχανική προπαγάνδα, προπαγάνδα κατά του αλκοόλ, υπέρ της υγιεινής, προπαγάνδα πολιτική, κάθε προπαγάνδα που θα θέλατε, μια προπαγάνδα που είναι προσβάσιμη στον καθένα, που είναι ελκυστική, που εισδύει στη μνήμη και μπορεί να γίνει πιθανή πηγή εισοδήματος».

« […] Μπορούμε να εξασφαλίσουμε αυτό το ασύγκριτο όπλο; Γιατί όχι; Η κυβέρνηση του Τσάρου, μέσα σε λίγα χρόνια, οργάνωσε ένα περίπλοκο δίκτυο κρατικών μπάρ. Η επιχείρηση απέφερε ετήσιο εισόδημα σχεδόν ενός δισεκατομμυρίου χρυσών ρουβλίων. Γιατί η κυβέρνηση των εργατών να μη ιδρύσει ένα δίκτυο κρατικών κινηματογράφων; Αυτός ο μηχανισμός ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης θα μπορούσε όλο και περισσότερο να εξελιχθεί σε αναφαίρετο κομμάτι του εθνικού βίου.Χρησιμοποιούμενο για την καταπολέμηση του αλκοολισμού, θα μπορούσε ταυτόχρονα να μετατραπεί και σε μία κερδοφόρο επιχείρηση. Είναι πρακτικό; Γιατί όχι; Φυσικά, δεν είναι εύκολο. Σε κάθε περίπτωση, θα ήταν περισσότερο φυσικό και περισσότερο ταιριαστό με τις οργανωτικές ενέργειες και ικανότητες ενός κράτους εργατών, απ΄ ότι, ας πούμε, μια προσπάθεια να επανασυστήσουμε το μονοπώλιο της βότκα».

«Ο κινηματογράφος ανταγωνίζεται όχι μόνο την ταβέρνα, αλλά επίσης και την εκκλησία. Και αυτός ο ανταγωνισμός μπορεί να αποβεί θανάσιμος για την εκκλησία, αν αναπληρώσουμε τον χωρισμό της εκκλησίας από το σοσιαλιστικό κράτος, με την συγχώνευση του σοσιαλιστικού κράτους με τον κινηματογράφο».

«Η θρησκευτικότητα στις ρωσικές εργατικές τάξεις πρακτικά δεν υπάρχει. Ουσιαστικά ποτέ δεν υπήρξε. Η Ορθόδοξη Εκκλησία ήταν καθημερινό έθος και κυβερνητικός θεσμός. Ποτέ δεν ήταν επιτυχής στο να διεισύσει βαθειά μέσα στη συνείδηση των μαζών, ούτε στο να αναμείξει τα δόγματα και τους κανόνες της με τα εσωτερικά συναισθήματα του λαού. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ο ίδιος: η απολίτιστη κατάσταση της παλαιάς Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένης της εκκλησίας της. Συνεπώς, όταν αφυπνισθεί πολιτιστικά, ο Ρώσος εργάτης εύκολα απορρίπτει την πτωχή εξωτερική του σχέση με την εκκλησία, μια σχέση που αναπτύχθηκε πάνω του από συνήθεια. Για τον χωρικό, σίγουρα, αυτό καθίσταται δυσκολότερο, όχι επειδή ο χωρικός έχει περισσότερο βαθειά και άμεσα εισέλθει στην εκκλησιαστική διδασκαλία – αυτό βεβαίως ποτέ δεν έγινε –  αλλ’ επειδή η αδράνεια και μονοτονία της ζωής του είναι στενά δεμένα με την αδράνεια και μονοτονία των εκκλησιαστικών πρακτικών».

Η σχέση του εργάτη με την εκκλησία (αναφέρομαι στον εκτός κόμματος εργάτη της μάζας) συγκρατιέται κυρίως από το νήμα της συνήθειας, ιδιαιτέρως της συνήθειας των γυναικών. Οι εικόνες ακόμη είναι κρεμασμένες στο σπίτι, επειδή υπάρχουν εκεί· οι εικόνες κοσμούν τους τοίχους· θα ήταν άδειο χωρίς αυτές· οι άνθρωποι δεν θα ήταν συνηθισμένοι σε αυτό. Ένας εργάτης δεν θα μπεί στον κόπο να αγοράσει καινούργιες εικόνες, αλλά δεν έχει και αρκετή θέληση να ξεφορτωθεί τις παλιές. Με ποιο τρόπο μπορεί να εορτασθεί η εορτή της άνοιξης παρά μόνο με Πασχάλιο γλυκό; Και το Πασχάλιο γλυκό πρέπει να ευλογηθεί από τον ιερέα, αλλιώς θα είναι απλά χωρίς νόημα. Ως προς τον εκκλησιασμό, οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν επειδή είναι θρησκευόμενοι· η εκκλησία είναι λαμπρά φωτισμένη, γεμάτη με άνδρες και γυναίκες ενδεδυμένους με τα καλύτερά τους ρούχα, η ψαλμωδία είναι καλή – ένα πεδίο κοινωνικο -αισθητικών έλξεων που δεν παρέχονται από το εργοστάσιο, την οικογένεια ή την καθημερινότητα του δρόμου. Πίστη δεν υπάρχει ή δεν υπάρχει καθόλου έμπρακτα. Οπωσδήποτε, δεν υπάρχει σεβασμός για τον κλήρο ή πίστη στη μαγική δύναμη του τελετουργικού. Αλλά δεν υπάρχει ενεργής θέληση να το καταστρέψει ολικά. Τα στοιχεία της διασκέδασης, της ευχαρίστησης και της ψυχαγωγίας παίζουν ένα μεγάλο ρόλο στα εκκλησιαστικά τελετουργικά. Με θεατρικές μεθόδους η εκκλησία ενεργεί πάνω στην όραση, την αίσθηση της όσφρησης (μέσω του θυμιάματος) και μέσω αυτών πάνω στην φαντασία. Η επιθυμία του ανθρώπου για το θεατρικό, επιθυμία να δεί και να ακούσει το ασύνηθες, το εκπληκτικό, η επιθυμία για ρήξη της συνήθους μονοτονίας της ζωής είναι μεγάλη και ανεξάλειπτη· επιμένει από την πρώιμη παιδική μέχρι την προχωρημένη γεροντική ηλικία. Αποσκοπώντας στην απελευθέρωση των κοινών μαζών από το τελετουργικό και τον εκκλησιαστικισμό, που αποκτήθηκαν από συνήθεια, δεν είναι αρκετή από μόνη της η αντιθρησκευτική προπαγάνδα. Φυσικά, είναι αναγκαία· αλλ’ η άμεση πρακτική επίδρασή της περιορίζεται σε μια μικρή μειοψηφία όσων είναι περισσότερο γενναίοι στο πνεύμα. Η πλειονότητα των ανθρώπων δεν επηρεάζονται από την αντιθρησκευτική προπαγάνδα· αλλά αυτό δεν είναι επειδή η πνευματική τους σχέση με τη θρησκεία είναι τόσο βαθειά. Αντιθέτως, δεν υπάρχει καμμία πνευματική σχέση· υπάρχει μόνο μια άμορφη, νωθρή, μηχανιστική σχέση, η οποία δεν έχει περάσει μέσα από τη συνείδηση· μια σχέση σαν αυτή του ξεναγούμενου οδοιπόρου, ο οποίος περιστασιακά δεν αρνείται να συμμετάσχει σε μια λιτανεία ή σε μια πομπώδη τελετή ούτε να ακούσει την ψαλμωδία ή να κινεί τα χέρια του».

«Ένα τελετουργικό άνευ νοήματος, που κείται στη συνείδηση σαν αδρανές φορτίο, δεν μπορεί να καταστραφεί από μόνη την κριτική· μπορεί να αντικατασταθεί από νέες μορφές ζωής, νέες ψυχαγωγίες, νέα και πιο πολιτισμένα θέατρα. Και πάλιν εδώ, οι σκέψεις στρέφονται στο πιο δυνατό – επειδή είναι το πιο δημοκρατικό – όργανο του θεάτρου: στον κινηματογράφο. Χωρίς να απαιτεί κλήρο ενδεδυμένο στόφα κ.λπ. ο κινηματογράφος ξεδιπλώνει επί της λευκής οθόνης θεατικές εικόνες μεγαλύτερης αποδοχής από εκείνες που παρέχει η πλουσιότερη εκκλησία – που έχει γίνει σοφή μέσω εμπειρίας χιλίων ετών – ή ένα τζαμί ή μια συναγωγή. Στην εκκλησία μόνο ένα δράμα εκτελείται, και πάντοτε ένα και το αυτό, μπαίνει χρόνος, βγαίνει χρόνος. Αλλά στον κινηματογράφο της γειτονιάς θα σου δείξουν τα Πάσχα των εθνικών, των Ιουδαίων και των Χριστιανών στην ιστορική τους διαδοχή και με την ομοιότητα του τελετουργικού τους. Ο κινηματογράφος ψυχαγωγεί, μορφώνει, βάλλει τη φαντασία με εικόνες και σε απελευθερώνει από την ανάγκη να διασχίσεις την πόρτα της εκκλησίας. Ο κινηματογράφος είναι ο μεγάλος ανταγωνιστής όχι μόνο της ταβέρνας, αλλά και της εκκλησίας. Ιδού ένα εργαλείο που πρέπει να εξασφαλίσουμε με οποιοδήποτε κόστος».

Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Διαφορετικό Ραντεβού για τις Εκλογές Ιανουάριος 21, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Πολιτική , 1 comment so far

Αναδημοσιεύουμε ενδιαφέρουσα πρόσκληση του Αμφοτεροδέξιου για «εικονική συνάντηση» το Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2015, 7.15μμ, την παραμονή των προσεχών εκλογών. Ακολουθεί ολόκληρη η πρόσκληση:

Όλη αυτήν την εβδομάδα θα «λυσσάξουν» να σε πείσουν να ψηφίσεις τους μεν ή τους δε

(αν δεν το έχουν ήδη κάνει & αν δεν σε έχουν ήδη πείσει για την αναγκαιότητα της ψήφου σου στη μια, την άλλη ή την παράλλη κατεύθυνση…)
Επειδή οι εκλογές ετούτες, φαίνεται πως θα΄ναι πολύ καθοριστικές για τον τόπο,

είπαμε να κανονίσουμε αυτό το «ραντεβού»…
Ολοκληρωμένα, η «αμφοτεροδέξια» πρόταση της εβδομάδας είναι η εξής:
Στις 7:15 το βραδάκι το Σάββατο που μας έρχεται, ζήτα συγνώμη για λίγο από την παρέα σου (ή μην πεις τίποτα σε κανέναν…), κλείσε την πόρτα πίσω σου &…πέσε στα γόνατα   μαζί με μας.

Να ζητήσουμε από τον Πάνσοφο Θεό, που μας αγαπάει περισσότερο απ΄όσο εμείς οι ίδιοι αγαπάμε τον εαυτό μας & την πατρίδα μας,
όχι τόσο να φωτίσει αυτούς που θα κυβερνήσουν
( θα το κάνει κι αυτό επεμβαίνοντας όταν «δεν πάει άλλο», το ξέρεις…),
αλλά να φωτίσει εμάς & όλους τους υπόλοιπους Έλληνες

(ή τελοσπάντων όσους ζουν σε αυτήν την πολύπαθη χώρα…) ποιους απ΄όλους αυτούς να ψηφίσουμε!!!
Είναι Ο Μόνος που μπορεί να γνωρίζει τι κρύβει ο καθένας μέσα του, ποιος λέει την αλήθεια,

ποιος έχει έστω την διάθεση να βοηθήσει πραγματικά τον τόπο &
ποιος είναι επικίνδυνος…
Πόση ώρα & με ποιες προσευχές;

Στην ευχέρεια & στην διάθεση του καθενός μας.
Δεν θα΄μαστε οι πρώτοι, που θα το κάνουμε.
Ο Άγιος Πορφύριος χρησιμοποιούσε τέτοιες καθορισμένες χρονικά προσευχητικές συναντήσεις με πνευματικά του παιδιά με απίστευτα αποτελέσματα!!!
Δες, για παράδειγμα, εδώ :
«Θα κάνεις προσευχή και συ και θα κάνω και γω την τάδε ώρα. Θα κάνουμε και οι δυο προσευχή γι’αυτόν…»
http://agiosgerontasporfyrios.blogspot.gr/p/blog-page_2.html

Και άσε τους υπόλοιπους
να βλέπουν τα exit polls…
θα γυρίσεις πίσω & συ, αλλά πιο ήρεμος
για το τελικό αποτέλεσμα…
Τι λες;

ΥΓ:

Η συγκεκριμένη ιδέα είναι εισήγηση του πνευματικού μας πατέρα π.Α…

Στις 7:15 είναι η καθιερωμένη μας συνάντηση κάθε Σάββατο,εδώ & πολλά χρόνια.Αυτό το Σάββατο όμως θα «συναντηθούμε αλλιώς»…
«Θα΄ρθεις;»

ο αμφοτεροδέξιος & οι συν αυτώ.-

Πηγή: Αμφοτεροδέξιος

Μη ξεχνάτε τα παιδιά Ιανουάριος 13, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Οικογένεια / Παιδί, Πολιτική , add a comment YouTube Preview Image

Στίχοι – Μουσική: Σταμάτης Μορφονιός

Δες,
αλλάξαμε δες
μεγαλώσαμε μα δεν ησυχάσαμε
κι ακόμα πιστεύουμε πως θα ησυχάσει ο καιρός
θα το βρούμε το φως
που ονειρευτήκαμε, που γυρέψαμε.

Στο κορμί μας επάνω να σπάσει αυτό το άγριο κύμα
για να έρχονται αύριο εδώ τα παιδιά
χωρίς φόβο να παίζουνε,
χωρίς φόβο να ερωτεύονται.

Δες,
ήμαστε ακόμα εδώ
κι όσα κι αν πάθαμε, όσα κι αν ζήσαμε
δεν βολευτήκαμε, δεν πουληθήκαμε φίλοι μου να
διψάμε ακόμα σα να ‘μαστε παιδιά
και επιμένουμε σα να ‘μαστε παιδιά
σ’ ένα πιο όμορφο κόσμο για να ‘ρθουν να τον βρουν τα παιδιά.

Χωρίς φόβο να αγαπηθούν τα παιδιά
χωρίς φόβο να ονειρευτούν τα παιδιά
και ας ματώσουμε γι’ αυτό χίλιες φορές ξανά και ξανά.
Ώσπου στο τέλος να τρομάξει αυτός ο κόσμος
ώσπου στο τέλος θα τρομάξει αυτός ο κόσμος
και θα ανοίξει μπροστά μας απέραντος σαν ευτυχία ο δρόμος
να ταξιδέψουν τα παιδιά
να αγαπηθούνε τα παιδιά
να ονειρευτούνε τα παιδιά.Μη ξεχνάτε τα παιδιά.
Ζητήστε συγγνώμη απ’ τα παιδιά.

Μη ξεχνάτε τα παιδιά.
Ζητήστε συγγνώμη απ’ τα παιδιά.
Ζητήστε συγγνώμη.

Συγγνώμη παιδιά.

Πες μου που είσαι Παντοδύναμε όταν μπαίνουνε παιδιά μες τη γη; Νοέμβριος 21, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ιστορία, Κοινωνία, Πολιτική , 7Σχόλια YouTube Preview Image

«Πάτερ ημών, εν τω μέσω πολλών προσευχών, φανερώσου!»

Τολμηρό τραγούδι του Σταμάτη Μορφονιού με αιχμηρό λόγο που σαν αυτοσχέδια προσευχή ζητά ευθέως απαντήσεις σε εύλογα ερωτήματα. Ποιος από εμάς τολμά να απαντήσει;

Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία (40 χρόνια μετά) Νοέμβριος 17, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Παιδεία / Εκπαίδευση, Πολιτική , add a comment YouTube Preview Image

Επίκαιρο, μελωδικό τραγούδι με ενδιαφέροντες στίχους που προβληματίζουν. Ακούστε το.

«Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία»

Στίχοι-Μουσική: Σταμάτης Μορφονιός

Σαράντα χρόνια μετά για ελευθερία ξανά να μιλάμε
Ποιος το περίμενε τότε μετά από τέτοια αυγή;