jump to navigation

H ευκολία της …διαγραφής Οκτώβριος 4, 2016

Posted by Αργυρώ Σταθερού in : Αταξινόμητα, Κοινωνία, Οικογένεια / Παιδί, Προσωπικά / Σκέψεις, Σχέσεις, Τεχνολογία / Διαδίκτυο , add a comment

cut-fold-road

Της Αργυρώς Σταθερού

Το να διαγράψει κάποιος ένα φίλο στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, το facebook ή το twitter είναι ό,τι πιο εύκολο. Πατάει δύο – τρία κλικ και όπως συνηθίζουν να λένε οι νέοι, «άντε γειά…»! Αναρωτιέται, όμως, κανείς αν αυτή η διαγραφή περιορίζεται στις επικοινωνίες με διαδικτυακές επαφές, ή επεκτείνεται στο νέο, σύγχρονο τρόπο γίγνεσθαι. Μήπως με την ίδια ταχύτητα και ευκολία που πιέζει κάποιος τα κλικ στο ποντίκι, «ξεπετάει» και τις σχέσεις του με τους ανθρώπους; Οι εμπειρίες της ζωής δείχνουν πως όσο δύσκολα κτίζονται οι ανθρώπινες φιλίες και σχέσεις, τόσο εύκολα γκρεμίζονται. Η εμπιστοσύνη και ο σεβασμός απαιτούν κόπο σε βάθος χρόνου για να εδραιωθούν και ένας κακός χειρισμός μπορεί να τα καταστρέψει όλα, κυριολεκτικά, σε μια στιγμή. Δεν παίρνει πολύ χρόνο στο σύγχρονο άνθρωπο, που κατά κόρον λειτουργεί σε ταχύτητες που συμβαδίζουν με αυτές της προηγμένης τεχνολογίας, να κόψει μια …σύνδεση. Μόνο που πίσω από ένα ηλεκτρονικό προφίλ κρύβεται ένας άλλος άνθρωπος και όχι ένας, ακόμα, λογαριασμός! Μία οντότητα με αισθήματα, παρελθόν, παρόν και μέλλον. Η διαγραφή μιας επαφής «ελαφριά τη καρδία» σημαίνει απόρριψη ενός προσώπου με διαδικασία «ψεκάστε – σκουπίστε – τελειώσατε» από το οπτικό μας πεδίο και εν κατακλείδι από το μυαλό μας. Ή τουλάχιστον, έτσι νομίζουν μερικοί, πως διαγράφοντας κάποιον από τη λίστα των φίλων τους θα διαγραφεί από το μυαλό και τη ζωή τους. Η καρδιά, όμως, όσο πληγωμένη, διεφθαρμένη κι αν είναι, σκουντάει το νου και αυτός θυμάται.

Τα παλιά χρόνια, όταν δεν υπήρχε η «προηγμένη», ηλεκτρονικού τύπου ενημέρωση μέσω του ίντερνετ, οι άνθρωποι και πάλι μάλωναν, χώριζαν και διέκοπταν φιλίες μακροχρόνιες. Αυτά, όμως, γίνονταν με σχετική ανωνυμία, κάποτε αθόρυβα και χωρίς οι εμπλεκόμενοι να «γίνονταν βούκινο» κοινοποιώντας και εκθέτοντας δημόσια τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους. Ίσως το πολύ – πολύ το μάθαινε η οικογένεια, η γειτονιά και ο μικρός, κοινωνικός περίγυρος που εμπλέκονταν αποκλειστικά μαζί τους. Ακόμα και τα δημόσια πρόσωπα μπορούσαν να έχουν μία ιδιωτική, προφυλαγμένη κατά κάποιο τρόπο ζωή, χωρίς τα φώτα της δημοσιότητας σε κάθε τους βήμα. Αυτό, πλέον, δεν ισχύει ούτε για τους διάσημους, ούτε για τους άσημους, ούτε για κανέναν, καθώς έγινε απόλυτα συνηθισμένη η δημόσια προβολή των πάντων.

Κάποτε κυκλοφορούσαν χαρακτηρισμένες «κουτσομπολίστικες» φυλλάδες (βάση περιεχομένου και κυρίως κοινωνικού ρεπορτάζ) και τώρα όλα τα ενημερωτικά μέσα αδιακρίτως, ακόμα και τα οικονομικά site, μάς τροφοδοτούν με όλων των ειδών, απόλυτα προσωπικές πληροφορίες, εικόνες και αφιερώματα που ξεπερνούν κάθε όριο ιδιωτικότητας, αηδιαστικού ή χυδαίου. Τα πρόσωπα εξευτελίζονται, οι συνήθειές τους, το σώμα τους, οι σχέσεις τους, τα λεγόμενα ή γραφόμενά τους προς τέρψη και διασκέδαση της μάζας που πρέπει να τα ξέρει όλα για όλους και ποτέ δεν ικανοποιείται, ούτε της κάνει εντύπωση πλέον και η πιο «κουφή» και ακραία είδηση, καθώς τα έχει δει και διαβάσει όλα! Ζούμε στην εποχή του απόλυτου ηθικού ξεπεσμού που προβάλλεται ως φυσιολογικός στην κάθε διαστροφή του, γιατί μας γίνεται τόση πλύση εγκεφάλου με περιττή υπερ-πληροφόρηση που, πλέον, σε τίποτα δεν αντιδράμε. (περισσότερα…)

Είναι Αυτή Ζωή για Παιδιά; Δεκέμβριος 28, 2013

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Οικογένεια / Παιδί , add a comment YouTube Preview Image

Στίχοι-Μουσική-Ερμηνεία: Πρεσβύτερος Σάββας Κυράζογλου

Η συγχώρεση δεν αλλάζει το παρελθόν αλλά «μεγαλώνει» το μέλλον Αύγουστος 10, 2013

Posted by Παναγιώτα in : Αταξινόμητα, Βίντεο, Γενικά, Κοινωνία, Οικογένεια / Παιδί , add a comment YouTube Preview Image

Πηγή: Συνοδοιπορία

Ω, ο πόλεμος, μαμά… Ιούνιος 2, 2013

Posted by Παναγιώτα in : Αταξινόμητα, Γενικά, Κοινωνία, Οικογένεια / Παιδί, Πολιτική , 2Σχόλια

Η ιστορία αυτής της φωτογραφίας πονά και συγκλονίζει. Πρόκειται για ένα
πραγματικό γεγονός το οποίο αποτυπώνεται μέσα από την ψυχή ενός παιδιού…
Το κοριτσάκι αυτό έχασε τη μητέρα του στον πόλεμο. Πήγε στο ορφανοτροφείο
για να μπορέσει να επιβιώσει.
Στην αυλή του ορφανοτροφείου ζωγράφισε τη μητέρα της με κιμωλία και
κουλουριάστηκε στην αγκαλιά της, όπως όταν ήταν έμβρυο.

Έβγαλε τα παπούτσια της, σαν να πατούσε κάτι ιερό, αποδεικνύοντας ότι η
αγάπη είναι ο πιο ιερός μας τόπος…!!!

Ευχαριστίες στη Ζωή Τ.

Ακολουθία Γάμου Ιανουάριος 16, 2013

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί, Σχέσεις , add a comment

γάμος ιερός ναός τριών ιεραρχών πανεπιστήμιο πατρών

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΓΑΜΟΥ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΕΠΙ ΜΝΗΣΤΡΟΙΣ ΗΤΟΙ ΑΡΡΑΒΩΝΟΣ

ΔΙΑΚΟΝΟΣ: Εὐλόγησον, Δέσποτα.

ΙΕΡΕΥΣ: Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε· νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

ΧΟΡΟΣ: Ἀμήν.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ: Ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

ΧΟΡΟΣ: μεθ᾿ ἑκάστην Δέησιν·Κύριε, ἐλέησον

ΔΙΑΚΟΝΟΣ: Ὑπὲρ τῆς ἄνωθεν εἰρήνης καὶ τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν ἡμῶν, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου, εὐσταθείας τῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν, καὶ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπὲρ τοῦ ἁγίου Οἴκου τούτου, καὶ τῶν μετὰ πίστεως, εὐλαβείας καὶ φόβου Θεοῦ εἰσιόντων ἐν αὐτῷ, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπὲρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (τοῦ δεῖνος), τοῦ τιμίου Πρεσβυτερίου, τῆς ἐν Χριστῷ Διακονίας, παντὸς τοῦ Κλήρου καὶ τοῦ Λαοῦ, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπὲρ τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ (τοῦ δε), καὶ τῆς δούλης τοῦ Θεοῦ (τῆς δε) τῶν νῦν μνηστευομένων ἀλλήλοις, καὶ τῆς σωτηρίας αὐτῶν, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπὲρ τοῦ παρασχεθῆναι αὐτοῖς τέκνα εἰς διαδοχὴν γένους, καὶ πάντα τὰ πρὸς σωτηρίαν αἰτήματα, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπὲρ τοῦ καταπεμφθῆναι αὐτοῖς ἀγάπην τελείαν, εἰρηνικήν, καὶ βοήθειαν, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπὲρ τοῦ φυλαχθῆναι αὐτοὺς ἐν ὁμονοίᾳ καὶ βεβαίᾳ πίστει, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπὲρ τοῦ εὐλογηθῆναι αὐτοὺς ἐν ὁμονοίᾳ καὶ βεβαίᾳ πίστει, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπὲρ τοῦ διαφυλαχθῆναι αὐτοὺς ἐν ἀμέμπτῳ βιοτῇ καὶ πολιτείᾳ, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὅπως Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν χαρίσηται αὐτοῖς τίμιον τὸν γάμον, καὶ τὴν κοίτην ἀμίαντον, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπὲρ τοῦ ῥυσθῆναι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης θλίψεως, ὀργῆς, κινδύνου καὶ ἀνάγκης, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ἀντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον, καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς, ὁ Θεὸς, τῇ σῇ χάριτι.

Τῆς Παναγίας, ἀχράντου, ὑπερευλογημένης, ἐνδόξου, δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου, καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, μετὰ πάντων τῶν ἁγίων μνημονεύσαντες, ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους, καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα.

ΧΟΡΟΣ: Σοί, Κύριε.

ΙΕΡΕΥΣ: Ὅτι πρέπει σοι πᾶσα δόξα, τιμὴ καὶ προσκύνησις, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

ΧΟΡΟΣ: Ἀμήν. (περισσότερα…)

Δραματική έκκληση για βοήθεια άστεγου μαθητή στην Κρήτη Ιανουάριος 11, 2013

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Οικογένεια / Παιδί , 3Σχόλια

άστεγος μαθητής ηράκλειο κρήτη facebook

Γροθιά στο στομάχι, είναι η ιστορία με πρωταγωνιστή έναν 18χρονο μαθητή του Εσπερινού Γυμνασίου Ηρακλείου, τον οποίο έβγαλε από το σπίτι ο πατέρας του την ημέρα που ενηλικιώθηκε.

Η συγκλονιστική ιστορία έγινε γνωστή, μέσα από την σελίδα του Γυμνασίου σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, όπου είχαν μάλιστα αναρτηθεί και επιπλέον στοιχεία, για την περιπέτεια του νεαρού που βρέθηκε άστεγος στα 18 χρόνια του.

»Καταλάβαμε πως η οικογένεια του, δεν ενδιαφέρεται για τον μαθητή, όταν μετά από ένα επεισόδιο που είχε στην υγεία του, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και ενώ επικοινωνήσαμε μαζί τους, ο πατέρας αδιαφόρησε πλήρως» δηλώνει στο flashnews.gr ο διευθυντής του σχολείου Αν. Τσεπαπαδάκης.

Όπως φαίνεται η -πολύτεκνη – οικογένεια, είχε γυρίσει από νωρίς την πλάτη στον 18χρονο. Όπως περιγράφει ο διευθυντής του σχολείου, πρόκειται για ένα σεμνό παιδί, χαμηλών τόνων που έχει όνειρα για τη ζωή παρά το γεγονός ότι σήμερα βρέθηκε άστεγος.

»Είναι εξαιρετικό παιδί, παρά τις δυσκολίες που έχει κληθεί να αντιμετωπίσει διαθέτει καλό χαρακτήρα και όνειρα. Θέλει να γίνει μάγειρας, του αρέσει πολύ. Ελπίζω να μπορέσουν εκείνοι που μπορούν να το υλοποιήσει» λέει ο κ. Τσεπαπαδάκης για το νεαρό.

Πηγή: Flashnews

Έκκληση ενίσχυσης πάσχοντος μαθητή Δεκέμβριος 3, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Οικογένεια / Παιδί , add a comment

'The sickness unto death'
Αναδημοσιεύουμε έκκληση από τον Σύλλογο Γονέων & Κηδεμόνων Γυμνασίου Καστριτσίου (Ρίου Πατρών) για βοήθεια πάσχοντος μαθητή.

—–

Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι,

Επικοινωνούμε μαζί σας για ένα ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα που υπάρχει στο σχολείο μας. Ένας συμμαθητής των παιδιών μας, μαθητής της Α΄ Γυμνασίου του σχολείου μας πάσχει από σοβαρή και ανίατη ασθένεια. Η οικογένεια, του υπό το βάρος των υποχρεώσεων, αντιμετωπίζει σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα, τόσο για την διαβίωση τους όσο και για την εξέλιξη της υγείας του παιδιού. Επίσης, το παιδί χρειάζεται άμεσα αιμοπετάλια για την ευτυχή εξέλιξη της κατάστασης του.

Για τους λόγους αυτούς θα θέλαμε να παρακαλέσουμε για τη συνδρομή όλων σας σε δυο κατευθύνσεις:

1. Όποιος επιθυμεί και έχει τη δυνατότητα να βάλει οποιοδήποτε ποσό σε ένα φάκελο και να το παραδώσει στην καθηγήτρια του σχολείου μας κ. Σωτηροπούλου. Εναλλακτικά έχουμε αριθμό τραπεζικού λογαριασμού στο όνομα της μητέρας του παιδιού, ο οποίος είναι διαθέσιμος, σε όποιον επιθυμεί να καταθέσει ποσό, μετά από επικοινωνία είτε με τη Διευθύντρια του σχολείου κ. Σαρμονικά (τηλ.: 2610-993995) είτε με τον Ταμία του Συλλόγου κ. Μαραζιώτη (τηλ.: 6944917279) είτε με ηλεκτρονική αλληλογραφία στη διεύθυνση του Συλλόγου (sygogyka@upatras.gr). Οποιοδήποτε ποσό θα βοηθήσει σημαντικά!

2. Όποιος μπορεί να γίνει δότης αιμοπεταλίων άμεσα (μπορείτε να ενημερώσετε και οποιονδήποτε άλλον νομίζετε στην Αθήνα) θα πρέπει να μεταβεί στην Αθήνα, στο Γενικό Νοσοκομείο Παίδων Αθηνών «Αγλαΐα Κυριακού». Για την αποφυγή άσκοπης μετάβασης στην Αθήνα, όποιος επιθυμεί, μπορεί να μεταβεί στην Αιμοδοσία οποιουδήποτε Νοσοκομείου, προκειμένου να κάνει τα πρώτα απαραίτητα τεστ για να κριθεί η καταλληλότητα του ως δότης αιμοπεταλίων.

Κάτω από τις σημερινές οικονομικές συνθήκες της χώρας μας, το ΔΣ του Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων του Σχολείου μας έλαβε ομόφωνα την απόφαση να οργανώσει τη μεταφορά κατά ομάδες και να καλύψει τα έξοδα μεταφοράς στην Αθήνα, οποιουδήποτε επιθυμεί να μεταβεί και να δωρίσει αιμοπετάλια, μέχρι την εξάντληση των αποθεματικών του ταμείου.

Ενημέρωση και λεπτομέρειες για τη δωρεά αιμοπεταλίων μπορείτε να βρείτε στις ιστοσελίδες:

http://bit.ly/UfEpz3

http://bit.ly/QSoVUX

http://bit.ly/TqDWJg

Όπως αντιλαμβάνεστε δεν δημοσιοποιούμε την ταυτότητα του παιδιού για ευνόητους λόγους. Όποιος επιθυμεί να μάθει λεπτομέρειες μπορεί να επικοινωνήσει με την Διευθύντρια του σχολείου μας κ. Σαρμονικά είτε προσωπικά είτε στο τηλέφωνο 2610-993995.

Παρακαλούμε θερμά για την ανταπόκριση σας.

Με εκτίμηση

Το ΔΣ του Συλλόγου

30/11/2012

Μια Άγνωστη Κινέζα Αγία Οκτώβριος 21, 2012

Posted by Παναγιώτα in : Γενικά, Κοινωνία, Οικογένεια / Παιδί, Τεκνογονία / Εκτρώσεις , 4Σχόλια
Η απίστευτη ιστορία της Κινέζας ρακοσυλλέκτριας Lou Xiaoying η οποία κατάφερε μέσα σε 40 χρόνια να σώσει και να αναθρέψει 30 εγκαταλελειμμένα μωρά!
Στην Κίνα, η βρεφοκτονία και η βρεφική εγκατάλειψη είναι σε τρομερή έξαρση λόγω των σκληρών πολιτικών μέτρων που επιτρέπουν μόνο ένα παιδί σε κάθε οικογένεια που ζει σε πόλη.
Έτσι οι Κινέζοι ωθούμενοι από τη φτώχεια και την τεράστια πολιτική πίεση αναγκάζονται να προβούν σε εγκατάλειψη μωρών εφόσον είναι τα δεύτερα της οικογένειας ή ακόμα και σε βρεφοκτονίες αν το πρώτο τους παιδί είναι κορίτσι. Νομίζουν ότι ένα αγόρι θα ανταποκριθεί καλύτερα στις οικονομικές ανάγκες της οικογένειας.
Τρομακτικά περιστατικά νεογέννητω
ν μωρών πεταμένων σε κάδους σκουπιδιών, είναι καθημερινό φαινόμενο. Πρόσφατα στα φώτα της δημοσιότητας ήρθε περιστατικό μικρού κοριτσιού το οποίο έφερε μαχαιριά στο λαιμό. (Ευτυχώς, στο μωρό μετά τη γενική κατακραυγή παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και τώρα βρίσκεται σε άριστη υγεία και στο δρόμο για την υιοθεσία).
Ποιος όμως γονιός έχων σώας τα φρένας μπορεί να προβεί σε τέτοιο έγκλημα; Δύσκολο να απαντηθεί. Γεγονός όμως είναι ότι το ανάλγητο κράτος προβαίνει ακόμα και σε υποχρεωτικές εκτρώσεις, όπως στην περίπτωση νεαρής κινέζας που την υπέβαλαν σε έκτρωση μια και δεν είχε να πληρώσει το πρόστιμο (ναι, πρόστιμο για την ανθρώπινη ζωή) και ύστερα της έβαλαν για τιμωρία στο κρεβάτι της σακούλα με το εκτρωμένο έμβρυο. Παγώνει ο νους και μόνο στη σκέψη, γιαυτό και δεν θα αναρτήσουμε τις σχετικές φωτογραφίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και σε κάνουν να νοιώθεις οργή και ντροπή που ανήκεις στο ανθρώπινο γένος.
Και πως μπορεί κανείς να αντισταθεί σε τόσο μεγάλες δυνάμεις;
Στον αντίποδα όλων αυτών, η υπέροχη 88χρονη πια, ρακοσυλλέκτρια Lou Xiaoying η οποία, παρέα με τον άντρα της κατάφεραν να σώσουν και να αναθρέψουν 30 μωρά χωρίς να τους πεθάνει κανένα! Πάμπτωχοι από χρήματα, πάμπλουτοι από αγάπη και ευδαιμονία!
Θέλοντας να τους προσφέρουν πραγματικά ό,τι καλύτερο μπορούσαν, φρόντισαν για την τροφή τους, το ρουχισμό τους, την ανατροφή τους αλλά και το πνεύμα τους, μεγαλώνοντας οι ίδιοι 4 από αυτά και δίνοντας τα υπόλοιπα σε άκληρους φίλους και συγγενείς ώστε να πάνε σχολείο και να ζήσουν όσο γίνεται καλύτερα.
«πήγαινα πάντα αιφνιδιαστικά στα σπίτια των παιδιών να ελέγξω πως περνάνε και πάντα φρόντιζα τις Κυριακές να είναι μαζί μου για να βγαίνουμε βόλτα στα δάση και τη φύση, ώστε να νοιώθουν την φροντίδα, την αγάπη και την προστασία που χρειάζονταν».
Η ιστορία της Λου ξεκίνησε το 1972 στους δρόμους της πόλης Jinhua όταν είχε βγει, κατά την καθημερινή συνήθειά της, να ψάξει για χρήσιμα αντικείμενα από τα σκουπίδια από τους κάδους. Εκεί μέσα, βρήκε πεταμένο ένα μικρό κοριτσάκι. Ο κίνδυνος αν την ανακάλυπταν θα ήταν μεγάλος, λέει η ίδια σε συνέντευξή της, στην κινέζικη εφημερίδα Yanzhao Metro Daily:
«Δεν το σκέφθηκα ούτε στιγμή. Θα είχε πεθάνει αν δεν την είχαμε πάρει να τη φροντίσουμε. Τότε ακριβώς κατάλαβα ότι αγαπάω τα παιδιά και θα ήθελα να τους προσφέρω ό,τι καλύτερο μπορούσα! Το να τη βλέπουμε να μεγαλώνει ήταν για μας μοναδικό! Όλα αυτά τα παιδιά χρειάζονται αγάπη και φροντίδα.
Είναι μοναδικά κι αξιαγάπητα ανθρώπινα όντα. Δεν το χωράει ο νους μου πως είναι δυνατόν κάποιοι να τα παρατάνε στα σκουπίδια… Η κόρη μου αυτή, είναι σήμερα 40 χρόνων κι έχει δικό της παιδί πια!»
Η καταπληκτική αυτή γιαγιά νοσηλεύεται σήμερα σε νοσοκομείο λόγω νεφρικής ανεπάρκειας, όπου την φροντίζουν και την περιβάλλουν όλα της τα παιδιά και αναπολεί:
«τον πιο μικρό μου γιο, τον Ζανγκ Γκιλιν που είναι σήμερα μόλις 7 χρονών, τον βρήκα πεταμένο σε έναν κάδο σκουπιδιών. Ήμουν τότε 82 χρονών. Πάρα πολύ μεγάλη για να αναθρέψω ένα ακόμη παιδί. Όμως δεν μπορούσα με τίποτε να τον αφήσω στο έλεος του Θεού. Τον κοίταζα και μου χαμογελούσε. Ήταν τόσο γλυκός! Ηταν αδύνατο να μην τον φροντίσω!
Τον πήρα λοιπόν στο σπίτι μας στην εξοχή (σ.σ. μια παράγκα που μπάζει από παντού, μέσα σε ένα δάσος) και τον φρόντισα και τον περιέθαλψα. Του έδωσα το όνομα Ζανγκ Γκιλιν που σημαίνει Σπάνιος και Πολύτιμος! Με βοήθησαν και τα μεγαλύτερα παιδιά μου στην ανατροφή του. τώρα πια είναι ένας απόλυτα υγιής και χαρούμενος νεαρός!
Ξέρω πως οι μέρες μου ίσως δεν είναι πολλές. Θα ήθελα όμως πριν φύγω να τον δω κι αυτόν να πηγαίνει στο σχολείο.»
Η Λου εκτός των υπολοίπων 30 παιδιών της έχει και μία βιολογική κόρη η οποία έχει εμπνευσθεί από τη μητέρα της και έχει αφιερώσει τη ζωή της στην αναζήτηση και την υποστήριξη εγκαταλελειμμένων παιδιών. Η ιστορία τους έχει ευαισθητοποιήσει ολόκληρη την Κίνα των χιλιάδων εγκαταλελειμμένων παιδιών, και το έργο της έχει βρει παντού επώνυμους και ανώνυμους μιμητές.
Η Λου έχει αποκτήσει δίκαια το προσωνύμιο «Επίγειος Άγγελος» και αποτελεί τη ζωντανή απόδειξη ότι δεν χρειάζεται να έχεις τίποτα απολύτως για να δώσεις αγάπη και φροντίδα. Κι ακόμα μεγαλύτερη απόδειξη ότι ο καθένας μας, από όποια θέση κι αν βρίσκεται μπορεί να γίνει διάβολος ή άγγελος.
Δική μας επιλογή.
ελληνική πηγή:  www.e-fungus.gr
αγγλική πηγή: http://www.dailymail.co.uk/news/article-2181017/Lou-Xiaoying-Story-Chinese-woman-saved-30-abandoned-babies-dumped-street-trash.html
Η απίστευτη ιστορία της Κινέζας ρακοσυλλέκτριας Lou Xiaoying η οποία κατάφερε μέσα σε 40 χρόνια να σώσει και να αναθρέψει 30 εγκαταλελειμμένα μωρά!

Στην Κίνα, η βρεφοκτονία και η βρεφική εγκατάλειψη είναι σε τρομερή έξαρση λόγω των σκληρών πολιτικών μέτρων που επιτρέπουν μόνο ένα παιδί σε κάθε οικογένεια που ζει σε πόλη.
Έτσι οι Κινέζοι ωθούμενοι από τη φτώχεια και την τεράστια πολιτική πίεση αναγκάζονται να προβούν σε εγκατάλειψη μωρών εφόσον είναι τα δεύτερα της οικογένειας ή ακόμα και σε βρεφοκτονίες αν το πρώτο τους παιδί είναι κορίτσι. Νομίζουν ότι ένα αγόρι θα ανταποκριθεί καλύτερα στις οικονομικές ανάγκες της οικογένειας.
Τρομακτικά περιστατικά νεογέννητων μωρών πεταμένων σε κάδους σκουπιδιών, είναι καθημερινό φαινόμενο. Πρόσφατα στα φώτα της δημοσιότητας ήρθε περιστατικό μικρού κοριτσιού το οποίο έφερε μαχαιριά στο λαιμό. (Ευτυχώς, στο μωρό μετά τη γενική κατακραυγή παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και τώρα βρίσκεται σε άριστη υγεία και στο δρόμο για την υιοθεσία).
Ποιος όμως γονιός έχων σώας τα φρένας μπορεί να προβεί σε τέτοιο έγκλημα; Δύσκολο να απαντηθεί. Γεγονός όμως είναι ότι το ανάλγητο κράτος προβαίνει ακόμα και σε υποχρεωτικές εκτρώσεις, όπως στην περίπτωση νεαρής κινέζας που την υπέβαλαν σε έκτρωση μια και δεν είχε να πληρώσει το πρόστιμο (ναι, πρόστιμο για την ανθρώπινη ζωή) και ύστερα της έβαλαν για τιμωρία στο κρεβάτι της σακούλα με το εκτρωμένο έμβρυο. Παγώνει ο νους και μόνο στη σκέψη, γιαυτό και δεν θα αναρτήσουμε τις σχετικές φωτογραφίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και σε κάνουν να νοιώθεις οργή και ντροπή που ανήκεις στο ανθρώπινο γένος.
Και πως μπορεί κανείς να αντισταθεί σε τόσο μεγάλες δυνάμεις;
Στον αντίποδα όλων αυτών, η υπέροχη 88χρονη πια, ρακοσυλλέκτρια Lou Xiaoying η οποία, παρέα με τον άντρα της κατάφεραν να σώσουν και να αναθρέψουν 30 μωρά χωρίς να τους πεθάνει κανένα! Πάμπτωχοι από χρήματα, πάμπλουτοι από αγάπη και ευδαιμονία!
Θέλοντας να τους προσφέρουν πραγματικά ό,τι καλύτερο μπορούσαν, φρόντισαν για την τροφή τους, το ρουχισμό τους, την ανατροφή τους αλλά και το πνεύμα τους, μεγαλώνοντας οι ίδιοι 4 από αυτά και δίνοντας τα υπόλοιπα σε άκληρους φίλους και συγγενείς ώστε να πάνε σχολείο και να ζήσουν όσο γίνεται καλύτερα.
«Πήγαινα πάντα αιφνιδιαστικά στα σπίτια των παιδιών να ελέγξω πως περνάνε και πάντα φρόντιζα τις Κυριακές να είναι μαζί μου για να βγαίνουμε βόλτα στα δάση και τη φύση, ώστε να νοιώθουν την φροντίδα, την αγάπη και την προστασία που χρειάζονταν».
Η ιστορία της Λου ξεκίνησε το 1972 στους δρόμους της πόλης Jinhua όταν είχε βγει, κατά την καθημερινή συνήθειά της, να ψάξει για χρήσιμα αντικείμενα από τα σκουπίδια από τους κάδους. Εκεί μέσα, βρήκε πεταμένο ένα μικρό κοριτσάκι. Ο κίνδυνος αν την ανακάλυπταν θα ήταν μεγάλος, λέει η ίδια σε συνέντευξή της, στην κινέζικη εφημερίδα Yanzhao Metro Daily:
«Δεν το σκέφθηκα ούτε στιγμή. Θα είχε πεθάνει αν δεν την είχαμε πάρει να τη φροντίσουμε. Τότε ακριβώς κατάλαβα ότι αγαπάω τα παιδιά και θα ήθελα να τους προσφέρω ό,τι καλύτερο μπορούσα! Το να τη βλέπουμε να μεγαλώνει ήταν για μας μοναδικό! Όλα αυτά τα παιδιά χρειάζονται αγάπη και φροντίδα. Είναι μοναδικά κι αξιαγάπητα ανθρώπινα όντα. Δεν το χωράει ο νους μου πως είναι δυνατόν κάποιοι να τα παρατάνε στα σκουπίδια… Η κόρη μου αυτή, είναι σήμερα 40 χρόνων κι έχει δικό της παιδί πια!»
Η καταπληκτική αυτή γιαγιά νοσηλεύεται σήμερα σε νοσοκομείο λόγω νεφρικής ανεπάρκειας, όπου την φροντίζουν και την περιβάλλουν όλα της τα παιδιά και αναπολεί:
«τον πιο μικρό μου γιο, τον Ζανγκ Γκιλιν που είναι σήμερα μόλις 7 χρονών, τον βρήκα πεταμένο σε έναν κάδο σκουπιδιών. Ήμουν τότε 82 χρονών. Πάρα πολύ μεγάλη για να αναθρέψω ένα ακόμη παιδί. Όμως δεν μπορούσα με τίποτε να τον αφήσω στο έλεος του Θεού. Τον κοίταζα και μου χαμογελούσε. Ήταν τόσο γλυκός! Ηταν αδύνατο να μην τον φροντίσω! Τον πήρα λοιπόν στο σπίτι μας στην εξοχή (σ.σ. μια παράγκα που μπάζει από παντού, μέσα σε ένα δάσος) και τον φρόντισα και τον περιέθαλψα. Του έδωσα το όνομα Ζανγκ Γκιλιν που σημαίνει Σπάνιος και Πολύτιμος! Με βοήθησαν και τα μεγαλύτερα παιδιά μου στην ανατροφή του. Τώρα πια είναι ένας απόλυτα υγιής και χαρούμενος νεαρός! Ξέρω πως οι μέρες μου ίσως δεν είναι πολλές. Θα ήθελα όμως πριν φύγω να τον δω κι αυτόν να πηγαίνει στο σχολείο.»
Η Λου εκτός των υπολοίπων 30 παιδιών της έχει και μία βιολογική κόρη η οποία έχει εμπνευσθεί από τη μητέρα της και έχει αφιερώσει τη ζωή της στην αναζήτηση και την υποστήριξη εγκαταλελειμμένων παιδιών. Η ιστορία τους έχει ευαισθητοποιήσει ολόκληρη την Κίνα των χιλιάδων εγκαταλελειμμένων παιδιών, και το έργο της έχει βρει παντού επώνυμους και ανώνυμους μιμητές.
Η Λου έχει αποκτήσει δίκαια το προσωνύμιο «Επίγειος Άγγελος» και αποτελεί τη ζωντανή απόδειξη ότι δεν χρειάζεται να έχεις τίποτα απολύτως για να δώσεις αγάπη και φροντίδα. Κι ακόμα μεγαλύτερη απόδειξη ότι ο καθένας μας, από όποια θέση κι αν βρίσκεται μπορεί να γίνει διάβολος ή άγγελος.
Δική μας επιλογή.
ελληνική πηγή:  e-fungus (Καθημερινοί άγγελοι ζουν ανάμεσά μας)
αγγλική πηγή: Daily Mail

Τα Χρέη του Ανθρώπου Αύγουστος 3, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Οικογένεια / Παιδί , add a comment

Παιδία μου! Ὁ ἄνθρωπος, διὰ νὰ φεύγῃ τὴν κακίαν, καὶ νὰ γείνη ἐνάρετος, ἔλαβεν ἀπὸ τὸν Θεὸν μερικὰ χρέη, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τὰ ἐκπληρόνη, διὰ νὰ λάβῃ τὴν εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ, καὶ νὰ ἀπολαύσῃ τὴν ἰδίαν του εὐδαιμονίαν· πρέπει λοιπὸν νὰ πληρόνετε καὶ σεῖς ταῦτα τὰ χρέη σας. Ἴσως δὲν σᾶς ἀρέσκει ἡ λέξις Χρέος· εἰς τοῦτον ὅμως τὸν κόσμον, κάθε ἄνθρωπος ἔχει χρέη· τὰ ἰδικά σας χρέη εἶναι νὰ ἀγαπάται τοὺς ὅσοι σᾶς κάμνουν καλὸν, νὰ ἦσθε φρόνιμοι, νὰ ἦσθε ὑπήκοοι· καὶ τὰ τῶν μεγαλητέρων σας χρέη εἶναι, νὰ σᾶς ὁδηγοῦν εἰς τὸ καλόν, νὰ σᾶς διδάσκουσι τὴν ἀρετὴν, καὶ νὰ σᾶς κάμνουν νὰ σπουδάζετε·
Ὁ ἄνθρωπος ἔχει χρέη πρὸς τὸν Θεὸν, διότι εἶναι πλάσμα του· ἔχει χρέη πρὸς τοὺς γονεῖς, διότι τὸν καταστένουν εὐτυχῆ· ἔχει χρέη πρὸς τοὺς ὁμοειδεῖς του, ἄν θέλη νὰ ζῇ μὲ αὐτούς· ταῦτα εἶναι τὰ χρέη τοῦ ἀνθρώπου – ἄς καθήσωμεν εἰς τὴν τράπεζαν.

Πηγή: Μαθήματα διά τους παίδας – τόμος Α (pdf) / Κωνσταντίνου Βαρδαλάχου, ΗΘΙΚΗ, Κεφάλαιον πρῶτον, Περὶ τῶν χρεῶν, καὶ τῆς τούτων διαιρέσεως

Θερμές ευχαριστίες στον Δημήτριο Δημ. για την εύρεση κι αποστολή του κειμένου

Νίκησα καρκίνο και «μισή» μήτρα! Ιούλιος 12, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί, Τεκνογονία / Εκτρώσεις , add a comment

τριαντάφυλλο μητέρα μητρότητα

Η 30χρονη Ελληνίδα διηγείται πώς κατάφερε να γίνει μητέρα

Από το «πω, πω, τι έπαθα, γιατί να με βρει εμένα τέτοιο κακό;», στη μάχη και τελικά στο «απολαμβάνω ένα δώρο Θεού, είμαι μια ευτυχισμένη χαζομαμά! Κρατώ στα χέρια μου το πρώτο μου παιδάκι.» Δεν το πίστευα ότι παρά την κατάστασή μου, χωρίς τράχηλο, κυοφορούσα. Έβλεπα την κοιλιά μου να μεγαλώνει και αναρωτιόμουν: «Αυτό συμβαίνει σε μένα;». Αργότερα, όταν πια ένιωθα το μωρό να κλωτσά μέσα μου, πείστηκα. Η χαρά μου τότε έγινε απερίγραπτη! Εδώ και λίγες μέρες απολαμβάνω ένα δώρο του Θεού, είμαι μια ευτυχισμένη χαζομαμά! Κρατώ στα χέρια μου το πρώτο μου παιδάκι.

Στο πρώτο άκουσμα, όταν οι γιατροί σου λένε ότι έχεις προχωρημένη κακοήθεια στον τράχηλο, σου έρχεται κεραμίδα. Λες το αυτονόητο, «πω, πω, τι έπαθα, γιατί να με βρει εμένα τέτοιο κακό;». Από την πρώτη στιγμή ωστόσο, πριν από δύο χρόνια, πίστεψα πως θα καταφέρω να το ξεπεράσω όλο αυτό. Μπόρεσα να το αντιμετωπίσω πιο ψύχραιμα, μόλις σκέφτηκα πως δεν είμαι και η μοναδική σ΄ όλο τον κόσμο που έρχεται αντιμέτωπη με κάτι τόσο άσχημο. Μπορεί στον καθένα, ανεξαρτήτως ηλικίας, να τύχει. Έπρεπε λοιπόν να μεταβώ σε ειδικό κέντρο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι γιατροί υποχρεώθηκαν να προχωρήσουν σε ριζική τραχηλεκτομή, αλλά και αφαίρεση λεμφαδένων. Ευτυχώς δεν επέλεξαν να αφαιρέσουν και τη μήτρα μου στο σύνολό της, ακριβώς για να μη μου στερήσουν τη δυνατότητα να μπορέσω να κάνω ένα παιδί.

Πάλευα με τον φόβο

Έβαζα για καιρό στην άκρη τις κακές σκέψεις για την υγεία μου. Προτιμούσα να παλεύω με το κυρίαρχο μέσα μου συναίσθημα, τον φόβο. Δεν ήξερα αν θα μπορούσα να φέρω αυτό το μωρό στον κόσμο. Στο μυαλό μου όμως δεν υπήρχε τίποτα άλλο παρά μόνο αυτή η επιθυμία μου, να γίνω πάση θυσία μητέρα! Πράγματι, τρεις μήνες αφότου επέστρεψα υγιής πια στην Ελλάδα, το πήρα απόφαση να κάνουμε επιτέλους πράξη με τον σύζυγό μου το όνειρό μας. Ανέκαθεν ήταν πιο ψύχραιμος από εμένα και τον είχα πάντα στο πλευρό μου. Το ίδιο και τους γονείς μου. Αλλά και ο γιατρός μου με στήριξε, εξαρχής. «Μην ανησυχείς, ό,τι και να γίνει παιδί θα κάνεις!», με εμψύχωνε, την ώρα που εγώ είχα το δικό μου, εμφανέστατο άγχος, για το αν θα μπορέσω τελικά να μείνω έγκυος με «μισή» μήτρα!

Υψηλού κινδύνου

Μόλις πια, δόξα τω Θεό, με την κατάλληλη ιατρική βοήθεια και την υποβοηθούμενη γονιμοποίηση, τα κατάφερα, τότε ήταν που το στρες και η φόρτισή μου κορυφώθηκαν: γνώριζα εκ των προτέρων ότι η εγκυμοσύνη μου θα ήταν υψηλού κινδύνου, πως θα χρειαζόταν να περάσω από πολλά ενδιάμεσα ψυχοφθόρα στάδια. Στο πρώτο δίμηνο ακόμα δεν είχα καταλάβει καλά καλά τι γινόταν, απλώς πρόσεχα τον εαυτό μου, όπως κάνουν όλες οι εγκυμονούσες. Όσο όμως το παιδί μεγάλωνε και εγώ έπαιρνα κιλά, ο γιατρός μου μού συνιστούσε να προσέχω ακόμα περισσότερο από μια συνηθισμένη έγκυο, ακριβώς λόγω της ιδιαίτερης κατάστασής μου. Από τότε όλα έγιναν εξαιρετικά δύσκολα για μένα, αφού έπρεπε πλέον να μην κυκλοφορώ καθόλου. Ουσιαστικά έμεινα κατ΄ οίκον όλο αυτό το διάστημα της εγκυμοσύνης μου, μονίμως ξαπλωμένη από τον έκτο μήνα, τον τελευταίο ενάμιση- ώσπου να γεννήσω με καισαρική- παρέμεινα στο νοσοκομείο. Αυτό ήταν και το λιγότερο που με απασχόλησε, το ίδιο κι ότι χρειάστηκε να αφήσω στην άκρη επί μήνες την κοινωνική μου ζωή και τη δουλειά μου.

Το τάμα

Τώρα πια, που σε λίγες μέρες θα επιστρέψουμε στο σπίτι μας, δεν μένει παρά να πάω να εκπληρώσω κι εγώ το τάμα μου στην Παναγία. Η πίστη με βοήθησε πολύ στη διάρκεια αυτής της μεγάλης περιπέτειας στην υγεία μου. Είναι αλήθεια πως θέλει χαρακτήρα, να το πάρεις απόφαση, να το παλέψεις: εσωτερική δύναμη που στο τέλος σε εκπλήσσει και εσένα, γιατί δεν πίστευες ότι θα την είχες μέσα σου! Αυτό θα ήθελα, αν μου επιτρέπεται, να πω τώρα που είμαι μια χαρά, απολύτως υγιής και δυνατή, και στις άλλες γυναίκες που αντιμετωπίζουν τον καρκίνο: να μη το βάζουν ποτέ κάτω, να μην κλονίζεται με τίποτα το ηθικό τους. Σήμερα η επιστήμη έχει προοδεύσει σε μεγάλο βαθμό. Κρίσιμο είναι και η ίδια η ασθενής να πιστέψει πως αξίζει πραγματικά να το προσπαθήσει περισσότερο. Η δική μου περίπτωση μαρτυρά αδιάψευστα πως τίποτα τελικά δεν είναι ακατόρθωτο! Προσωπικά, θέλω και το αγοράκι μου να είναι γερό, τυχερό σαν κι εμένα και τον πατέρα του τώρα. Η επιστήμη έχει προοδεύσει. Κρίσιμο είναι και η ίδια η ασθενής να πιστέψει πως αξίζει πραγματικά να το προσπαθήσει περισσότερο.

Από τις ελάχιστες περιπτώσεις σε όλο τον κόσμο

Η περίπτωση της «Μαρίας» μιας γυναίκας 30 ετών, πρώην καρκινοπαθούς, που ζει στην περιφέρεια και για λόγους κοινωνικούς δεν ήθελε να μιλήσει επώνυμα, είναι σπάνια διεθνώς. Κατάφερε, δίχως τράχηλο, να γεννήσει και πιθανότατα είναι η πρώτη στην Ελλάδα. Την παρακολούθησαν σε όλη αυτή την περίοδο ο γυναικολόγος ενδοκρινολόγος κ. Εμμανουήλ Καπετανάκης, ο γιος του Βασίλης και η υπόλοιπη ομάδα τους. «Είναι λίγες, μετρημένες παγκοσμίως μέχρι τώρα οι παρόμοιες εγκυμοσύνες γυναικών, δηλαδή που ξεπέρασαν οριστικά, χωρίς μεταστάσεις, την κακοήθη νόσο που εμφάνισαν και μπόρεσαν να γεννήσουν. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως ακόμα και γυναίκες στις οποίες έχει διαγνωστεί καρκίνος στο γεννητικό σύστημά τους είναι τελικά σε θέση με την κατάλληλη χειρουργική επέμβαση, ιατρική θεραπεία και συνεχή παρακολούθηση να τεκνοποιήσουν, χωρίς να διακινδυνέψουν την υγεία τους. Μπροστά τους, ωστόσο, έχουν να ξεπεράσουν τρία εξίσου δύσκολα στάδια: σε πρώτη φάση να υπερνικήσουν χειρουργικά το εμπόδιο της ίδιας της νόσου.

Κατόπιν, να μείνουν έγκυοι χωρίς τράχηλο παρά μόνο με τη μήτρα τους, με υποβοηθούμενη γονιμοποίηση. Και τρίτον, αυτή η εγκυμοσύνη τους να προχωρήσει ομαλά μέχρι τέλους, πράγμα κρίσιμο και σπάνιο, γιατί συνήθως οι γυναίκες αυτές αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο αποβολών ή άλλων επιπλοκών, παίρνουν φάρμακα ακριβώς για να τις αποφύγουν», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Εμμανουήλ Καπετανάκης. Μετά και την ευτυχή κατάληξη στην προκειμένη πρόσφατη περίπτωση που ανέλαβε, ο ίδιος έχει κάθε λόγο να νιώθει ικανοποίηση: «Σήμερα η γυναίκα αυτή έχει πετύχει κάτι που αρχικά φάνταζε πάρα πολύ δύσκολο. Στον καρκίνο του τραχήλου συνήθως αφαιρείται τελείως και η μήτρα, οπότε αποκλείεται η δυνατότητα για τεκνοποίηση. Προσωπικά, έχω κάνει χιλιάδες περιστατικά, είκοσι χρόνια τώρα, αλλά όχι κάτι αντίστοιχο προηγουμένως. Ήταν, λοιπόν, και για μένα ένα προσωπικό στοίχημα, που ευτυχώς κερδήθηκε!»

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Πηγή: BeStrong.org.gr – 09.04.12