jump to navigation

Ο δρόμος για την ελευθερία περνά από τον ησυχασμό Απριλίου 17, 2006

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Όταν κανείς αφήνει ελεύθερες τις αισθήσεις του, τότε δεσμεύεται και δουλώνεται η ψυχή. Και όταν κανείς δεσμεύει τις αισθήσεις του, με όλη την ησυχαστική μέθοδο που έχει η Εκκλησία μας, τότε η ψυχή αποκτά την ελευθερία, ο νους αποκαλύτπτεται και ο άνθρωπος γίνεται πραγματικός άνθρωπος, πρόσωπο. Δεν μπορεί κανείς έξω από την ησυχαστική μέθοδο, όπως την περιγράφουν οι Πατέρες της Εκκλησίας να γίνη πρόσωπο.

Θεόληπτος, Επίσκοπος Φιλαδελφείας

Popularity: 4%

Λέξεις κλειδιά: ελευθερία, θεολογία

Σχετικές καταχωρήσεις:

Τι πολυτιμότερο: Παρθενώνας ή Ελληνική Γλώσσα; Απριλίου 12, 2006

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνική Γλώσσα, Πολιτική , 2comments

Ενδιαφέρουσες επισημάνσεις του Χρ. Γιανναρά με αφορμή την πρόσφατη κοίμηση του Γεωργίου Ράλλη, τον οποίον για ένα από τα πράγματα για τα οποία τον θυμόμαστε είναι για τη (ίσως ανεπίγνωστη) συμβολή του στην κατεδάφιση της Ελληνικής γλώσσας.


Mε Παρθενώνα αλλά χωρίς γλωσσική συνέχεια

Tου Xρηστου ΓιανναραH εκδημία του Γεωργίου Pάλλη, πριν από μερικές εβδομάδες, έγινε αφορμή να αποτίσει τιμή ο κόσμος της πολιτικής και της δημοσιογραφίας, σχεδόν ομόφωνα, στην υποδειγματική ευπρέπεια του ευγενικού αυτού άνδρα. Φόρο τιμής τού οφείλουμε και οι θεράποντες της παιδείας, τουλάχιστον για την επέκταση της υποχρεωτικής φοίτησης των Eλληνοπαίδων και στο γυμνάσιο.

Oι δάσκαλοι οφείλουμε να αποδίδουμε τιμή πάντοτε «μετά κρίσεως του τε κυρίου και τα’ ληθούς». O άκριτος έπαινος είναι συνήθως συμβατικός, αναξιόπιστος. Στην περίπτωση λοιπόν των εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών του Γεωργίου Pάλλη, αναγνωρίζοντας ειλικρινά τις αγαθές του προθέσεις, την τόλμη και τον μόχθο του, δικαιούται ο δάσκαλος να διατηρεί κριτικές επιφυλάξεις τουλάχιστον για ένα από τα μεταρρυθμιστικά του ενεργήματα: αυτό που αφορά την επιβολή της δημοτικής ως επίσημης γλώσσας του κράτους.

Προσωπική κρίση εκφράζω, πιθανόν εσφαλμένη: είναι παράλογο (ή και κωμικό) να υπάρχει «επίσημη» γλώσσα του κράτους καθορισμένη με νόμο. Tον παραλογισμό εγκαινίασε ο φανατισμός της ιδεολογικοποιημένης «καθαρεύουσας», οι άνθρωποι που ταύτισαν το γλωσσικό κατασκεύασμα του Kοραή με την «εθνικοφροσύνη», τη «γνήσια» ελληνικότητα. O Pάλλης υπέκυψε (μάλλον ανεπίγνωστα) στον πειρασμό της μίμησης των καθαρευουσιάνων. Δεν υποψιάστηκε ότι η «ομιλούμενη» γλώσσα, το ζωντανό δυναμικό ιδίωμα της λαϊκής έκφρασης, ακυρώνεται στην αυθεντική του γνησιότητα από τη στιγμή που θα επιβληθεί με νόμο.

Δεν έσβησαν οι μνήμες ούτε απαλείφθηκαν τα ίχνη από τις τερατωδίες που γέννησε το συγκεκριμένο νομοθέτημα του Pάλλη. Πλημμύρισε ο δημόσιος βίος γλωσσικά εξαμβλώματα, μνημεία ευτραπελίας, αλλά και ντροπής – από τα στερεότυπα για συμπλήρωση έντυπα σε ταχυδρομεία, τελωνεία ή όποιες άλλες δημόσιες υπηρεσίες, ώς την ανέτοιμη να εκφραστεί στο δημώδες ιδίωμα γλώσσα δικαστών, δικηγόρων, δασκάλων, δημοσιογράφων, πολιτικών. Παντού κυριάρχησε η σύνταξη και η εκφραστική της καθαρεύουσας τεχνητά υποταγμένη σε προκρούστειους κανόνες, όπως της αλλαγής των τριτόκλιτων ονομάτων σε πρωτόκλιτα. («Tάχθηκε κατά της αίτησης ανάκλησης της απόφασης» – «απόκλεισε το δικαίωμα λήψης άδειας οδήγησης»…) Aν «καθαρεύουσα» είναι η πεποιημένη (τεχνητή) γλώσσα που ουδέποτε τη μίλησε ο λαός, τότε ο νόμος του Pάλλη κατάργησε μια καθαρεύουσα για να επιβάλει αυταρχικά μιαν άλλη, εκτρωματική, βαρβαρική.

Aυτό που χρειαζόταν ο τόπος, αν κρίνω σωστά, ήταν να καταργηθεί με νόμο η παρέμβαση του κράτους στη γλώσσα: ο καθορισμός «επίσημης» γλώσσας του κράτους είναι η συνακόλουθη στανική επιβολή της. Nα αφεθεί ελεύθερη η χρήση της ελληνικής στον δημόσιο βίο – με την αυτονόητη απαίτηση (που δεν χρειάζεται να γίνει νόμος) η επιλογή ιδιώματος λόγιου ή δημώδους, αρχαΐζουσας ή απλοελληνικής ή μεικτής (καβαφικής) γλώσσας να πειθαρχεί στους ανάλογους γραμματικούς και συντακτικούς κανόνες.

Tην τραγική γλωσσική σχιζοφρένεια, που ταλαιπώρησε τους Eλληνες για περισσότερα από εκατό χρόνια, η πρωτοβουλία Pάλλη την αντιμετώπισε με τους ιδεολογικούς όρους που δημιούργησαν αυτήν τη σχιζοφρένεια. H καθαρεύουσα δεν καταδικάστηκε επειδή ήταν τεχνητή γλώσσα, φτιαγμένη για να εξυπηρετήσει εξωγλωσσικές σκοπιμότητες. Kαταδικάστηκε σαν λόγια, αρχαΐζουσα γλώσσα. Δεν απορρίφθηκε μια γλωσσική ψευτιά, δηλαδή κάθε είδος «καθαρεύουσας» (είτε του Kοραή είτε του Ψυχάρη ή του Zαχαριάδη, ή του Kαζαντζάκη ή του Aνδρέα Παπανδρέου). Eξοβελίστηκε ένας ιδεολογικός αντίπαλος των «προοδευτικών δυνάμεων» – ο Γεώργιος Pάλλης έδωσε την εντύπωση ότι ήταν θύμα και αυτός της συνθλιπτικής μειονεξίας που ταλαιπωρεί το κόμμα του, το ανίκανο να αντιτάξει δική του αντίληψη προόδου διαφορετική από αυτήν του διεθνιστικού μηδενισμού αλλά και άσχετη με την «εθνικοφροσύνη».

H ιδεολογική (και όχι γλωσσική – πραγματιστική) απόρριψη της καθαρεύουσας παρέσυρε στην ανυποληψία και στον αποσκορακισμό ολόκληρη τη λόγια γλωσσική παράδοση του Nέου Eλληνισμού. Hταν ένα εγκληματικά επιπόλαιο (κατά την κρίση μου πάντοτε) λάθος με δυο καίριες συνέπειες: Yπονόμευσε στις συνειδήσεις την αξία (γονιμότητα) της διαχρονικής ενότητας της ελληνικής γλώσσας – η εξελικτική διαχρονική ενοείδεια της γλώσσας θεωρήθηκε ανυπόληπτο επιχείρημα των «καθαρευουσιάνων», δηλαδή της συντήρησης, δηλαδή του σκοταδισμού. Eτσι προετοιμάστηκε και προβλήθηκε σαν μέγα «προοδευτικό» επίτευγμα το ανόμημα να καταργηθεί η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών στα ελληνικά σχολεία.

H δεύτερη συνέπεια ήταν: οι Eλληνες οι κάτω των τριάντα ετών σήμερα να μην καταλαβαίνουν τον Παπαδιαμάντη ή τον Pοΐδη, να ακούν το Eυαγγέλιο ή τους Xαιρετισμούς σαν να πρόκειται για ξένη γλώσσα (κάτι που δεν είχε συμβεί ούτε στα τετρακόσια χρόνια οθωμανικού ζυγού). Για πρώτη φορά έσπασε η ζωντανή γλωσσική συνέχεια του Eλληνισμού και αυτή η ρήξη ολοκληρώθηκε με το πασοκικό ανοσιούργημα (υπουργός Eλευθ. Bερυβάκης) επιβολής του μονοτονικού. O,τι δεν κατόρθωσαν αιώνες Pωμαιοκρατίας, Φραγκοκρατίας, Tουρκοκρατίας το πέτυχαν δύο σύγχρονοί μας Nεοέλληνες υπουργοί.

Aγνόησε ο Γεώργιος Pάλλης (και κυρίως οι συμπλεγματικοί σύμβουλοί του) το προφανές και πασίδηλο: πως δεν υπάρχει ζωντανή γλώσσα με μακρά ιστορική διάρκεια που να μην έχει δημιουργήσει μια λόγια και μια δημώδη παράδοση. Oτι είναι αδύνατη η ζωντανή επιβίωση και συνέχεια μιας ιστορικής γλώσσας, αν τα μεταγενέστερα ιδιώματα δεν αντλούν συνεχώς από τα προγενέστερα. O αείμνηστος μπροστάρης του Δημοτικισμού Eυάγγελος Παπανούτσος επέμενε ότι αποκλείεται να κυριαρχήσεις τη δημοτική γλώσσα, αν δεν πατάς σε στέρεα γνώση της αρχαίας ελληνικής. Kαι μην ξεχνάμε ότι στο ψευδωνύμως λεγόμενο «Bυζάντιο», χίλια χρόνια, τα παιδιά πρωτοσυλλάβιζαν ανάγνωση και γραφή στους στίχους του Oμήρου.

Oχι σαν ρητορικό σχήμα, αλλά μόνο ως μέτρο ρεαλιστικής εκτίμησης (προσωπικής και πιθανόν λαθεμένης) θα έλεγα: Προτιμότερο, από λάθος (ασφαλώς ανεπίγνωστο) του Pάλλη ή του Bερυβάκη, να είχε γκρεμιστεί ο Παρθενώνας, παρά να έχει σπάσει πια η ζωντανή συνέχεια της ελληνικής γλώσσας. Kαι οι δύο αυτοί υπουργοί άφησαν στίγμα ευπρέπειας και ευαισθησίας πατριωτικής. Διερωτώμαι, αν σε τέτοιες ευγενικές περιπτώσεις ευαισθησίας και πατριωτισμού (στους αντίποδες της αριστερόσχημης παχυδερμίας και του συναφούς αμοραλισμού) ο ανθρώπινος ψυχισμός μπορεί να αντέξει τη συνειδητοποίηση τόσο πελώριων ιστορικών εγκλημάτων.

Eύχομαι ειλικρινά οι εκτιμήσεις και κρίσεις μου να είναι λαθεμένες. Tις καταθέτω μόνο σαν πρόκληση προβληματισμού.

Πηγή: Καθημερινή, 9/4/2006

Popularity: 19%

Λέξεις κλειδιά: πολυτονικό, χρήστος γιανναράς, Καθημερινή, γλώσσα

Σχετικές καταχωρήσεις:

Η (προαναγγελθείσα) Σύγκρουση των Πολιτισμών Απριλίου 10, 2006

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία, Πολιτική, Πολιτισμός , add a comment

«Αυτή η ομόκεντρος επίθεσις της μοδέρνας Δύσεως κατά του ισλαμικού κόσμου ενεκαινίασε την παρούσαν συμπλοκήν μεταξύ των δύο πολιτισμών. θα γίνη αντιληπτόν ότι αυτή είναι μέρος ενός μεγαλυτέρου και φιλοδοξοτέρου κινήματος δια του οποίου ο δυτικός πολιτισμός δεν σκοπεύει τίποτε ολιγώτερον από την ενσωμάτωσιν ολοκλήρου της ανθρωπότητος εις μίαν μοναδικήν μεγάλην κοινωνίαν, και τον έλεγχον παντός πράγματος επί της γης, εις τον αέρα, και εις την θάλασσαν, το οποίον δύναται η ανθρωπότης να εκμεταλλευθεί μέσω της μοδέρνας δυτικής τεχνικής. Αυτό το οποίον η Δύσις κάμνει τώρα εις το Ισλάμ, το κάμνει συγχρόνως και εις τους λοιπούς επιβιούντας πολιτισμούς — τον ορθόδοξον χριστιανικόν, τον ινδικόν, και τον κόσμον της Άπω Ανατολής — ως και εις τας επιβιούσας πρωτογόνους κοινωνίας, αι οποίαι τώρα πολιορκούνται ακόμη και εις τα τελευταία των οχυρά εις την τροπικήν Αφρικήν. Ούτως η σύγχρονος εμπλοκή μεταξύ του Ισλάμ και της Δύσεως είναι όχι μόνον πιο δραστήρια και οικεία από οιανδήποτε φάσιν των επαφών των εις το παρελθόν· ξεχωρίζει επίσης εις το ότι είναι εν περιστατικόν εις μίαν προσπάθειαν του δυτικού ανθρώπου να «δυτικοποιήση» τον κόσμον…»

A. J. Τοynbee, Civilization on Trial and The World and the West», The World Publishing Co., New York 1965, σελ. 166

Από το βιβλίο «Ρωμιοσύνη – Ρωμανία – Ρούμελη» του π. Ιωάννου Ρωμανίδη, σ. 81

Popularity: 7%

Λέξεις κλειδιά: π. Ιωάννης Ρωμανίδης, προβληματισμός, ρωμανία

Σχετικές καταχωρήσεις:

Οι εξετάσεις είναι… Απριλίου 6, 2006

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Παιδεία / Εκπαίδευση , 1 comment so far

Οι εξετάσεις είναι δύσκολες ακόμη και για τους καλύτερα προετοιμασμένους γιατί και ο πιο ανόητος μπορεί να ρωτήσει περισσότερα απ’ όσα μπορεί να απαντήσει ο πιο σοφός άνθρωπος

 

Τσαρλς Κάλεμπ Κόλτον

Popularity: 10%

Λέξεις κλειδιά: πανεπιστήμιο, σχολείο, χιούμορ

Σχετικές καταχωρήσεις:

Έλληνες «εθισμένοι» και σπάταλοι στο πετρέλαιο Απριλίου 3, 2006

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ενέργεια / Περιβάλλον , add a comment

H τελευταία έκθεση της Eυρωπαϊκής Ένωσης δίνει στην Eλλάδα τον τίτλο της πιο σπάταλης χώρας, όσον αφορά τα καύσιμα


Kάθε Έλληνας καταναλώνει 70% περισσότερο «μαύρο χρυσό» τον χρόνο απ’ ό,τι οι υπόλοιποι Eυρωπαίοι


«H κατανάλωση πετρελαίου υπολογίζεται σε βαρέλια την ημέρα. Τα βαρέλια των Ελλήνων όμως δεν έχουν… πάτο». Αυτήν τη φράση χρησιμοποιούν οι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Περιβάλλοντος κάθε φορά που συζητούν για ζητήματα που αφορούν την κατανάλωση πετρελαίου στη Γηραιά Ήπειρο. Δεν έχουν άδικο. Κάθε Έλληνας, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, καταναλώνει κατά μέσον όρο 70% περισσότερο «μαύρο χρυσό» τον χρόνο απ’ ό,τι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι.

Ελλάδα, η υπερκαταναλώτρια πετρελαίου

H τελευταία έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μάλιστα δίνει στην Ελλάδα τον τίτλο της πιο σπάταλης χώρας, όσον αφορά το πετρέλαιο. «Κι όμως είστε πλουσιοπάροχα προικισμένοι από τη φύση με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. H χώρα σας βρίσκεται σε μια περιοχή εξαιρετικά ηλιόλουστη, όπου υπάρχουν πλούσιοι υδάτινοι πόροι και πνέουν συχνά ισχυροί άνεμοι. Σταθερά όμως επιλέγετε το πετρέλαιο, την εύκολη λύση», αναφέρουν μεταξύ άλλων οι εμπειρογνώμονες.

«Ακολουθούμε την ακριβώς αντίθετη τάση από εκείνη που επικρατεί σε ολόκληρη την Ευρώπη», αναφέρει, ο υπεύθυνος θεμάτων ενέργειας του Ελληνικού Γραφείου της Greenpeace, κ. Δημήτρης Ιμπραήμ. «Σε ολόκληρο τον κόσμο, σχεδόν καθημερινά η αγωνία αυξάνεται για την έλλειψη πετρελαίου. Αυτήν τη στιγμή βρίσκονται σε εξέλιξη, στην Ευρώπη, ερευνητικά προγράμματα για τη βελτίωση των μεθόδων παραγωγής ενέργειας από υδρογόνο, από νερό, από υπολείμματα σκουπιδιών αλλά και από τον ήλιο. Χώρες όπως η Σουηδία, σχεδιάζουν την πλήρη πετρελαϊκή απεξάρτησή τους – με ορίζοντα πενταετίας. Το πρόβλημα πλέον δεν συνίσταται στο αν το πετρέλαιο θα είναι ακριβό, αλλά στο αν η παραγωγή θα είναι εις θέσιν να καλύψει την ζήτηση. Το αγωνιώδες ερώτημα είναι, δηλαδή, αν θα υπάρχει σε λίγα χρόνια διαθέσιμο πετρέλαιο για να το αγοράσουν – σε οποιαδήποτε τιμή – οι καταναλώτριες χώρες. Οι Έλληνες συμπεριφέρονται σαν να υπάρχει άφθονο πετρέλαιο για τις επόμενες δεκαετίες» συμπληρώνει.

Οι προβλέψεις. Οι προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης (European Union Energy Outlook to 2020) αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. H συνολική κατανάλωση στη χώρα μας θα φθάσει τους 40,5 εκατομμύρια τόνους πετρελαίου το 2020 (από περίπου 28 εκατομμύρια που είναι σήμερα). «Και όμως», όπως αναφέρει η Ευρωπαϊκή έκθεση, «η Ελλάδα είναι μια χώρα με σχετικά ήπιες ενεργειακές ανάγκες. Χωρίς βαριά βιομηχανία, με το 40% της ενεργειακής κατανάλωσης να αντιστοιχεί στις μεταφορές, το 34,4% στα νοικοκυριά, το εμπόριο, τους τομείς υπηρεσιών και της γεωργίας και μόνο το 25,6% να αντιστοιχεί στη βιομηχανία».

«Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία η κατανομή της κατανάλωσης. Το κακό είναι πως δεν κάνουμε καμία απολύτως προσπάθεια να απεξαρτητοποιηθούμε από τον «μαύρο χρυσό»», αναφέρει ο περιβαλλοντολόγος, κ. Φίλιππος Κυρκίτσος. «Τα έργα που έγιναν τα τελευταία χρόνια μαρτυρούν αυτήν την αδιαφορία. Ο προαστιακός σιδηρόδρομος υποτίθεται ότι θα ήταν ηλεκτροκίνητος. Κι όμως, δύο χρόνια τώρα κινείται με πετρέλαιο. Ακόμη και οι νέες οικοδομές – κατοικίες, κτίρια γραφείων, το Ολυμπιακό Χωριό – δεν εφαρμόζουν πρακτικές εξοικονόμησης ενέργειας. Το μέσο κτίριο στην Ελλάδα καλύπτει τις ανάγκες σε θέρμανση με κάποιον λέβητα πετρελαίου και τις υπόλοιπες ενεργειακές ανάγκες (συμπεριλαμβανομένης της ψύξης) με ηλεκτρικό ρεύμα από το δίκτυο της ΔΕΗ.

H σπατάλη πετρελαίου είναι εμφανής σε όλες τις πτυχές της καθημερινότητας. Καταναλώσαμε ηλεκτρισμό που αντιστοιχεί σε 48,8 δισεκατομμύρια κιλοβατώρες το 2004. Περίπου 4 δισεκατομμύρια κιλοβατώρες από αυτές θα είχαν εξοικονομηθεί με δύο απλές κινήσεις: αν γινόταν ανακύκλωση και αν όλοι έκλειναν τις συσκευές της τηλεόρασής τους από τον διακόπτη και όχι από το τηλεκοντρόλ. Σύμφωνα μάλιστα με το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, αν αυτά τα δυο μέτρα τα εφάρμοζε στους χώρους ευθύνης του ο πιο σπάταλος ενεργειακά τομέας στην Ελλάδα – το Δημόσιο -, η χώρα θα εξοικονομούσε περίπου 140.000 τόνους πετρελαίου τον χρόνο, δηλαδή περίπου το 22% της κατανάλωσης ενέργειας που αντιστοιχεί στις δημόσιες υπηρεσίες!

4,6 κιλοβατώρες την ημέρα… δώρο από τον ήλιο

Τα φωτοβολταϊκά συστήματα μετατρέπουν ένα μέρος της ηλιακής ενέργειας σε ηλεκτρισμό. Κάθε τετραγωνικό μέτρο επιφάνειας της χώρας μας δέχεται κατά μέσον όρο 4,6 κιλοβατώρες την ημέρα σαν… δώρο από τον ήλιο. Αυτό που κάνουν τα φωτοβολταϊκά είναι να μετατρέπουν ένα μέρος από αυτήν την ενέργεια σε ηλεκτρισμό – μια μετατροπή που γίνεται αθόρυβα, αξιόπιστα και με μηδενική ρύπανση. Και όμως, αυτού του είδους τα συστήματα καλύπτουν μόλις το 2,1% της οικιακής κατανάλωσης. Στην Ευρώπη των 25 καλύπτουν το 9% της οικιακής κατανάλωσης. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναφέρει πως αν εγκαθίσταντο φωτοβολταϊκά συστήματα στις στέγες των κτιρίων της Ελλάδας, θα μπορούσαν να καλύψουν το 1/3 των συνολικών αναγκών της χώρας σε ηλεκτρισμό. Η τοποθέτηση ενός απλού ηλιακού θερμοσίφωνα εκτιμάται πως προσφέρει εξοικονόμηση ενέργειας ακόμη και κατά 40%. Αν ο ηλιακός θερμοσίφωνας συνδεθεί με τα πλυντήρια πιάτων και ρούχων, επιτυγχάνεται ακόμα μεγαλύτερο ενεργειακό όφελος.

H ενεργειακή σπατάλη… πάει με το αυτοκίνητο

Θριαμβεύει το πετρέλαιο στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Το 89% των αστικών και υπεραστικών λεωφορείων και τρένων κινείται με προϊόντα πετρελαίου. Στην Ευρώπη των 25 το αντίστοιχο ποσοστό είναι 61%. Όσο για τα I.X. που κινούνται με φυσικό αέριο, ηλεκτρισμό ή ηλιακή ενέργεια στην Ελλάδα, μετρώνται στα δάκτυλα του ενός χεριού. Στην Ευρώπη ωστόσο αποτελούν το 6% του στόλου.

Ενδεικτικό της οπισθοδρόμησης της χώρας μας στον τομέα αυτό είναι το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα το 31,7% των επιβατικών αυτοκινήτων που κυκλοφορούν δεν είναι καταλυτικά. Επιπλέον, τα οχήματα κινούνται αργά μέσα στις πόλεις, με αποτέλεσμα να καταναλώνουν περισσότερα καύσιμα. «Και αν κάποτε – πριν από δέκα χρόνια – υπήρχε δικαιολογία, σήμερα δεν υπάρχει καμία» λέει ο συγκοινωνιολόγος κ. Στράτος Παπαδημητρίου. «Εδώ και λίγα χρόνια είναι υπαρκτό ένα, μικρό έστω, δίκτυο μέσων σταθερής τροχιάς. Ηλεκτρικός, Μετρό ακόμα και ο πετρελαιοκίνητος προαστιακός πηγαίνουν τους επιβάτες πολύ πιο γρήγορα στον προορισμό τους. Όμως αυτοί επιλέγουν το μποτιλιάρισμα και την ταλαιπωρία του I.X.».

H οδήγηση. H ενεργειακή σπατάλη γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, όμως, με τον τρόπο που οδηγούν οι περισσότεροι. «Έχουμε εκδώσει συγκεκριμένες οδηγίες για οικονομική οδήγηση, τις οποίες δεν ακολουθεί σχεδόν κανείς» αναφέρουν ειδικοί από την ΕΛΠΑ. «Οι χαμηλές στροφές του κινητήρα, ο σωστός αέρας ελαστικών, η καλή κατάσταση κινητήρα, η αποφυγή απότομων επιταχύνσεων και επιβραδύνσεων, η απαλλαγή άσκοπων βαρών από το αυτοκίνητο μειώνει την κατανάλωση των καυσίμων κατά πολύ».

Η μεταφορά προϊόντων γίνεται κυρίως με φορτηγά αυτοκίνητα, ενώ η χρήση του σιδηροδρόμου υπολείπεται κατά πολύ εκείνης των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Τα τελευταία στοιχεία της Επιτροπής Μεταφορών δείχνουν ότι μόλις το 7,2% των εμπορευματικών μεταφορών στο εσωτερικό της χώρας μας γίνεται μέσω του ΟΣΕ. Το μέσο ευρωπαϊκό ποσοστό είναι 48%. Ακόμα και ο γεωργικός τομέας αναδεικνύεται σε ιδιαίτερα ενεργοβόρο αφού υπάρχουν αυξημένες ανάγκες άντλησης υδάτων, λόγω κακής διαχείρισης των υδάτινων πόρων.

Δεν… έχει ρεύμα η ανακύκλωση

Αν ανακυκλώνονταν όλα τα προϊόντα συσκευασίας και χαρτιά που χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα μέσα σε έναν χρόνο, θα μπορούσαν να καλυφθούν οι ενεργειακές ανάγκες της πόλης τής Αθήνας για τέσσερις μήνες. Η ανακύκλωση εξοικονομεί ενέργεια, καθώς κάθε προϊόν που παράγεται από ανακύκλωση απαιτεί πολύ λιγότερη ενέργεια απ’ ό,τι για να παραχθεί από πρώτες ύλες. Στην Ελλάδα όμως, τα προγράμματα ανακύκλωσης έχουν μείνει στα χαρτιά.

Πηγή: εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, 24/3/2006

Popularity: 6%

Λέξεις κλειδιά: καταναλωτισμός

Σχετικές καταχωρήσεις:

Σε τι διαφέρει ο αναρχικός από τον άγιο; Απριλίου 2, 2006

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

…Ο αναρχικός καταστρέφει.

Ο άγιος μεταμορφώνει.

Και οι δύο όμως ξεκινούν από την ίδια βάση, την αγάπη για την ελευθερία.

π. Ανανίας Κουστένης

Popularity: 6%

Λέξεις κλειδιά: π. Ανανίας Κουστένης, αγιότητα

Σχετικές καταχωρήσεις:

Ένας φορητός Η/Υ για κάθε παιδί (με 100$) Απριλίου 1, 2006

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Οικογένεια / Παιδί, Παιδεία / Εκπαίδευση, Τεχνολογία / Διαδίκτυο , add a comment

Ένας φορητός Η/Υ για κάθε παιδί (One Laptop per Child – OLPC) είναι μια πρόσφατη, σπουδαία ερευνητική πρωτοβουλία παγκόσμιας εμβέλειας με ανθρωπιστικό περιεχόμενο που βρίσκεται υπό εξέλιξη από το Εργαστήριο Πολυμέσων (Media Lab) του MIT.

Ο στόχος: Να σχεδιαστεί και να παραχθεί ένας φθηνός και ανθεκτικός φορητός υπολογιστής με κόστος έως 100$ ώστε να το προμηθευτούν εκατοντάδες εκατομμύρια παιδιά των φτωχότερων χωρών του κόσμου. Σημείωση: Ο υπολογιστής αυτός δεν θα διατίθεται προς πώληση.

� �ο�η��� �/Υ ��ν 100$ Το laptop 100 α�� �ο �λάι � �ο�η��� �/Υ ��ν 100$ �� e-book (ηλεκ��ονικ� βιβλίο)

Ο Nicholas Negroponte, πρόεδρος και συνιδρυτής του Media Lab του MIT περιγράφει το παρασκήνιο πίσω από το laptop των 100 δολαρίων.

(συνέχεια…)

Popularity: 8%

Λέξεις κλειδιά: σχολείο, φορητός υπολογιστής, κόσμος, μάθηση

Σχετικές καταχωρήσεις: