Πόσα λέει η ελιά, πόσα ακούει ο λαγός… Ιουνίου 24, 2006
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Οικογένεια / Παιδί, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 5comments
Ήταν μια ελιά γέρικη μα γιομάτη καρπούς. Αφουγκραζόταν τον αγέρα κι έλεγε παραμύθια και όσα της μηνούσε ο αγέρας ο φίλος της.
Όλοι στο δάσος την άκουγαν και κυρίως ο περίεργος λαγός, που όλα ήθελε να τα μαθαίνει. Ώσπου μια μέρα ήρθε και στάθηκε κοντά στην ελιά Εκείνος. Και είπε πράγματα που πρώτη φορά ακούστηκαν στη γη. Και έτσι έπαψε η ελιά να λέει παραμύθια κι έλεγε μονάχα τα λόγια που Εκείνος είπε.
Έτσι έγινε κι άρχισε η ιστορία.
Η ιστορία που τον κόσμο έμελλε ν’ αλλάξει.
Ένα βιβλίο της βραβευμένης συγγραφέως Γαλάτειας Γρηγοριάδου-Σουρέλη, Παιδική Λογοτεχνία από εκδόσεις Πατάκη.
Popularity: 9%
Λέξεις κλειδιά: παραμύθι, γαλάτεια γρηγοριάδου-σουρέληΣχετικές καταχωρήσεις:
Μαθήτρια – μαμά;! Ιουνίου 23, 2006
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Οικογένεια / Παιδί, Παιδεία / Εκπαίδευση, Σχέσεις, Τεκνογονία / Εκτρώσεις , 1 comment so farΒιβλιοπρόταση: Αλίκη, η μικρή μαμά
Η Αλίκη είναι μαθήτρια της τρίτης Λυκείου που θα κλείσει σε τρεις μήνες τα δεκαοχτώ, κι ετοιμάζεται πυρετωδώς για τις εισαγωγικές εξετάσεις. «Από μικρή ονειρευόμουν να φτιάχνω σπίτια, που μέσα θα μένουν άνθρωποι» λέει. «Θέλω να τα φτιάχνω στερεά και όμορφα, να δίνουν στους κατοίκους τους χαρά. Θα μ’ άρεσε να φτιάχνω και γέφυρες… ωραίες γέφυρες, που να περνούν πάνω από ποτάμια».
Η Αλίκη είναι μαχητική, αλλά και ρομαντική. Πιστεύει «ότι η αληθινή αγάπη κρατάει για πάντα… κι ότι ο άνθρωπος δεν είναι κάτι που μπορείς να βαρεθείς, όπως βαριέσαι ένα φαγητό ή μια ταινία».
Όμως εντελώς ξαφνικά κι ενώ είναι έτοιμη για τις εισαγωγικές εξετάσεις, διαπιστώνει ότι ίσως να είναι έγκυος. Κάτι που ποτέ δεν είχε υπολογίσει ούτε εκείνη, ούτε ο Δημήτρης, το αγόρι της… κάτι που αν ισχύει τους βρίσκει απροετοίμαστους, σε μια δύσκολη και κρίσιμη φάση της ζωής τους.
Είναι, ή δεν είναι έγκυος τελικά; Κι αν είναι πώς πρέπει να το αντιμετωπίσει; Όλοι οι φίλοι της λένε ότι πρέπει να κάνει άμβλωση, και οι γονείς της ξέρει καλά ότι θα της πουν το ίδιο. Εκείνη δεν ξέρει αν είναι σωστό να το κάνει, ούτε με ποιον τρόπο θα το αποφύγει, ξέρει μόνο ότι δεν το θέλει με τίποτα. Κι εκεί αρχίζουν όλα! Αντοχές κι αισθήματα δοκιμάζονται, μυστικά αποκαλύπτονται, οι άνθρωποι φωτίζονται λες από καινούργιο φως, που τους δείχνει τελείως διαφορετικούς απ’ ότι τους θεωρούσε η Αλίκη. Θα μπορέσει άραγε να βρει το δρόμο της μέσα από όλα αυτά, θα καταφέρει να ισορροπήσει εσωτερικά, ν’ αποφασίσει τι είναι το πιο σωστό να κάνει, και να το κάνει;
Μια ιστορία για την ελευθερία, την αγάπη, τη θυσία.
Το λογοτεχνικό βιβλίο της Μαρίας Δημητριάδου για εφήβους «Αλίκη η μικρή μαμά» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μορφή«.
Popularity: 35%
Λέξεις κλειδιά: παραμύθι, σχέση, σχολείο, Μαρία Δημητριάδη, άμβλωση, έκτρωση, γυναίκα, εγκυμοσύνηΣχετικές καταχωρήσεις:
Ο στόχος της Παιδείας Ιουνίου 21, 2006
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Παιδεία / Εκπαίδευση , add a commentΟυκ επί τέχνη ως δημιουργός εσόμενος, αλλά επί παιδεία ως τον ιδιώτην και ελεύθερον πρέπει.
Η παιδεία δεν είναι για να μαθαίνει κανείς επαγγελματικές τεχνικές, αλλά να μορφώνεται για να γίνει πολίτης και ελεύθερος.
Σωκράτης
Popularity: 5%
Λέξεις κλειδιά: αρχαία ελλάδαΣχετικές καταχωρήσεις:
Τα μαθηματικά της πίστης Ιουνίου 20, 2006
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 15commentsΣ’ άκουσα να λες φίλε:
-Δεν υπάρχει Θεός…
-Γράψε λοιπόν Θεός…..0
Και συνεπώς ο κόσμος έγινε από την ανύπαρκτη τύχη.Δημιουργός δηλαδή μηδέν…..0
-Για τον Ιησού χριστό τι λες φίλε;
-Δεν τον πιστεύω,,,
-Γράψε και γι’αυτόν μηδέν…..0
-Για τους μεγάλους φιλοσόφους, τη φιλοσοφία γενικά που οδηγεί στην παραδοχή του Θεού?
-Τίποτα…Ανθρώπινα κατασκευάσματα.Μηδέν κι εδώ…..0
-Για τα εκατομμύρια Αγίους μάρτυρες;
-Δεν μ’ενδιαφέρουν.
-Δηλαδή μηδέν και εδώ…..0
-Για τα δισεκατομμύρια πιστών στους αιώνας;
-Είπα:Δεν πιστεύω…μηδέν…..0
-Για την πείρα των αιώνων;
-Δεν είναι δική μου.Μηδέν…..0
-Για τις συμβουλές του πατέρα και της μάνας σου που ξέρουν περισσότερα και σ’αγαπούν;
-Παλιοκαιρινοί αυτοί.Τίποτα για σήμερα.Μηδέν…..0
-Για την ηθική;
-Στέρηση ελευθερίας.Την διαγράφω.Την μηδενίζω.Ηθική…..0
-Για τα ψώνια της αμαρτίας; Έιτζ, φόνοι, αυτοκτονίες, πόλεμοι κλπ;
-Δεν τα σκέπρομαι…μηδέν και γι’αυτά….0
-Για την ελπίδα, Για την αθανασία της ψυχής;την αιώνια ζωή;
-Παραμύθια.Μηδέν…..0
-Για την Αγία Γραφή;Το βιβλίο που διαβάζεται σε 1350 γλώσσες και έχει τη μεγαλύτερη κυκλοφορία
εκτός συναγωνισμού από όλα τα άλλα βιβλία;Το βιβλίο του Θεού;
-Τω καιρώ εκείνο…όχι για σήμερα.Μηδέν και γι’αυτήν…..0
-Για τα αναρίθμητα εξακριβωμένα θαύματα με τις πρεσβείες των Αγίων που έγιναν στους αιώνες και γίνονται και σήμερα;
-Συμπτώσεις.Μηδέν…..0
-Για κάνε πρόσθεση φίλε…
-Έκανα.
-Και ποιό είναι το άθροισμα;
-Δεκατρία μηδενικά.
-Γράψτα μεαριθμό.
-Να : 0000000000000
-Τι λέει;
-Τίποτα.
-Έτσι είναι.Έτσι τα έκανες να είναι με τη φιλοσοφία σου.Με την κοσμωθεωρία σου. Δυστυχώς…Και τι νιώθεις μέσα σου;
Πες μου την αλήθεια φίλε…
-Ένα κενό…
-Και τι θα κάνεις;
-Δεν ξέρω,θέλω να το γεμίσω μα δε γεμίζει όσα και αν δοκίμασα.
-Και όμως υπάρχει τρόπος φίλε.
-Υπάρχει;
-Ναι,και είναι εύκολος.Και δοκιμασμένος από μεγάλα ανησυχα πνεύματα. Από ανθρώπους που τα γεύτηκαν όλα
και όμως η ψυχή τους ήταν άδεια…
-Ποιός είναι;
-Να βάλεις εμπρός από τα δεκατρία μηδενικά σου τον αριθμό ΕΝΑ. Όχι τον αριθμό,αλλά τον Παντοκράτορα.
Ένα Τρισάγιο και Πανάγαθο Θεό-Πατέρα, που είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών.
Τότε θα έχεις
10.000.000.000.000 (δέκα τρισεκατομμύρια) χαρές και ομορφιές και ελπίδες στην ψυχή σου. Θα γεμίσει και θα ξεχειλίσει όπως το θέλει Εκείνος, που είπε: «ίνα η χαρά ημών η πεπληρωμένη»-για να’ναι ξεχειλισμένη η χαρά σας.
Δοκίμασέ το φίλε.
Δεν έχεις τίποτα να χάσεις.
Να κερδίσεις πολλά έχεις.
Σου το εύχομαι.
Ο φίλος…
Από το βιλίο «Λόγια καρδιάς σε φίλο», του Ιωσήφ Α. Αγαπητού, Εκδόσεις φωτοδότης.
Popularity: 8%
Λέξεις κλειδιά: προβληματισμός, πίστηΣχετικές καταχωρήσεις:
Πώς να ακούμε τα παιδιά Ιουνίου 7, 2006
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Οικογένεια / Παιδί, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a commentΌταν μιλούμε με τα παιδιά μας , πρέπει να τα ακούμε προσεκτικά. Μερικές φορές οι χριστιανοί ενήλικες ακούν τα παιδιά με μισό αυτί, εκτός κι αν μιλούν για τον Θεό. Πρέπει να ακούμε με προσοχή και προσευχή οποιοδήποτε θέμα απασχολεί το παιδί, ώστε η ευλογία του Θεού να φωτίσει κάθε πτυχή της ζωής του. Κανείς δε θα υποστήριζε ότι ένα παιδί μπορεί πάντα να διακόπτει οποιαδήποτε στιγμή μια συζήτηση και να απαιτεί την προσοχή μας όποτε θέλει αυτό, αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πόσο χρόνο και πόση ενέργεια διαθέτουν οι γονείς απλώς για να συζητούν και να ακούν τα παιδιά τους. Ακόμα και όταν είμαστε απασχολημένοι, οφείλουμε να διακρίνουμε πότε η ερώτηση ενός μικρού παιδιού είναι αρκετά σοβαρή, ώστε να αξίζει να διακόψουμε την εργασία μας, επειδή μπορεί να μη μας ξαναδοθεί η ευκαιρία να απαντήσουμε σε αυτή την ερώτηση. Μόνο όταν το παιδί φτάσει σε κάποιο επίπεδο ωριμότητας, είναι δυνατόν να αναβάλλουμε για ευθετότερο χρόνο μια σοβαρή απάντηση.
Μερικές φορές είναι καλύτερο να απαντούμε σε μια ουσιώδη ερώτηση με τρόπο φαινομενικά πρόχειρο, ιδίως όταν πρόκειται για παιδιά τα οποία «αποτραβιούνται», όταν η συζήτηση στρέφεται σε σοβαρά θέματα. Αυτό δεν είναι προσποίηση: η προσευχόμενη καρδιά μας είναι αυτή που θα μας δείξει πώς να μιλήσουμε προς όφελος του παιδιού.
Όταν απαντούμε σε ένα παιδί, πρέπει να απαντούμε στο ίδιο το παιδί, και όχι για να μας ακούσουν οι άλλοι ενήλικες που είναι παρόντες και ίσως διασκεδάζουν ή εντυπωσιάζονται από τις ερωτήσεις του παιδιού. Είναι πολύ σημαντικό να κάνουμε αληθινές συνομιλίες με ένα παιδί, όσο κι αν αυτές είναι προσαρμοσμένες στο επίπεδο αναπτύξεώς του. Οι ενήλικες πρέπει επίσης να προσέχουν να μη δείχνουν ότι διασκεδάζουν με τον τρόπο που εκφράζεται το παιδί, αν υπάρχει φόβος αυτή η συμπεριφορά τους να χαλάσει τη συζήτηση. «Υπάρχει καιρός για γέλιο» (υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για γέλιο, όταν κανείς ασχολείται με τα παιδιά…). Αλλά υπάρχει επίσης ο καιρός που πρέπει να προσέξουμε να μη γελιοποιήσουμε μια σοβαρή ερώτηση ή σχόλιο.
Από το βιβλίο «Σκέψεις για τα παιδιά στην Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα»
ΙΕΡΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗ ΜΟΝΗ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΕΣΣΕΞ ΑΓΓΛΙΑΣ, 1994
Popularity: 7%
Λέξεις κλειδιά: προσευχή, προβληματισμόςΣχετικές καταχωρήσεις:
Αληθινή Εκκλησία είναι εκείνη που διατηρεί ζωντανή την αγάπη προς τους εχθρούς Ιουνίου 6, 2006
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 3comments…Η αγάπη προς τους εχθρούς αποτελεί το αψευδές κριτήριο της αλήθειας και της καθολικότητας της Εκκλησίας. Στην διδασκαλία του αγίου Σιλουανού και του Γέροντα Σωφρονίου οι άνθρωποι δεν διακρίνονται σε εχθρούς και φίλους (ή, σε καλούς και κακούς), αλλά σε γνωρίσαντας και αγνοούντας τον Θεόν. Όπου αναγνωρίζονται εχθροί, σημαίνει ότι απορρίπτεται μέρος του σώματος της ανθρωπότητας και φαλκιδεύεται η παγκοσμιότητα. Η τήρηση της εντολής της αγάπης προς τους εχθρούς σημαίνει ότι ο άνθρωπος αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους, (ότι) γίνεται καθολικός, παγκόσμιος. Και σε εκκλησιολογικό επίπεδο η αγάπη προς τους εχθρούς αποτελεί κριτήριο που βεβαιώνει την καθολικότητα. Αληθινή Εκκλησία είναι εκείνη που διατηρεί ζωντανή την αγάπη προς τους εχθρούς (σ. 350). Η επισήμανση αυτή είναι βαρυσήμαντη και ιδιαίτερα επίκαιρη στην εποχή μας…
Σχόλιο του καθηγητή κ. Γεωργίου Μαντζαρίδη, για το περιεχόμενο του βιβλίου του Αρχιμ. Ζαχαρία Ζάχαρου με τίτλο Αναφορά στην Θεολογία του Γέροντος Σωφρονίου (έκδοσις Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας, 2000) στο περιοδικό Σύναξη (τεύχος 85, Ιαν. – Μάρτ. 2003, σσ. 94-98).
Popularity: 7%
Λέξεις κλειδιά: Γέροντας Σωφρόνιος, αγάπη, εχθρόςΣχετικές καταχωρήσεις:
Η Ορθοδοξία δεν είναι θρησκεία, αλλά θεραπευτική αγωγή Ιουνίου 4, 2006
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2commentsπ. Ιωάννου Ρωμανίδη
Σε πολλούς επικρατεί η αντίληψις ότι η Ορθοδοξία είναι μία από τις πολλές θρησκείες, που έχει σαν κύρια μέριμνά Της την προετοιμασία των μελών της Εκκλησίας για την ζωή μετά θάνατον, να εξασφάλιση δηλαδή μία θέση στον Παράδεισο για κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό. Έτσι θεωρείται ότι το Ορθόδοξο δόγμα προσφέρει μία επί πλέον εξασφάλισι, επειδή είναι Ορθόδοξο, και ότι, αν κανείς δεν πιστεύη στο Ορθόδοξο δόγμα, αυτό είναι ένας επί πλέον λόγος για να πάη στην Κόλασι ο άνθρωπος αυτός, εκτός δηλαδή από το ότι ενδεχομένως θα τον στείλουν εκεί τα προσωπικά του αμαρτήματα.
Όσοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί πιστεύουν ότι αυτό το πράγμα είναι η Ορθοδοξία, αυτοί έχουν συσχετίσει την Ορθοδοξία αποκλειστικά με την μέλλουσα ζωή. Και αυτοί δεν κάνουν και πολλά πράγματα σ’ αυτήν την ζωή, αλλά περιμένουν να πεθάνουν, για να πάνε στον Παράδεισο, επειδή, όταν ζούσαν, ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί!
Μια άλλη μερίδα Ορθοδόξων δραστηριοποιείται μέσα στον χώρο της Εκκλησίας ενδιαφερομένη όχι για την άλλη ζωή, αλλά κυρίως γι’ αυτήν εδώ την ζωή. Δηλαδή για το πως θα τους βοηθήση η Ορθοδοξία να ζήσουν καλά σ’ αυτήν την ζωή. Τέτοιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί προσεύχονται στον Θεό, βάζουν τους παπάδες[i] να κάνουν προσευχές, κάνουν αγιασμούς, παρακλήσεις ευχέλαια κλπ., για να τους βοηθάη ο Θεός να περνάνε καλά σ’ αυτήν την ζωή, να μην αρρωσταίνουν, να αποκαθίστανται τα παιδιά τους, να εξασφαλίσουν στα κορίτσια τους μία καλή προίκα και έναν καλό γαμπρό, τα αγόρια τους να βρουν καλές κοπέλλες με καλή προίκα για να παντρευτούν, οι δουλειές τους να πηγαίνουν καλά, το εμπόριο, με το οποίο ασχολούνται, να πηγαίνει καλά, ακόμη και το χρηματιστήριο ή η βιομηχανία τους, κλπ. Οπότε βλέπομε ότι αυτοί οι Χριστιανοί δεν διαφέρουν κατά πολύ από τους πιστούς των άλλων θρησκειών, που κάνουν και εκείνοι τα ίδια περίπου πράγματα[ii] .
Δηλαδή βλέπει κανείς από τα παραπάνω την Ορθοδοξία να έχη αυτά τα δύο κοινά σημεία με όλα τα άλλα θρησκεύματα: Πρώτον, το να προπαρασκευάζη τους πιστούς για την ζωή μετά θάνατον, ώστε να πάνε στον Παράδεισο, όπως ο καθένας τον φαντάζεται, και δεύτερον, το να φροντίζη, ώστε οι Χριστιανοί να μην περνούν θλίψεις, στενοχώριες, καταστροφές, αρρώστιες, πολέμους κλπ. σ’ αυτήν εδώ τη ζωή, δηλαδή ο Θεός να τα τακτοποιή όλα κατά τις ανάγκες ή τις επιθυμίες τους. Έτσι γι’ αυτούς τους δεύτερους, η θρησκεία παίζει μεγάλο ρόλο σ’ αυτήν την ζωή και μάλιστα σ’ αυτήν την καθημερινή τους ζωή.
Κατά βάθος όμως απ’ όλους τους παραπάνω Χριστιανούς ποιος ενδιαφέρεται αν υπάρχη ή δεν υπάρχη Θεός; Ποιος Τον αναζητά; Γι’ αυτούς δεν τίθεται θέμα αν υπάρχη Θεός ή όχι, εφ’ όσον καλύτερα θα ήταν να υπήρχε Θεός για να μπορούμε να τον επικαλούμεθα και να του ζητούμε να ικανοποιή τις ανάγκες μας, ώστε να πηγαίνουν καλά οι δουλειές μας και να έχωμε κάποια ευτυχία σ’ αυτή την ζωή.
Οπότε βλέπομε ότι ο άνθρωπος έχει μια ισχυρότατη τάσι να θέλη να υπάρχη Θεός, να πιστεύη ότι υπάρχει Θεός, διότι είναι μία ανάγκη για τον άνθρωπο να υπάρχη Θεός, για να εξασφαλίζη τα όσα είπαμε. Ε, και εφ’ όσον είναι λοιπόν μία ανάγκη για τον άνθρωπο το να υπάρχη Θεός, άρα Θεός υπάρχει!
Αν ο άνθρωπος δεν είχε την ανάγκη ενός Θεού και αν μπορούσε να εξασφαλίση αυτάρκεια των προς το ζην σ’ αυτήν την ζωή με κάποιον άλλο τρόπο, τότε δεν ξέρει κανείς πόσοι άνθρωποι θα πίστευαν στον Θεό. Αυτό, γίνεται, εν πολλοίς στην Ελλάδα.
Έτσι βλέπομε, πολλοί άνθρωποι, ενώ πριν ήταν αδιάφοροι ως προς την θρησκεία, προς το τέλος της ζωής τους να θρησκεύουν, μετά ίσως από κάποιο γεγονός που τους φόβισε. Διότι πλέον δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς να επικαλούνται να τους βοηθήση κάποιος Θεός, από δεισιδαιμονική δηλαδή πρόληψη. Γι’ αυτούς τους λόγους η φύσις του ανθρώπου βοηθά στο να θρησκεύη ο άνθρωπος. Αυτό δεν ισχύει μόνο για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, ισχύει για τους πιστούς όλων των θρησκειών. Παντού η φύσις του ανθρώπου είναι η ίδια. Έτσι ο άνθρωπος μετά την πτώση του – εσκοτισμένος όπως είναι κατά φύσιν – μάλλον, παρά φύσιν – ρέπει προς την δεισιδαιμονία.
Τώρα το ερώτημα που ακολουθεί είναι: Που σταματάει η δεισιδαιμονία και που αρχίζει η αληθινή πίστις;
Σ’ αυτά τα θέματα οι Πατέρες έχουν σαφείς θέσεις και διδασκαλία. Ένας άνθρωπος, ο οποίος ακολουθεί ή μάλλον νομίζει ότι ακολουθεί την διδασκαλία του Χριστού και απλώς πηγαίνει στην Εκκλησία κάθε Κυριακή, που κοινωνεί κατά τακτά διαστήματα, που χρησιμοποιεί τους παπάδες για να του κάνουν αγιασμούς , ευχέλαια κλπ[iii]., χωρίς να εμβαθύνη σ’ αυτά, παραμένοντας στο γράμμα του νόμου και όχι στο πνεύμα του νόμου, αυτός ωφελείται ιδιαίτερα από την Ορθοδοξία; Μετά ένας άλλος, ο οποίος προσεύχεται αποκλειστικά για την μέλλουσα ζωή για τον εαυτό του και για τους άλλους και αδιαφορεί τελείως γι’ αυτήν την ζωή, αυτός πάλι ωφελείται ιδιαίτερα από την Ορθοδοξία; Η μία τάσις εκπροσωπείται από τον παπά της ενορίας και όσους μαζεύονται γύρω του με το παραπάνω πνεύμα και η άλλη εκπροσωπείται από έναν Γέροντα σε μοναστήρι, συνήθως κάποιον αρχιμανδρίτη, που βρίσκεται σε σύνταξι και περιμένει να πεθάνη, με μερικούς μοναχούς γύρω του[iv].
Εφ’ όσον οι δύο αυτές τάσεις δεν είναι επικεντρωμένες γύρω από την κάθαρσι και τον φωτισμό, από πατερικής απόψεως, είναι λανθασμένες ως προς εκείνο που επιδιώκουν. Όσο όμως είναι επικεντρωμένες γύρω από την κάθαρσι και τον φωτισμό και εφαρμόζουν την Ορθόδοξη Πατερική ασκητική αγωγή για την απόκτησι της νοεράς προσευχής, τότε μόνον τα πράγματα τίθενται πάνω σε ορθή βάσι. Αυτές οι δύο τάσεις είναι υπερβολές προς τα δύο άκρα. Δεν έχουν αυτές οι τάσεις κοινόν άξονα. Ο κοινός άξονας που διακρατεί την Ορθοδοξία και διατηρεί την συνοχή της, ο ένας και μοναδικός της άξονας επάνω σε όλα τα θέματα που την απασχολούν και ο οποίος τοποθετεί τα πράγματα πάνω σε ορθή βάσι, όταν λαμβάνεται υπ’ όψιν, είναι ο άξονας: Κάθαρσις – φωτισμός – θέωσις.
Οι Πατέρες δεν ενδιαφέρονται για το τι θα συμβή στον άνθρωπο μετά θάνατον αποκλειστικά, αλλά εκείνο κυρίως που τους ενδιαφέρει είναι το τι θα γίνη ο άνθρωπος σ’ αυτήν τη ζωή. Μετά θάνατον δεν υπάρχει θεραπεία του νοός, οπότε πρέπει σ’ αυτήν τη ζωή να αρχίση η θεραπεία, διότι «εν τω Άδη ουκ εστι μετάνοια». Γι’ αυτό η Ορθόδοξη Θεολογία δεν είναι υπερκοσμική ούτε μελλοντολογική ούτε εσχατολογική, αλλ’ είναι καθαρά ενδοκοσμική. Διότι το ενδιαφέρον της Ορθοδοξίας είναι για τον άνθρωπο σ’ αυτόν τον κόσμο, σ’ αυτήν την ζωή, όχι μετά θάνατον.
Τώρα η κάθαρσις και ο φωτισμός για ποιον λόγο χρειάζονται; Για να πάη ο άνθρωπος στον Παράδεισο και να αποφύγη την Κόλασι; Γι’ αυτό χρειάζονται; Εις τι συνίσταται η κάθαρσις και ο φωτισμός και για ποιον λόγο επιδιώκονται από τους Ορθοδόξους; Για να βρη κανείς τον λόγο και να δώση απάντησι στην ερώτησι αυτή, πρέπει να κατέχη το βασικό κλειδί, το οποίο είναι τούτο: Όλοι οι άνθρωποι επάνω στην γη έχουν το ίδιο τέλος από Ορθόδοξη θεολογική άποψη. Είτε είναι κανείς Ορθόδοξος είτε είναι Βουδδιστής είτε Ινδουϊστής είτε αγνωστικιστής είτε άθεος, ο,τιδήποτε και αν είναι, δηλαδή κάθε άνθρωπος επάνω στην γη, είναι προωρισμένος να δη την δόξα του Θεού. Θα δη την δόξα του Θεού κατά το κοινό τέλος της ανθρωπότητος κατά την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Όλοι οι άνθρωποι θα δουν την δόξα του Θεού, και από αυτής της απόψεως έχουν το ίδιο τέλος. Όλοι βέβαια θα δουν τη δόξα του Θεού, αλλά με μία διαφορά: Οι μεν σεσωσμένοι θα δουν την δόξα του Θεού ως Φως γλυκύτατον και ανέσπερον, οι δε κολασμένοι, θα δουν την ίδια δόξα του Θεού ως πυρ καταναλίσκον, σαν φωτιά που θα τους καίη. Αυτό, το ότι όλοι θα δούμε την δόξα του Θεού, είναι ένα αληθινό και αναμενόμενο γεγονός. Το να δη κανείς τον Θεό, δηλαδή την δόξα Του, το Φως Του, αυτό είναι κάτι που θα γίνη είτε το θέλομε είτε όχι. Η βίωσις όμως αυτού του Φωτός θα είναι διαφορετική στους μεν από τους δε.
Οπότε το έργο της Εκκλησίας και των παπάδων δεν είναι να μας βοηθήσουν να δούμε αυτήν την δόξα, διότι αυτό θα γίνη οπωσδήποτε. Το έργο της Εκκλησίας εστιάζεται στο πως θα δη ο κάθε άνθρωπος τον Θεόν. Όχι στο αν θα δη τον Θεόν. Δηλαδή το έργο της Εκκλησίας είναι να κηρύττη στους ανθρώπους ότι υπάρχει Θεός αληθινός, ότι ο Θεός αποκαλύπτεται είτε ως Φως είτε ως πυρ καταναλίσκον, ότι όλοι οι άνθρωποι κατά την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού θα δούμε τον Θεόν[v], και να προετοιμάζη τα μέλη της, ώστε να δουν τον Θεόν όχι σαν φωτιά, αλλά σαν Φως[vi].
Αυτή η προετοιμασία των μελών της Εκκλησίας, καθώς και όλων των ανθρώπων, που θέλουν να δουν τον Θεόν ως Φως, είναι στην ουσία της μία θεραπευτική αγωγή, η οποία πρέπει να αρχίση και να τελειώση σ’ αυτήν τη ζωή. Πρέπει σ’ αυτήν τη ζωή να γίνη η θεραπεία και να περατωθή. Διότι μετά θάνατον ουκ εστι μετάνοια. Αυτή η θεραπευτική αγωγή είναι η ουσία και το κύριο περιεχόμενο της Ορθοδόξου Παραδόσεως ως και η κύρια μέριμνα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Συνίσταται δε και αποτελείται από τα ακόλουθα τρία στάδια πνευματικής αναβάσεως: Την κάθαρσι από τα πάθη, τον φωτισμό από την Χάρι του Αγίου Πνεύματος, και την θέωσι, πάλι από την Χάρι του Αγίου Πνεύματος. Συμβαίνει δε και τούτο: Αν δεν φθάση κανείς τουλάχιστον σε κατάστασι μερικού φωτισμού, σ’ αυτήν την ζωή, δεν μπορεί να δη τον Θεόν σαν Φως ούτε σ’ αυτήν την ζωή, αλλά ούτε και στην άλλη ζωή[vii].
Έτσι είναι φανερό ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας ενδιαφέρονται για τον άνθρωπο όπως είναι σήμερα, αυτήν την στιγμή. Και εκείνος, που χρειάζεται θεραπεία, είναι ο κάθε άνθρωπος, ο οποίος έχει και την ευθύνη ενώπιον του Θεού να αρχίση αυτό το έργο σήμερα, σ’ αυτήν την ζωή, διότι σ’ αυτήν την ζωή μπορεί. Όχι μετά θάνατον. Και αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος είναι εκείνος, που θα αποφασίση για το αν θα ακολουθήση αυτόν τον δρόμο της θεραπείας ή όχι.
Ο Χριστός είπε: « Εγώ ειμί η οδός»[viii]. Η οδός προς τι; Όχι μόνον προς την άλλη ζωή. Ο Χριστός είναι πρώτα η οδός σ’ αυτήν την ζωή. Ο Χριστός είναι η οδός προς τον Πατέρα Του και Πατέρα μας. Ο Χριστός αποκαλύπτεται στον άνθρωπο πρώτα σ’ αυτήν την ζωή και του δείχνει τον δρόμο προς τον Πατέρα. Αυτός ο δρόμος είναι ο ίδιος ο Χριστός. Αν ο άνθρωπος δεν δη τον Χριστόν σ’ αυτήν την ζωή τουλάχιστον με την νοερά αίσθηση, δεν θα δη τον Πατέρα, δηλαδή το Φως του Θεού ούτε στην άλλη ζωή[ix].
[i] Η χρήση του όρου αυτού από τον π. Ιωάννη δεν είναι υποτιμητική. Είχε συνηθίσει ήδη από τις Η.Π.Α., όπου έζησε από ηλικίας τριών μηνών, εμεγάλωσε, εσπούδασε και ανδρώθηκε, να χρησιμοποιεί έτσι αυτόν τον όρο. Στο Άγιον Όρος επίσης χρησιμοποιείται κατά κόρον η λέξη παπάς, χωρίς καθόλου μειωτικό περιεχόμενο. Το αντίθετο μάλιστα.
[ii] Ο λόγος του π. Ιωάννου, όπως αναφέραμε ήδη στον Πρόλογο, είναι μερικές φορές καυστικός.
[iii] Τα οποία βέβαια κάνουν και οι πραγματικοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί, και δεν είναι κακό το να θέλη να κάνη κανείς αυτά· κακό είναι το να μένη μόνο σ’ αυτά.
[iv] Που είναι δηλαδή ο πνευματικός τους πατέρας και οι μοναχοί του είναι άσχετοι με τον Ησυχασμό.
[v] Βέβαια μερική εμπειρία της θέας αυτής του Θεού έχουν όλοι οι άνθρωποι αμέσως μετά την έξοδο της ψυχής τους από το σώμα, δηλαδή μετά τον βιολογικό θάνατο.
[vi] Βλ. Νικήτα Στηθάτου, Φιλοκαλία, Δ’, έκδ. Αστέρος, 1976, σ. 134, § 79.
[vii] Βλ. Αγίου Συμεών νέου θεολόγου, Ευρισκόμενα, Λόγος 75ος. Εκεί διαβάζουμε: «Τοσούτον της Εκείνου θέας εκπέσομεν, κατά την αναλογίαν της εκάστου ημών απ’ εντεύθεν αμβλυωπίας, καθ’ όσον του φωτός αυτού εκουσίως εαυτούς υστερήσαμεν εν τη παρούση ζωή».
[ix] Βλ. Μητρ. Ιεροθέου (Βλάχου), Το Πρόσωπο στην Ορθόδοξη Παράδοση, έκδοσις Μονής Γενεθλίου της Θεοτόκου, Λεβάδεια, 1994, σ. 162. «… Με την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού θα αναστηθούν όλοι οι άνθρωποι και θα κριθούν για τα έργα τους. Οι αμαρτωλοί που δεν απέκτησαν πνευματικό οφθαλμό, δεν θα εξαφανισθούν. Θα παραμείνουν ως πρόσωπα οντολογικά, αλλά όμως δεν θα έχουν μέθεξη Θεού. Οι δίκαιοι θα έχουν μέθεξη και κοινωνία με τον Θεό. Όπως λέγει ο άγιο Μάξιμος ο Ομολογητής, οι αμαρτωλοί θα ζήσουν το ‘’αεί φευ είναι’’, ενώ οι δίκαιοι το ‘’αεί ευ είναι’’.
Popularity: 8%
Λέξεις κλειδιά: π. Ιωάννης Ρωμανίδης, θεολογίαΣχετικές καταχωρήσεις:
Μονοτονικό & παιδιά: συμπεράσματα επιστημονικής έρευνας (mp3) Ιουνίου 2, 2006
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνική Γλώσσα, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις , add a commentΑκούστε την πολύ ενδιαφέρουσα ηχογραφημένη συζήτηση της εκπομπής «Αρχονταρίκι (ΕΤ-1)» της 9/4/2006 με θέμα:
Συνέπειες από τις επεμβάσεις στην Ελληνική Γλώσσα (αρχείο mp3, ~4,8 MB).
Συμμετέχουν – συζητούν:
Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος (συντονιστής)
Γεωργία Ξανθάκη-Καραμάνου, Καθηγήτρια Αρχ. Ελλ. Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ιωάννης Τσέγκος, Ψυχίατρος, Διευθυντής Ανοιχτού Ψυχοθεραπευτικού Κέντρου
Popularity: 9%
Λέξεις κλειδιά: πολυτονικό, σχολείο, γλώσσαΣχετικές καταχωρήσεις:
Απεξαρτημένη η Σουηδία από το πετρέλαιο Ιουνίου 1, 2006
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ενέργεια / Περιβάλλον , add a comment
Φιλοδοξεί να είναι η πρώτη «καθαρή» χώρα
H Σουηδία ετοιμάζεται να προχωρήσει στο μεγαλύτερο βήμα που έχει κάνει ποτέ βιομηχανική οικονομία της Δύσης σε ό,τι αφορά την ενέργεια, καθώς θα επιχειρήσει να απεξαρτηθεί πλήρως από το πετρέλαιο σε 15 χρόνια χωρίς να κατασκευάσει νέα γενιά σταθμών πυρηνικής ενέργειας. Tο σχέδιο μελετά επιτροπή παραγόντων της βιομηχανίας, ακαδημαϊκών, αγροτών, στελεχών της αυτοκινητοβιομηχανίας και δημοσίων υπαλλήλων που θα παρουσιάσει σχετική έκθεση στο Κοινοβούλιο σε μερικούς μήνες. Στόχος της είναι να αντικατασταθούν όλα τα ορυκτά καύσιμα με ανανεώσιμα. «H εξάρτησή μας από το πετρέλαιο πρέπει να αρθεί μέχρι το 2020», τονίζει η υπουργός Bιώσιμης Aνάπτυξης, Mόνα Σαλίν, σύμφωνα με την οποία «κανένα σπίτι δεν θα χρειάζεται πετρέλαιο θέρμανσης και κανένας οδηγός δεν θα πρέπει να καταφεύγει αποκλειστικά και μόνον στη βενζίνη». Αλλα κυβερνητικά στελέχη χαρακτήρισαν το σχέδιο «αντίδραση στην αλλαγή του κλίματος, τις αυξανόμενες τιμές του πετρελαίου, αλλά και τις προειδοποιήσεις ορισμένων επιστημόνων για επικείμενη εξάντληση των αποθεμάτων πετρελαίου». H Σουηδία, που επλήγη σημαντικά από την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1970, αντλεί σήμερα σχεδόν όλη την ηλεκτρική ενέργειά της από πυρηνική και υδροηλεκτρική ενέργεια και χρησιμοποιεί ορυκτά καύσιμα κυρίως για τις μεταφορές. Tην περασμένη δεκαετία μετέτρεψε σχεδόν όλο το σύστημα θέρμανσης σε έναν μηχανισμό που διανέμει ατμό ή καυτό νερό από γεωθερμική ενέργεια ή από καύση αποβλήτων.
Tο εν λόγω σχέδιο η της Σουηδίας την τοποθετηθεί πρώτη μεταξύ των πράσινων χωρών. H Iσλανδία ευελπιστεί ότι μέχρι το 2050 θα κινεί όλα τα αυτοκίνητα και τα πλοία της με υδρογόνο που θα παράγεται από ηλεκτρική ενέργεια αντλούμενη από ανανεώσιμες πηγές ενώ η Bραζιλία σκοπεύει να τροφοδοτεί μέσα σε πέντε χρόνια το 80% των μεταφορών της με αιθανόλη από ζαχαροκάλαμα.
Εμεινε πίσω η Βρετανία
Tην περασμένη εβδομάδα εξέπληξε τους αναλυτές η δήλωση του Tζορτζ Mπους ότι οι HΠA πρέπει να μειώσουν σημαντικά τις εισαγωγές από τη Mέση Aνατολή. Oι HΠA σχεδιάζουν να αυξήσουν σημαντικά την πυρηνική τους ενέργεια. H βρετανική κυβέρνηση, που έχει δεσμευθεί να παράγει το 2012 το 10% της ενέργειάς της από ανανεώσιμες πηγές, παρουσίασε τον περασμένο μήνα έκθεση που υποστηρίζει την αύξηση της πυρηνικής ενέργειας. Σύμφωνα, όμως, με έκθεση της συμβουλευτικής εταιρείας Ernst & Young, η Bρετανία έχει μείνει πίσω στον στόχο της για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Σύμφωνα με στελέχη του σουηδικού υπουργείου Eνέργειας, η επιτροπή θα ταχθεί υπέρ της περαιτέρω ανάπτυξης των βιοκαυσίμων που παράγονται από τα εκτεταμένα δάση της χώρας, αλλά και της επέκτασης άλλων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας όπως της αιολικής και της ενέργειας που παράγεται από θαλάσσια κύματα. H Σουηδία προηγείται των περισσότερων χωρών καθώς το 2003 το 26% του συνόλου της ενέργειας που κατανάλωσε προήλθε από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ενώ ο μέσος όρος της E.Ε. ήταν 6%. Aπό πετρέλαιο προήλθε το 32% της ενέργειας που κατανάλωσε ενώ το 1970 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 77%. Παράλληλα οι αυτοκινητοβιομηχανίες Saab και Volvo σχεδιάζουν αυτοκίνητα και φορτηγά που θα κινούνται με αιθανόλη και άλλα βιοκαύσιμα.
Καθημερινή, 9/2/2006
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_100013_09/02/2006_173052
Popularity: 2%
Χωρίς λέξεις κλειδιά.Σχετικές καταχωρήσεις:
