Μία ανατρεπτική αντιμετώπιση της μοιχείας – απιστίας

Μια τολμηρή πρόταση εφαρμοσμένης θεολογίας από τον Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο για την περίπτωση απιστίας – μοιχείας στο γάμο.

Ορθόδοξη θεώρηση της μοιχείας - Λεμεσού Αθανάσιος

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Τη θεωρείτε ρεαλιστική; Είναι «αποτελεσματική»; Γνωρίζετε σχετικές περιπτώσεις;

Απόσπασμα από την ομιλία 6040 «Οι τρεις γίγαντες των παθών«.

101 σκέψεις σχετικά με το “Μία ανατρεπτική αντιμετώπιση της μοιχείας – απιστίας

  • Ιανουάριος 13, 2013, 10:35 μμ
    Permalink

    Πολύ ενδιαφέρον το θέμα των συζητήσεων μιας και είναι ιδιαίτερα στις μέρες μας σε άνθιση το θανάσιμο αμάρτημα της μοιχείας και των διαζυγίων μιας και έχουμε γίνει «σάρκες» και αγνοούμε ότι καλύτερα να γκρεμίσεις έναν Ναό παρά να διαλύσεις μια οικογένεια αφού αυτούς που συνέδεσε ο Θεός δια του μυστηρίου του Γάμου άνθρωπος δεν πρέπει να τους χωρίζει γιατί τότε καθίσταται Θεομάχος και είναι δεινό να πέσεις στα χέρια του ζώντος Θεού κατά τον Αγιογραφικό λόγο.Ας λάβουμε υπόψιν ακόμα ότι τα παιδιά των μοιχών εξολοθρεύονται αφού είναι καρπός φοβερής αμαρτίας (Σοφ.Σειράχ κγ΄22-26).
    Τώρα έχουμε την περίπτωση του διαζυγίου για λόγους απιστίας, ο Αιώνιος Νομοθέτης αποδέχεται τη διάλυση του Γάμου (Ματθ. ε΄32) αν ο απατηθείς σύζυγος δεν έχει τα ψυχικά αποθέματα ν αντέξει το βάρος της φοβερής δοκιμασίας όμως δεν το δίδει αυτό σαν εντολή αλλά σαν οικονομία και ανώτερο χριστιανικά είναι με υπομονή προσευχή και αγάπη να περιμένει ο απατημένος σύζυγος και το πεσμένο μέλος να έλθει σε συναίσθηση και να μετανοήσει γιατί το ζητούμενο δεν είναι η αρμονική καλοπέραση αλλά η δια πολλών θλίψεων και δοκιμασιών σωτηρία των ψυχών μας.
    Αυτός που θα παρασυρθεί σε μοιχεία γίνεται υποχείριο των δαιμόνων και πρέπει να παλέψει πολύ και με τη βοήθεια της Θείας χάριτος μόνο μπορεί να φτάσει σε μετάνοια και αυτό προυποθέτει κατανόηση και ιδιαίτερη φροντίδα χριστιανικής αγάπης από μέρους του άλλου μέλους γιατί με το διαζύγιο ικανοποιούμε τον εγωισμό μας αλλά οδηγούμε τον αμαρτάνωντα κατά κανόνα σε ψυχική απώλεια, επομένως την αμαρτία να μισούμε και ποτέ τον αμαρτήσαντα για να μπορέσουμε να βρούμε και εμείς έλεος από τον δικαιοκρίτη ως εφαρμόζοντες την συγχωρητικότητα της Κυριακής προσευχής. Δύσκολα τα προτεινόμενα αλλά με τη χάρη του παντοδυνάμου Κυρίου όχι ακατόρθωτα.

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Εγώ γνωρίζω... πέντε γλώσσες! Η πρώτη είναι το χαμόγελο… Η δεύτερη τα δάκρυα… Η τρίτη είναι το άγγιγμα… Η τέταρτη είναι προσευχή…. Η πέμπτη είναι η αγάπη… Με αυτές τις πέντε γλώσσες γυρίζω όλο τον κόσμο!
    - Γερόντισσα Γαβριηλία
  • Αρέσει σε %d bloggers: