Το παιδί κάνει την επιλογή του
Φθάσαμε στο σημείο όσα Ï€Ïο 30ετίας καί κάτι εθεωÏοÏντο ευνόητα, να θεωÏοÏνται σήμεÏα ακατανόητα, διότι όσα διδάσκονται τα παιδιά στο σχολείο, λόγω αλλεπαλλήλων εκπαιδευτικών άβελτηÏιών, είναι κατά το πλείστον ανόητα.
ÎŒ Αϊνστάιν είχε πει ότι παιδεία είναι αυτό Ï€Î¿Ï Î¼Î±Ï‚ μÎνει όταν ξεχάσουμε όλα όσα μάθαμε στο σχολείο. Δηλαδή, η ευαισθησία, η καλλιεÏγημÎνη φαντασία καί κυÏίως ή γÏμναση του νοός, Ï€Î¿Ï Î¼Î±Î¸Î±Î¯Î½ÎµÎ¹ το παιδί όχι με τί, αλλά πώς να σκÎπτεται. ΣήμεÏα αυτό Ï€Î¿Ï Î¼Îνει στα παιδιά Οταν φεÏγουν από το σχολείο αλλά καί όταν μÎνουν σ’ αυτό είναι μια απÎχθεια, με τίς ελάχιστες φυσικά τιμητικÎÏ‚ εξαιÏÎσεις. Διότι το σχολείο σκοτώνει ο,τι ωÏαιότεÏο καί ÏŒ,τι ΊεÏώτεÏο τα παιδιά Îχουν μÎσα τους. Κι αυτό φυσικά δεν είναι ευθÏνη του δήθεν πολυπολιτισμικοÏ, αλλά στην Ï€Ïαγματικότητα «πολυαμαÏτωλικοÏ» υπουÏγείου μας, είναι καί των εκπαιδευτικών «νÎας φουÏνιάς», Ï€Î¿Ï ÎµÎ½ÏŽ πήÏαν δωÏεάν βιβλία παιδαγωγικά 12 κιλών (χωÏίς αυτό να σημαίνει ότι τα διάβασαν ή φωτίστηκαν, κι αν τα διάβασαν) κατά τα Îτη των σπουδών τους, Ï€Î¿Ï Î¼ÎµÏ„ÏιοÏνται με «ÎŸÎ»Ï…μπιάδες, οι Ï„Îτοιοι εκπαιδευτικοί, αντί να κτίσουν κάτι στην ψυχή των παιδιών, κατεδαφίζουν, κατά την κομματική Ï€Ïοσταγή του: «ΓκÏεμίστε…»!
Î’Îβαια δεν είναι μικÏή καί ή ευθÏνη πολλών γονιών, ξεθυμασμÎνων Ï„Îως επαναστατών, Ï€Î¿Ï Î±Î½Ï„Î¯ να βιώσουν την επαναστατική Ï„Ïικυμία στη βιοτική πάλη, τη βίωσαν στο κÏανίο τους, μÎχÏι Ï€Î¿Ï Î²Î¿Î»ÎµÏτηκαν σε κάποιο -ελÎω κόμματος- δημόσιο όφφίτσιο ή χάÏη στη συνεÏγασία με τους «όφφικιάλιους» του δημοσίου γνώÏισαν πολλοÏÏ‚ Ï„Ïόπους πλουτισμοÏ, εκ των οποίων ÏŒ τιμιώτεÏος είναι ή …κλοπή, όπως ÎγÏαφε χλευαστικά ÏŒ Ρο’ίδης.Όλοι αυτοί, οι κατ’ Îπίφασιν γονείς, θεωÏοÏν την εÏγασία, την τιμιότητα, την πίστη σε αÏχÎÏ‚ θÏησκευτικÎÏ‚, εθνικÎÏ‚ σαν …βίτσιο! Άλλοίμονο, λοιπόν, οτόν εκπαιδευτικό Ï€Î¿Ï Î¸Î± θελήσει να μιλήσει για Ï„Îτοια «βÎβηλα» Ï€Ïάγματα στο σχολείο. ΑμÎσως θα Ï€ÏοσφÏγουν στον νÎο Ï„Ïπο Γενικών ΕπιθεωÏητών, Ï€Î¿Ï ÎµÎ¯Î½Î±Î¹ οι τηλεοπτικοί αστÎÏες. Αυτοί Îχουν την πανσοφία να ομιλοÏν De re commune scibile et opibusdam aliis κατά τη σατιÏική ÎκφÏαση του ΒολταίÏου, την οποία απÎδωσε εÏστοχα ÏŒ Ροίδης με το πεÏίφημο: «ΠεÏί παντός κοινώς Î³Î½Ï‰ÏƒÏ„Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ τίνων άλλων ακόμη». Καί Ï€ÎÏα από την πανσοφία Îχουν καί την παντοδυναμία Ï€Î¿Ï ÎµÎ¯Ï‡Îµ ÏŒ Ραδάμανθυς στον «Î‘δη, Ï€Î¿Ï Î¼Ï€Î¿ÏοÏσε τους πάντες να δικάζει. Οί τωÏινοί τηλεοπτικοί συνάδελφοι τους δικάζουν καί τους εκπαιδευτικοÏÏ‚, Οχι όταν με λόγια καί ÎÏγα Ï€ÏοωθοÏν τη μαθητική αλητεία, Οχι όταν διακινοÏν ναÏκωτικά, όχι όταν είναι αμαθείς κομματικοί ϊνστÏοÏχτοÏες, αλλά όταν επιμÎνουν να βλÎπουν το ÎÏγο τους όχι σαν αγγαÏεία αλλά σαν ιεÏή λειτουÏγία. Ή απειλή της μαμάς «Θα σε πάω στον…» Îχει δÎσει τη γλώσσα καί τη σκÎψη πολλών εÏαίσθητων εκπαιδευτικών. Καί πολλοÏÏ‚ τους πήγαν καί κάποιοι ψοφοδεείς Îκαναν …δήλωση μετανοίας Ï€Ïο των υπεÏτάτων κÏιτών.
ΣήμεÏα Ï„ÏÎμει κανείς να είναι καλός Îκπαιδευτικός. Ακόμη καί πανεπιστημιακός. Παλαιός μου μαθητής, Ï€Î¿Ï Î±Î½Ï„Î¯ να συνεχίσει το αξιοπÏεπÎÏ‚ ÎÏγο του πατÎÏα του, Ï€Î¿Ï Î®Ï„Î±Î½ διακεκÏιμÎνος μπαλωματής, φιλοδόξησε να γίνει πανεπιστημιακός για να μπαλώσει τίς Ï„ÏÏπες της παιδείας μας. Καί το παιδί μου Îλεγε, σχεδόν κλαίγοντας Ï€Ïο μηνών, ότι υποχÏεώνεται να διδάσκει στους Ï€Ïωτοετείς κλάσματα καί δεκαδικοÏÏ‚, γιατί τα παιδιά αγνοοÏν παντελώς σχεδόν τη «γλώσσα των μαθηματικών». Καί πάνε για μαθηματικοί! Έπίδοξοι ΚαÏαθεοδωÏήδες!
Δεν λÎω, Îγινε κάποια Ï€Ïόοδος σε οÏισμÎνους τομείς. ΈγÏαφα Ï€Ïο 40ετίας σ’ Îνα διδακτικό μου βιβλίο: Στό παιδί δεν απλώνουμε το χÎÏι• του δίνουμε το χÎÏι». Ή Ï€Ïόοδος συνίσταται ότι σήμεÏα το παιδί απλώνει χÎÏι καί γλώσσα στο δάσκαλο καί στον καθηγητή. Με την ανοχή της κοινωνίας, της πολιτείας, των ΜΜΕ καί των γονιών. «Το παιδί κάνει την επιλογή του». Μα καί το πεÏίστÏοφο είναι μια επιλογή. Κάποτε τα παιδιά ÎÏ„Ïωγαν χαστοÏκια• τώÏα δίνουν χαστοÏκια. Άλλα το χαστοÏκι Ï€Î¿Ï Î´ÎµÎ½ Îφαγαν από τον πατÎÏα καί το δάσκαλο, τους το δίνει σήμεÏα ή ζωή.Ηλθε ή κÏίση, καί πάμπολλοι νεαÏοί πιστεÏουν ότι θα την «σκαπουλάÏουν» με την κλοπή. Ή εÏγασία τους είναι άγνωστη λÎξη. Το υπουÏγείο μοιÏάζει στα παιδιά «κομπιοÏτεÏς» δωÏεάν. Μυαλά πότε θα μοιÏάσει;
του ΣαÏάντου Ι. ΚαÏγάκου
πηγή: «‘ΕΣΤΙΑ»
Αναδημοσίευση: ΟÏθόδοξη Γυναίκα


Pingback:του ΣαÏάντου Ι. ΚαÏγάκου « Passipoularidou’s Weblog
Δυστυχώς τα παιδιά μας μεγαλώνουν με λάθος Ï€Ïότυπα δασκάλων!! Τα μαÏγαÏιτάÏια δεν είναι Ï€Î±Î½Ï„Î¿Ï Î±Î»Î»Î¬ και να τα βÏείς.. μάταιο… τι να κάνουν τα παιδιά;; Δείτε λιγο του κου Μπαμπινιώτη την ομιλία σχετικά με τα σχολεία και την δουλειά των δασκάλων. http://www.youtube.com/watch?v=jRSjd8HRaKE&feature=feedlik
Απλό, απλοÏστατο θα Îλεγα να αÏαδιάζεις Îνα πλήθος από «Ï€ÏÎπει» χωÏίς να αναφÎÏεις οÏτε Îνα «Ï€Ï‰Ï‚», ενώ αυτά τα «Ï€Ï‰Ï‚» είναι τα Ï€ÏωτεÏοντα και πλÎον σημαντικά. ΙδÎες πολ-
λÎÏ‚, πολλÎÏ‚ και οι διαπιστώσεις Îλα όμως που στεÏοÏμασ-τε τις λÏσεις, με αποτÎλεσμα να καταλήγουμε στο πλην και
όχι Îστω στη βάση.