Σαν άνεμος (Ο καημός του πρόσφυγα)

YouTube Preview Image

Ένα από τα πιο όμορφα και μελωδικά τραγούδια μεστά νοήματος που ακούσαμε κι αγαπήσαμε αυτό το καλοκαίρι: Σαν Άνεμος, χορικό από την παράσταση Τρωάδες του Ευριπίδη σε ερμηνεία από τον Χρήστο Θηβαίο.

Στίχοι:

Ο κόσμος πάντα ανοιχτή πληγή
μια προσευχή που καίει
κι όλο πληγώνει
συντρίμμια πάνω σε συντρίμμια

συντρίμμια και συντρίμμια η ψυχή
πατρίδα πια δεν έχω
να με περιμένει

Σαν άνεμος πλανιέμαι, σαν βροχή
διψώ χαρά μα δεν θα ξεδιψάσω
Μια θάλασσα τη μνήμη κατοικεί
ξένος παντού, ξένος χωρίς πατρίδα.

Σαν άνεμος πλανιέμαι, σαν βροχή
διψώ χαρά μα δεν θα ξεδιψάσω
Μια θάλασσα τη μνήμη κατοικεί
ξένος παντού, ξένος και που θα φτάσω.

Ο κόσμος πάντα ανοιχτή πληγή.

Μουσική: Θύμιος Παπαδόπουλος
Στίχοι: Θέμης Μουμουλίδης

 

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Το φιλί είναι μια περισπωμένη στο ρήμα αγαπώ
    - Anonymous
  • Αρέσει σε %d bloggers: