jump to navigation

Ἐπί ἀσπαλάθων Ιούνιος 29, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , trackback

Οι ασπάλαθοι είναι αγκαθωτοί θάμνοι με κίτρινα σα πεταλούδα λουλούδια που κατακλύζουν τις ξερές πλαγιές των λόφων της Πατρίδας μας. Από μακριά φαίνονται σαν στολίδια από κοντά, όμως, τα σουβλερά βελόνια τους σε φοβερίζουν.

Έτσι είδε τους ασπάλαθους και ο ποιητής Σεφέρης σε στιγμή οργής. Σκληρούς εκδικητές. Τους είδε σαν τιμωρούς των τυράννων που με τα αγκάθια τους θα τους βασανίσουν, όπως παλαιά τιμώρησαν τον τύραννο της Παμφυλίας τον Αριδαίο.

Παλαιότερα οι ξωμάχοι μας, μέσα στο Χειμώνα, όταν πάσχιζαν για λίγη ζεστασιά και τα καυσόξυλα από την υγρασία και το κρύο δεν υπάκουαν να ανάψουν την φωτιά, μοναδική τους ελπίδα και απαντοχή ήταν οι ασπάλαθοι, οι ξεροί, με τα γυμνά σουβλερά αγκάθια, που τότε γίνονταν τόσο συμπαθείς. Η μόνη τους ελπίδα μέσα στην παγωνιά. Ήταν το καλύτερο προσάναμμα φωτιάς ανάμεσα στα βρεγμένα ξύλα και τα χλωρά πουρνάρια.

Επί των ασπαλάθων, λοιπόν, τα ξύλα για να ανάψει η φωτιά, να ρθεί η ζεστασιά, να ρθεί το φως και η παρηγοριά.

Σαν προσάναμμα φαντάζει στα μάτια μας «ο ασπάλαθος» και στην παγωμένη ατμόσφαιρα της πατρίδας μας. Σ’ένα κόσμο μέσα στην καταχνιά. «Άναψε ένα κερί και μην καταριέσαι το σκοτάδι».

Ένα κερί «επί ασπαλάθων» είναι η προσπάθεια μας, μήπως και πάρουν φωτιά τα βρεγμένα από τα δάκρυα των ανθρώπων φρύγανα της πίστης και της ελπίδας και φέρουν λίγο φώς, λίγη ζεστασιά, λίγη ελπίδα, στις παγωμένες από την «κρίση» καρδιές μας.

***

Ο τόπος μας τελευταία δεν βιώνει μόνο τα πνευματικά του αδιέξοδα, δεν βιώνει μόνο την οικονομική εξαθλίωση, την ανεργία. Ολόκληρη η χώρα φαντάζει, στα μάτια μας, σαν να’ ναι ριγμένη πάνω σε αγκάθια. Ένας λαός ολάκερος πεταμένος στ’ αγκάθια, σαν να μη θέλει να κοιτάξει μπροστά, σαν να μην θέλει να ζήσει. Η Εκκλησία πάλι, περιφρονημένη, στο περιθώριο, μαζί με τις αξίες μας, τις παραδόσεις μας, τα ήθη και τα έθιμά μας. Όλα στα αγκάθια…..
Σαν ένα αόρατο χέρι να ήλθε και να τα πέταξε όλα στην άκρη του δρόμου, στο περιθώριο, πάνω στα βάτα.
Σαν να άλλαξαν ξάφνου οι αλήθειες του πολιτισμού μας, τα φτηνά πράγματα γίναν ακριβά και τ’ ακριβά φτηνά, έως και η αμαρτία βαπτίστηκε αρετή.
Έτσι σκεφτήκαμε σε τούτη την διαδικτυακή επικοινωνία να στήσουμε τον «άμβωνά» μας επί των ασπαλάθων. Να ζούμε καθημερινά τον πόνο από τα αγκάθια που σχίζουν τις σάρκες του λαού μας, Να ζούμε την μοναξιά και τα αδιέξοδά του.
Μόνη ελπίδα προσέγγισης, μόνη δυνατότητα κοινωνίας «επί ασπαλάθων». Όλοι «επί ασπαλάθων», ζητώντας το έλεος και την χάρη του Θεού.

Πηγή και συνέχεια: Ιστοσελίδα Ἐπί ἀσπαλάθων Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων Ηλιουπόλεως

Comments»

no comments yet - be the first?


Subscribe without commenting