Κι αν…

Του Αντώνη Μπουντούρη

I
Κι αν οι άρχοντές μας
γκρέμισαν προτειχίσματα και τείχη
με την απόφαση να παραδοθούν
Αυτοί δεν είναι πια
δικοί μας άρχοντες

ΙΙ
Κι αν είναι το ύφος λιπαρό
των παλαιών μας φίλων
με πλατύστομα αλλά νεκρά τα λόγια τους
ας εκθρονίσουμε κι αυτούς
Ν’ αλλάξουμε τους φίλους.

ΙΙΙ
Κι αν απ’ τους ναΐσκους των
αβαθών σπηλαίων
κλέψαν την Κυβέλη
ας βάλουμε στη θέση της
ανήλικους ανέμους.

Πηγή: Εφημερίδα Ρήξη, τ. 153

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Κι αν…

  • Ιούλιος 9, 2019, 8:43 πμ
    Permalink

    Να κάνουμε τους φίλους μας
    με τον Θεό πιο φιλικούς,
    τους άρχοντες
    αν τους γκρεμίσουμε στην συνείδησή τους,
    θα αισθανθούμε,
    άραγε,
    ότι
    επράξαμε όπως απιατούν οι περιστάσεις,
    ή θα βυθιστούμε όλοι
    στο νερό που και πνίγει
    αντί να καθαρίζει
    και να δροσίζει μόνο?

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Τὸ σπουδαῖο εἶναι νὰ μποῦμε στὴν Ἐκκλησία. Νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τοὺς συνανθρώπους μας, μὲ τὶς χαρὲς καὶ τὶς λῦπες ὅλων. Νὰ τοὺς νιώθουμε δικούς μας, νὰ προσευχόμαστε γιὰ ὅλους, νὰ πονᾶμε γιὰ τὴν σωτηρία τους, νὰ ξεχνᾶμε τοὺς ἑαυτούς μας. Νὰ κάνομε τὸ πᾶν γι᾿ αὐτούς, ὅπως ὁ Χριστὸς γιὰ μᾶς. Μέσα στὴν Ἐκκλησία γινόμαστε ἕνα μὲ κάθε δυστυχισμένο καὶ πονεμένο κι ἁμαρτωλό. Κανεὶς δὲν πρέπει νὰ θέλει νὰ σωθεῖ μόνος του, χωρὶς νὰ σωθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι. Εἶναι λάθος νὰ προσεύχεται κανεὶς γιὰ τὸν ἑαυτό του, γιὰ νὰ σωθεῖ ὁ ἴδιος. Τοὺς ἄλλους πρέπει νὰ ἀγαπᾶμε καὶ νὰ προσευχόμαστε νὰ μὴ χαθεῖ κανείς· νὰ μποῦν ὅλοι στὴν Ἐκκλησία. Αὐτὸ ἔχει ἀξία. Καὶ μ᾿ αὐτὴ τὴν ἐπιθυμία πρέπει νὰ φύγει κανεὶς ἀπ᾿ τὸν κόσμο, γιὰ νὰ πάει στὸ μοναστήρι ἢ στὴν ἔρημο.
    - Γέροντας Πορφύριος
  • Αρέσει σε %d bloggers: