«Μελένιος Δράκος ― Ένα παραμύθι για τα εξαφανισμένα παιδιά» στο Διαδίκτυο

Του Θοδωρή Ρηγινιώτη

Άρχισε τμηματικά στο ιστολόγιο xryseniabook.blogspot.gr η δημοσίευση της παιδικής και εφηβικής νουβέλας «Μελένιος Δράκος – Ένα παραμύθι για τα εξαφανισμένα παιδιά», δίνοντας τη δυνατότητα στους ενδιαφερόμενους να τις διαβάσουν δωρεάν.

Μια παιδική και μια εφηβική συντροφιά, ανεξάρτητα η μία από την άλλη, αναζητούν από ένα εξαφανισμένο παιδί. Το μόνο στοιχείο που διαθέτουν είναι οι αναφορές τους σε κάποιον «Μελένιο Δράκο», για τον οποίο μιλούσαν μετά μανίας τα δυο παιδιά πριν χαθούν. Κινητοποιούν όλα τα παιδιά της Αττικής, διαδίδοντας το μήνυμά τους και προφορικά, αλλά και μέσω σελίδων κοινωνικής δικτύωσης. Έτσι, σύντομα αρχίζει μια έρευνα του παιδόκοσμου, που επεκτείνεται και σε άλλες πόλεις, ακόμη και εκτός Ελλάδος.

Η αναζήτησή τους θα τους εμπλέξει με δυνάμεις που ανταγωνίζονται μεταξύ τους στα σκοτεινά μονοπάτια του μυστηρίου και της φαντασίας, όπου το Κακό έχει πάρει νέες μορφές, προσαρμοσμένες στις ανάγκες και τις επιθυμίες της καινούργιας γενιάς, σαν θηρίο που αναζητά την τροφή του.

Ο κόσμος γίνεται παραμύθι μέσα από τα μάτια των παιδιών και σκληρό πεδίο ρεαλιστικής μάχης μέσα απ’ τα μάτια των εφήβων, ενώ οι μεγάλοι εξακολουθούν να μην ξέρουν και να μην αντιλαμβάνονται τίποτα.

Αναποδοσταυροφόροι και ψυχοκάντζαροι, Πειρατές των Υπονόμων και Λιλιπούτιοι Καταφερτζήδες και οι Ιππότες της Παναγίας Γαλακτοτροφούσας ανοίγουν πανιά, συντροφιά με φεγγαροπρόβατα και ρομαντικούς θείους που έχουν τις τσέπες γεμάτες αστέρια, μαζεμένα μια νύχτα από τον καλοκαιριάτικο ουρανό της Κρήτης, μαζί μ’ ένα επτάχρονο κορίτσι που κάτι ήξερε για ένα δεντροκοριτσάκι.

Τα παιδιά του νηπιαγωγείου ανεβαίνουν στις ταράτσες για να σώσουν το συμμαθητή τους κι ένας παπάς, δεύτερης γενιάς μετανάστης σε μια παράξενη Αθήνα, προσπαθεί να βοηθήσει ορισμένους που δεν τον γουστάρουν και δεν τον καταλαβαίνουν.

Πρόλογος

Χρυσένια

… Θα σας πω τώρα την ιστορία του Μελένιου Δράκου, την ιστορία του φίλου μας του Χρήστου, που, χωρίς να το θέλει ή να το ξέρει, άλλαξε τη ζωή μας· όχι μόνο τη δική μας ζωή, αλλά και πολύ περισσότερα στον κόσμο μας.

Σκοπεύω να ξενυχτίσω για να τη γράψω κι ελπίζω να ξενυχτίσετε κι εσείς μαζί μου, για να τη διαβάσετε. Να της αφιερώσετε τουλάχιστον μια νύχτα από τη ζωή σας, όπως εμείς αφιερώσαμε πολλές νύχτες από τη δική μας για να τη ζήσουμε.

Ποιο παιδί δε θέλει να ζήσει μια περιπέτεια; Να μπει βαθιά μέσα της και να βγει διαφορετικό, ώριμο και σοφό, πεπειραμένο περισσότερο απ’ τους μεγάλους, αλλά πάντα παιδί… Όμως αυτή που ζήσαμε εμείς ήταν πέρα από κάθε φαντασία, χωρίς προηγούμενο – και το καλύτερο, ή το χειρότερο, δεν ήταν απ’ αυτές που γράφονται στα βιβλία, ούτε κι απ’ αυτές που δημιουργεί η ζωή· ήταν η περιπέτεια ενός κόσμου παιδιών, ενός πληρώματος πειρατών, ενός στρατού ιπποτών… Η περιπέτεια του Μελένιου Δράκου.

Πρόλογος για τους μεγάλους

Αυτό το βιβλίο αφηγείται ένα παραμύθι, άρα ο σκοπός του πρωτίστως είναι να ψυχαγωγήσει και να συναρπάσει τους αναγνώστες του. Δε θα ήθελα να εκληφθεί ως ηθικοπλαστικό βιβλίο, αν και η αλήθεια είναι ότι κάθε ιστορία, κάθε συγγραφέα, περιέχει κάποια μηνύματα, έστω και υποσυνείδητα.

Επίσης, θα ήταν λάθος να θεωρηθεί ότι προωθεί κάποια τεχνοφοβία (δηλ. φοβία προς τη σύγχρονη τεχνολογία), γιατί τότε το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί για τα αμέτρητα λογοτεχνικά και κινηματογραφικά έργα επιστημονικής φαντασίας που μιλούν για αυτονόμηση των ρομπότ και επίθεσή τους κατά των ανθρώπων.

Τέλος, πρέπει να διευκρινίσω ότι, κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας, τα ζώα δεν έχουν αθάνατη ψυχή (αλλά θνητή), δεν αναμένεται η ανάστασή τους κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και δεν υπάρχουν μαρτυρίες για κάποιον «παράδεισο των ζώων», όπως αυτός που αναφέρεται στην ιστορία μας. Στην Καινή Διαθήκη ο απόστολος Παύλος γράφει ότι όλη η Κτίση (τα δημιουργήματα του Θεού) υποφέρει και περιμένει τη λύτρωσή της μαζί με τον άνθρωπο (προς Ρωμαίους, 8, 19-22), αλλά δεν ξέρουμε με ποιον τρόπο θα γίνει αυτό. Επίσης, στους βίους των αγίων συναντούμε άφθονες περιπτώσεις σύνδεσης ανθρώπων και ζώων, ενώ ο σύγχρονος ορθόδοξος διδάσκαλος π. Σεραφείμ Ρόουζ είπε κάποτε ότι «τα ζώα σχετίζονται με τον παράδεισο». Ωστόσο, όπως είπαμε, το συγκεκριμένο μέρος της ιστορίας μας θα προτιμούσα να εκληφθεί ως εντελώς φανταστικό.

Εικ. από εδώ, όπου σχετική διήγηση 

(…) Σας ευχαριστώ από καρδιάς που βρεθήκατε σ’ αυτή την αφετηρία.

Καλή ανάγνωση ξεκινώντας από εδώ!

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Ο Θεός παίρνει τα χάλια μας και τα κάνει χαλιά για τον Παράδεισο
    - Γέροντας Παΐσιος
  • Αρέσει σε %d bloggers: