Ὁ ἀπολογισμός καί οἱ συμβουλές ἑνός φιλότιμου ἐκπαιδευτικοῦ

Συνάντησα πριν λίγο καιρό -διηγείται ένας μάχιμος εκπαιδευτικός- έναν συνταξιούχο συνάδελφο, ο οποίος είχε φύγει από το σχολείο μετά από 40(!) χρόνια υπηρεσίας.

«Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή σας;» τον ρώτησα. «Όταν έμαθα -απάντησε- ότι ένας παλιός μου μαθητής είχε πεθάνει από υπερβολική χρήση ναρκωτικών. Τότε αισθάνθηκα ότι η παιδευτική μου μέθοδος είχε αποτύχει, αφού εκείνος ο μαθητής μου είχε καταλήξει από ναρκωτικά».

«Και η καλύτερη;» Συνέχισα να ρωτώ. «Όταν οι μαθητές μου ήταν δακρυσμένοι την ώρα που τους παρέδιδα την ιστορία της ελληνικής επανάστασης, αφού τότε η χαρά και συγκίνησή μου ήταν απερίγραπτες».

«Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο εκπαιδευτικό;»

– Να αισθάνεται ότι κατά την ώρα του μαθήματος βρίσκεται ενώπιον ολόκληρης της αυριανής κοινωνίας. Ότι μιλά στον αυριανό καθηγητή, τον αυριανό εργάτη, τον αυριανό ιερέα, τον αυριανό διευθυντή, τον αυριανό υπάλληλο, τον αυριανό επιχειρηματία. Όλοι αυτοί περιμένουν κάτι καρδιακό από αυτόν, το οποίο θα τους χρειαστεί κάποτε στη ζωή τους.

Εὐχαριστίες στον Σπύρο Γκ.

Πηγή: ηλεκτρονικό μήνυμα φίλων εκπαιδευτικών στις 8-6-2021

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Ὁ ἀπολογισμός καί οἱ συμβουλές ἑνός φιλότιμου ἐκπαιδευτικοῦ

  • Ιούνιος 20, 2021, 2:28 μμ
    Permalink

    Εν έτη 2021, εκπαιδευτικοί με την ηθική και τις αξίες του συγκεκριμένου συνταξιούχου δασκάλου, εκλείπουν…. Αυτοί που υπάρχουν, μετρώνται στα….μισά δάχτυλα του ενός χεριού…..

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Ένας άνδρας ζούσε με τον γιο του και το πολυτιμότερο αγαθό τους, ένα άλογο. Μια μέρα το άλογο εξαφανίστηκε. Όταν οι συγχωριανοί πήγαν να τον παρηγορήσουν, εκείνος τους ρώτησε πώς ήξεραν ότι αυτό που συνέβη ήταν κακοτυχία. Μετά κάμποσο καιρό το άλογο επέστρεψε μαζί με ένα κοπάδι άγρια άλογα. Ο άνδρας είχε γίνει ξαφνικά πλούσιος. Ήρθαν ξανά οι συγχωριανοί και αυτήν τη φορά τον συνεχάρησαν για την καλή του τύχη. Εκείνος τους απάντησε ξανά με μια ερώτηση: «Πώς ξέρετε ότι πρόκειται για καλοτυχία;» Όταν ο γιος του άρχισε να καβαλάει τα άλογα, ένα από αυτά τον πέταξε κάτω και έσπασε το πόδι του. Το πόδι θεραπεύτηκε αλλά το οστό έδεσε στραβά και ο γιος έμεινε κουτσός. Ξανά οι χωρικοί επισκέφθηκαν τον άνδρα για να τον παρηγορήσουν για το κακό που βρήκε την οικογένειά του, και ο άνδρας τούς ρώτησε πώς ήξεραν ότι αυτό που συνέβη ήταν κακό. Όταν ξέσπασε πόλεμος στη χώρα και όλοι οι νέοι πήγαν στο μέτωπο, ο κουτσός γιος δεν εκλήθη για στρατιώτης και έμεινε στο σπίτι του ασφαλής».
    - Anonymous
  • Αρέσει σε %d bloggers: