Η Πόλη των Πηγαδιών

Σύμφωνα με ένα μύθο, κάποτε σε μια πόλη κατοικούσαν όχι άνθρωποι αλλά πηγάδια. Σκέφτηκαν λοιπόν τα πηγάδια που ήταν όλα ξεροπήγαδα να  στολιστούν και έτσι κάποια γέμισαν με πολύτιμους λίθους, άλλα με βιβλία και μόνο ένα πηγάδι αποφάσισε να σκάψει βαθύτερα, οπότε βρήκε νερό το οποίο του ήταν εντελώς άγνωστο ως υγρό. Όμως αυτό το παράξενο υγρό, αφού κατάβρεξε τα τοιχώματα και το στόμιο του πηγαδιού, είδε -το πηγάδι- να φυτρώνουν γύρω του λουλουδάκια που σε λίγο έγιναν δένδρα τα οποία έδωσαν θαυμάσιους καρπούς.

Ο Άγιος Νεκτάριος που γιορτάζει στις 9 Νοεμβρίου, φρόντισε από νωρίς να σκάβει βαθιά μέσα του έτσι ώστε να γνωρίσει τον εαυτό του και σαν καλό δοχείο να ξεδιψάει ψυχές με το ζωντανό νερό του Λόγου του Θεού.

Ας αφήσουμε και εμείς, ακολουθώντας τον Άγιο Νεκτάριο, το «πηγάδι» της καρδιάς μας να ξεχειλίσει από το ύδωρ το ζων του Λόγου του Θεού.

Περιοδικό: Λυχνία Νικοπόλεως, Νοέμβριος 2021

Φωτογραφία: Δήμος Σουλίου

Ευχαριστίες στον Σπύρο Γκ.

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Ο Θεός δουλεύει το σχέδιό Του σε ψυχές που έχουν αυτές τις δύο ιδιότητες: ακακία καρδίας και σύνεση χειρών, όπως ο Δαβίδ. Σε αυτές σε ώρα που δεν προσδοκούν και δεν γνωρίζουν (βλ. Ματθ. κδ 50) δίδει εκπλήξεις τρισχαριτωμένες. Είναι αυτοί που έχουν τις δύο μεγάλες προϋποθέσεις για να επιτελέσουν ευλογημένο έργο στον κόσμο. Είναι δηλαδή «φρόνιμοι ως οι όφεις» (σύνεση χειρών) και «ακέραιοι ως οι περιστεραί» (ακακία καρδίας).
    - Aρχ. Αρσένιος Κωτσόπουλος
  • Αρέσει σε %d bloggers: