jump to navigation

Καὶ ἡ ἀγάπη χρειάζεται διάκριση Ιανουάριος 18, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2Σχόλια

peristeri-pythikaki-agaph

– Γέροντα, ὁ Ἀββᾶς Ποιμὴν λέει: «Μάθε τί θέλει ὁ ἀδελφὸς καὶ ἀνάπαυσέ τον». Τί θέλει νὰ πῆ ἀκριβῶς;
– Ἐννοεῖ νὰ μάθης τί ἀνάγκη ἔχει ὁ ἀδελφός σου, ὁ πλησίον σου, καὶ ἀνάλογα νὰ τὸν ἀναπαύσης, μὲ τὴν καλὴ ἔννοια. Γιατὶ καὶ ἡ ἀγάπη χρειάζεται διάκριση. Ἂν κάποιος λ.χ. εἶναι γαστρίμαργος, δὲν πρέπει νὰ τοῦ δίνης συνέχεια νόστιμα φαγητά, γιατὶ αὐτὸ θὰ τὸν βλάψη. Θὰ κάνης νόστιμο φαγητὸ γιὰ ἕναν ποὺ ἔχει ἀνορεξία, γιὰ νὰ μπορέση νὰ τὸ φάη. Ἤ, ἂν κάποιος ἔχη ζάχαρο καὶ τοῦ δίνης γλυκά, ἀγάπη εἶναι αὐτή;
– Γέροντα, πῶς γίνεται νὰ ἀγαπάη κανεὶς τὸ ἴδιο ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ τοὺς ἀγαπάη μὲ διάκριση;
– Ἀγαπάει ὅλους τὸ ἴδιο, ἀλλὰ δὲν ἐκδηλώνει τὴν ἀγάπη του σὲ ὅλους τὸ ἴδιο. Ἄλλον τὸν ἀγαπάει ἀπὸ μακριά, γιατὶ χρειάζεται νὰ τὸν κρατήση σὲ ἀπόσταση, ἄλλον ἀπὸ κοντά, ἀνάλογα μὲ τὸ τί ὠφελεῖ τὸν καθένα. Σὲ ἕναν δὲν πρέπει καθόλου νὰ μιλήση, σὲ ἄλλον πρέπει νὰ πῆ δυὸ λόγια, σὲ ἄλλον λίγα παραπάνω.

Πηγή: Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Ε, Πάθη & Ἀρετές

Ἡ Μυστική Ἐξίσωση τῆς Χαρᾶς: Πίστη => Αγάπη + Θυσία => Χαρά! Ιανουάριος 11, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

caring-hand-sculpture

[] Γιὰ νὰ χαίρεται κανεὶς ἀληθινά, πνευματικά, πρέπει νὰ ἀγαπάη καί, γιὰ νὰ ἀγαπάη, πρέπει νὰ πιστεύη. Δὲν πιστεύουν οἱ ἄνθρωποι καὶ γι᾿ αὐτὸ δὲν ἀγαποῦν, δὲν θυσιάζονται καὶ δὲν χαίρονται. Ἂν πίστευαν, θὰ ἀγαποῦσαν, θὰ θυσιάζονταν καὶ θὰ χαίρονταν. Ἀπὸ τὴν θυσία βγαίνει ἡ μεγαλύτερη χαρά.
– Γέροντα, χαίρεσαι, ὅταν ἀγαπᾶς.
– Ὄχι, ἀνάποδα τὸ εἶπες! Ὅταν ἀγαπᾶς, χαίρεσαι. Καὶ ὅταν αὐξηθῆ ἡ ἀγάπη, τότε ὁ ἄνθρωπος δὲν ζητάει τὴν χαρὰ γιὰ τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ θέλει νὰ χαίρωνται οἱ ἄλλοι.
– Δηλαδή, Γέροντα, ἡ χαρὰ ἀπορρέει ἀπὸ κάπου, ἐνῶ ἡ ἀγάπη ὑπάρχει ἀπὸ μόνη της;
– Ἔτσι εἶναι· ἡ ἀγάπη ὑπάρχει ἀπὸ μόνη της, ἐνῶ ἡ χαρὰ πηγάζει ἀπὸ τὴν ἀγάπη. Ὅταν δίνης τὴν ἀγάπη, τότε ἔρχεται ἡ χαρά. Δίνει ἀγάπη ὁ ἄνθρωπος καὶ δέχεται χαρά· ἀνταμείβεται δηλαδὴ μὲ τὴν χαρὰ ποὺ νιώθει. Βλέπεις, κάποιος παίρνει ἕνα πράγμα ποὺ τοῦ δίνουν καὶ χαίρεται γι᾿ αὐτὸ τὸ ἕνα. Ἄλλος τὰ δίνει ὅλα καὶ χαίρεται γιὰ ὅλα. Ἡ χαρὰ ποὺ νιώθει ὁ ἄνθρωπος, ὅταν παίρνη, εἶναι χαρὰ ἀνθρώπινη. Ἐνῶ ἡ χαρὰ ποὺ νιώθει, ὅταν δίνη, εἶναι θεϊκή. Ἡ θεϊκὴ χαρὰ ἔρχεται μὲ τὸ δόσιμο!

Πηγή: Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Ε, Πάθη & Ἀρετές

Ἡ Πραγματική Χαρά Ιανουάριος 7, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

winter

Μόνον κοντὰ στὸν Χριστὸ βρίσκει κανεὶς τὴν πραγματική, τὴν γνήσια χαρά, γιατὶ μόνον ὁ Χριστὸς δίνει χαρὰ καὶ παρηγοριὰ πραγματική. Ὅπου Χριστός, ἐκεῖ χαρὰ ἀληθινὴ καὶ ἀγαλλίαση παραδεισένια. Ὅσοι εἶναι μακριὰ ἀπὸ τὸν Χριστό, δὲν ἔχουν πραγματικὴ χαρά. Μπορεῖ νὰ κάνουν ὄνειρα: «θὰ φτιάξω αὐτό, θὰ φτιάξω τὸ ἄλλο, θὰ πάω ἐδῶ, θὰ πάω ἐκεῖ», μπορεῖ νὰ ἀπολαμβάνουν τιμὲς ἢ νὰ τρέχουν στὶς διασκεδάσεις καὶ νὰ χαίρωνται, ἀλλὰ ἡ χαρὰ ποὺ νιώθουν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γεμίση τὴν ψυχή τους. Αὐτὴ ἡ χαρὰ εἶναι ὑλική, κοσμικὴ χαρά, ἀλλὰ ἀπὸ ὑλικὲς χαρὲς δὲν γεμίζει ἡ ψυχή, καὶ ὁ ἄνθρωπος μένει μ᾿ ἕνα κενὸ στὴν καρδιά του. Εἶδες τί λέει ὁ Σολομών; «Ἔχτισα σπίτια, φύτεψα ἀμπέλια, ἔκανα κήπους, μάζεψα χρυσάφι, ἀπέκτησα ὅ,τι πόθησε ἡ καρδιά μου, ἀλλὰ στὸ τέλος κατάλαβα ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι μάταια» (Ἐκκλ. 2, 11).

Ἡ κοσμικὴ χαρὰ δίνει κάτι τὸ πρόσκαιρο, κάτι γιὰ ἐκείνη τὴν στιγμή, δὲν δίνει αὐτὸ ποὺ δίνει ἡ πνευματικὴ χαρά. Ἡ πνευματικὴ χαρὰ εἶναι ζωὴ παραδεισένια. Ὅσοι πέρασαν πρῶτα ἀπὸ τὴν Σταύρωση καὶ ἀναστήθηκαν πνευματικά, ζοῦν τὴν πασχαλινὴ χαρά. «Πάσχα, Κυρίου Πάσχα»! Καὶ μετὰ ἔρχεται ἡ Πεντηκοστή!… Καὶ ὅταν φθάσουν πιὰ στὴν Πεντηκοστὴ καὶ δεχθοῦν τὴν πύρινη γλῶσσα, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, τότε ὅλα τελειώνουν*…

*Οἱ λόγοι αὐτοὶ τοῦ Γέροντα ἐκφράζουν τὸν τελικὸ σκοπὸ τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος κάθε πιστοῦ, ποὺ εἶναι ἡ ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος γίνη κοινωνὸς τῆς θεοποιοῦ Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τότε φθάνει πλέον στὴν κατάσταση τῆς θεώσεως, στὴν «ἀτέλεστον τελειότητα».

Πηγή: Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Ε, Πάθη & Ἀρετές

Φωτογραφία: Bill Gekas

Ἀστροναῦτες καί «Παραδεισοναῦτες» Νοέμβριος 25, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

moon-castle-window

«Ήρθαν μια φορά στο Καλύβι μερικοί φοιτητές φορτωμένοι με βιβλία και μου λένε: “Ήρθαμε, Γέροντα, να συζητήσουμε για την Παλαιά Διαθήκη. Ο Θεός, δεν επιτρέπει την γνώση;”. “Ποιά γνώση;”, τους λέω, “αυτή που αποκτιέται με το μυαλό;”. “Ναι”, μου λένε. “Μα, αυτή η γνώση”, τους λέω, “σε πάει μέχρι το φεγγάρι· δεν σε ανεβάζει στον Θεό!”.
Καλές είναι οι εγκεφαλικές δυνάμεις που ανεβάζουν τον άνθρωπο στην σελήνη, με δισεκατομμύρια έξοδα καυσίμων κ.λπ., αλλά καλύτερες είναι οι πνευματικές δυνάμεις που ανεβάζουν τον άνθρωπο στον Θεό, που είναι ο προορισμός του· και, με λίγα “καύσιμα”: με ένα παξιμάδι!
Ρώτησα μια φορά έναν Αμερικάνο που ήρθε στην Καλύβη: “Τί κατόρθωμα κάνατε σαν έθνος μεγάλο που είστε;”. “Πήγαμε στο φεγγάρι!”, μου απάντησε. “Πόσο μακριά είναι;”, τον ρωτάω. “Ας πούμε, μισό εκατομμύριο χιλιόμετρα”, μου λέει. “Πόσα εκατομμύρια ξοδέψατε για να πάτε στο φεγγάρι;”. “Από το 1950 μέχρι τώρα”, μου λέει, “έχουμε ξοδέψει ποταμούς δολλαρίων”. Τον ρωτάω: “Στον Θεό, πήγατε; Πόσο μακριά είναι ο Θεός;”. Μου λέει: “Ο Θεός, είναι πολύ μακριά!”.
Του λέω: “Εμείς, όμως, με ένα παξιμάδι πάμε στον Θεό!”.
Η φυσική γνώση βοηθάει να αποκτήσουμε την πνευματική γνώση. Όταν όμως ο άνθρωπος παραμένει στην φυσική γνώση, παραμένει στην φύση και δεν ανεβαίνει στον Ουρανό. Δηλαδή, παραμένει στον επίγειο παράδεισο
που ποτιζόταν από τον Τίγρη και τον Ευφράτη (πρβλ. Γέν. β΄ 10–14) και χαίρεται την όμορφη φύση με τα
ζώα, αλλά δεν ανεβαίνει στον ουράνιο Παράδεισο να χαρεί με τους Αγγέλους και τους Αγίους.
Για να ανεβούμε στον ουράνιο Παράδεισο, είναι απαραίτητη η πίστη στον Νοικοκύρη του Παραδείσου· για να Τον αγαπήσουμε, να αναγνωρίσουμε την αμαρτωλότητά μας, να ταπεινωθούμε, για να Τον γνωρίσουμε και να συνομιλήσουμε μαζί Του προσευχόμενοι και να Τον δοξάζουμε όταν Αυτός μας βοηθάει και όταν μας δοκιμάζει.
Καλότυχοι –λένε οι κοσμικοί άνθρωποι– οι Αστροναύτες που γυρίζουν στον αέρα, άλλοτε έξω και άλλοτε από μέσα στο φεγγάρι.
Μακάριοι, όμως, είναι οι εξαϋλωμένοι του Χριστού “Παραδεισοναύτες” που ανεβαίνουν στον Θεό και περιτριγυρίζουν ταχτικά στον Παράδεισο, την μόνιμή τους κατοικία· με το πιο “ταχύτερο μέσο” και δίχως
πολλά καύσιμα παρά μονάχα με ένα παξιμάδι!
Μακάριοι, όσοι δοξάζουν τον Θεό και για το φεγγάρι που τους φέγγει και περπατούν την νύχτα. Μακαριότεροι, όμως, είναι αυτοί που το έχουν καταλάβει ότι, ούτε το φως του φεγγαριού είναι του φεγγαριού, αλλά ούτε και το δικό τους πνευματικό φως είναι δικό τους, αλλά του Θεού. Μα, είτε σαν καθρέπτης γυαλίζουν είτε σαν απλό γυαλί γυαλίζουν, εάν δεν πέσουν οι ακτίνες του Ήλιου επάνω τους, δεν είναι δυνατόν να γυαλίζουν!…».

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ (1924–1994)

[Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου: (1) «Λόγοι Α΄ – Με πόνο και
αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο», 3ο μέρος, κεφ. 1ο, σελ. 214–215, Μάρτιος
19992· (2) «Επιστολές», Επιστ. στ΄, σελ. 233,
Αύγουστος 19941· Ιερό Ησυχαστήριο «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος»,
Σουρωτή Θεσσαλονίκης.]

Ἀναδημοσίευση ἀπό: Τό Εἰλητάριον 

Βίος και Λόγοι Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου σε ηχητική απόδοση Οκτώβριος 23, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις , add a comment

agios-paisios

Ανάγνωση από το ομώνυμο βιβλίο του Ιερομονάχου Ισαάκ, εκδ. I.Ησυχ. Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου Μεταμορφώσεως Χαλκιδικής. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ι.Μ. Λεμεσού. Διαβάζει η Νάταλι Αμάν.

Περιοδικά θα προσθέτουμε τα νέα μέρη καθώς δημοσιεύονται στην Πεμπτουσία.

1ο μέρος

2ο μέρος

3ο μέρος

Πηγή: Ἠχητικά βιβλία Πεμπτουσίας

Ὄταν καλοπερνᾶς στὴ γὴ, κάτι δὲν πάει καλά Οκτώβριος 8, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

spiti-autokinhto-eytyxia

Παρά τα φαινόμενα και την αναξιότητα των μοναχών και κληρικών, η Εκκλησία είναι ακένωτη πηγή θαυμάτων.

Παίρνει νερό και το κάνει Αγιασμό· παίρνει ψωμί και κρασί και το κάνει Θεία Ευχαριστία· παίρνει τον άνθρωπο χώμα και τον κάνει Θεό! Αλλά τα θαύματα πολλοί δεν τα βλέπουν.

Γιατί, αν τα έβλεπαν, δεν θα περιφρονούσαν ή μισούσαν την Εκκλησία του Χριστού, αλλά θα την αγαπούσαν, θα την τιμούσαν και δεν θα μιλούσαν γι” αυτή με περιφρόνηση, όπως μιλούν.

«Ο χριστιανός έχει προορισμό να σηκώνει βαρύ σταυρό στη ζωή τον. Είναι δύσκολο πράγμα να λες ότι πιστεύεις στον Κύριο και καλοπερνάς σ” αυτήν εδώ τη ζωή. Γιατί, όταν καλοπερνάς στη γη, κάτι δεν πάει καλά με τον εαυτό σου, ενδιαφέρεσαι για το χρυσάφι της γης και όχι για τους θησαυρούς του ουρανού. Αλλά όταν σκέφτεσαι έτσι, βρίσκεσαι μακριά από το θέλημα του Θεού. Χριστιανική ζωή και καλοπέραση δεν πηγαίνουν μαζί, είναι διαφορετικά πράγματα»

«Κάποτε ήλθε εδώ ένας πολύ γνωστός γιατρός για να μιλήσουμε. Ήταν και η γυναίκα του γιατρός, θρησκευόμενοι άνθρωποι και οι δύο. Παραπονιόταν ότι τα παιδιά του ζούσαν κοσμική ζωή και όχι μόνο δεν τηρούσαν τις εκκλησιαστικές παραδόσεις της οικογένειας τους, αλλά και τις ειρωνεύονταν. Χαρακτήριζαν τους χριστιανούς καθυστερημένους, βολεμένους, ανειλικρινείς, υποκριτές και θεομπαίχτες, επειδή η ζωή τους -έλεγαν- δεν συμβαδίζει με τα λόγια τους και τα έργα τους δεν είναι χριστιανικά.

Ακόμη και στο ευχέλαιο, που οι γονείς κάνουν μία φορά το χρόνο στο σπίτι τους και τα παιδιά, όσο ήταν μικρά συμμετείχαν, τώρα αντιδρούν και δεν παρευρίσκονται.

Ο γιατρός έδειχνε πολύ κουρασμένος και απελπισμένος για την πνευματική αδράνεια των παιδιών του. Και νόμιζε ότι όλες οι προσπάθειες, οι δικές του και της γυναίκας του πήγαν χαμένες, δεν έπιασαν τόπο, δεν άγγιξαν τα παιδιά.

Σε κάποια στιγμή ο γιατρός, βάζοντας το κεφάλι μέσα στις δυό του παλάμες, σαν να ήθελε να καλύψει το πρόσωπό του από ντροπή, μου είπε: Φοβάμαι πως το πολύ χρήμα μας έχει κάνει ζημιά.

Τον ρώτησα να μου πει, τί εννοούσε και εκείνος με απόλυτη ειλικρίνεια παραδέχτηκε ότι είχαν ξεφύγει από το μέτρο κι είχαν αποκτήσει περιουσιακά στοιχεία απολύτως μη αναγκαία. Έχουμε τρία μεγάλα σπίτια, μου είπε. Ένα για μας και από ένα για το κάθε παιδί. Επίσης, δυό εξοχικά, τέσσερα ακριβά αυτοκίνητα, ένα σκάφος, καταθέσεις, πολλά υλικά.

Και συνέχισε: τα παιδιά κακόμαθαν και τώρα μας κατηγορούν ότι προκαλούμε. Επίσης, μας λένε ότι έχουμε παντρέψει πολύ όμορφα τον πλούτο και τον Χριστιανισμό. Και με παρακάλεσε να του πω τί πρέπει να κάνει για να βρουν πάλι την ειρήνη και την ενότητα στην οικογένεια τους.

Του είπα να τα δώσουν όλα στους φτωχούς και να κρατήσουν μόνο ένα σπίτι, ένα εξοχικό και τους μισθούς τους. Τρόμαξε, άλλαξε χρώμα, φοβήθηκε, απογοητεύθηκε από την απάντηση που του έδωσα.

Έφυγε και δεν ξαναήλθε. Είχε δεθεί με τα εδώ, όχι τα Άνω. Γι” αυτό και τα παιδιά του αναζήτησαν άλλο τρόπο ζωής, διαφορετικό από αυτόν που οι γονείς τους είχαν προτείνει».

«Όταν ακούω ότι υπάρχει μεγάλη φτώχεια, ανέχεια, πονάω πολύ και δεν μπορώ να προσευχηθώ.

Δεν λέω, όταν έχεις δυό χιτώνες να δώσεις τον ένα. Αυτό είναι ασυνήθιστο και δύσκολο για τους πολλούς. Αλλά, αν θέλεις να λέγεσαι χριστιανός και κατέχεις όλα τα αγαθά του Θεού, γιατί ιδρώνεις και αγωνιάς για το παραπάνω και δεν κάνεις ελεημοσύνες και καλά έργα; Να ξέρεις, ότι θεμελιώνει στην άμμο, όποιος έχει πολλά χρήματα και τα διαχειρίζεται εγωιστικά, αδιαφορώντας για τη φτώχεια και τη δυστυχία των συνανθρώπων του.

Είδες ποτέ σάβανο με τσέπες; Όλα εδώ μένουν. Μόνο οι αγαθοεργίες πηγαίνουν στον ουρανό. Ξέρεις γιατί γίνονται οι πόλεμοι; Για το χρήμα.. Γιατί οι πλούσιοι δεν μπορούν να βάλουν χαλινάρι στη λαιμαργία τους και οι φτωχοί δεν εύχονται να αποκτήσουν τα αναγκαία, αλλά ζηλεύουν τα πλούτη και τη δόξα των πλουσίων».

«Οι τσέπες σας πρέπει να είναι ανοιχτές, ώστε να φεύγουν τα χρήματα για φιλανθρωπίες. Είναι σκάνδαλο να υπάρχουν τσέπες γεμάτες λεφτά και να είναι ραμμένες»

Πηγή: Βιβλίο «Τέσσερις ώρες με τον π. Παΐσιο»

Αναδημοσίευση από: Πατερικός

Φωτογραφία: «1949 Roadmaster Convertible» του Christopher Koppes στο Flickr, CC BY 2.0

Χωριάτικη Πίστη (Αληθινά Περιστατικά) Σεπτέμβριος 13, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Pencil Vs Camera - 23

Ο μακαριστός γέροντας Παΐσιος (+1994) έκανε λόγο για ένα μοναχό με καρδιά μικρού παιδιού. Αυτός ο μοναχός νομίζοντας πως η «Ανάληψη» ήταν κάποια αγία γυναίκα όπως π.χ. η Αγία Παρασκευή έλεγε στην προσευχή του: Αγία Ανάληψη! Να είχαμε σήμερα ένα ψαράκι! Και η «Αγία Ανάληψη» του έκανε τη χάρη και του έφερε μπροστά του ένα ψαράκι!

«Άγιος ο Θεός, άγιος ο καιρός! άγιος ο θάνατος! ιλέησον ημάς» έλεγε μια αγράμματη γερόντισσα από χωριό της Κορίνθου και άστραφτε το πρόσωπό της!

Ενώ κάποια άλλη απλοϊκή μανούλα είπε στον παπά του χωριού της: «Παπά μου, σου έφερα το παιδί μου να του διαβάσεις μια ευχή, γιατί δεν έχει όρεξη! Και του διάβασε την ευχή επί «ορύξει φρέατος» (άνοιγμα πηγαδιού)! Και στο παιδί «άνοιξε» η όρεξη! Αληθινἠ χωριάτικη πίστη!

Πηγή: εκδόσεις Θαβώρ

Δες απλά Σεπτέμβριος 4, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία , add a comment

hliobasilema-barka

Κάποιος σοφός είπε πως ο σημερινός κόσμος στον οποίο ζούμε, είναι κόσμος σύγχυσης. Τρέχουμε συνεχώς. Κυνηγάμε χίμαιρες συμφερόντων, ανέσεων, απολαύσεων, πλουτισμού. Κυνηγάμε την χαρά. Και όλο και πιο πολύ επιταχύνουμε για να πετύχουμε. Και όλο και πιο πολύ χρόνο νομίζουμε πως εξοικονομούμε. Και συνέχεια τρέχουμε σαν τρελοί…
Χρειάζεται λίγο να χαλαρώσουμε. Αν τεντώνεις συνεχώς ένα τόξο, κάποτε θα σπάσει. Αν ασταμάτητα κυνηγάμε, τοτε πάνω στο τρέξιμο θα αφήσουμε και την ίδια την προσωπικότητά μας. Θα χάσουμε τον εαυτό μας.
Βρες λίγο χρόνο για σένα. Κάθισε κάπου ήρεμα. Σκέψου ποιός είσαι. Δες την μέχρι τώρα πορεία σου. Παρατήρησες ποτέ πώς ο ήλιος κοκκινίζει, όταν δύει; Είδες πώς ο ουρανός αγκαλιάζει το ηλιοβασίλεμα; Αν όχι, πραγματικά δεν ξέρεις τι χάνεις…
Η χαρά κρύβεται εκεί που δεν την περιμένεις. Το τέλειο δεν είναι υποχρεωτικά το πολύπλοκο. Προσπάθησε να είσαι ήρεμος και απλός. Ο απλός άνθρωπος είναι ο αληθινός άνθρωπος. Είχε πάει κάποτε στον γέροντα Παΐσιο ένας άνθρωπος με πολλά προβλήματα και ο γέροντας τον συμβούλεψε: «Παιδί μου, βρες τα πρώτα με τον Θεό και όλα θα πάνε καλά. Όταν τα βρεις με τον ρυθμιστή του Σύμπαντος, τότε Εκείνος όλα θα στα δώσει».

Πηγή: Αόρατη Γωνία

Φωτογραφία: «Sea Nostalgia» από Jim Makos στο Flickr, CC BY-ND 2.0

Προσωπικές Μνήμες Άγιου Παϊσίου Αγιορείτου Ιούλιος 12, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

paisios

Μνήμες… 12 Ιουλίου η πρώτη πανελλαδικά θεία Λειτουργία προς τιμήν του Άγιου Γέροντα Παϊσίου Αγιορείτου

Τον γνώρισα μετά τα φοιτητικά μου χρόνια. Έκτοτε ο αδελφός μου είχε στενότερες σχέσεις, γιατί ακολούθησε το μοναχικό σχήμα… Οι εμπειρίες αρκετές από την επαφή στο Άγιο Όρος, αλλά και στη Σουρωτή και τη μ. Αγίας Τριάδας.

Δεν θα αναφέρω τα όσα μας είπε προσωπικά για τις ζωές μας και τις συμβουλές του. Ατελείωτος κόσμος ως τα ξημερώματα για μιαν ευχή, ακατάβλητες οι δικές του δυνάμεις. Οι τρεις σταυροί, από αυτούς που σκάλιζε ο γέροντας, στη χούφτα της χήρας μάνας μου ως εναπομείναντες στο σπίτι μας -η πρώτη σιωπηλή, παρηγορία- όταν νεότερη τον πρωτοείδε, χωρίς κάτι να του αναφέρει. Σ’ αυτούς τους αγιοπνευματικούς ανθρώπους δεν χρειάζονται τα λόγια. Αρκεί που είσαι κοντά τους. Ησυχάζεις! Έχουν μιαν αύρα, μια ενέργεια διαφορετική. Είναι σαν να εισχωρείς στο νοερό τους κύκλο, όπου εκεί η κάθε είδους ταραχή «απενεργοποιείται»!!!!

Δυστυχώς πολλοί πλησίαζαν τον γέροντα, όπως θα πήγαιναν σ’ ένα «μάγο» να τους πει τα μελλούμενα. Η θρησκοληψία και οι φανατισμοί πάντα έβλαπταν την Ορθοδοξία. Η ανάγκη για άμεση απάντηση στα προβλήματά μας και ο μεγάλος πόνος στη ζωή μας πολλές φορές φθάνει στην προσωπολατρεία και στον «γεροντισμό». Ξεχνούμε πως πάνω απ’ όλα είναι το πρόσωπο του Χριστού. Ακόμη και οι άγιοι δεν ήταν αλάνθαστοι! Άνθρωποι ήταν, αλλά που αγάπησαν έως θανάτου προσωπικού τον Σταυρό του Κυρίου και υπέταξαν το ανθρώπινο θέλημά τους για την αγάπη Εκείνου και των ανθρώπων.

Μια μαρτυρία μονάχα θα αναφέρω: ο γέροντας- άγιος πια- ανέφερε πως πολλοί στο μέλλον θα βγαίνουν και θα λένε, ως δικά του, λόγια τους και απόψεις. Πολλοί θα καπηλεύονται το όνομά του για δημοσιότητα, οφέλη και προσωπική προβολή. Ίσως το έκανα κι εγώ μέσα στις τάξεις των παιδιών μου, ούσα παρορμητική. Ας με συγχωρέσει κι ας έχει ο τόπος μας την ευλογία του.

Πηγή: κατερίνα 2015

Όσιος γέροντας Παΐσιος – μιλά μια συμμαθήτριά του! Φεβρουάριος 17, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment YouTube Preview Image

Μια συνομιλία για τον άγιο γέροντα Παΐσιο Αγιορείτη (πριν από την επίσημη αγιοποίηση) με την συμμαθήτριά του, γιαγιά Βεατρίκη Καλαϊτζή.

Πηγή: Κοινωνική Ανατολή