jump to navigation

Εσείς πώς δε χωρίσατε ακόμα; Σεπτέμβριος 2, 2014

Posted by Παναγιώτα in : Βιβλία / Περιοδικά, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί , 4Σχόλια

Τα παρακάτω αποτελούν απόσπασμα από το βιβλίο του Κ. Γανωτή «Ας κοιτάξουμε τα παιδιά μας στα μάτια» που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Αρχονταρίκι.


«Βλέποντας κανεὶς στὴν ἐποχή μας ζευγάρια ταιριασμένα κι ἀγαπημένα ἀπορεῖ πῶς τὰ κατάφεραν καὶ δὲν ἐχώρισαν ἀκόμα. Μά, θὰ πεῖτε, δὲν συντρέχουν προφανῶς οἱ λόγοι τοῦ χωρισμοῦ. Στὰ χρόνια τὰ δικά μας ἀκόμα πράγματι ὑπῆρχαν συμβατικοὶ λόγοι γιὰ τὸ διαζύγιο καὶ τέτοιοι ἦταν ἡ μοιχεία, ἡ ἀσωτία, ἡ κακομεταχείριση. Στὴ δική σας ἐποχὴ ἡ διάσταση τοῦ ζευγαριοῦ, ποὺ ὁδηγεῖ στὴ διάλυση τῆς οἰκογένειας, ἀποκαλύπτει τὴν πραγματικὴ αἰτία της, τὴν ἀπουσία τοῦ Θεοῦ. Χωρὶς ἄλλη αἰτία διαπιστώνουν ἕνα πρωὶ ὅτι δὲν ἀντέχουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. ῾Η ἕλξη τῶν συζύγων χαλαρώνει καὶ σβήνει μὲ τρόπο, ποὺ καὶ οἱ ἴδιοι δὲν τὸν καταλαβαίνουν. Δὲν μποροῦν νὰ ἐξηγήσουν τὸ γεγονὸς μὲ τὴ γλῶσσα, ποὺ ἔμαθαν νὰ χρησιμοποιοῦν, τὰ οἰκονομικὰ δηλ. αἴτια, τὰ βιολογικά, τὰ αἰσθητικὰ κ.λπ.

Κι ἐνῷ δὲν ἔχουν νὰ ἐπικαλεσθοῦν ἕνα ἀπὸ τὰ συμβατικὰ αἴτια, βρίσκονται μὲ ἔκπληξη μπροστὰ στὸ ψυχολογικὸ φαινόμενο νὰ μὴν ἀντέχουν τὴν ὕπαρξη, τὴν παρουσία τοῦ ἄλλου, τοῦ συζύγου τους, δηλαδὴ νὰ μὴν ἀντέχουν τὴν ἴδια τὴ σχέση. Κοιτάξετε τὸ σημερινὸ ἄνθρωπο, ποὺ ἐνῷ καίγεται ἀπὸ τὴ μοναξιά, συγχρόνως ἐπιδιώκει τὴν ἀπόλυτη μοναξιά, τὴ μοναξιὰ νὰ μὴν προσδιορίζεται ἀπὸ καμμιὰ σχέση. Αὐτὴ εἶναι ἡ μοναξιὰ τῆς κόλασης.

῾Ο γάμος διαλύεται, γιατὶ δὲν προσφέρει στὸ ζευγάρι τὴν ἀπόλαυση, ποὺ προσδοκοῦσαν νὰ ἀπολαύσουν, ὅταν παντρεύονταν. Μόνον ἡ τέλεια παράδοση τοῦ ἑνὸς στὸν ἄλλον χωρὶς ἄλλες ὁποιεσδήποτε παρεμβολές, σκέψεων λ.χ. σκοπιμοτήτων, φόβων κ.λπ. μπορεῖ νὰ δώσει τὴν εὐτυχία τοῦ γάμου. Λέω «μπορεῖ», γιατὶ ὑπάρχει μιὰ προϋπόθεση ἀκόμα ποὺ δὲν ἰσχύει στὰ ζῶα. ῾Η αἴσθηση τοῦ χρόνου, τῆς τύχης, ἡ βεβαιότητα τοῦ προσωρινοῦ τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου δηλητηριάζει τὴν εὐτυχία σὲ κάθε σχέση καὶ βέβαια καὶ τοῦ γάμου. Τὸ ἀβέβαιο τῶν προθέσεων τοῦ ἄλλου μπαίνει στὴ σχέση τοῦ ζευγαριοῦ. Ποιός θὰ ἐγγυηθεῖ τὴ συζυγικὴ πίστη, τὴν εἰλικρίνεια καὶ τὴν ἀντοχὴ τοῦ ἄλλου στοὺς πειρασμούς; ῎Ετσι ἡ συζυγικὴ σχέση προχωρεῖ κάτω ἀπὸ τὴν ἀπειλὴ τῆς ἀποτυχίας. Καὶ τὸ διαζύγιο ἔρχεται σὰν ὥριμος καρπός.

Κι ἔτσι ὑφαίνεται ἡ αἴσθηση τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου τοῦ πολιτισμοῦ. ῾Η θέα τοῦ κόσμου δὲν τοῦ προσφέρει εὐχαρίστηση, ὅσο κι ἂν ὁρκίζεται γιὰ τὸ ἀντίθετο. ᾿Επιστρατεύονται οἱ ἡδονὲς γιὰ νὰ παρηγορήσουν προσωρινὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ ἐπινοοῦνται ἄπειρες πολυποίκιλες γεύσεις καὶ ἀποχρώσεις ἡδονῶν ἔτσι γιὰ ἕνα ξεγέλασμα τῆς ἀπαρηγόρητης ψυχῆς, ποὺ θρηνεῖ βουβὰ τὴ χαμένη παιδικὴ ἀθῳότητα.

Μποροῦμε νὰ ποῦμε λοιπὸν ὅτι ἡ σύγχρονη οἰκογένεια μᾶς ἀποκαλύπτει τὰ μεταφυσικὰ αἴτια τῆς ἀποτυχίας της καὶ ἀντίστοιχα βέβαια τὰ μεταφυσικὰ αἴτια τῆς ἐπιτυχίας της. ῞Οταν λείπει καὶ δὲν καλλιεργεῖται ἡ ἐκκλησιαστικὴ ζωὴ τῆς οἰκογένειας, ἡ οἰκογένεια δὲν σώζεται οὔτε μὲ καλὲς προθέσεις καὶ ἄλλες προϋποθέσεις. Τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς πιστοποιεῖται μ’ ἕνα ἁπλὸ κοίταγμα γύρω μας.

(περισσότερα…)