jump to navigation

Η μοναχή με τα 100 εγγόνια και 40 δισέγγονα Ιούνιος 15, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Η Αννα Τσεκούρα είχε αφιερώσει τη ζωή της και  πρόσφερε την περιουσία της για να φροντίσει  τα παιδιά. Ηταν η «ψυχή» του Ιδρύματος «Αγία Ταβιθά» στη Λιβαδειά, εργάστηκε ως μοδίστρα και για 50 χρόνια στήριξε ανήμπορα κορίτσια.

Ηταν τόσο σεμνή και απλός άνθρωπος η γερόντισσα Αννα! Δεν ήθελε να προβάλλει το έργο της και να μιλά για τον εαυτό της. Αφηνε τις πράξεις να μιλούν από μόνες τους». Tα λόγια αυτά της Θεμιστοκλείας Παπαγεωργίου, διευθύντριας του Ορφανοτροφείου «Η Αγία Ταβιθά», έτσι όπως αντήχησαν από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής, σχημάτισαν έστω και στιγμιαία το φωτεινό περίγραμμα μιας σπουδαίας προσωπικότητας.

Η γερόντισσα Αννα Τσεκούρα, η «Μανούλα», όπως όλοι, μεγάλοι και μικροί, με τρυφερότητα, αγάπη και ευγνωμοσύνη την αποκαλούσαν, υπήρξε από τα πρώτα βήματα της Ορφανικής Στέγης «Αγία Ταβιθά» στη Λιβαδειά η «ψυχή» και το στήριγμα του ιδρύματος αυτού, το οποίο συγχρόνως ανέπτυξε και μια σειρά από άλλες δραστηριότητες, όπως ομάδες κατηχητικών, κατασκηνώσεις κ.ά.

Από το 1963, όταν άρχισε η λειτουργία αυτού του ιδρύματος και με τη βοήθεια του τότε αρχιμανδρίτη Θηβών και Λεβαδείας Κωνσταντίνου Σακελλαρόπουλου, η «Μανούλα» αφιέρωσε τη ζωή της και πρόσφερε την περιουσία της για την αγάπη του Θεού και των παιδιών. «Ηταν μια γυναίκα της προσευχής, της νηστείας, αφιερωμένη ολοκληρωτικά στον Θεό και τον συνάνθρωπο. Δεν υπολόγιζε κούραση.

Εργαζόταν νύχτα και ημέρα. Και δεν ήταν μόνο τα παιδιά που φρόντιζε. Ανησυχούσε για όλη την κοινωνία και ήταν πρόθυμη να βοηθήσει τους πάντες. Είχε ιδρύσει, επίσης, κύκλους νέων μητέρων, ενώ δραστηριοποιούνταν και στη διοργάνωση συνεδρίων αλλά και άλλων εκδηλώσεων» επισημαίνει η κ. Παπαγεωργίου αναφερόμενη στη γερόντισσα Αννα.

ΦΩΤΕΙΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Γεννήθηκε στη Λιβαδειά και από τους γονείς της Γεώργιο και Ασημίνα η μακαριστή γερόντισσα έλαβε τις αρχές που αποτέλεσαν τις βάσεις και τα θεμέλια της μετέπειτα πνευματικής πορείας της. Συνδέθηκε από μικρή ηλικία με τον μακαριστό Αγιορείτη γέροντα Γρηγέντιο, ο οποίος με το φωτεινό παράδειγμά του γέννησε σε πολλές ψυχές στην επαρχία -όπως και στη μακαριστή γερόντισσα- τον πόθο για τη ζωή της ολοκληρωτικής προς τον Θεό αφιερώσεως.

Ηταν αρχές της δεκαετίας του ’60, στα δύσκολα εκείνα χρόνια, όταν η 27χρονη τότε Αννα Τσεκούρα συνέλαβε ένα τολμηρό για τα δεδομένα εκείνης της εποχής σχέδιο: την ίδρυση ενός Σπιτιού Αγάπης για κορίτσια που είχαν ανάγκη προστασίας.
Η νεαρή τότε Αννα δεν μπορούσε εύκολα να αποφασίσει. Ο πνευματικός της, μακαριστός Κωνσταντίνος, δεν σταματούσε να την παροτρύνει να αποδεχθεί αυτή την τόσο σημαντική ευθύνη. Αφού προσευχήθηκε αρκετά, ένιωσε μέσα της ότι ήταν πλέον έτοιμη να αναλάβει τη φροντίδα, τη διαπαιδαγώγηση και την καθοδήγηση των κοριτσιών που ο Θεός θα πρόσφερε στα δικά της, ικανά χέρια.

Με τη συμπαράσταση της κυρίας Νίκας -την οποία τα παιδιά αποκαλούσαν «γιαγιά»- αλλά και της αδελφότητας που σε σύντομο χρονικό διάστημα δημιουργήθηκε κοντά της, η γερόντισσα πρόσφερε φροντίδα σε πολλές ψυχές. Εκατοντάδες κορίτσια μεγάλωσαν με την αγάπη και τις συμβουλές της. (περισσότερα…)

Ἡ προσφυγική κρίση, ὁ ἐθελοντισμός καί τό χρέος τῶν χριστιανῶν Νοέμβριος 1, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

ethelontis-nayagoswstis

Εγώ [] σε αυτόν τον άνθρωπο και άλλους όμοιους του, που δεν ξέρω ποιοι είναι και τι είναι, με χαρά φυλάω τα πόδια και τα χέρια τους πιστεύοντας ακράδαντα ότι είναι πολύ περισσότερο Χριστιανοί από μένα και πολλούς άλλους που κλεισμένοι στον εαυτό μας περιμένουμε να δούμε τον Θεό. Νομίζω ότι έπρεπε ήδη να έχουμε φύγει για Λέσβο εθελοντές…

π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος – Λίβυος (FB)

Έξυπνη Φιλανθρωπία – Ένας καφές σε περιμένει: Αλληλεγγύη στο… φλιτζάνι Δεκέμβριος 8, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Επιχειρηματικότητα, Κοινωνία , add a comment
Σε συνέχεια της εθελοντικής πρωτοβουλίας Ελιές στο Δρόμο, γνωστοποιούμε μια ακόμα πρακτική ιδέα  φιλανθρωπίας, τον καφέ (σάντουιτς κλπ) σε αναμονή. Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε Suspended Coffees.
Ένας καφές σε περιμένει: Αλληλεγγύη στο… φλιτζάνι
του Νικόλα Γεωργιακώδη
Είναι πρωί και θες οπωσδήποτε καφέ. Βγαίνεις από το σπίτι, πετάγεσαι στο κοντινότερο μαγαζί στον δρόμο για τη δουλειά και παίρνεις έναν ζεστό καπουτσίνο. Εσύ όμως. Γιατί είναι σίγουρο ότι κάποιος άλλος δύο τετράγωνα πιο πέρα, ίσως και να μην βγει καν από το σπίτι του γιατί δεν έχει δουλειά. Θέλει καφέ, όμως δεν έχει τα χρήματα για να τον πάρει. Πριν από μερικούς μήνες, μια άκρως σημαντική πρωτοβουλία θέλησε μέσα από την πιο απλή πράξη, το κέρασμα ενός καφέ, να ενισχύσει την αλληλεγγύη στην κοινωνία, βάζοντας ένα μικρό λιθαράκι Σήμερα, αν κρίνει κανείς από το αποτέλεσμα, τα καταφέρνει μέχρι στιγμής περίφημα. Ο λόγος για το «Ένας καφές σε περιμένει». Μια δράση, ένα κίνημα που υπάρχει σε πολλές χώρες του κόσμου ως μια πράξη αγάπης και αλληλεγγύης και η οποία βρήκε πρόσφορο έδαφος στα μαγαζιά της Αθήνας. Η ιστορία του «καφέ που περιμένει» ξεκίνησε στα εργατικά καφέ της Νάπολης, στη Νότια Ιταλία, πριν από περίπου εκατό χρόνια και έγινε γνωστή με το όνομα «caffé sospeso».
Μεταπολεμικά, η παράδοση του «καφέ» αποδυναμώθηκε, για να ξαναεμφανιστεί στη Νάπολη πριν από δέκα χρόνια. «Είχαμε διαβάσει στις αρχές του χρόνου την είδηση από ένα πρακτορείο για αστέγους και το βρήκαμε εξαιρετικά ενδιαφέρον. Είναι μια τόσο σεμνή και διακριτική κίνηση. Αφήνεις ένα καφεδάκι για κάποιον που το χρειάζεσαι, όποτε θέλεις αν θέλεις», λέει ο κ. Χρήστος Αλεφάντης, διευθυντής σύνταξης του περιοδικού δρόμου «Σχεδία». «Δεν είναι ο καφές, είναι το γεγονός ότι κινητοποιείται η κοινωνία και αυτό ονειρευόμαστε μέσα από αυτήν τη διαδικασία. Να βγει ο κόσμος από τα σπίτια του, να ξεπεράσει τη ντροπή και να πάει στο καφέ της γειτονιάς να πάρει έναν καφέ που τον περιμένει», προσθέτει ο ίδιος, επισημαίνοντας ότι σε αρκετές γειτονιές της πόλης οι πολίτες φτιάχνουν κέικ ή γλυκίσματα και τα πηγαίνουν στα κοντινότερα καφέ για διατεθούν και αυτά στους απόρους. «Στα πρώτα τέσσερα καφενεία τα οποία συμμετείχαν στην πρωτοβουλία όταν ξεκίνησε τον Ιούλιο πήγαμε εμείς και ανταποκρίθηκαν θετικά. Με το που ‘πήρε μπρος’ η δράση, άρχισαν πλέον να έρχονται και άλλα μαγαζιά από μόνα τους σε εμάς. Υπάρχει αγάπη στον κόσμο και αλληλεγγύη στον απλό άνθρωπο. Θα συνεχίσουμε λοιπόν να το κάνουμε και να το επεκτείνουμε», τονίζει ο κ. Αλεφαντής. Μέχρι στιγμής, στην πρωτοβουλία έχουν ενταχθεί σαράντα μαγαζιά από την Αθήνα και ένα από τη Θεσσαλονίκη, ενώ όμως μας πληροφορεί ο ίδιος σύντομα θα προσπαθήσουν να προσεγγίσουν και εστιατόρια για ένα αντίστοιχο κερασμένο γεύμα. «Είναι πιο δύσκολο, γι’ αυτό πάμε βήμα-βήμα. Πιστεύουμε ότι άμα το θέλουμε, μπορούμε να το καταφέρουμε», καταλήγει. Ακολουθεί η λίστα με τα καταστήματα της Αθήνας (συν το ένα της Θεσσαλονίκης) που συμμετέχουν στο δίκτυο της πρωτοβουλίας «ένας καφές σε περιμένει».
Πηγή: in2life.gr
Ωραίο άρθρο για το ίδιο θέμα: Ένας άνδρας μπήκε σε ένα καφενείο, πήρε έναν καφέ και πλήρωσε για τρεις για τον ωραιότερο λόγο

Ελιές στο Δρόμο: Μαζεύουμε ελιές για όσους έχουν ανάγκη! Νοέμβριος 23, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Φύση / Ζώα , add a comment
Αξιέπαινο παράδειγμα πρωτοβουλίας εφαρμοσμένης θεολογίας από την Περιβαλλοντική Ομάδα Δράσης Αργυρούπολης. Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα τους Ελιές του Δρόμου:
Η Περιβαλλοντική Ομάδα Δράσης Αργυρούπολης δημιουργήθηκε το 2011 από κατοίκους της περιοχής Ελαιώνας-Νέα Αλεξάνδρεια της Αργυρούπολης. Αιτία στάθηκε η παρατήρηση δεκάδων ελαιοδέντρων του δρόμου, οι καρποί των οποίων έμεναν αμάζευτοι με αποτέλεσμα να πέφτουν και να χάνονται. Όταν μια κάτοικος παραπονέθηκε ότι οι ελιές της λερώνουν το πεζοδρόμιο αμέσως σε κάποια από τα μέλη μας ήλθε η σύλληψη να μαζέψουν τις ελιές. Λίγο λίγο ωρίμασε η ιδέα για το σχηματισμό μιας ομάδας από τους κατοίκους για το σκοπό αυτό, η οποία σε εθελοντική βάση θα δρα για την αξιοποίηση του φυσικού πλούτου της πόλης μας.
Είθε αυτό το πνεύμα αλληλεγγύης και φιλαλληλίας να εμπνεύσει και να γεννήσει αντίστοιχες δράσεις και σε άλλες πόλεις αλλά και για πρόσθετα φυσικά αγαθά και καρπούς προς συλλογή!
Τέλος αναδημοσιεύουμε το κάλεσμά της Ομάδας σε δράση και φέτος:
Αρχίζουμε πάλι το λιομάζωμα!
Μαζεύουμε ελιές για όσους έχουν ανάγκη.
Για τέταρτη χρονιά και εφέτος η ομάδα μας θα δραστηριοποιηθεί στη συγκομιδή των ελαιόκαρπων από τις ελιές που φυτρώνουν στους δρόμους, τα πεζοδρόμια και τις πλατείες της πόλης μας. Ήδη κατά το παρελθόν συγκεντρώσαμε ικανή ποσότητα λαδιού αλλά και βρώσιμων ελαιών, που δόθηκαν σε μεγάλο ποσοστό σε ενορίες και στο κοινωνικό παντοπωλείο του Δήμου για διανομή σε άπορους συμπολίτες μας. Αυτή η πρωτοβουλία μας, που έγινε πράξη με τη συνεργασία κοινωνικών φορέων της πόλης, αποτέλεσε το πρότυπο για την ανάπτυξη παρόμοιων ομάδων και σε άλλες περιοχές (Γλυφάδα, Χαϊδάρι, Γαλάτσι κ.α.),  όπου άρχισε η δράση για την αξιοποίηση του φυσικού πλούτου της Αττικής.
Εφέτος η χρονιά φαίνεται να είναι «λαδιά», δηλαδή τα ελαιόδεντρα έχουν γεμίσει από ελαιόκαρπο, που έχει πια ωριμάσει για συγκομιδή. «Ο θερισμός είναι πολύς αλλά οι εργάτες λίγοι», τουλάχιστον από την δική μας ομάδα. Καλούμε, λοιπόν, όλους όσοι μπορούν να βοηθήσουν σε «συστράτευση» στον αγώνα για να μην πάει χαμένο το χρυσάφι της Αττικής, που μπορεί να θρέψει στόματα και να απαλύνει πόνους. Καλούμε επίσης τους κοινωνικούς φορείς αλλά και τις ενορίες της πόλης να γνωστοποιήσουν σε εθελοντές αλλά και ευεργετούμενους, οι οποίοι είναι σε θέση να προσφέρουν έργο, για τη δράση αυτή, ώστε να πολλαπλασιαστούν τα συνεργεία της συγκομιδής και να αυγατίσει το έργο.
Επίσης παρακαλούμε όλους όσους κατέχουν απαραίτητα είδη (όπως ελιόπανα, αλυσοπρίονα, υψηλές σκάλες, εργαλεία ραβδίσματος) και δεν τα χρειάζονται άμεσα να μας τα δανείσουν για να οργανωθούν καλύτερα τα συνεργεία. Τέλος, θα είμαστε υπόχρεοι αν υπήρχε η δυνατότητα για εθελοντική  παροχή έργου μεταφοράς από όσους έχουν φορτηγά αυτοκίνητα και μπορούν να βοηθήσουν στη μεταφορά των καρπών σε ελαιοτριβείο.
Οι εξορμήσεις θα γίνονται κάθε Σαββατοκύριακο τα πρωινά (Κυριακή μετά την λειτουργία) σε μέρη της πόλης, τα οποία θα αποφασίζουμε μετά από επιτόπια επίσκεψη. Πρώτη συνάντηση της ομάδας για συντονισμό της δράσης θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου στις 7:00 μ.μ. στον χώρο της εθελοντικής ομάδας ΠΡΟΑΣΠΙΖΩ, στοεμπορικό Κέντρο, οδ. Βουλιαγμένης 602 και Αλίμου, Αργυρούπολη.
Συγκοινωνία:
Λεωφ. Β1 (Πειραιάς-Γλυφάδα) στάση Διασταύρωση Βουλιαγμένης, Α3 (Αθήνα-Γλυφάδα) στάση 3η Αργυρουπόλεως, 101 (Άλιμος-Ελληνικό) στάση Στροφή Αλίμου.
Μετρό: Σταθμός Αργυρουπόλεως.
Όσοι εθελοντές προσέλθετε!
Από την ομάδα Δράσης
Περιβαλλοντική Ομάδα Δράσης Αργυρούπολης
www.eliestoudromou.wordpress.com

Εθελοντική Διακονία Ασθενών Απρίλιος 7, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

Εθελοντική Διακονία Ασθενών Πάσχα Εορταγορά

Τώρα που, στερεύουν τα οικονομικά μας, να ξεχειλίσει Αγάπη Χριστού η καρδιά μας!

Η Πασχαλινή Δωροαγορά της Εθελοντικής Διακονίας Ασθενών θα λειτουργήσει τις ημέρες 6, 7 & 8 Απριλίου από τις 10:00 έως  18:00 στον προαύλιο χώρο Βασ. Σοφία 112 και Λυκαονίας (Πολύ κοντά στον) Ιερό Ναό Ευαγγ. Λουκά ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΥ Νοσοκομείου.

Να κάνετε με τις εορταστικές αγορές σας ένα Αναστάσιμο δώρο Αγάπης στα νοσηλευόμενα μοναχικά παιδιά και τους ασθενείς μας.

***

Η Εθελοντική Διακονία Ασθενών Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων είναι ένα πρόγραμμα ποιμαντικής φροντίδας της Αρχιεπισκοπής Αθηνών για τους νοσηλευομένους ασθενείς.
Λειτουργεί με την οικονομική στήριξη του Συλλόγου Ε.Δ.Α.Ν.Ι. ως ’’Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση’’ και δραστηριοποιείται στα Νοσηλευτικά Ιδρύματα της Αττικής. Οι εθελοντές προσφέρουν μια στοιχειώδη φροντίδα σε μοναχικούς ασθενείς (ενήλικες και παιδιά) κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους. Σήμερα, δραστηριοποιούνται περί τα 350 άτομα μηνιαίως.

YouTube Preview Image

Περισσότερα βίντεο υπαρχουν εδώ.

Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε τον ιστότοπο της ΕΔΑΝΙ.

Ευχαριστίες στον κ. Βασίλη Ηλιόπουλο για την αποστολή του βίντεο και τον Πάνο Βραχνό για τις πληροφορίες για την Πασχαλινή εορταγορά.

Ο Ελληνας σωτήρας των φτωχών παιδιών Μάιος 2, 2010

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Κοινωνία, Οικογένεια / Παιδί , 3Σχόλια

kalangkos

Τα τελευταία έντεκα χρόνια έχει δώσει ζωή σε 9.000 παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μοναδική του αμοιβή, το χαμόγελο που ξαναγεννήθηκε στα χείλη τους. Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλανγκός, ο καλύτερος μαθητής του Μαγκντί Γιακούμπ, αποτελεί ένα ζωντανό μήνυμα ελπίδας ότι η ανθρωπιά δεν έχει χαθεί.

Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη σωτηρία πολλών καρδιοπαθών στο Λίβανο, στη Γεωργία, στη Σερβία, στην Κύπρο, στην Ινδία, στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στο Μαυρίκιο, στη Μοζαμβίκη, στην Ερυθραία, στο Κιργιστάν, στη Μαδαγασκάρη, στη Βενεζουέλα, στην Ουκρανία και στην Μποτσουάνα. Ο Ελληνας καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλανγκός δεν απέκτησε τυχαία τον τίτλο του «γιατρού των φτωχών παιδιών». Στα 23 του αποφοίτησε από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στα 40 του έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Αργότερα ήταν ο καλύτερος μαθητής του κορυφαίου καρδιοχειρουργού Μαγκντί Γιακούμπ.

Ιδρυτής του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Καρδιές για όλους», ο Ελληνας γιατρός από την Πόλη μαζί με την ομάδα του δεν κάνει τίποτα άλλο από το να χειρουργεί καθημερινά δωρεάν όλα τα παιδιά στις φτωχές συνοικίες του κόσμου, μόνο και μόνο για να ξαναδεί το χαμόγελο στα χείλη τους.

«Μπορεί να ακουστεί κοινότυπο, αλλά είναι αλήθεια: η μόνη μου ανταμοιβή είναι το χαμόγελο των παιδιών που έχω σώσει και η χαρά που νιώθουν οι οικογένειές τους. Αυτά μου αρκούν» λέει περήφανος μιλώντας στην «Espresso».

Ζει στην Υεμένη, αλλά οπουδήποτε στο κόσμο κι αν τον χρειαστούν, δηλώνει παρών. Δουλεύει δεκαοχτώ ώρες τη μέρα, όμως όπως λέει δεν κοιτάει ποτέ το ρολόι του: «Στην Υεμένη, που είναι η βάση μου, χειρουργώ κάθε μήνα περίπου σαράντα με πενήντα περιστατικά. Οταν ταξιδεύω για φιλανθρωπικό σκοπό, είμαι ικανός να χειρουργήσω περίπου πενήντα περιστατικά μέσα σσε δέκα μέρες, για να αυξήσω τον αριθμό των παιδιών που περιμένουν μήνες και χρόνια να υποβληθούν σε επέμβαση. Υπερβαίνω τις δυνάμεις μου. Δουλεύω περίπου δεκαοχτώ ώρες την ημέρα και τα Σαββατοκύριακα».

«Πιστεύω στον Θεό»

Ο πρώτος άνθρωπος που του έδειξε το δρόμο της φιλανθρωπίας ήταν -όπως μας αποκαλύπτει ο ίδιος- ο πατέρας του, κορυφαίος παθολόγος στην Κωνσταντινούπολη: «Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι ο πατέρας μου μου έλεγε να αφουγκράζομαι τον πόνο των ανθρώπων και ειδικά αυτών που ζούνε στη φτώχεια».

Τον ρωτάμε αν πιστεύει στον Θεό. Αν έχει κάποια βάση αυτό που λέμε όταν κινδυνεύει κάποιος δικός μας άνθρωπος: «Ο Θεός να βάλει το χέρι του».

Η απάντησή του είναι αφοπλιστική: «Πρέπει να ξέρετε πως κάθε φορά που χειρουργώ πάνω από το χειρουργικό τραπέζι δεν κάνω τίποτα άλλο από το να επικαλούμαι τον Θεό». Και συνεχίζει συγκινημένος: «Αμέσως μετά, όταν όλα πάνε καλά, σε κάθε ευκαιρία θαυμάζω το έργο του Θεού πάνω σε μας τους ανθρώπους. Ναι, λοιπόν, πιστεύω στον Θεό. Αλλωστε, ο παππούς μου ήταν ιερέας».

Ερχεται όμως κάποια στιγμή στη ζωή, όπως μας λέει ο κ. Καλανγκός, που όλοι οι άνθρωποι νιώθουν πως κάποια πράγματα είναι υπεράνω των δυνάμεών τους: «Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια είχα χειρουργήσει ένα δύσκολο περιστατικό στη Μοζαμβίκη. Ενα παιδί 3 ετών με καρδιακή ανεπάρκεια, το οποίο όμως απεβίωσε τρεις ημέρες μετά την επέμβαση και ενώ νοσηλευόταν στην εντατική μονάδα. Οταν πήγα να συζητήσω τις αιτίες του θανάτου με τη μητέρα του, έμαθα έκπληκτος ότι αυτή η γυναίκα ήταν έγκυος 7 μηνών και μόλις πριν από δύο μήνες είχε χάσει και τον σύζυγό της. Είχε, λοιπόν, πουλήσει τα πάντα για να μπορέσει να μεταφέρει το άρρωστο παιδί της από το χωριό στην πρωτεύουσα, στο ιατρικό μας κέντρο, ενώ ταυτόχρονα την είχαν εγκαταλείψει φίλοι και συγγενείς. Το κλάμα και ο πόνος αυτής της γυναίκας που δεν είχε χρήματα ούτε για να θάψει το παιδί της με έκαναν να καταλάβω, με τον πιο σκληρό τρόπο, τι σημαίνει ζωή. Της έδωσα αμέσως όλα μου τα χρήματα, όλο μου το μισθό και ζήτησα από τον διευθυντή του ιατρικού κέντρου να της δώσει δουλειά στο μαγειρείο της μονάδας, όπως και έγινε. Σήμερα είναι ευτυχισμένη. Γέννησε τελικά δύο παιδάκια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να δουλεύει στο ίδιο κέντρο. Είναι αυτές οι συνθήκες στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που μου δίνουν την εντύπωση πως ορισμένα πράγματα εξακολουθούν να είναι “υπεράνω των δυνάμεών μου”, όμως ποτέ δεν λυγίζω. Βέβαια, για να αλλάξουν οι συνθήκες ζωής και το βιοτικό επίπεδο σε αυτές τις χώρες πρέπει οι μεγάλες δυνάμεις να δουν διαφορετικά τις αιτίες της φτώχειας».

Η ευτυχία της προσφοράς

Παρά το γεγονός ότι έχει βραβευτεί δεκάδες φορές από διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα, όπως ο ίδιος λέει, δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο τις συνήθειές του και το χαρακτήρα του: «Σας λέω μετά λόγου γνώσεως πως όλα αυτά τα χρόνια όσο ακριβώς προχώρησα σε επιστημονικό και σε φιλανθρωπικό επίπεδο, άλλο τόσο προσπαθώ να είμαι ταπεινός, και αυτό είναι το μεγαλύτερο ιδανικό στη ζωή».

Τι κι αν έχει θυσιάσει το χρόνο του και την οικογενειακή του ζωή; Εκείνο που έχει σημασία -όπως λέει- είναι να είσαι χρήσιμος για τον διπλανό σου. Αυτό προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει και στα δύο παιδιά του – τις ελάχιστες ώρες που είναι κοντά τους. Ομως, ο Αυξέντιος Καλανγκός δεν έχει μόνο τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο. Εχει σαν παιδιά του 9.000 φτωχά αγγελούδια που δεν είχαν πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν υγεία των χωρών που ζούσαν, στα οποία χάρισε αφιλοκερδώς το δικαίωμα να αναπνέουν και να μπορεί η καρδούλα τους να χτυπάει κανονικά.

Συνεχιστές του φιλανθρωπικού και του επιστημονικού έργου του ευτυχώς -όπως λέει- υπάρχουν, κι είναι όλοι οι γιατροί που αποτελούν την ομάδα του: «Είναι όλοι αυτοί που έχουν δεσμευτεί με την ευτυχία της προσφοράς και βρίσκονται στην ομάδα μου. Από εκεί και πέρα σε ό,τι αφορά το επιστημονικό έργο, είναι χρέος και καθήκον μου να το μεταλαμπαδεύσω στις επόμενες γενιές. Σε αυτούς που θα ακολουθήσουν μετά από μένα».

Ο ίδιος πάντως αν δεν ήταν γιατρός, θα ήθελε να γίνει καπετάνιος – όσο κι αν αυτό ακούγεται περίεργο. Ετσι γίνεται όταν έχεις για πατρίδα σου ολόκληρο τον κόσμο κι όταν ο ανθρωπισμός είναι ο «φάρος» που σου δείχνει τη ρότα για να πορευτείς πρόσω ολοταχώς…

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΤΟΥΝΑΣ

Πηγή: Εσπρέσσο

Ευχαριστίες στην Μαριάννα για την αποστολή του άρθρου.