jump to navigation

Δὲν φτάνει ποὺ νηστεύω; Μάρτιος 24, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

strong-businessman-193036472

π. Δημητρίου Μπόκου

 

Τὴ Με­γά­λη Τεσ­σα­ρα­κο­στὴ οἱ Χρι­στια­νοὶ νη­στεύ­ουν καὶ προ­σεύ­χον­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο, προ­ε­τοι­μα­ζό­με­νοι γιὰ τὴν ὑ­πέρ­λαμ­πρη γι­ορ­τὴ τοῦ Πά­σχα. Εἶ­ναι κα­λὸ αὐ­τό; Χρει­ά­ζε­ται τί­πο­τε ἄλ­λο;

Ἂς γυ­ρί­σου­με στὰ χρό­νια τῆς βα­βυ­λώ­νειας αἰχ­μα­λω­σί­ας τῶν Ἰσ­ρα­η­λι­τῶν. Ὁ δί­και­ος καὶ ἐ­λε­ή­μων Τω­βίτ, ἔ­χον­τας πε­ρι­πέ­σει σὲ ἐ­σχά­τη πτω­χεί­α καὶ τύ­φλω­ση, στέλ­νει τὸν γιό του Τω­βί­α σ’ ἕ­να μα­κρὺ τα­ξί­δι, ἀ­πὸ τὴ Νι­νευ­ὴ στοὺς Ρά­γους τῆς Μη­δί­ας, γιὰ νὰ εἰ­σπρά­ξει ἕ­να ση­μαν­τι­κὸ πο­σό, ποὺ εἶ­χε πα­λι­ό­τε­ρα δα­νεί­σει ὁ Τω­βὶτ σὲ κά­ποι­ον Γα­βα­ήλ. Πρὶν ἀ­να­χω­ρή­σει, ἐπειδὴ δὲν εἶναι σίγουρο ἂν θὰ τὸν ξαναδεῖ, μα­ζὶ μὲ ἄλ­λα, τὸν συμ­βου­λεύ­ει:

–  Ἀ­πὸ τὰ ὑ­πάρ­χον­τά σου, παι­δί μου, νὰ δί­νεις ἐ­λε­η­μο­σύ­νη, χω­ρὶς νὰ φο­βᾶ­σαι κα­θό­λου. Νὰ μὴν ἀ­πο­στρέ­ψεις τὸ πρό­σω­πό σου ἀ­πὸ κα­νέ­να φτω­χὸ καὶ δὲν θὰ ἀ­πο­στρέ­ψει ὁ Θε­ὸς τὸ πρό­σω­πό του πο­τὲ ἀ­πὸ σέ­να. Ἀ­νά­λο­γα μὲ τὸ πλῆ­θος τῶν ὑ­παρ­χόν­των σου νὰ κά­νεις ἐ­λε­η­μο­σύ­νη. Ἂν ἔ­χεις λί­γα, μὴ φο­βη­θεῖς ἀ­πὸ αὐ­τὰ τὰ λί­γα νὰ δί­νεις ἐ­λε­η­μο­σύ­νη. Δὲν θὰ στε­ρη­θεῖς. Ὅ­ταν κά­νεις ἐ­λε­η­μο­σύ­νη, θη­σαυ­ρί­ζεις γιὰ τὸν ἑ­αυ­τό σου σὲ ἡ­μέ­ρα ἀ­νάγ­κης. Για­τὶ ἡ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη σὲ λυ­τρώ­νει ἀ­πὸ τὸν θά­να­το καὶ δὲν σὲ ἀ­φή­νει νὰ εἰ­σέλ­θεις στὸ σκο­τά­δι του. Ἡ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη εἶ­ναι δῶ­ρο ἀ­γα­θὸ γιὰ ὅ­λους ἐ­κεί­νους ποὺ τὴν κά­νουν ἐ­νώ­πιον τοῦ Θε­οῦ.

Στὴ συ­νέ­χεια ἕ­νας ἄγ­γε­λος τοῦ Θε­οῦ, ὁ Ρα­φα­ήλ, μὲ τὴ μορφὴ ἑνὸς νεανία, συ­νο­δεύ­ει στὸ τα­ξί­δι τὸν Τω­βί­α, τὸν σώ­ζει ἀ­πὸ ποι­κί­λους κιν­δύ­νους, τοῦ ἐ­ξα­σφα­λί­ζει μιὰ ὄ­μορ­φη καὶ ἐ­νά­ρε­τη σύ­ζυ­γο, τὴ Σάρ­ρα, εἰσπράτ­τει γιὰ λογαριασμό του καὶ τοῦ παραδίδει τὰ ὀ­φει­λό­με­να χρή­μα­τα, τὸν ξα­να­φέρ­νει σῶο καὶ ἀσφαλῆ στὸ σπί­τι του καὶ τέλος θε­ρα­πεύ­ει τὴν τύ­φλω­ση τοῦ πα­τέ­ρα του, τοῦ Τω­βίτ. Τὴν ὥ­ρα ποὺ τοὺς ἀ­πο­χαι­ρε­τᾶ, ἀ­νά­με­σα σὲ ἄλ­λες συμ­βου­λές, τοὺς λέ­ει:

–  Εἶ­ναι κα­λὸ πράγ­μα ἡ προ­σευ­χὴ μὲ νη­στεί­α. Ἀλ­λὰ δὲν φτά­νει αὐ­τό. Χρει­ά­ζε­ται ἐ­πὶ πλέ­ον ἡ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη καὶ ἡ δι­και­ο­σύ­νη. Κα­λύ­τε­ρα νὰ κά­νεις ἐ­λε­η­μο­σύ­νες, πα­ρὰ νὰ μα­ζεύ­εις χρυ­σά­φι. Για­τὶ ἡ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη γλυ­τώ­νει τὸν ἄν­θρω­πο ἀ­πὸ τὸν θά­να­το καὶ τὸν κα­θα­ρί­ζει ἀ­πὸ κά­θε ἁ­μαρ­τί­α. Ἐ­κεῖ­νοι ποὺ κά­νουν ἐ­λε­η­μο­σύ­νες καὶ ζοῦν μὲ δι­και­ο­σύ­νη, θὰ ζή­σουν πολ­λὰ χρό­νια (Τωβ. 4, 7-11· 12, 8-9).

«Μα­κά­ριος εἶ­ναι ὁ ἄν­θρω­πος ποὺ συμ­πα­θεῖ τὸν φτω­χό, τὸν πέ­νη­τα», λέ­ει καὶ ὁ ἐ­κλε­κτὸς τοῦ Θε­οῦ, ὁ βα­σι­λιὰς Δαυ­ΐδ. «Αὐ­τὸν θὰ τὸν λυ­τρώ­σει ὁ Κύ­ριος σὲ ἡ­μέ­ρα δύ­σκο­λη», σὲ ὥ­ρα δηλαδὴ κα­κιὰ (Ψαλμ. 40, 1).

Ἂν θέ­λου­με κι ἐ­μεῖς νὰ ἔ­χει ἀ­πο­τέ­λε­σμα ἡ ὅ­ποι­α μας πνευ­μα­τι­κὴ προ­σπά­θεια, εἴ­τε τώ­ρα τὴ Σα­ρα­κο­στή, εἴ­τε πάν­το­τε στὴ ζω­ή μας, ἂς βά­λου­με τὸν Θε­ὸ ἀ­σπί­δα καὶ προ­στα­σί­α μας μὲ τὴν ἐ­λε­η­μο­σύ­νη. Για­τὶ «δα­νεί­ζει Θε­ῷ ὁ ἐ­λε­ῶν πτω­χὸν» (Παρ. 19, 17). Προ­φά­σεις δὲν μπο­ροῦν νὰ στα­θοῦν μπρο­στὰ στὸν Θε­ό. Ὂ­λοι μπο­ροῦν καὶ πρέ­πει νὰ ἐ­λε­οῦν. Οἱ πλού­σιοι νὰ δί­νουν πολ­λὰ καὶ οἱ φτω­χοὶ λί­γα. Κα­νέ­νας δὲν ἐ­ξαι­ρεῖ­ται. 

Ἀλ­λὰ καὶ κα­νέ­νας δὲν ζη­μι­ώ­νε­ται. Οὔ­τε ὁ φτω­χός. Ἀν­τί­θε­τα ὅλοι πλου­τί­ζουν, κόν­τρα στὴν ἀν­θρώ­πι­νη λο­γι­κή, μὲ τρό­πο ποὺ γνω­ρί­ζει μό­νο ὁ Θε­ός. Ἡ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη πλου­τί­ζει πάν­τα, δὲν φτω­χαί­νει τὸν ἄν­θρω­πο. Ἰ­σχύ­ει ἐ­δῶ ἡ λο­γι­κὴ τοῦ Θε­οῦ.

Ἂς ἀ­φή­σου­με λοι­πὸν στὴν ἄ­κρη κά­θε ὀ­λι­γο­πι­στί­α καὶ κα­κο­μοι­ριά. Ὁ Θε­ὸς θέ­λει ἐ­λε­ή­μο­να καρ­διά, γε­μά­τη οἰ­κτιρ­μοὺς γιὰ τὸν πλη­σί­ον καὶ θὰ τὴ ζη­τή­σει τὴν καρ­διὰ αὐ­τὴ ἀ­π’ τὸν κα­θέ­να μας κα­τὰ τὴν ἡ­μέ­ρα τῆς κρί­σε­ως (Ματθ. 25, 31-46). Τό­τε ἡ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη θὰ μᾶς λυ­τρώ­σει καὶ ἀ­πὸ τὸν αἰ­ώ­νιο θά­να­το. Ὄ­χι μό­νο ἀ­πὸ κά­ποι­α κα­κιὰ στιγ­μὴ τῆς ἐ­πί­γειας ζω­ῆς μας.

Τὸ στά­διο τῶν ἀ­ρε­τῶν ποὺ ἄ­νοι­ξε μὲ τὴν εἴ­σο­δο τῆς Σα­ρα­κο­στῆς, μᾶς πε­ρι­μέ­νει. Τὰ ἀ­θλή­μα­τα πολ­λά, ἀλ­λὰ κο­ρυ­φαῖ­ο πάν­το­τε ἡ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη, ἡ ἀ­γά­πη. Μὴ μεί­νου­με μό­νο στὴ νη­στεί­α. Ὅ,τι δη­λα­δὴ μᾶς στοι­χί­ζει λι­γό­τε­ρο, ἀλ­λὰ καὶ μᾶς φου­σκώ­νει πε­ρισ­σό­τε­ρο μὲ ἔ­παρ­ση. Οἱ φτω­χοὶ ἀ­δελ­φοί μας πε­ρι­μέ­νουν τὴν ἐ­λε­ή­μο­να δι­ά­θε­σή μας. Καὶ ὄ­χι μό­νο τὸ Πά­σχα, ἀλ­λὰ κα­θη­με­ρι­νά. Ἂς μὴν τοὺς ἀ­πο­γο­η­τεύ­ου­με.

Ἡ προ­σπά­θεια τῆς νη­στεί­ας γί­νε­ται «ζω­ῆς αἰ­ω­νί­ου πρό­ξε­νος», μό­νο ἐ­ὰν πα­ράλ­λη­λα «ἐ­κτεί­νω­μεν χεῖ­ρας εἰς εὐ­ποι­ΐ­αν. Οὐδὲν γὰρ οὕτω σώζει ψυχήν, ὡς ἡ μετάδοσις τῶν ἐπιδεομένων. Ἡ ἐλεημοσύνη, συγκεκραμένη τῇ νηστείᾳ, ἐκ θανάτου ρύεται τὸν ἄνθρωπον. Αὐτὴν ἀσπασώμεθα, ἧς οὐδὲν ἶσον. Ἱκανὴ γὰρ ὑπάρχει σῶσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν» (Ἰ­δι­ό­μ. ἀ­πο­στίχων Αἴ­νων Πέμ­πτης Β΄ Ἑ­βδομ. Νη­στει­ῶν). Ἄλλωστε τὴν περίοδο αὐτὴ ψάλλουμε: «Δί­και­ος ἀ­νήρ, ὁ ἐ­λε­ῶν ὅ­λην τὴν ἡ­μέ­ραν» (Δο­ξα­στι­κὸ Αἴ­νων Ε΄ Κυρ. Νη­στει­ῶν), κα­τὰ τὸ πα­ράγ­γελ­μα τοῦ Δαυῒδ (Ψαλμ. 36, 26).

Δὲν φτάνει νὰ εἶναι μόνο εὐχάριστη ψαλμῳδία στὰ χείλη μας αὐτό. Ἂς τὸ βά­λου­με καὶ λί­γο πα­ρα­μέ­σα, στὴν καρ­διά μας.

Το Κύμα της Φιλευσπλαχνίας Μάρτιος 4, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Κοινωνία , add a comment YouTube Preview Image

Συγκινητική ταινία μικρού μήκους Ripple από την Ασία για τη δύναμη της φιλευσπλαχνίας που εκφράζεται με την (ανώνυμη) φιλανθρωπία.

Καλή Μεγάλη Τεσσαρακοστή!

Ο Ρομπέν των παπουτσιών μοιράζει παπούτσια σε άπορους (Θεσσαλονίκη) Μάρτιος 1, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Το καλό ( ; ) νέο της ημέρας.

Ζ.Ι.

Τρεις χιλιάδες ζευγάρια χρησιμοποιημένα παπούτσια επιδιορθώθηκαν, επενδύθηκαν με ισοθερμικούς πάτους, καθαρίστηκαν και δόθηκαν σε άστεγους και άπορους, κατά την τελευταία διετία, χάρη σε πρωτοβουλία μεγάλης αλυσίδας καταστημάτων επιδιόρθωσης υποδημάτων.

«Τα τελευταία χρόνια, από τότε που άρχισε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα, υπήρχαν άστεγοι και άποροι άνθρωποι που πήγαιναν στα τσαγκαράδικα και ρωτούσαν αν υπάρχει κανένα ξεχασμένο ζευγάρι παπούτσια που δεν το θέλει κανείς. Έτυχε να έρθουν και σε μένα και στα άλλα μαγαζιά της αλυσίδας για να ζητήσουν ένα ζευγάρι παπούτσια. Επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι σκέφτηκα πώς θα μπορούσαμε να βρούμε παπούτσια γι αυτούς τους ανθρώπους. Έτσι, μέσω μιας αφίσας, που βάλαμε στα καταστήματά μας, απευθύναμε έκκληση στους πελάτες μας να μας φέρουν τα παπούτσια που δεν τα φορούσαν πια για να τα διορθώσουμε, να τα περιποιηθούμε και να τα δώσουμε σε αυτούς που τα έχουν ανάγκη», αναφέρει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο Στέργιος Τσακίρης, ιδιοκτήτης της αλυσίδας καταστημάτων επιδιόρθωσης υποδημάτων, η οποία εδρεύει στη Θεσσαλονίκη.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το 2013, που ξεκίνησε αυτή η πρωτοβουλία, σε όλα τα καταστήματα της αλυσίδας επιδιορθώθηκαν και δόθηκαν σε άστεγους και άπορους συνολικά 1200 ζευγάρια παπούτσια, ενώ το 2014 ο αριθμός έφτασε στα 1800 ζευγάρια.

«Αυτή η πρωτοβουλία μας είναι ένα είδος «κοινωνικής προσφοράς», στην οποία δεν δώσαμε καμία δημοσιότητα, πέρα από μια αφίσα που τυπώσαμε και βάλαμε στα καταστήματα μας για να μας φέρουν οι πολίτες παπούτσια που δεν χρειάζονται πια. Θα συνεχίσουμε να δεχόμαστε και να επιδιορθώνουμε παπούτσια για να δοθούν σε αυτούς που τα έχουν ανάγκη και το 2015 και το 2016 και όσο υπάρχουν άνθρωποι που τα χρειάζονται», προσθέτει ο κ. Τσακίρης.

Ο κ. Τσακίρης, αν και απόφοιτος της Σχολής Εμποροπλοιάρχων με δίπλωμα μηχανικού Γ΄, δεν ασχολήθηκε ποτέ με το αντικείμενο των σπουδών του. Περιμένοντας ένα διορισμό στη ΔΕΗ , ο οποίος ποτέ δεν έγινε, έμαθε την τέχνη του τσαγκάρη από τον πεθερό του που είχε μαγαζί στην Πτολεμαΐδα και σε ηλικία 25 ετών , το 1998, άνοιξε το πρώτο του κατάστημα στη Θεσσαλονίκη, μέσα στο πρώην σούπερ μάρκετ «Continent», στην περιοχή του αεροδρομίου. Στη συνέχεια, άνοιξε και δεύτερο κατάστημα στη Θέρμη, μετά στη γενέτειρά του την Ξάνθη και με το πέρασμα των χρόνων η εταιρεία απέκτησε εννέα καταστήματα και μετατράπηκε σε αλυσίδα με 66 καταστήματα franchise, από τα οποία τα τρία στην Κύπρο και ένα στη Σκόδρα της Αλβανίας.»Οι δουλειές πηγαίνουν καλά. Εκτός από επιδιορθώσεις κάνουμε και μεταποιήσεις υποδημάτων, δηλαδή ένα μυτερό παπούτσι το κάνουμε στρογγυλό, ή το αντίθετο, ένα κλειστό παπούτσι το κάνουμε ανοιχτό μπροστά, ή ξώφτερνο κλπ. Πάντα ένα ποσοστό 30-35 % των ανθρώπων αγοράσουν φτηνά παπούτσια. Από τους υπόλοιπους οι μισοί αγοράζουν παπούτσια που κοστίζουν 50-100 ευρώ και οι άλλοι μισοί παπούτσια ακριβότερα από 100 ευρώ. Αυτοί που αγόρασαν παπούτσια μεσαίου κόστους ή ακριβά παπούτσια , τώρα με την κρίση ενδιαφέρονται για μεταποίησή τους. Επομένως, υπάρχουν εκατομμύρια ζευγάρια παπούτσια που μπορούν να μεταποιηθούν, κι έτσι έχουμε πάντα δουλειά, η οποία βασίζεται στην προσωπική εργασία.

Σήμερα, στα καταστήματα της αλυσίδας, εργάζονται συνολικά 250 άτομα. Είμαστε η μοναδική εταιρεία που δεν ζητάει ποσοστό επί των πωλήσεων για το franchise, ο μόνος μας όρος είναι τα υλικά που χρησιμοποιούνται στα καταστήματα να είναι της εταιρείας. Επίσης πριν ανοίξει κανείς κατάστημα με franchising εκπαιδεύεται για 1,5 μήνα από την εταιρεία μας, όπου αποκτά το 80% των γνώσεων που χρειάζεται και στη συνέχεια διοργανώνουμε επιμορφωτικά σεμινάρια», προσθέτει ο κ Τσακίρης.

Πηγή: Madata

Λεφτὰ ὑπάρχουν ὅπου ὑπάρχει καὶ καρδιά Ιανουάριος 9, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2Σχόλια

Prowler

Μᾶς λείπουν τὰ λεφτά; (π. Δημητρίου Μπόκου)

Τὸ νὰ εἶ­σαι φτω­χός, δὲν ἐμ­πο­δί­ζει νὰ εἶ­σαι ἐ­λε­ή­μων καὶ φι­λάν­θρω­πος. Σή­με­ρα νο­μί­ζου­με, ὅ­τι γιὰ νὰ βο­η­θᾶς τὸν συ­νάν­θρω­πό σου, πρέ­πει νὰ ἔ­χεις. Τό­σα πολ­λά, ποὺ νὰ σοῦ πε­ρισ­σεύ­ουν. Ἀλ­λι­ῶς τί νὰ δώ­σεις;

Πα­λι­ό­τε­ρα ὅ­μως οἱ Χρι­στια­νοὶ ἦ­ταν δι­α­φο­ρε­τι­κοί. Δὲν κοί­τα­ζαν ἂν πε­ρισ­σεύ­ει κά­τι γιὰ νὰ δώ­σουν. Ἀλ­λ’ ἀ­π’ αὐ­τὸ ποὺ εἶ­χαν, λί­γο ἢ πο­λύ, βο­η­θοῦ­σαν καὶ τὸν φτω­χό. Ἡ ἀ­γά­πη, ἡ φι­λαν­θρω­πί­α, ἦ­ταν πάν­τα ὑ­πό­θε­ση καρ­διᾶς, ὄ­χι χρη­μά­των.

Ὁ με­γά­λος Ρῶ­σος συγ­γρα­φέ­ας Μα­ξὶμ Γκόρ­κη, ποὺ ξε­κί­νη­σε τὴ ζω­ή του πάμ­φτω­χος καὶ ὀρ­φα­νός, ἀ­να­φέ­ρει συ­χνὰ στὰ γρα­πτά του τὴ για­γιά του. Μιὰ φτω­χειὰ θε­ο­φο­βού­με­νη γυ­ναί­κα, ποὺ τὸν μά­θαι­νε ἔμ­πρα­κτα τὴ μυ­στι­κὴ φι­λαν­θρω­πί­α. Γρά­φει λοι­πὸν ὁ Γκόρ­κη στὸ ἔρ­γο του «Στὰ ξέ­να χέ­ρια»:

«Κα­τὰ τὰ με­σά­νυ­χτα ἡ για­γιὰ μὲ ξύ­πνη­σε χα­ϊ­δευ­τι­κά.

–   Πᾶ­με; Ἅ­μα μο­χθή­σεις γιὰ τὸν κο­σμά­κη, τὰ χέ­ρια σου θὰ γι­ά­νου­νε πιὸ γρή­γο­ρα (ὁ Γκόρ­κη εἶ­χε ζε­μα­τί­σει τὰ χέ­ρια του μὲ βρα­στὸ νε­ρό).

Μὲ πῆ­ρε ἀ­π’ τὸ χέ­ρι καὶ μὲ ὁ­δή­γη­σε μὲς στὸ σκο­τά­δι σὰν τυ­φλό. Ἡ νύ­χτα ἦ­ταν μαύ­ρη, ὑ­γρή, φύ­σα­γε ἀ­στα­μά­τη­τα… Ἡ για­γιὰ κον­το­ζύ­γω­νε προ­σε­χτι­κὰ στὰ σκο­τει­νὰ πα­ρά­θυ­ρα, στὰ φτω­χό­σπι­τα, σταυ­ρο­κο­πι­ό­ταν τρεῖς φο­ρές, ἄ­φη­νε στὸ περ­βά­ζι πέν­τε κα­πί­κια (λε­πτὰ) καὶ τρί­α κου­λου­ρά­κια, ξα­να­σταυ­ρο­κο­πι­ό­ταν κοι­τά­ζον­τας τὸν δί­χως ἄ­στρα οὐ­ρα­νὸ καὶ ψι­θύ­ρι­ζε:

–   Πα­να­γί­α, Δέ­σποι­να τῶν Οὐ­ρα­νῶν, βο­ή­θη­σε τὸν κο­σμά­κη! Ὅ­λοι μας, …ὂ­λοι μας εἴ­μα­στε ἁ­μαρ­τω­λοὶ μπρο­στά σου, μη­τε­ρού­λα!  

Ὅ­σο ξε­μα­κραί­να­με ἀ­π’ τὸ σπί­τι, τό­σο πιὸ ἔ­ρη­μα καὶ νε­κρω­μέ­να γί­νον­ταν ἕ­να γύ­ρω… Δώ­δε­κα φο­ρὲς σί­μω­σε ἡ για­γιὰ στὰ πα­ρά­θυ­ρα, ἀ­φή­νον­τας στὰ περ­βά­ζια τὴν «κρυ­φὴ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη». Ἄρ­χι­σε νὰ χα­ρά­ζει, μὲς ἀ­π’ τὸ σκο­τά­δι φυ­τρώ­να­νε γκρί­ζα σπί­τια…

–   Κου­ρά­στη­κε ἡ γριά, ἔ­λε­γε ἡ για­γιά, και­ρὸς νὰ γυ­ρί­σου­με σπί­τι. Θὰ ξυ­πνή­σουν αὔ­ριο οἱ νοι­κο­κυ­ρά­δες καὶ θὰ δοῦν πὼςἡ Με­γα­λό­χα­ρη κά­τι ἔ­χει φέ­ρει γιὰ τὰ παι­δά­κια τους. Ὅ­ταν σοῦ λεί­πουν ὅ­λα, καὶ τὸ λί­γο πιά­νει τό­πο! Ὤχ, μι­κρέ μου Ἀ­λι­ό­σα (αὐ­τὸ ἦ­ταν τὸ πραγ­μα­τι­κὸ ὄ­νο­μα τοῦ Γκόρ­κη), με­γά­λη φτώ­χεια στὸν κο­σμά­κη καὶ δὲν τὸν γνοι­ά­ζε­ται κα­νέ­νας.

Ὁ πλού­σιος τὸν Κύ­ριο δὲν σκέ­φτε­ται

τὴν τρο­με­ρή του κρί­ση δὲν φαν­τά­ζε­ται

τὸν φτω­χὸ δὲν τὸν ἔ­χει δι­κὸ μη­δὲ ἀ­δερ­φὸ

γι­ο­μί­ζει μο­νά­χα σα­κοῦ­λες χρυ­σὸ

τὸ χρυ­σί­ον θὰ γί­νει στὴν κό­λα­ση κάρ­βου­νο!

–   Ἔ­τσι εἶ­ναι! Πρέ­πει νὰ ζεῖ ὁ φί­λος γιὰ τὸν φί­λο κι ὁ Θε­ὸς γιὰ ὅ­λους!…

Νοι­ώ­θω ἀ­ό­ρι­στα πὼς πῆ­ρα μέ­ρος σὲ κά­τι ποὺ δὲν θὰ τὸ ξε­χά­σω πο­τέ… Κά­τσα­με δί­πλα στὴν ἐ­ξώ­πορ­τα, σ’ ἕ­να παγ­κά­κι… κι ἡ για­γιὰ μοῦ ’­λε­γε:

–   Εἶ­ναι ’­δῶ μιὰ Ὁ­βριὰ κι ἔ­χει ἐν­νιὰ ψυ­χὲς παι­διά, τό ’­να μι­κρό­τε­ρο ἀ­π’ τ’ ἄλ­λο. Τὴ ρω­τά­ω: Πῶς τὰ φέρ­νεις βόλ­τα, Μο­σέβ­να; Κι αὐ­τὴ μοῦ λέ­ει: Μὲ τὸν Θε­ό μου ζῶ, μὲ ποι­ὸν ἄλ­λο νὰ ζή­σω;

Ἔ­γει­ρα στὸ ζε­στὸ πλευ­ρὸ τῆς για­γιᾶς καὶ μὲ πῆ­ρε ὁ ὕ­πνος…

…Στὸ δά­σος ὅ­λο τὸ κα­λο­καί­ρι ὣς ἀρ­γὰ τὸ φθι­νό­πω­ρο μά­ζευ­ε χόρ­τα, βα­τό­μου­ρα, μα­νι­τά­ρια καὶ φουν­τού­κια… Ἡ για­γιὰ τὰ πού­λα­γε καὶ βγά­ζα­με τὸ ψω­μί μας… Ἀ­πὸ κά­τι γρα­τζου­νι­ὲς στὴ φλού­δα τοῦ δέν­τρου ποὺ μό­λις τὶς ξε­χώ­ρι­ζες, μοῦ ’­δει­χνε τὶς κου­φά­λες τοῦ σκί­ου­ρου καὶ ’­γὼ σκαρ­φά­λω­να στὸ δέν­τρο κι ἄ­δεια­ζα τὴ φω­λιά του, παίρ­νον­τάς του τὶς προ­μή­θει­ες γιὰ τὸν χει­μώ­να σὲ φουν­τού­κια…

Κά­θε φο­ρὰ ποὺ μά­ζευ­ε λί­γα χρή­μα­τα ἀ­π’ τὰ μα­νι­τά­ρια καὶ τὰ φουν­τού­κια ποὺ πού­λα­γε, τ’ ἄ­φη­νε στὰ περ­βά­ζια κά­νον­τας τὶς «κρυ­φὲς ἐ­λε­η­μο­σύ­νες» της. Κι αὐ­τή, ἀ­κό­μα καὶ τὶς γι­ορ­τά­δες, φό­ρα­γε κου­ρέ­λια καὶ μπα­λω­μέ­να.

–   Χει­ρό­τε­ρη κι ἀ­πὸ ζη­τιά­να γυ­ρί­ζεις, μὲ ντρο­πιά­ζεις!  γκρί­νια­ζε ὁ παπ­πούς.

–   Δὲν πει­ρά­ζει, δὲν εἶ­μαι κό­ρη σου κι οὔ­τε πά­ω γιὰ νύ­φη».

Ἡ καρ­διὰ τῆς για­γιᾶς αὐ­τῆς ἦ­ταν γε­μά­τη ἀ­γά­πη. Γι’ αὐ­τὸ δὲν ἔ­βλε­πε τὴ φτώ­χεια τὴ δι­κή της, ἀλ­λὰ σκε­φτό­ταν πρῶ­τα τὴ φτώ­χεια τοῦ ἄλ­λου, ὅ­πως πα­ραγ­γέλ­λει τὸ ἅ­γιο Εὐ­αγ­γέ­λιο (Α΄ Κορ. 10, 24). Ἡ ἀ­γά­πη της τὴν ἔ­σπρω­χνε νὰ βρί­σκει τοὺς πιὸ πε­ρί­ερ­γους τρό­πους γιὰ νὰ βο­η­θή­σει. Ἂν κοί­τα­ζε τὸν ἑ­αυ­τό της, δὲν θὰ τῆς πε­ρίσ­σευ­ε πο­τὲ καὶ γιὰ κα­νέ­ναν τί­πο­τε. Εἶ­χε ὅ­μως καρ­διὰ καὶ οὔ­τε ποὺ ἔ­νοι­ω­θε νὰ τῆς λεί­πουν τὰ λε­φτά.

Ὑ­πέ­ρο­χες ψυ­χές!

Σί­γου­ρα σή­με­ρα ἐ­μεῖς ἔ­χου­με πο­λὺ πε­ρισ­σό­τε­ρα ἀ­π’ τὴ για­γιά, ποὺ  πρό­σμε­νε νὰ τὴν τα­ΐ­σουν οἱ σκί­ου­ροι. Σὰν τί ἀ­πο­λο­γί­α θά ’­χου­με λοιπὸν γι’ αὐτὸν τὸν μί­ζε­ρο ἐγ­κλει­σμό μας στὸ κα­βού­κι τοῦ ἑ­αυ­τού­λη μας; Τί χει­ρό­τε­ρο κα­κὸ ἄλ­λω­στε ἔ­κα­νε καὶ ὁ ἄ­φρων πλού­σιος τῆς πα­ρα­βο­λῆς; (Λουκ. 12, 13-21).

Καιρὸς ν’ ἀ­φή­σου­με τὴ φί­λαυ­τη καὶ στεί­ρα λο­γι­κή μας. Ἂς δώ­σου­με πι­ό­τε­ρη ἐμ­πι­στο­σύ­νη στὸν Θε­ό, ποὺ λέ­ει πὼς πλου­τί­ζει καὶ δὲν φτω­χαί­νει ἡ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη (Τωβ. 4, 9-10· 12, 8-10).

Ὄ­χι Χρι­στού­γεν­να λοιπὸν καὶ Πά­σχα μόνο, ἀλ­λὰ πάν­το­τε ἂς δί­νου­με δυ­να­μι­κὰ τὸ «πα­ρών», ἁ­μιλ­λώ­με­νοι σὲ προ­σφο­ρὰ ἀ­γά­πης. Δὲν τρῶνε μό­νο στῶν γι­ορ­τῶν τὶς μέρες οἱ φτωχοί, μὰ ὁ­λό­κλη­ρο τὸν χρό­νο, ὅ­πως ὅ­λοι μας. Καὶ στοὺς καιροὺς τῆς κρί­σης δὲν λι­γο­στεύ­ουν, μὰ πληθαίνουν πάντα οἱ φτω­χοί. Τότε χρειάζεται ν’ αὐξάνουμε τὶς καλωσύνες μας κι ἐμεῖς, ἀν­τὶ νὰ τὶς στε­ρεύ­ου­με.

Τὸ χέ­ρι τοῦ Χρι­στοῦ εἶ­ν’ ἁ­πλω­μέ­νο ἀ­δι­ά­κο­πα, ζη­τι­α­νεύ­ον­τας τὴν ὅ­ποι­α προ­σφο­ρά μας.

Λεφτὰ ὑπάρχουν! Ὅπου ὑπάρχει καὶ καρδιά!

Μόνο νὰ θέ­λου­με! Καὶ ἡ ἀ­γά­πη πάν­το­τε θὰ βρί­σκει τρό­πο!

(Σαρανταήμερο 2013)

Πηγή: Θησαυρός Γνώσεων και Ευσεβείας

Χριστουγεννιάτικη Πρωτοβουλία για 40 Άπορες Πολύτεκνες Οικογένειες στην Πάτρα Δεκέμβριος 10, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

Ο Πανεπιστημιακός Ιερός Ναός του Πανεπιστημίου Πατρών αναλαμβάνει και φέτος τη Χριστουγεννιάτικη πρωτοβουλία συγκέντρωσης τροφίμων και χρημάτων για περίπου 40 άπορες πολύτεκνες οικογένειες.

Τρόφιμα μπορούν να παραδίνονται στο Ναό καθημερινά (10.30-14.30)

Χρήματα μπορούν να κατατίθενται

1)    Στην Τράπεζα Πειραιώς με την ένδειξη αλληλεγγύη

Αρ. Λογαριασμού του Πανεπιστημιακού Ναού: 6319-010291-001

(Απλό Ταμιευτήριο Κ)

‘ΙΒΑΝ’ Απεικόνιση: GR37 0171 3190 0063 1901 0291 001

Το SWIFT-BIC της Τράπεζας Πειραιώς είναι PIRBGRAAXXX

2) Στον υπάλληλο της υπηρεσίας μισθοδοσίας κ Ανδρέα Σταματόπουλο (Δίνεται σχετική απόδειξη)

3) Στο κουτί του Ναού με ένδειξη για τους απόρους.

Αναφέρουμε τις 7 πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις από τις 40 συνολικά που αντιμετωπίζουμε σήμερα.

1)    Οικογένεια με 8 παιδιά και άνεργους γονείς.

2)    Οικογένεια με 6 παιδιά κα χωρισμένη άνεργη μάνα.

3)    Φοιτητής που δεν έχει ούτε το εισιτήριο αστικού λεωφορείου για να έλθει στο Πανεπιστήμιο

4)    Αλλοδαπή πάμφτωχη φοιτήτρια που δεν έχει τα απαραίτητα για να ζήσει.

5)    Χήρα μάνα άνεργη με 4 παιδιά με σοβαρά προβλήματα υγείας. Πρόσφατα  έχασε το ένα παιδί από νεφρική ανεπάρκεια.

6)    Γιαγιά άνεργη μεγαλώνει το εγγονάκι της, παιδί της φοιτήτριας κόρης της που αυτοκτόνησε.

7)    Παππούς συντηρούσε με τη σύνταξή του ( 400 ευρώ) την κόρη του (που την εγκατέλειψε ο άνδρας  της ) και το εγγονάκι του. Προ ημερών πέθανε ο παππούς και χάθηκε η σύνταξη. Μάνα και παιδί είναι στον αέρα.

Σε όλες τις περιπτώσεις, εκτός από τις βιοποριστικές ανάγκες τους, το κύριο πρόβλημά τους είναι και η πληρωμή της ΔΕΗ και της ύδρευσης.

Ευελπιστούμε στα αισθήματα αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους μας.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Πηγή: Πανεπιστημιακός Ιερός Ναός 3 Ιεραρχών Πανεπιστημίου Πατρών

Ο πολύτιμος λίθος Νοέμβριος 1, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία , add a comment
Μια σοφή γυναίκα που ταξίδευε στα βουνά ανακάλυψε τυχαία σε ένα ρέμα έναν πολύτιμο λίθο.

Κοντοστάθηκε, τον μάζεψε και συνέχισε το δύσκολο ταξίδι της.

Την επόμενη μέρα συνάντησε έναν άλλο ταξιδιώτη πεινασμένο και εξαντλημένο.

Η γυναίκα βλέποντας τον έτσι ταλαιπωρημένο, αποφάσισε να μοιραστεί μαζί του το φαγητό της.

Καθώς όμως άνοιξε το σακίδιο της, ο ταξιδιώτης είδε τον πολύτιμο λίθο και εντυπωσιάστηκε.

Παρακάλεσε λοιπόν τη γυναίκα να του τον χαρίσει.

Εκείνη χωρίς δισταγμό ή δεύτερες σκέψεις πήρε τον πολύτιμο λίθο και του τον έδωσε.

Ο ταξιδιώτης έφυγε ενθουσιασμένος , μακαρίζοντας την καλή του τύχη.

Αυτός ο λίθος ήταν ανεκτίμητης αξίας και θα τον εξασφάλιζε για το υπόλοιπο της ζωής του.

Κι άρχισε να κάνει σχέδια για το μέλλον του που διαγραφόταν λαμπρό, γεμάτο ανέσεις και πολυτέλειες.

Μετά από μερικές μέρες όμως επέστρεψε αναζητώντας τη σοφή γυναίκα.

«Σκέφτηκα πολύ αυτές τις μέρες» ομολόγησε μόλις τη βρήκε.

«Ξέρω πόσο πολύτιμος είναι ο λίθος που μου χάρισες.

Θα μπορούσα με τη βοήθεια του να ζήσω μια άνετη, παραμυθένια ζωή.

Παρόλα αυτά δεν τον θέλω.

Αποφάσισα να στον επιστρέψω με την ελπίδα ότι θα μου δώσεις κάτι άλλο, κάτι πραγματικά πολύτιμο.

Δώσε μου κάτι που υπάρχει μέσα σου, δώσε μου αυτό που σε έκανε να μου χαρίσεις το λίθο»

Paulo Coelho

Πηγή: Αλλιώτικα Θρησκευτικά

Οικονομική Υποστήριξη Μαθητή Γ’ Λυκείου στην Πάτρα Σεπτέμβριος 14, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία , add a comment

paidakia-sxoleio

Μια πρωτοβουλία από τον Ιερό Ναό Τριών Ιεραρχών Πανεπιστημίου Πατρών:

Καλός μαθητής της 3ης Λυκείου από φτωχή οικογένεια αδυνατεί να πληρώσει τα δίδακτρα του φροντιστηρίου του που ανέρχονται στο ποσόν των 250 € / μήνα.

Ο Ναός των «Τριών Ιεραρχών» του Πανεπιστημίου Πατρών κάνει έκκληση σε όσους επιθυμούν να βοηθήσουν την ευγενή προσπάθεια αυτή του μαθητή, να δηλώσουν ένα ελάχιστο ποσό το οποίο θα δίνουν κάθε μήνα μέχρι το τέλος των Πανελληνίων εξετάσεων (μέσα Μάιου). Έτσι αθροιστικά, από τη συνεισφορά πολλών που επιθυμούν να βοηθήσουν, θα συγκεντρωθούν τα χρήματα που απαιτούνται.

Μπορεί επίσης να δοθούν χρήματα εφάπαξ.

Όσοι επιθυμούν να συνεισφέρουν μπορούν να το δηλώσουν
-μέσω e-mail inaos@upatras.gr
-Στην Επιτροπή του Ναού (Ώρες λειτουργίας Ναού 10.30-14.30 καθημερινά)
-Στα τηλέφωνα: 2610-997470 και 6936697942

Ο αντίκτυπος μιας καλής πράξης Αύγουστος 11, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Κοινωνία , 3Σχόλια YouTube Preview Image

Μία ακόμα συγκινητική διαφήμιση από την Ταϊλάνδη για τη σημασία της φιλανθρωπίας.

Αυθεντικός τίτλος βίντεο: Giving – Thai Commercial Truemove H

Έκκληση βοήθειας για τραγική περίπτωση στην Πάτρα Ιούνιος 17, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

...؁׍ύԁӠӔ`ӊϕЉĉhEUROKINISSI/ÉّÏӠʏ͔QɍǓ)

Άνεργοι γονείς  με οκτώ παιδιά προσπαθούν να συντηρήσουν την οικογένειά τους ψάχνοντας τα βράδια στους κάδους των σκουπιδιών να βρουν υπολείμματα τροφών.

Ο πατέρας βρίσκεται στα πρόθυρα αυτοκτονίας και ζητά απεγνωσμένα εργασία (οτιδήποτε).

Το μικρότερο παιδάκι είναι στην πρώτη Δημοτικού και είναι η καλύτερη μαθήτρια στην τάξη της, όπως μας ενημέρωσε η δασκάλα της.

Το παιδάκι αυτό το φροντίζει μία χαμηλοσυνταξιούχα κυρία (όσο μπορεί), γνωρίζει δε πολύ καλά την δραματική κατάσταση της οικογένειας.

Με την άδειά της ανακοινώνουμε το τηλέφωνό της (2610 526612) για όποιον επιθυμεί περισσότερες πληροφορίες.

Ο Πανεπιστημιακός Ναός κάνει έκκληση για τα εξής.

1)   Αν υπάρχει δυνατότητα εργασίας για τον πατέρα.

2)   Άμεση προσφορά τροφίμων για τα παιδιά.
(Ο Ναός είναι ανοιχτός καθημερινά από 10.30πμ μέχρι 2.30μμ)

3)   Πληρωμή των λογαριασμών (ΔΕΗ 1700 € και ΔΕΥΑΠ 600 €)
Χρήματα μπορεί να κατατίθενται στον λογαριασμό του Ναού στην τράπεζα Πειραιώς:
Αρ. Λογαριασμού:  6319-010291-001 (Απλό Ταμιευτήριο Κ)
‘ΙΒΑΝ’  Απεικόνιση:  GR37 0171 3190 0063 1901 0291 001
Το SWIFT-BIC  της Τράπεζας Πειραιώς είναι PIRBGRAAXXX
Χρήματα μπορούν να καταθέτουν και στον υπάλληλο της οικονομικής υπηρεσίας κ Σταματόπουλο Ανδρέα.

Πηγή: Ιερός Ναός Τριών Ιεραρχών Πανεπιστημίου Πατρών

Έκκληση βοήθειας εγκύου άνεργης γυναίκας Μάιος 26, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

xeria-allileggyh

Έγκυος άνεργος νέα γυναίκα (στο 8ο μήνα) με σύντροφο άνεργο, ζητούν τη βοήθειά μας για να αντιμετωπίσουν τα δύσκολα της γέννας και τη βρεφική περίοδο του παιδιού (κοριτσάκι).
Για το λόγο αυτόν απαιτούνται xρήματα για να καλυφθούν

Όσοι επιθυμούν να βοηθήσουν την περίπτωση αυτή μπορούν να καταθέσουν χρήματα στο λογαριασμό του Πανεπιστημιακού Ιερού Ναού του Παν/μίου Πατρών στην τράπεζα Πειραιώς.

Αρ. Λογαριασμού: 6319-010291-001 (Απλό Ταμιευτήριο Κ)
‘ΙΒΑΝ’ Απεικόνιση: GR37 0171 3190 0063 1901 0291 001
Το SWIFT-BIC της Τράπεζας Πειραιώς είναι PIRBGRAAXXX

Πηγή: Ιερός Ναός Τριών Ιεραρχών Πανεπιστημίου Πατρών