jump to navigation

Η Διαφύλαξη των Ορίων: Χριστιανική Μέθοδος για Ευτυχισμένες Σχέσεις (ζευγαριών και όχι μόνο) Αύγουστος 20, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις, Σχέσεις , add a comment

ola-ta-phre-to-kalokairi

Ομιλία π. Βαρνάβα Γιάγκου για την υγιή ανάπτυξη σχέσεων στο γάμο.

Μερικά σημεία από την ομιλία:

Αν προτιμάτε, μπορείτε να μεταφορτώσετε την ομιλία από εδώ.

Πηγή

Φωτογραφία: Γεώργιος Κόρδης

Πως θα καταλάβουμε αν έχουμε Αγάπη Ιούνιος 14, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2Σχόλια

warning

Ξέρεις πως θα καταλάβεις ότι δεν έχεις αγάπη;
Όταν σε αμφισβητούν και η ταραχή εμφανίζεται στην καρδιά σου.
Όταν σε υποτιμούν και η οργή κατατρώγει τα σωθικά σου.
Όταν σε απαξιώνουν και εσύ με την σειρά σου τους απαξιώνεις.
Τότε να ξέρεις ότι μιλάς για την αγάπη, αλλά δεν έχεις.
Όλοι μας στο όνομα της αγάπη προσπαθούμε να δικαιωθούμε.
Τί παράδοξο; Τί ανόητο;
Να λες από τη μία ότι αγάπας και από την άλλη να ζεις ως μια κλειστή γροθιά.

π. Παύλος Παπαδόπουλος (FB)

Εδώ σε έχω γραμμένο! Απρίλιος 12, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Αταξινόμητα , add a comment

Πρόταση αλλιώτικου ..»γραψίματος», δηλαδή χειρισμού όσων μας στενοχωρούν ή μας θυμώνουν…

agia-prothesi

Σχετική ανάρτηση: Το ιερό ραβασάκι

Πηγή: π. Παύλος Παπαδόπουλος (FB)

Φωτογραφία: Ιερός Ναός Αγίου Μηνά Ναούσης

Τεστ Υπομονής για Γονείς: Εσείς τι θα κάνατε; Ιούλιος 21, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Οικογένεια / Παιδί , add a comment

Το θαύμα της συγχωρητικής αγάπης

Κάποτε ήταν ένα μικρό παιδάκι που τον έλεγαν Ανδρέα. Ο Ανδρέας ήταν ένα πολύ χαρούμενο παιδί, και οι γονείς του τον αγαπούσαν ολόψυχα.
Ο Ανδρέας μπορούσε να παίζει ελεύθερα, να τρέχει, να πηδάει, και να παίζει παντού, σε όλους τους χώρους του σπιτιού….. εκτός από ένα χώρο : το καθιστικό.
Ένας μόνο κανόνας υπήρχε στο σπίτι του Ανδρέα : «Ού παίξεις μέσα στο καθιστικό»
Ο Ανδρέας ήταν κατά βάση ένα ευχαριστημένο παιδί, όμως, περισσότερο από κάθε τι στον κόσμο, είχε μέσα του την επιθυμία να παίξει μέσα στο καθιστικό.
Κάθε φορά που περνούσε από κοντά, η επιθυμία του να παίξει εκεί μέσα μεγάλωνε.Όλο και περισσότερο, μεγάλωνε η εμμονή του να παίξει μέσα στον απαγορευμένο χώρο…
Μια μέρα, όταν απουσίαζαν οι γονείς του σε γειτονικό σπίτι, ο Ανδρέας άρπαξε την ευκαιρία!
Μπήκε μέσα στο απαγορευμένο δωμάτιο. Έτρεξε γύρω-γύρω. Πηδούσε εδώ και εκεί. Πεταγόταν από πολυθρόνα σε καναπέ και πίσω πάλι. Πόσο πολύ διασκέδαζε! Δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί του απαγορευόταν τόσο απόλυτα να παίζει εκεί μέσα. Μα, αυτό ήταν το πιό διασκεδαστικό δωμάτιο του σπιτιού τους!
Και σε μια στιγμή, συνέβη.
ΚΡΑΑΑΑΤΣ !!!
Το πανάκριβο, αγαπημένο βάζο…. σπασμένο…. θρύψαλα…. σκορπισμένα τα κομμάτια του στο πάτωμα….
Ο Ανδρέας σταμάτησε το παιχνίδι. Μη ξέροντας τι να κάνει, έσπρωξε γρήγορα-γρήγορα τα θραύσματα του βάζου κάτω από τα καλύμματα της μεγάλης πολυθρόνας.
Μετά από λίγη ώρα, επέστρεψαν οι γονείς του. Διαισθάνθηκαν πως κάτι δεν πήγαινε καλά με το παιδί τους, αλλά εκείνο τους είπε πως όλα είναι εντάξει.
Δεν πέρασε πολύς καιρός, και ο Ανρέας σταμάτησε εντελώς το παιχνίδι.
Σταμάτησε να παίζει στο χωλ, στον κήπο, ακόμα και στο δωμάτιο παιχνιδιού. Ελάττωσε και τα υπαίθρια παιχνίδια με τους φίλους του.
Σταμάτησε τελείως και το τρέξιμο, και έπεσε σε μελαγχολία. Οι ώμοι του άρχισαν να γέρνουν. Δεν χαμογελούσε πιά. Έπαψε να είναι εκείνο το χαρούμενο, ευχαριστημένο παιδί που ήταν κάποτε.
Όταν τον ρωτούσαν για την κακοκεφιά του, το μόνο που τους έλεγε ήταν: «Όλα είναι μιά χαρά».
Τα μάτια του δεν κυττούσαν πλέον προς το καθιστικό με την ίδια φλέγουσα επιθυμία, αλλά με ένα θλιμμένο και έντρομο δέος. Εκεί, κάτω από την επίσημη πολυθρόνα του πατέρα του, ήξερε πως βρίσκονταν κρυμμένα τα θραύσματα ενός ακριβού βάζου….
Πέρασαν εβδομάδες. Μήνες. Η προσωπικότητα του Ανδρέα βυθιζόταν όλο και περισσότερο, κάτω από το βάρος της ενοχής….
Και τότε συνέβη.
Μια μέρα, καθώς έσερνε τα βήματά του στο χωλ του σπιτιού, είδε την μητέρα του να βγαίνει από το φρικτό εκείνο δωμάτιο.
Τα βλέμματά τους διασταυρώθηκαν.
Εκείνος κατάλαβε….. Εκείνη κατάλαβε……
Ωχχχχ. Πάγωσε από τον τρόμο.
Μέχρι που είδε την μητέρα του να χαμηλώνει προς το μέρος του, και να του ανοίγει ορθάνοιχτα την αγκαλιά της …
Και μετά συνέβη… Τα δάκρυα μετανοίας άρχισαν να κυλούν σαν ποτάμι στα μάγουλά του, και έτρεξε να χωθεί μέσα στην αγκαλιά της μητέρας του.
«Γιατί;» του είπε με παράπονο. «Γιατί δεν μου το είπες;»
Δεν χρειάστηκε να της πει περισσότερα. Η μητέρα του είχε ήδη δει τον φόβο και την θλίψη στα μάτια του. Και εκείνη την στιγμή, έμαθε και τον λόγο της μελαγχολίας του παιδιού της. Αλλά εκείνη την στιγμή, γνώρισε και ο Ανδρέας για πρώτη φορά το ”θαύμα της συγχωρητικής αγάπης”

Πηγή: Ηλιαχτίδα

Θερμές ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι.

Της Έριξα Κρασί και της Άρεσε Πολύ! Ιανουάριος 2, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις, Σχέσεις , 1 comment so far

Η Τέχνη του Σωστού Τσακωμού!

καυγάς ψυχρότητα ζευγάρι θυμός χωρισμός διαζύγιο

π. Ανδρέας Κονάνος - Η Τέχνη του Σωστού Τσακωμού

Χρήσιμη και πρακτική ηχογραφημένη ραδιοφωνική εκπομπή «Αθέατα Περάσματα» από τον ραδιοφωνικό σταθμό Πειραϊκή Εκκλησία 91,2 FM (αρχικός τίτλος: Δεν είναι κακό να τσακωνόμαστε) με τον Αρχιμανδρίτη π. Ανδρέα Κονάνο.

Η Τέχνη του Τσακωμού και της Διόρθωσης του Συντρόφου Ιούνιος 5, 2013

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις , 5Σχόλια

Ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος προτείνει πρακτικές λύσεις από τη σοφία της ορθόδοξης πνευματικότητας και ασκητικής παράδοσης.

π. Αθανάσιος +Λεμεσού - Επίλυση προβλημάτων στο γάμο (α' μέρος) π. Αθανάσιος +Λεμεσού - Επίλυση προβλημάτων στο γάμο (β' μέρος)

φωτογραφία: alexdecarvalho

Τα Λόγια είναι Καρφιά Αύγουστος 8, 2011

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 4Σχόλια

πονεμένη καρδιά καρφιά

Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια.

Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον.

Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο.

Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά.

Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποία ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο.

Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί.

Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.

Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο.

Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε:
– Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν.

Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή.
Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.»

«Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία πληγή στο σώμα σου…»

Επιμέλεια: Κυριάκος Διαμαντόπουλος

Πηγή: Αγιορείτικο Βήμα
Ευχαριστίες στον Ηρακλή

Γιατί θυμώνεις; Αύγουστος 12, 2010

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 32Σχόλια

θυμός οργή

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί θέλεις το δικό σου.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί δεν κατανοείς.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί δεν σέβεσαι τον άλλον.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί σου λείπει η αυτογνωσία.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί σου λείπει η υπομονή.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί ξέχασες το: ητοιμάσθην και ουκ εταράχθην.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί λησμονείς τις αμαρτίες σου.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί σου λείπει η αίτηση αοργησίας.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί ξεχνάς πως αυστηρά θα κριθείς.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί δεν σέβεσαι την θεία παρουσία.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί αθέτησες κάποιες ιερές υποσχέσεις σου.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί κατέκρινες σκληρά κάποιους που …θυμώνουν.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί σου λείπει η ταπείνωση.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί δεν έμαθες να αγαπάς.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί έχεις υπέρμετρο εγωισμό.

Γιατί θυμώνεις;
Γιατί σου λείπουν και πνευματικό πένθος και συντριβή και δάκρυα απορρυπαντικά.

Γιατί θυμώνεις; Γιατί……….

Ω, αν μελετούσες βαθιά και συγκλονιστικά την άπειρη μακριθυμία του Θεού Πατρός, το «άφες αυτοίς» του Υιού στον Σταυρό και την ακούραστη εναντί σου ανοχή του Πανάγιου Πνεύματος, δεν θα χρειαζόσουν αυτό το ερωτηματολόγιο.