jump to navigation

Λάδι και Δάκρυ Χρειάζονται τα Παιδιά Οκτώβριος 26, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί , 2Σχόλια

his ministers a flaming fire

Ό,τι κι αν έκανε η μάνα για το παιδί της αυτό πήγαινε στα χαμένα. Όσες
προσπάθειες κι αν έκανε να το φέρει στο δρόμο του Θεού, ήτανε
άκαρπες. Άσπρο η μάνα,μαύρο ο γιος. Κι όσο έβλεπε να βγαίνουν απ’ τα
χέρια της, με την χάρη του Θεού, παιδιά υπέροχα, έξυπνα, χρήσιμοι
άνθρωποι στην κοινωνία, παιδιά περήφανα που την είχανε δασκάλα, και το
δικό της το μοναδικό παιδί, που του αφοσιώθηκε ολότελα σαν έμεινε
χήρα, να μην αποφασίζει για κάτι, της ερχότανε τρέλλα.
Η παρέα του έβαλε κατά νου να ξεθεμελιώσει και να ρημάξει
κράτος, ηθική, θρησκεία, πατρίδα.Έλα τώρα εσύ μάνα, που γαλουχήθηκες
και γαλούχησες γενεές γενεών με ό,τι ωραιότερο υπάρχει σε ουρανό και
γη, να συμφωνήσεις με το παιδί αυτό. Μέρες, εβδομάδες, μήνες έλειπε
από το σπίτι, χωρίς σημάδια ζωής. Κι’ η μάνα, αχ, αυτή η μάνα! Ποιος
θα γράψει ποτέ τους πόνους, τους μόχθους ,τα δάκρυα αυτών των μανάδων,
που δεν βλέπουν καμιά προκοπή, καμιά λαχτάρα στα παιδιά τους! Οι άλλες
που δικαιώνονται, χορταίνουν τουλάχιστο με τους επαίνους και τα
συχαρίκια των συγγενών. Η μάνα λοιπόν περίμενε. Πάντα περίμενε μια
αλλαγή. Η προσευχή της, το λιβάνι που έκαιγε, το καντηλάκι που άναβε, ήταν όλα, μα όλα γι’ αυτό το παιδί. Όταν ήρθε ο καιρός του να πάει
στρατιώτης, αναθάρρησε η μάνα. Ίσως εδώ βρει τον εαυτό του, είπε.
Αυτός όμως παρουσίασε πιστοποιητικό ψυχιάτρου και πήρε αναβολή.
Και να βλέπει η μάνα τις επιτυχίες των άλλων παιδιών, τα πτυχία ,τις
υποτροφίες και το δικό της παιδί χαμένο στις ιδέες του, τις
μηδενιστικές, τις καταστροφικές,. Κι’ αυτή εκεί, καντήλι και
θυμίαμα, λάδι και δάκρυ. Σημάδια έκανε το πάτωμα. Κάποτε
παρουσιάσθηκε στο σπίτι, γιατί πήρε την απόφαση να πάει
στρατιώτης .»Καλό σημάδι» είπε μέσα της η μάνα.
Πέρασε όλη την θητεία του σε φυλάκιο του Έβρου. Δεν ήρθε να τη δει
ούτε μια φορά. Κι’ η μάνα δεν άφησε το εικονοστάσι χωρίς λάδι και δάκρυ
ούτε ένα βράδυ. Κάποτε απολύθηκε. Μάιο μήνα ήρθε ίσια στο σπίτι.
Χαρούμενος, κεφάτος, σα να μην έλειψε ούτε μια μέρα. Της ζήτησε χρήματα
να πάει λιγες μέρες στη θάλασσα με κάτι φίλους. Του έδωσε αμέσως.
Ένιωθε να παλεύει η μάνα με κάποιον στήθος με στήθος. Κι’ αυτός ο
κάποιος δεν ήταν το παιδί της . Ήταν το πνεύμα του κακού που έπρεπε να
το νικήσει το πνεύμα του Θεού.
Πέρασαν δέκα μέρες κι όλη η παρέα γύρισε. Γύρισαν χαρούμενοι. Είπανε
τα νέα τους, φάγανε, ήπιανε καφέ και τότε ο γιος της της φέρνει ένα
δέμα.
-Μάνα , σου έφερα ένα δώρο. Είπα να μην έρθω με άδεια χέρια αυτή τη
φορά. Άνοιξέ το να δούμε αν σου αρέσει. Δώρο από σένα αγόρι μου και
δεν θα μου αρέσει; Και μόνο που με σκέφτηκες φτάνει. -Άνοιξέ το ,
λοιπόν… Η μάνα παίρνει το δέμα και το ανοίγει . Μόλις αντίκρυσε
το δώρο πάγωσε. Τα δάκρυά της αυλάκωσαν τα μάγουλά της. Ήταν ένα
πανέμορφο καντηλάκι ,σπάνιας τέχνης . -Μάνα,σ’ έβλεπα πρωί και βράδυ να
ανάβεις το καντήλι και ήξερα, ήμουνα βέβαιος πως τόκανες για μένα. Στη
σκέψη μου ,στη θύμησή μου, σ’ έφερνα πάντα μπροστά στο καντηλάκι.
Τίποτε δεν μου ξέφευγε απ’ όσα έκανες , απ’ όσα υπέφερες. Καποιο μέρος
ήθελα νάχω σ’ αυτή σου τη λαχτάρα. Άντε λοιπόν ,σήκω. Έλα μπράβο, βάζω
το καντηλάκι, βάζεις το λάδι και το… δάκρυ!…. Μα σούφερα
ένα ακόμη ακόμη δώρο. Άνοιξέ το!… Πήρε η μάνα το δεύτερο
δώρο, το ανοίγει και τι να δει! Ένα κ α ν τ ή λ ι !
-Κι άλλο παιδάκι μου; Δίδυμα ήτανε; -Αυτό για το σαλόνι. Φωνάξαμε
τον πατέρα Γρηγόριο να κάνει αγιασμό και βρήκε το σαλόνι χωρίς
καντήλι. Ξέρεις πόσο ντροπιάστηκα; Ολόκληρο σαλόνι χωρίς καντήλι ;
Μ ά ν ε ς αγρότισσες, μάνες νησιώτισες, μάνες πολίτισες,
Βορειοηπειρώτισες. Μάνες που τα παιδιά σας γέμισαν την ποδιά σας με
πτυχία, με διπλώματα κι εσείς οι άλλες, που πασχίζετε μαζί με μένα
για νάβρουν τα παιδιά σας μια θέση στον ήλιο… Και σεις που πιστεύετε, και σεις που δεν πιστεύετε, πάρτε το λάδι και το δάκρυ σας κι ελάτε
να ανάψουμε όλες μαζί το κ α ν τ η λ ά κ ι που έφερε ο γιος
μου. Αφήστε όλους αυτούς , που θέλουν τάχα να προστατέψουν τα παιδιά
μας από αρρώστιες κι αρχίζουν να διαφημίζουν στην τηλεόραση
ανομολόγητους τρόπους, ελάτε λέω, να γονατίσουμε και να ζητήσουμε
απ’ τον Θεό να σώσει τα παιδιά μας.
Λάδι και δάκρυ χρειάζονται τα παιδιά μας. Με λάδι και δάκρυ δεν χάνονται ποτέ!

Φανής Μήτσου Θεοδωρίδου
Ζωντανές Ιστορίες

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ιωαννίδου για την αποστολή του κειμένου.

Νίκησα καρκίνο και «μισή» μήτρα! Ιούλιος 12, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί, Τεκνογονία / Εκτρώσεις , add a comment

τριαντάφυλλο μητέρα μητρότητα

Η 30χρονη Ελληνίδα διηγείται πώς κατάφερε να γίνει μητέρα

Από το «πω, πω, τι έπαθα, γιατί να με βρει εμένα τέτοιο κακό;», στη μάχη και τελικά στο «απολαμβάνω ένα δώρο Θεού, είμαι μια ευτυχισμένη χαζομαμά! Κρατώ στα χέρια μου το πρώτο μου παιδάκι.» Δεν το πίστευα ότι παρά την κατάστασή μου, χωρίς τράχηλο, κυοφορούσα. Έβλεπα την κοιλιά μου να μεγαλώνει και αναρωτιόμουν: «Αυτό συμβαίνει σε μένα;». Αργότερα, όταν πια ένιωθα το μωρό να κλωτσά μέσα μου, πείστηκα. Η χαρά μου τότε έγινε απερίγραπτη! Εδώ και λίγες μέρες απολαμβάνω ένα δώρο του Θεού, είμαι μια ευτυχισμένη χαζομαμά! Κρατώ στα χέρια μου το πρώτο μου παιδάκι.

Στο πρώτο άκουσμα, όταν οι γιατροί σου λένε ότι έχεις προχωρημένη κακοήθεια στον τράχηλο, σου έρχεται κεραμίδα. Λες το αυτονόητο, «πω, πω, τι έπαθα, γιατί να με βρει εμένα τέτοιο κακό;». Από την πρώτη στιγμή ωστόσο, πριν από δύο χρόνια, πίστεψα πως θα καταφέρω να το ξεπεράσω όλο αυτό. Μπόρεσα να το αντιμετωπίσω πιο ψύχραιμα, μόλις σκέφτηκα πως δεν είμαι και η μοναδική σ΄ όλο τον κόσμο που έρχεται αντιμέτωπη με κάτι τόσο άσχημο. Μπορεί στον καθένα, ανεξαρτήτως ηλικίας, να τύχει. Έπρεπε λοιπόν να μεταβώ σε ειδικό κέντρο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι γιατροί υποχρεώθηκαν να προχωρήσουν σε ριζική τραχηλεκτομή, αλλά και αφαίρεση λεμφαδένων. Ευτυχώς δεν επέλεξαν να αφαιρέσουν και τη μήτρα μου στο σύνολό της, ακριβώς για να μη μου στερήσουν τη δυνατότητα να μπορέσω να κάνω ένα παιδί.

Πάλευα με τον φόβο

Έβαζα για καιρό στην άκρη τις κακές σκέψεις για την υγεία μου. Προτιμούσα να παλεύω με το κυρίαρχο μέσα μου συναίσθημα, τον φόβο. Δεν ήξερα αν θα μπορούσα να φέρω αυτό το μωρό στον κόσμο. Στο μυαλό μου όμως δεν υπήρχε τίποτα άλλο παρά μόνο αυτή η επιθυμία μου, να γίνω πάση θυσία μητέρα! Πράγματι, τρεις μήνες αφότου επέστρεψα υγιής πια στην Ελλάδα, το πήρα απόφαση να κάνουμε επιτέλους πράξη με τον σύζυγό μου το όνειρό μας. Ανέκαθεν ήταν πιο ψύχραιμος από εμένα και τον είχα πάντα στο πλευρό μου. Το ίδιο και τους γονείς μου. Αλλά και ο γιατρός μου με στήριξε, εξαρχής. «Μην ανησυχείς, ό,τι και να γίνει παιδί θα κάνεις!», με εμψύχωνε, την ώρα που εγώ είχα το δικό μου, εμφανέστατο άγχος, για το αν θα μπορέσω τελικά να μείνω έγκυος με «μισή» μήτρα!

Υψηλού κινδύνου

Μόλις πια, δόξα τω Θεό, με την κατάλληλη ιατρική βοήθεια και την υποβοηθούμενη γονιμοποίηση, τα κατάφερα, τότε ήταν που το στρες και η φόρτισή μου κορυφώθηκαν: γνώριζα εκ των προτέρων ότι η εγκυμοσύνη μου θα ήταν υψηλού κινδύνου, πως θα χρειαζόταν να περάσω από πολλά ενδιάμεσα ψυχοφθόρα στάδια. Στο πρώτο δίμηνο ακόμα δεν είχα καταλάβει καλά καλά τι γινόταν, απλώς πρόσεχα τον εαυτό μου, όπως κάνουν όλες οι εγκυμονούσες. Όσο όμως το παιδί μεγάλωνε και εγώ έπαιρνα κιλά, ο γιατρός μου μού συνιστούσε να προσέχω ακόμα περισσότερο από μια συνηθισμένη έγκυο, ακριβώς λόγω της ιδιαίτερης κατάστασής μου. Από τότε όλα έγιναν εξαιρετικά δύσκολα για μένα, αφού έπρεπε πλέον να μην κυκλοφορώ καθόλου. Ουσιαστικά έμεινα κατ΄ οίκον όλο αυτό το διάστημα της εγκυμοσύνης μου, μονίμως ξαπλωμένη από τον έκτο μήνα, τον τελευταίο ενάμιση- ώσπου να γεννήσω με καισαρική- παρέμεινα στο νοσοκομείο. Αυτό ήταν και το λιγότερο που με απασχόλησε, το ίδιο κι ότι χρειάστηκε να αφήσω στην άκρη επί μήνες την κοινωνική μου ζωή και τη δουλειά μου.

Το τάμα

Τώρα πια, που σε λίγες μέρες θα επιστρέψουμε στο σπίτι μας, δεν μένει παρά να πάω να εκπληρώσω κι εγώ το τάμα μου στην Παναγία. Η πίστη με βοήθησε πολύ στη διάρκεια αυτής της μεγάλης περιπέτειας στην υγεία μου. Είναι αλήθεια πως θέλει χαρακτήρα, να το πάρεις απόφαση, να το παλέψεις: εσωτερική δύναμη που στο τέλος σε εκπλήσσει και εσένα, γιατί δεν πίστευες ότι θα την είχες μέσα σου! Αυτό θα ήθελα, αν μου επιτρέπεται, να πω τώρα που είμαι μια χαρά, απολύτως υγιής και δυνατή, και στις άλλες γυναίκες που αντιμετωπίζουν τον καρκίνο: να μη το βάζουν ποτέ κάτω, να μην κλονίζεται με τίποτα το ηθικό τους. Σήμερα η επιστήμη έχει προοδεύσει σε μεγάλο βαθμό. Κρίσιμο είναι και η ίδια η ασθενής να πιστέψει πως αξίζει πραγματικά να το προσπαθήσει περισσότερο. Η δική μου περίπτωση μαρτυρά αδιάψευστα πως τίποτα τελικά δεν είναι ακατόρθωτο! Προσωπικά, θέλω και το αγοράκι μου να είναι γερό, τυχερό σαν κι εμένα και τον πατέρα του τώρα. Η επιστήμη έχει προοδεύσει. Κρίσιμο είναι και η ίδια η ασθενής να πιστέψει πως αξίζει πραγματικά να το προσπαθήσει περισσότερο.

Από τις ελάχιστες περιπτώσεις σε όλο τον κόσμο

Η περίπτωση της «Μαρίας» μιας γυναίκας 30 ετών, πρώην καρκινοπαθούς, που ζει στην περιφέρεια και για λόγους κοινωνικούς δεν ήθελε να μιλήσει επώνυμα, είναι σπάνια διεθνώς. Κατάφερε, δίχως τράχηλο, να γεννήσει και πιθανότατα είναι η πρώτη στην Ελλάδα. Την παρακολούθησαν σε όλη αυτή την περίοδο ο γυναικολόγος ενδοκρινολόγος κ. Εμμανουήλ Καπετανάκης, ο γιος του Βασίλης και η υπόλοιπη ομάδα τους. «Είναι λίγες, μετρημένες παγκοσμίως μέχρι τώρα οι παρόμοιες εγκυμοσύνες γυναικών, δηλαδή που ξεπέρασαν οριστικά, χωρίς μεταστάσεις, την κακοήθη νόσο που εμφάνισαν και μπόρεσαν να γεννήσουν. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως ακόμα και γυναίκες στις οποίες έχει διαγνωστεί καρκίνος στο γεννητικό σύστημά τους είναι τελικά σε θέση με την κατάλληλη χειρουργική επέμβαση, ιατρική θεραπεία και συνεχή παρακολούθηση να τεκνοποιήσουν, χωρίς να διακινδυνέψουν την υγεία τους. Μπροστά τους, ωστόσο, έχουν να ξεπεράσουν τρία εξίσου δύσκολα στάδια: σε πρώτη φάση να υπερνικήσουν χειρουργικά το εμπόδιο της ίδιας της νόσου.

Κατόπιν, να μείνουν έγκυοι χωρίς τράχηλο παρά μόνο με τη μήτρα τους, με υποβοηθούμενη γονιμοποίηση. Και τρίτον, αυτή η εγκυμοσύνη τους να προχωρήσει ομαλά μέχρι τέλους, πράγμα κρίσιμο και σπάνιο, γιατί συνήθως οι γυναίκες αυτές αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο αποβολών ή άλλων επιπλοκών, παίρνουν φάρμακα ακριβώς για να τις αποφύγουν», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Εμμανουήλ Καπετανάκης. Μετά και την ευτυχή κατάληξη στην προκειμένη πρόσφατη περίπτωση που ανέλαβε, ο ίδιος έχει κάθε λόγο να νιώθει ικανοποίηση: «Σήμερα η γυναίκα αυτή έχει πετύχει κάτι που αρχικά φάνταζε πάρα πολύ δύσκολο. Στον καρκίνο του τραχήλου συνήθως αφαιρείται τελείως και η μήτρα, οπότε αποκλείεται η δυνατότητα για τεκνοποίηση. Προσωπικά, έχω κάνει χιλιάδες περιστατικά, είκοσι χρόνια τώρα, αλλά όχι κάτι αντίστοιχο προηγουμένως. Ήταν, λοιπόν, και για μένα ένα προσωπικό στοίχημα, που ευτυχώς κερδήθηκε!»

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

Πηγή: BeStrong.org.gr – 09.04.12

Εάν καταφέρεις να επιζήσεις, να θυμάσαι μόνο ότι σ ‘αγαπώ Ιούνιος 17, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Οικογένεια / Παιδί , add a comment

Συγκλονιστική ιστορία αυτοθυσίας μάνας στην Ιαπωνία.

Είναι αληθινή ιστορία που διαδραματίστηκε λίγες ώρες μετα από σεισμό στην Ιαπωνία, πριν λίγους μήνες. Θα μπορούσε να είναι και αυτή ένα παραμύθι, όμως… δεν είναι. Είναι η πραγματικότητα που μας θυμίζει πως τα παραμύθια δεν είναι πάντα μύθος.

Έχοντας πλέον ο σεισμός υποχωρήσει, διασώστες φτάνουν στα ερείπια του σπιτιού μιας νεαρής γυναίκας κι αντικρύζουν το πτώμα της μέσα στα χαλάσματα. Η στάση του σώματός της όμως ήταν σχετικά περίεργη, θυμίζοντας κατά πολύ την στάση που παίρνει πιστός έχοντας λυγίσει στα γόνατά του για να λατρέψει και να προσευχηθεί τον Θεό του. Τα συντρίμια του σπιτιού, είχαν καταπλακώσει την πλάτη και το κεφάλι της.

Αντιμετωπίζοντας όλες αυτές τις δυσκολίες, ο αρχηγός της ομάδας διάσωσης, αποφασίζει να βάλει το χέρι του μέσα από ένα στενό άνοιγμα στον τοίχο για να φτάσει το σώμα της άτυχης γυναίκας. Είχε ακόμη μέσα του την ελπίδα ότι αυτή η γυναίκα θα μπορούσε να είναι ζωντανή. Ωστόσο, τόσο το κρύο δέρμα όσο και η ακαμψία του σώματος, μαρτυρούσαν πως η γυναίκα είχε σίγουρα πεθάνει. Ο ίδιος μαζί με την υπόλοιπη ομάδα άφησαν αυτό το σπίτι και κατευθύνθηκαν στα υπόλοιπα, αναζητώντας τα επόμενα υπό κατάρρευση κτίρια.

Κάποιοι ανεξήγητοι όμως λόγοι, παρακινούσαν τον αρχηγό της ομάδας να επιστρέψει στο κατεστραμμένο σπίτι της νεκρής γυναίκας, καθώς μια εντυπωσιακή δύναμη τον καλούσε πίσω… Έτσι κι έγινε. Πλησίασε, γονάτισε και έβαλε ξανά το χέρι του ανάμεσα στο άνοιγμα που είχε εντοπίσει πριν, αναζητώντας ένα μικρό κενό κάτω από το νεκρό σώμα.

Ξαφνικά, άρχισε να φωνάζει με ενθουσιασμό! «Είναι ένα παιδί! Υπάρχει ένα παιδί!». Όλη η ομάδα συγκεντρώθηκε γύρω του και προσεκτικά αφαίρεσε τις σωρούς των γκρεμισμένων τμημάτων του σπιτιού, γύρω από την άτυχη γυναίκα. Πράγματι, μπροστά τους πλέον, υπήρχε ένα τριών μηνών αγοράκι, τυλιγμένο σε μια κουβέρτα με μοτίβα άνθεων, κάτω από το νεκρό σώμα της μητέρας του. Προφανώς, η γυναίκα είχε πραγματοποιήσει μια υπεράνθρωπη θυσία για την διάσωση του γιου της. Όταν όμως αντιλήφθηκε πως το σπίτι κατέρρεε, χρησιμοποίησε το σώμα της για να δημιουργήσει ένα αυτοσχέδιο κάλυμμα προστασίας για τον γιό της. Το μικρό αγοράκι, κοιμόταν ακόμα ήρεμο και γαλήνιο, ενώ ο επικεφαλής της ομάδας διάσωσης τον είχε πλέον στα χέρια του και τον απομάκρυνε από τα χαλάσματα.

Ο γιατρός, κατέφθασε γρήγορα για να εξετάσει το μικρό αγόρι. Αφού άνοιξε την κουβέρτα, εντόπισε ένα κινητό τηλέφωνο.Υπήρχε ένα μήνυμα κειμένου στην οθόνη που έγραφε:
«Εάν καταφέρεις να επιζήσεις, να θυμάσαι μόνο ότι σ ‘αγαπώ»

Πηγή: Συνοδοιπορία

Όταν η Παναγιά συνάντησε τη Μάνα του Ιούδα Απρίλιος 13, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2Σχόλια

orthodox-nuns

Οι δύο Μητέρες

Με αργό το βήμα η Παναγιά, με αμέτρητο τον πόνο

την νύχτα από τον Γολγοθά κατέβαινε με μόνο

τον Ιωάννη πλάι της μες στο σκοτάδι εκείνο

και οι πέτρες ανατρίχιαζαν στον μυστικό της θρήνο.

Γύρω, τριγύρω σιγαλιά, βουβός είναι ο δρόμος

θαρρείς τον κόσμο νέκρωσε κάποιος μεγάλος τρόμος.

Και όσο βαδίζουν σαν σκιές στα άχαρα εκείνα μέρη

και μοιρολόγια η Παναγιά τα πιο όμορφα που ξέρει τα λέει

και ο αντίλαλος από όπου και αν διαβαίνει

κάθε λουλούδι τρυφερό που βρίσκεται μαραίνει.

Πώς να μην κλάψει που ‘γινε για αυτήν σκοτάδι η μέρα;

Κ’αν είναι Αυτός θεάνθρωπος, εκείνη είναι μητέρα.

Και να που ακόμη μια φωνή την ερημιά ταράζει.

Αχ,τι φωνή λυπητερή. Ποιος και γιατί στενάζει;

Ποιος σαν Αυτή άλλος πονεί και μοιρολόγια λέγει

μη του παιδιού της το χαμό και άλλη μανούλα κλαίει;

Ναι, κάποια μάνα είναι αυτή,

που μονάχη στην άκρη απαρηγόρητα θρηνεί και χύνει μαύρο δάκρυ

Και τούτη σαν τη Μαριάμ, τον γιό της έχει χάσει

και δεν μπορεί τέτοιο κακό ποτέ να το ξεχάσει.

Η Μαριάμ τον Ιησού τον είδε σταυρωμένο

και τούτη είδε τον γιόκα της στο δέντρο κρεμασμένο

Και κλαίει, μα το κλάμα της δεν συγκινεί κανέναν,

νιώθει όμως τον πόνο της η Παναγιά η Παρθένα,

που την ακούει τραβά και πάει να την γνωρίσει

λόγια αγάπης να της πεί, να την παρηγορήσει

Με ένα γλυκό χαμόγελο συμπόνοια γεμάτο

μάνα της κράζει, δύστυχη μη σέρνεται εδώ κάτω.

Δεν είσαι μόνη που έχασες το φώς των ματιών σου,

είμαι κ’εγώ, μην δέρνεσαι ποιος ήταν πες μου ο γιός σου;

Και αυτή δειλά, σαν ένοχος της απαντά:

αδελφή μου, Ιούδας ονομάζεται το σπλάχνο το παιδί μου.

Μόνο μια μανα μόνο αυτή, σε όλο τον κόσμο ξέρει

ποιο κοφτερό νιώθει βαθιά στα σπλάχνα της μαχαίρι

Στους πέντε δρόμους ρίχτηκα, παιδί μου σαν ζητιάνα,

Αχ κάλλιο να μην έσωνα Θεέ να γίνω μάνα

Η Παναγιά κατάλαβε, τον γιό της τον γνωρίζει

μα σαν μητέρα του Χριστού, δεν φεύγει, δεν γογγύζει.

Τον δικό της τον καϋμό ξεχνά την ώρα εκείνη

και για τη μάνα τώρα αυτή τα δάκρυά της χύνει

Σκύβει και την ασπάζεται, χαιδεύει τα μαλλιά της,

και την κρατάει με στοργή πιστά στην αγκαλιά της

Της λέει λόγια της καρδιάς και την γλυκομερώνει,

της δίνει θάρρος, δύναμη και απάνω την σηκώνει.

Έλα και μείνε σπίτι μου την νύχτα να περάσεις,

εκεί και οι δυό τον πόνο μας, τον μητρικό να πούμε,

το δάκρυ μας να σμίξουμε και να προσευχηθούμε.

Η μια στης άλλης το πλευρό σκυφτές συλλογισμένες,

οι δυό μανάδες περπατούν αδελφαγκαλιασμένες.

Ο Ιησούς που στον Γολγοθά κρεμάται έδωσε τέτοια εντολή:

Αλλήλους ν’ Αγαπάτε!

Πηγή: Αγία Βαρβάρα Σιδηροκάστρου Σερρών

Φωτογραφία: AFP

Διαζύγιο και παιδιά Μάρτιος 13, 2011

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Οικογένεια / Παιδί , 2Σχόλια

Νηφάλια, λογική και δίκαιη προσέγγιση και πρόσκληση υπευθυνότητας σε ένα θέμα που συνήθως αποτελεί πεδίο (δια)μάχης και τραυματισμού παιδιών με ανυπολόγιστες συνέπειες στη ζωή τους. Ένα μήνυμα που αξίζει να διαδοθεί.

YouTube Preview Image

Για περισσότερα: Σύλλογος ΓΟΝΙΣ

Το άλλο της μάτι Νοέμβριος 15, 2009

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Οικογένεια / Παιδί , 30Σχόλια

μητέρα γιός άλλο μάτι

Η μητέρα του είχε μόνο ένα μάτι… Ντρεπόταν γι’ αυτήν κι ώρες ώρες την μισούσε.

Η δουλειά της ήταν μαγείρισσα στην φοιτητική λέσχη. Μαγείρευε για τους φοιτητές και τους καθηγητές για να βγάζει τα έξοδά τους… Δεν ήθελε να του μιλάει για να μην μαθαίνουν ότι είναι παιδί μιας μητέρας με… ένα μάτι. Οι φοιτήτριες έφευγαν γρήγορα, όποτε την έβλεπαν να βγαίνει για λίγο από την κουζίνα κι έλεγαν πως δεν άντεχαν το θέαμα και πως τους προκαλούσε μια ανυπόφορη ανατριχίλα…

Μα από μικρόs είχε πρόβλημα με την εικόνα της μητέρας του.

Μια μέρα όταν ακόμη πήγαινε στο δημοτικό, πέρασε η μητέρα του στο διάλειμμα να του πει ένα γεια. Ένοιωσε πολύ στενοχωρημένos. «Πως μπόρεσε να του το κάνει αυτό»;… αναρωτιόταν… Την αγνόησε, της έριξε μόνο ένα μισητό βλέμμα κι έτρεμε. Την επόμενη μέρα ένας από τους συμμαθητές του φώναξε: «Εεεε, η μητέρα σου έχει μόνο ένα μάτι!.. Ήθελε να πεθάνει. Ήθελε να εξαφανιστεί. Όταν γύρισε σπίτι, της είπε: «αν είναι όλοι να γελάνε μαζί μου εξαιτίας σου τότε καλύτερα να πεθάνεις!». Αυτή δεν του απάντησε…
«Δεν μ’ ένοιαζε τι είπα ή τι αισθάνθηκε, γιατί ήμουν πολύ νευριασμένος», έλεγε αργότερα σ’ ένα φίλο του. «Ήθελα να φύγω από εκείνο το σπίτι και να μην έχω καμία σχέση μαζί της. Έτσι διάβασα πάρα πολύ σκληρά με σκοπό να φύγω μια μέρα μακριά για σπουδές… και τα κατάφερα, μα ήλθε κι έπιασε αυτή τη δουλειά στη λέσχη για να με βοηθάει… Δεν μπορούσε να πάει κάπου αλλού;…».

Αργότερα παντρεύτηκε. Αγόρασε ένα δικό του σπίτι. Έκανε δικά του παιδιά κι ήταν ευχαριστημένος με τη ζωή του, τα παιδιά του, την γυναίκα του και τη δουλειά του!
Μια μέρα μετά από χρόνια απουσίας, όπως ο ίδιος της ζήτησε η μητέρα του πήγε να τον επισκεφτεί.

Δεν είχε δει ποτέ από κοντά τα εγγόνια της. Μόλις εμφανίστηκε στην πόρτα, τα παιδιά του άρχισαν να γελάνε, θύμωσε επειδή είχε πάει χωρίς να του το ζητήσει και χωρίς να τον προειδοποιήσει. Τότε της φώναξε: «πως τολμάς να έρχεσαι ξαφνικά στο σπίτι μου και να τρομάζεις τα παιδιά μου; Βγες έξω! Φύγε!». Η μητέρα του απάντησε γαλήνια: «Αα, πόσο λυπάμαι, κύριε! Μάλλον μου έδωσαν λάθος διεύθυνση» κι εξαφανίστηκε, χωρίς να καταλάβουν τα μικρά πως είναι γιαγιά τους…

Πέρασαν χρόνια και μια μέρα βρήκε στο γραμματοκιβώτιο του σπιτιού του μια επιστολή για τη σχολική συγκέντρωση της τάξης του από το δημοτικό σχολείο, που θα γινόταν στην πόλη πού γεννήθηκε… Είπε ψέματα στη γυναίκα του ότι θα έκανε ένα επαγγελματικό ταξίδι και πήγε. Όταν τελείωσε η συγκέντρωση των συμμαθητών, πήγε στο σπίτι που μεγάλωσε, μόνο από περιέργεια… Οι γείτονες, του είπαν ότι η μητέρα του είχε πεθάνει πρόσφατα. Δεν έβγαλε ούτε ένα δάκρυ. Του έδωσαν ένα γράμμα που είχε αφήσει γι’ αυτόν:

«Αγαπημένε μου γιέ, σέ σκέφτομαι συνέχεια. Λυπάμαι που ήρθα στο σπίτι σου και φόβισα τα παιδιά σου. Έμαθα ότι έρχεσαι για την σχολική συγκέντρωση κι ένοιωσα πολύ χαρούμενη. Αλλά φοβάμαι ότι μπορεί να μην είμαι σε θέση να σηκωθώ από το κρεβάτι για να έρθω να σε δω. Έγραψα αυτό το γράμμα να στο δώσουν αν δεν με προφτάσεις. Στεναχωριέμαι που σε έφερνα σε δύσκολη θέση και ντρεπόσουν για μένα όσο ήσουν μικρός. Βλέπεις… όταν ήσουν πολύ μικρός, είχες ένα σοβαρό ατύχημα κι έχασες το μάτι σου. Δεν θα μπορούσα να σε βλέπω να μεγαλώνεις με ένα μάτι. Έτσι σου έδωσα το δικό μου. Ήμουν τόσο υπερήφανη που ο γιος μου θα έβλεπε τον κόσμο με τη δική μου βοήθεια, με το δικό μου μάτι… Έχεις πάντα όλη την αγάπη μου».

Η μητέρα σου.

Πηγή: Περιοδικό «Όσιος Νικάνωρ», ευχαριστίες στον Στυλιανό Δ. για την αποστολή

Μάνα Σεπτέμβριος 29, 2009

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Λογοτεχνία - Ποίηση, Οικογένεια / Παιδί , 18Σχόλια

Το διάνεμά σου μες στο σπίτι
σαν να μην έχεις φύγει από καιρό
κάπου κάπου θαρρώ πως τις νύχτες
κάποιος ποτίζει το βασιλικό
και σαν δροσίζει τα χαράματα
κλείνει απαλά το τζάμι.
Νάρχεσαι
Να με ξυπνάς
Και να μου σκεπάζεις την πλάτη
Όπως τότε.
Να μου διαβάζεις στη γωνιά μας
απ’ το παλιό αναγνωστικό.
Έχει άλλη γλύκα ο Παπαδιαμάντης
απ’ το στόμα σου, μάνα.
Άλλο βάρος τα Συναξάρια…

Νόνη Σταματέλλου

Μια πρόταση για το δημογραφικό και τις αμβλώσεις Μάιος 16, 2008

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Τεκνογονία / Εκτρώσεις , 2Σχόλια

Υπερηχογράφημα ultrasound 3d

Ο δημόσιος διάλογος γύρω από τις αμβλώσεις – εκτρώσεις συνήθως κινείται σ’ ένα άκαμπτο δίπολο:

Σημειώνεται ότι κατά το παρελθόν στο Ζωντανό Ιστολόγιο έχει γίνει αναλυτική ανασκόπηση των κύριων επιχειρημάτων του διαλόγου γύρω από τις αμβλώσεις μέσω βιντεο-κειμένων. Έτσι, συχνά η συζήτηση εγκλωβίζεται γύρω από το αν οι αμβλώσεις πρέπει να είναι νόμιμες ή να απαγορευτούν στο όνομα της προστασίας του αγέννητου παιδιού.

Σήμερα θέλουμε να παρουσιάσουμε μια αξιόλογη πρόταση που επισήμανε ο φίλος vfilip η οποία σέβεται την ελευθερία επιλογής της γυναίκας και συμβάλλει στη μεγαλύτερη υπευθυνότητα στην άμβλωση. Όπως αναφέρει:

[] Η μαμά όταν προσέρχεται να κάνει έκτρωση υποχρεώνεται (εδώ πρέπει να αλλάξει ο ελληνικός νόμος) να της γίνεται αναλυτικός υπέρηχος όπου βλέπει στην οθόνη το μωρό της .
Ετσι ενεργοποιείται το μητρικό της φίλτρο βλέποντας ζωντανό το μωρό της και κατά 80% (στατιστικώς μετρημένο) ακυρώνει την έκτρωση και κρατάει το μωρό της .
Αν παρόλα αυτά επιμένει (20% στατιστικώς) μπορεί να προσέλθει σε μια από τις επόμενες ημέρες (απαγορεύεται την ίδια μέρα που θα της γίνει ο υπέρηχος, έτσι ώστε να έχει το περιθώριο να το ξανασκεφτεί) για να της γίνει η αμβλωση. []

Τα στατιστικά προέρχονται από άρθρο για την υιοθέτηση του μέτρου στην πολιτεία της Φλόριδας των ΗΠΑ (πληθυσμός: 18 εκατ. – εκτρώσεις ετησίως: 95.000). Αντίστοιχα μέτρα έχουν θεσμοθετήσει άλλες 12 και σχεδιάζουν άλλες 5 πολιτείες.

Όπως είναι προφανές, στο βαθμό που θα έχουμε περισσότερες γεννήσεις, η πρόταση αυτή θα συμβάλλει στην άμβλυνση του δημογραφικού προβλήματος της Ελλάδας.

Εργαζόμενη Ελληνίδα μητέρα επιθυμεί δέκατο (10ο) παιδί Μάρτιος 15, 2008

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Οικογένεια / Παιδί, Τεκνογονία / Εκτρώσεις , 1 comment so far

Μαμά σ’ αγαπώ - πολύτεκνη οικογένεια

Σούπερ μαμά… υψηλών επιδόσεων

Εργαζόμενη και μητέρα εννέα παιδιών δίνει μαθήματα μητρότητας δίχως να ζημιώνει τη γυναικεία της υπόσταση.

Παρά την έλλειψη βοήθειας από το κράτος για τις πολύτεκνες οικογένειες, η κ. Αναστασία Μιχαλούτσου σκέφτεται σύντομα να κάνει και… δέκατο παιδί.

[] «Δεν είχα προγραμματίσει να κάνω πολλά παιδιά. Η χαρά που μου έδωσε η γέννηση του κάθε παιδιού με παρότρυνε να συνεχίσω. Αισθανόμουν πληρότητα και από τη γέννηση, αλλά και από την ανατροφή των παιδιών. Με «γεμίζει» η οικογένεια».

[] «Τα παιδιά μου είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου. Είναι ευλογία από τον Θεό και πιστεύω ότι είμαι πολύ τυχερή αφού από την οικογένειά μου αντλώ μεγάλη χαρά. Δεν περιγράφεται το συναίσθημα της μάνας για τα παιδιά της. Είναι ένα συνεχές δόσιμο που αγωνίζομαι να το πλαισιώσω από χαρά για τη ζωή».

[] «Από τις επτά το πρωί μέχρι τα μεσάνυχτα τρέχω. Είναι ένας διαρκής αγώνας. Δεν είναι όμως κάτι που με στενοχωρεί, είναι ευχάριστη η κούραση. Παίρνω δύναμη όταν τα παιδιά προχωρούν, είναι άλλωστε όλοι πολύ καλοί μαθητές. Το πιο σημαντικό είναι να υπάρχει υγεία. Ο συνδυασμός αυτός δυναμώνει τον γονιό να προχωρήσει και έτσι τον καθημερινό αγώνα τον δίνεις με ευχαρίστηση. Ενα σπίτι με εννιά παιδιά είναι ένα πολύ ζωντανό σπίτι. Γεμάτο χαρά, γέλια, αλλά και πολλές… φωνές» []

Διαβάστε το πλήρες άρθρο στο Έθνος.

Το θαύμα της ζωής (In the womb) Δεκέμβριος 21, 2007

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Τεκνογονία / Εκτρώσεις , 4Σχόλια

National Geographin - In the womb (το θαύμα της ζωής)

Το σπουδαίο ντοκιμαντέρ In the womb του National Geographic με ελληνικούς ενσωματωμένους υπότιτλους σε 9 μέρη.

Δείτε επίσης: Βίντεο για τη σύλληψη κι Ανάπτυξη του Ανθρώπου

1ο μέρος

YouTube Preview Image

2ο μέρος

YouTube Preview Image

3ο μέρος

YouTube Preview Image

4ο μέρος

YouTube Preview Image

5ο μέρος

YouTube Preview Image

6ο μέρος

YouTube Preview Image

7ο μέρος

YouTube Preview Image

8ο μέρος

YouTube Preview Image

9ο μέρος

YouTube Preview Image