jump to navigation

Διδάγματα της Ιστορίας: Άνοδος κι Αποτελέσματα του Ναζισμού Σεπτέμβριος 19, 2013

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ιστορία, Πολιτική , 1 comment so far

Η οικονομική κρίση και η αποτυχία του πολιτικού συστήματος στη Γερμανία του μεσοπολέμου (δεκατίες 1920 & 1930) οδήγησε στην εκλογική άνοδο στην εξουσία του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος υπό την ηγεσία του Αδόλφου Χίτλερ. Με συνθήματα υπέρ της ενότητας του αίματος και της φυλετικής υπεροχής πρόβαλλε το όραμα για μια ισχυρή Γερμανία για τους Γερμανούς.

Κανένας Γερμανός όταν ψήφιζε τους Ναζί δεν φανταζόταν αυτό που επακολούθησε… Εκείνοι δεν ήξεραν. Εμείς όμως;

YouTube Preview Image

Οπτικοποιημένο, αδυσώπητα νηφάλιο ραδιοφωνικό σποτ της εκπομπής Ελληνοφρένεια από το ιστολόγιο Βαθύ Κόκκινο.

Συνέντευξη Μητροπολίτη Σισανίου & Σιατίστης Παύλου – Η Άλλη Όψη Ιανουάριος 3, 2013

Posted by Παναγιώτα in : Βίντεο, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί, Σχέσεις , 11Σχόλια

Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Παύλος μιλάει για όλα με ειλικρίνεια και -κατά την άποψή μας- με αυθεντικό ορθόδοξο πνεύμα σε σύγχρονα ζητήματα και ερωτήματα.

YouTube Preview Image

Νέα διαταγή για τα νήπια… Δεκέμβριος 29, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Πολιτική , 1 comment so far

νήπια ηρώδης φορολογία

Ευχαριστίες στον Kyrilloff Alexei

Τα παιδιά μας χρειάζονται Αλήθεια κι Αγάπη Δεκέμβριος 25, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί , 1 comment so far YouTube Preview Image

Εφ’ όλης της ύλης συζήτηση με τον Μητροπολίτη Σιατίστης, κ. Παύλο, στο West Channel (Ιαν 2012) για την κρίση, τους νέους, τα ναρκωτικά, την πολιτική, την ιστορία, την θυσία, την πατρίδα.

Νέοι Επαναστατείστε Νοέμβριος 22, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Victory for the people...

Επαναστατείστε εναντίον της κοινωνικής αδικίας, εναντίον της υποδουλώσεως των φτωχών, εναντίον εκείνων που ετοιμάζουν για σας βαθιά «χαντάκια» ανεργίας. Ξεσηκωθείτε εναντίον της σαπίλας των MEDIA, εναντίον της υποκρισίας του γκουβέρνου, εναντίον όλων εκείνων που πίνουν το αίμα του εργαζόμενου. Σηκώστε το ανάστημά σας ενάντια στη σαπίλα του σκυλάδικου, της τζούρας και του πιοτού.

Γύρω σας πολλοί κομπιναδόροι, αετονύχηδες, απατεώνες, κλέφτες, Ρωχάμηδες και Κοσκωτάδες της υψηλής κοινωνίας. Σηκωθείτε επάνω! Ξυπνάτε! Σταθείτε όρθιοι!! Πάψτε να είστε κουτσούνια και ενεργούμενα οποιασδήποτε «στρούγκας», οποιουδήποτε «μαντριού. Είναι ντροπή…

Παιδιά μου

πρέπει να τα αλλάξουμε όλα! Όμως αυτή η ΑΛΛΑΓΗ, αυτή η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ πρέπει να αρχίσει πρώτα από μέσα μας. Δεν θα αλλάξουμε τίποτε εάν δεν αλλάξουμε εμείς πρώτα. Οι ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ πρέπει ναχουν μέσα τους την σοφία του Θεού της Αγάπης, αλλοιώς μπορεί να γίνουν οι χειρότεροι τύραννοι.

Στήριγμά σας σ’ αυτή την Επανάσταση ας είναι η ΑΓΑΠΗ του Θεού.

Ο Απόστολος των λεπρών, ο Ραούλ Φολλερώ, γράφει για σας:

«Αρνηθείτε να βάλετε τη ζωή σας στο γκαράζ. Αλλά αρνηθείτε επίσης την περιπέτεια, όπου κυριαρχεί η υπερηφάνεια παρά η προσφορά.

Καταγγείλετε, αλλά για να εκθειάσετε.

Αμφισβητείστε, αλλά για να κτίσετε.

Η επανάστασή σας και ο θυμός σας να είναι η αγάπη. Δυνατοί είναι αυτοί που πιστεύουν και που θέλουν να κτίσουν.

Κτίστε την ευτυχία των άλλων.

Το αύριο θα έχει τη δική σας σφραγίδα.

Να είστε άνθρωποι!!!»

Και ο μεγάλος αγωνιστής της ελευθερίας, επίσκοπος Abel Muzarewa, συμβούλευε τους Αφρικανούς επισκόπους με τα εξής λόγια:

«Οι άνθρωποι είναι εξωφρενικοί, παράλογοι και εγωιστές. Αγάπα τους με κάθε τρόπο! Η τιμιότητα και η ειλικρίνεια σε κάνουν ευάλωτο. Νάσαι τίμιος και ειλικρινής με κάθε τρόπο! Οι σπουδαίοι άνθρωποι με τις σπουδαίες ιδέες είναι δυνατόν να χτυπηθούν από ασήμαντους ανθρώπους με ασήμαντες ιδέες.

Νάσαι σπουδαίος με κάθε τρόπο!

Ό,τι κτίζεις με πολύ κόπο, μπορεί να καταστραφεί σε μια νύχτα.

Κτίζε με κάθε τρόπο!

Παρ’ όλο που θα δίνεις στον κόσμο τον καλύτερο εαυτό σου, θα δεχτείς κλωτσιές και χτυπήματα.

Δίνε τον εαυτό σου με κάθε τρόπο!»

Το σάπιο σύστημα σας θέλει όχι υπεύθυνους πολίτες, αλλά κοιμισμένους καταναλωτές. Σας θέλει «θεατές» και όχι «παίκτες»… Έχουν δέσει με «αλυσίδες» τις ελπίδες σας…

Κοιτάξτε την φωτογραφία. Έστω κι αν ματώσουμε, πρέπει να προχωρήσουμε!

Σκεφτείτε… Σηκωθείτε… Περάστε στον αγώνα… Αύριο ίσως να είναι αργά…

Γίνετε ενεργοί πολίτες… Τι θα πούμε σ’ αυτούς που έρχονται μετά από εμάς;;;

Θα τους πούμε ότι πεθάναμε χωρίς να πολεμήσουμε;;;

Εμπρός πειθαρχημένοι, ακέραιοι, αποφασιστικοί…

Έχω, έχεις, έχουμε ΧΡΕΟΣ να πολεμήσουμε…

«Καλύτερα να πεθάνουμε όρθιοι, παρά να ζήσουμε γονατισμένοι!!!»

Στήριγμά σας και οδηγός σας η ΑΓΑΠΗ.

Το Έλεός Του να σας σκεπάζει. Έχω, έχεις, έχουμε ΧΡΕΟΣ να πολεμήσουμε.

π. Κωνσταντίνος Καπετανόπουλος, Πρωτοπρεσβύτερος

Ιερός Ναός Τριών Ιεραρχών Πανεπιστημίου Πατρών, 12 Νοεμβρίου 2012.

Υπόδειγμα Πολιτικού (με άνεργο αδελφό) Νοέμβριος 19, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία, Κοινωνία, Πολιτική , 2Σχόλια

(Νικόλαος Πλαστήρας, πρωθυπουργός της Ελλάδας με άνεργο αδερφό….)

Η φτώχεια του πρώην πρωθυπουργού Ν. Πλαστήρα, δεν αποτελεί παράδειγμα για τους σημερινούς κηφήνες της πολιτικής! «Η Ελλάδα πεινάει κι εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο», είχε πει, ενώ ο αδελφός του ήταν άνεργος. Μεταφέρουμε μερικά από τα πολλά αξιόλογα συμβάντα της ζωής του, τα οποία χαρακτηρίζουν τον άνδρα και τον καθιστούν πρότυπο, παράδειγμα προς μίμηση για παλιότερους αλλά και σημερινούς, δεδομένου ότι, τόσο ο ίδιος όσο και άλλοι, έμπαιναν πλούσιοι στην πολιτική και έβγαιναν πάμφτωχοι.

Ο αείμνηστος Ανδρέας Ιωσήφ – πιστός φίλος του – αναφέρει:
Ο στρατηγός είχε απαγορεύσει στους δικούς του να χρησιμοποιούν το όνομα «Πλαστήρας» όπου κι αν πήγαιναν. Ο αδελφός του ήταν άνεργος. Το εργοστάσιο ζυθοποιίας «ΦΙΞ» ζητούσε οδηγό κι εκείνος έκανε αίτηση. Ο αρμόδιος υπάλληλος τον ρώτησε πώς λέγεται: Κι επειδή αυτός δίσταζε να πει το όνομά του, ενθυμούμενος την εντολή του στρατηγού, τον ξαναρώτησε και δυο και τρεις φορές, ώσπου αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι τον λένε Πλαστήρα. Παραξενεμένος ο υπεύθυνος ζητάει να μάθει αν συγγενεύει με το στρατηγό και πρωθυπουργό. Μετά από πολύ δισταγμό του αποκαλύπτει ότι είναι αδελφός του. Αφού η αίτηση, ικανοποιήθηκε, παρακάλεσε να μη το μάθει ο αδελφός του. Ο στρατηγός το έμαθε κι αφού τον κάλεσε αμέσως στο σπίτι του τον επέπληξε και του απαγόρευσε να αναλάβει αυτή την εργασία λέγοντάς του: «Αν έχεις ανάγκη, κάτσε εδώ να μοιραζόμαστε το φαγητό μου». Και δεν πήγε.

Ο Πλαστήρας ήταν άρρωστος -έπασχε από φυματίωση – κι έμενε σ’ ένα μικρό σπιτάκι στο Μετς, κοντά στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Του πρότειναν να του βάλουν ένα τηλέφωνο δίπλα στο κρεβάτι αλλ’ αυτός αρνήθηκε λέγοντας: «Μα τι λέτε; Η Ελλάδα πένεται κι εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;».

Πολλές φορές με τρόπο έστελνε και αγόραζαν ψωμί, ελιές και λίγη φέτα. Τότε οι γύρω του, του υπενθύμιζαν ότι είχε ανάγκη καλύτερου φαγητού λόγω της αρρώστιας κι εκείνος με απλότητα τους απαντούσε: «Τι κάνω. σκάβω για να καλοτρώγω;».

Ο Βάσος Τσιμπιδάρος, δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Ακρόπολη», περιγράφει το εξής περιστατικό:
Κάποτε, ο στενός του φίλος Γιάννης Μοάτσος, είχε πάρει την πρωτοβουλία να του εξασφαλίσει μόνιμη στέγη, για να μην περιφέρεται εδώ και εκεί σε ενοικιαζόμενα δωμάτια. Πήγε λοιπόν σε μια Τράπεζα και μίλησε με τον διοικητή. «Τι;», απόρησε εκείνος. «Δεν έχει σπίτι ο κύριος πρωθυπουργός Πλαστήρας; Βεβαίως και θα του δώσουμε ό,τι δάνειο θέλει και μάλιστα με τους καλύτερους όρους!»

Ο Μοάτσος έτρεξε περιχαρής στον Πλαστήρα, του το ανήγγειλε και εισέπραξε την αντίδραση: «Άντε ρε Γιάννη, με τι μούτρα ρε θα βγω στο δρόμο, αν μαθευτεί πως εγώ πήρα δάνειο για σπίτι;». Έσκισε το έντυπο στα τέσσερα και το πέταξε.

Ο Δημήτρης Λαμπράκης «δώρισε» κάποια στιγμή στον Πλαστήρα ένα ωραίο χρυσό στυλό κι αφού ο στρατηγός κάλεσε τον φίλο του Ανδρέα του λέει:
– Εγώ δεν βάζω χρυσές υπογραφές. Μου φτάνει το στυλουδάκι μου. Να το στείλεις πίσω.
– Μα θα προσβληθεί.
– Δεν πειράζει. Ας μου κόψει το νερό από το κτήμα. Δεν θέλω δώρα Ανδρέα. Γιατί τα δώρα φέρνουν και αντίδωρα!

Το 1952, πρωθυπουργός ακόμη ο Πλαστήρας, ήταν κατάκοιτος από την αρρώστια που τον βασάνιζε, όταν μία μέρα δέχθηκε την επίσκεψη της Βασίλισσας Φρειδερίκης. Μπαίνοντας εκείνη στο λιτό ενοικιαζόμενο διαμέρισμά του, εξεπλάγη όταν είδε τον πρωθυπουργό να χρησιμοποιεί ράντζο για τον ύπνο του, και τον ρώτησε με οικειότητα: «Νίκο, γιατί το κάνεις αυτό;» και η απάντηση ήρθε αφοπλιστική. «Συνήθισα, Μεγαλειοτάτη, το ράντζο από το στρατό και δεν μπορώ να το αποχωριστώ.».

Ο στρατηγός Νικόλαος Σαμψών, φίλος του Πλαστήρα, σε επιστολή του περιγράφει, το παρακάτω:
Όταν πέθανε ο Πλαστήρας, δεν άφησε πίσω του σπίτι, ακίνητα ή καταθέσεις σε τράπεζες. Η κληρονομιά που άφησε στην ορφανή προσφυγοπούλα ψυχοκόρη του, ήταν 216 δρχ., ένα δεκαδόλλαρο και μια λακωνική προφορική διαθήκη: «Όλα για την Ελλάδα!». Βρέθηκε επίσης στα ατομικά του είδη ένα χρεωστικό του Στρατού (ΣΥΠ 108) για ένα κρεβάτι που είχε χάσει κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία και 8 δρχ. με σημείωση να δοθούν στο Δημόσιο για την αξία του κρεβατιού, ώστε να μην χρωστά στην Πατρίδα».

Όταν πέθανε ο Πλαστήρας στις 26/7/1953 τον έντυσαν το νεκρικό κοστούμι, που το αγόρασε ο φίλος του Διονύσιος Καρρέρ – γιατί ο ίδιος τον μισθό του τον πρόσφερε διακριτικά σε άπορους και ορφανά παιδιά – ο δε γιατρός, που ήταν παρών και υπέγραψε το σχετικό πιστοποιητικό θανάτου, μέτρησε στο ταλαιπωρημένο κορμί του: 27 σπαθιές και 9 σημάδια από βλήματα.

Πηγή: Ιερέας Ανατολικής Εκκλησίας

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ιωαννίδου για την αποστολή του κειμένου

Η Πολιτεία λωλάθηκε Ιούνιος 21, 2012

Posted by Παναγιώτα in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Κοινωνία, Λογοτεχνία - Ποίηση, Πολιτική , add a comment

Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει
το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη·
κάθε σπαθί, κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι,
στη λάσπη. Σταύλος ο ναός, μπουντρούμι και το σπίτι…
*
Από θαμπούς ντερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους
κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
Χαρά στους χασομέρηδες! Χαρά στους αρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
*
Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα,
ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,
κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα,
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.
*
Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι,
Και Μαμμωνάδες βάρβαροι, και χαύνοι λεβαντίνοι·
Λύκοι, κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
Κι οι χαροκόποι αδιάντροποι, και πόρνη η Ρωμιοσύνη!»

….τα λόγια είναι περιττά …..

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ, Απόσπασμα από την ποιητική συλλογή «Η Πολιτεία και η Μοναξιά» (1912)

Φωτογραφία: Ben Heine

Οι Σταυροφόροι ξανάρχονται Ιούνιος 15, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ευρώπη, Ιστορία, Πολιτική , add a comment

Ελάχιστοι Ελληνες έχουν έναν καλό λόγο να πουν για το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα αυτόν τον καιρό. Πιστεύουν ότι είναι η πραγματική αιτία της κρίσης που πλήττει τη χώρα τους, καθώς έσπρωξε εύκολο χρήμα στους Ελληνες πολιτικούς και τώρα ζητεί, σαν τον Σάιλοκ, να αποζημιωθεί με ανθρώπινο κρέας. Το ίδιο συνέβη και πριν από 800 χρόνια. Οι άνδρες της 4ης Σταυροφορίας, οι οποίοι είχαν αρχικά ξεκινήσει να πολεμήσουν για τη Χριστιανοσύνη στους Αγίους Τόπους, βρέθηκαν αντ’ αυτού να λεηλατούν την Κωνσταντινούπολη, την πρωτεύουσα της ελληνόφωνης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, με αφορμή τα τεράστια χρέη που είχε συσσωρεύσει στη Δύση.

Ο τρόπος που έχει φερθεί η Ευρώπη κατά την τρέχουσα ελληνική κρίση δεν είναι λιγότερο επαίσχυντος από τον τρόπο που φέρθηκαν οι Σταυροφόροι πριν από τόσους αιώνες. Αν μη τι άλλο, η σκοτεινή αυτή ιστορική σελίδα θα έπρεπε να αποτελεί μια προειδοποίηση στους τραπεζίτες και τους πολιτικούς οι οποίοι προτιμούν να δουν την Ελλάδα να καταρρέει παρά να αναλάβουν τις ευθύνες της δικής τους ασωτείας.
Η Ελλάδα μπορεί να βρίσκεται στην περιφέρεια της Ευρώπης, όμως η Κωνσταντινούπολη του 12ου αιώνα ήταν η πύλη ενός επικερδέστατου εμπορίου μπαχαρικών, μεταξιού και ειδών πολυτελείας από την Ανατολή. Το εμπόριο αυτό είχε κάνει πλούσιους πολλούς ανθρώπους σε όλη την Ευρώπη. Εμποροι από μέρη όπως η Βενετία, η Γένοβα, η Πίζα κατάφερναν να εξασφαλίζουν προνόμια και «παραθυράκια» στην Κωνσταντινούπολη που θα τα ζήλευαν οι σημερινοί νεαροί «διαχειριστές κεφαλαίων»: διαπραγματεύονταν θέσεις και συμφωνίες που τους επέτρεπαν να παρακάμπτουν τους ντόπιους εμπόρους και να αποφεύγουν τους φόρους. Και, όπως στη σύγχρονη Ελλάδα, αυτό οδήγησε στη ροή φθηνού ξένου κεφαλαίου στην αγορά.
Γύρω στο 1200, ωστόσο, τα πράγματα πήραν άσχημη τροπή. Μια απότομη περιστολή του εμπορίου στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία συνδυάστηκε με τις υπέρογκες δαπάνες από τη Βενετία, το μεσαιωνικό ανάλογο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Αμέσως, το εύκολο χρήμα έδωσε τη θέση του στη σκοτεινή τέχνη της συλλογής χρεών. Οπως με την Αθήνα μετά το ξέσπασμα της κρίσης έγινε σαφές ότι κανένας δεν θα αναλάμβανε την ευθύνη για το ότι δάνεισε υπερβολικά ή γιατί αγνόησε τις δυσοίωνες προβλέψεις. Τις απώλειες δεν θα τις πλήρωναν οι δανειστές, αλλά μόνο η Κωνσταντινούπολη.
Τελικά, μια από τις αντίπαλες φατρίες στη Βασιλεύουσα πρόσφερε μια συμφωνία στη Βενετία: έναντι της κάλυψης των ζημιών της Γαληνοτάτης, η φατρία θα έπαιρνε βενετική στρατιωτική βοήθεια για να εξασφαλίσει την επιρροή της στον βυζαντινό θρόνο. Ωστόσο, το μέγεθος των δανειακών υποχρεώσεων της Κωνσταντινούπολης είχε υποτιμηθεί, ενώ είχε υπερτιμηθεί η σταθεροποιητική δύναμη των βενετικών όπλων. Το χρέος διογκωνόταν στο εξωτερικό και η παράλυση βάθαινε στο εσωτερικό.
Οι πάντες, από τον Πάπα μέχρι τους Ευρωπαίους βασιλείς, γνώριζαν ότι η πίεση στην Κωνσταντινούπολη αυξανόταν. Η μια αντιπροσωπεία μετά την άλλη έλεγε στους Ελληνες να συμμορφωθούν – δηλαδή να πληρώσουν. Οι σταυροφόροι, με ώθηση από τη Βενετία, πολιόρκησαν την Πόλη και τελικά εισέβαλαν σ’ αυτήν.
Αυτό που συνέβη ήταν αποτρόπαιο: οι θησαυροί της αυτοκρατορίας καταληστεύθηκαν και ο όχλος των «ιπποτών» συμπεριφέρθηκε χωρίς κανένα σεβασμό στους κατοίκους της, τον πολιτισμό και την ιστορία της. Παλάτια και εκκλησίες λεηλατήθηκαν, θρησκευτικά κειμήλια αρπάχτηκαν για να στολίσουν καθεδρικούς ναούς στη δυτική Ευρώπη.
Κρίνοντας ότι οι Ελληνες ήταν οικονομικά και πολιτικά αναξιόπιστοι, οι κατακτητές διόρισαν έναν αντιβασιλέα. Ο Βαλδουίνος της Φλάνδρας, που στέφθηκε αυτοκράτορας το 1204, έμοιαζε με κλασικό στέλεχος του ΔΝΤ: ένας τύπος με τον οποίο οι Ευρωπαίοι ηγέτες μπορούσαν να κάνουν άνετα τις δουλειές τους. Στο μεταξύ, οι ευγενείς που ήταν επικεφαλής της σταυροφορίας πήραν υπό τον προσωπικό τους έλεγχο ολόκληρες περιοχές της Πόλης και της αυτοκρατορίας – κλασική περίπτωση ξεπουλήματος. (Γι’ αυτό προσέξτε λίγο εκείνους τους τραπεζίτες και τις βίλες τους στο Αιγαίο· δεν χρειάζεται να είστε ιστορικός για να μαντέψετε ότι τις αποκτούν σε τιμές ευκαιρίας.) Η νέα Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης κράτησε μόνο 50 χρόνια προτού οι Ελληνες επιστρέψουν στην εξουσία.

Tου Peter Frankopan* στους New York Times, 24/5/2012
Ο Φράνκοπαν είναι διευθυντής του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών στην Οξφόρδη και συγγραφέας του βιβλίου «The First Crusade: The Call From the East».

Αναδημοσίευση από: Τρελο-γιάννης

Αυθεντικό άρθρο: Bankers at the Gates

Μνήμη Κολοκοτρώνη: Στην κόλαση ή στον Παράδεισο; Μάρτιος 28, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία , 1 comment so far

Την αρχιχρονιά του έτους 1843, έτος του θανάτου του, ο γέρο Κολοκοτρώνης ανέβηκε ως το κορφινότερο μέρος της νεοκτισμένης κατοικίας του, να αποφύγει τους πολλούς χαιρετισμούς της ημέρας. Από τα γερατειά και τας ασθενείας επεθύμει ανάπαυσιν, αγνάντευε από τα παράθυρα και την πρασινάδα των ελιών και την πόλιν των Αθηνών. Οι στενοί του γνώριμοι όμως ανέβαιναν και εκεί να του ευχηθούν την καλή χρονιά. Ένας φίλος του επήγε προς χαιρετισμόν έχοντας μαζί του νέον, νεοφερμένο από τες ακαδημίες της Γερμανίας. Κατά την ομιλία τους, κατά τύχην, επερνούσαν λείψανον νεκρού από τον δρόμον. Είπε τότε ο γέρος: Αν είχαμεν εδώ τον Περσιάνο φιλόσοφο, θα μας έλεγε αν πάγει εις την Κόλασιν ή εις τον Παράδεισον. Είναι καμιά ιστορία; είπεν ο φίλος. –Είναι, απεκρίθη ο γέρος. –Θα μας την ειπείς; –Μετά χαράς.

–Τον παλαιόν καιρόν ήλθε εδώ εις τας Αθήνας ένας φιλόσοφος της Περσίας και έκανε παρέα με εκλεκτούς Αθηναίους. Μια φορά, καθήμενοι εις τα μεντέρια τους, επέρασεν λείψανον, καθώς τώρα, και ο φιλόσοφος καλεί τον γραμματικό του. Πήγαινε, του είπε, να ιδείς αν ο αποθαμένος πηγαίνει εις την κόλασιν ή εις την παράδεισον. Επήγε ο γραμματικός, επέστρεψε. –Πάει, κύριε μου, εις την κόλασιν. Οι Αθηναίοι, φύσει περίεργοι, πλην διά να μη προδώσουν αμάθειαν εις τον Πέρση, εφύλαξαν σιωπή, και δεν ερώτησαν πώς μαντεύει τα κρύφια και τα άδηλα. Έπειτα από καιρό, τυχαίνοντας μαζί οι ίδιοι φίλοι και περνώντας λείψανον, ο Περσιάνος έστειλε πάλι τον γραμματικό του για να μάθει την πορεία του νεκρού. Επιστρέφει και του λέει ότι παγαίνει εις την παράδεισον. –Καλό φθάσιμο, είπε με πρόσωπο χαρούμενο και σοβαρό ο φιλόσοφος. Οι Αθηναίοι τότε του είπαν: Δεν σε ερωτήσαμε την πρώτη φορά, σ’ ερωτούμε τώρα, πώς εσύ μαντεύεις την τύχην, διαβάζεις το γραφτό της αθανασίας του καθενός; Ποίον μυστικόν γνώρισμα, ποίον τηλεσκόπιον, χαρίζεις εις τον υποτακτικό σου; –Είναι απλό, απεκρίθη, η οργή του κόσμου, η κατάρα των συμπολιτών συνοδεύει εις την θανή τους τους κακούς ανθρώπους, πρόδρομος τα αναθήματα της κρίσεως του θεού. Αλλά οι ευλογίες των ανθρώπων συνοδεύουν τους αγαθούς άνδρας, καθένας διηγείται με δάκρυα τα αγαθοεργήματά τους, και ρίχνει με τρέμουσαν παλάμην χώμα εις τον τάφον τους.

Απόσπασμα από τα «Άπαντα» του Τερτσέτη που αναφέρεται στα «Απομνημονεύματα» του Κολοκοτρώνη, Εκδόσεις «Παρθενών» (1958).

Πηγή: Μνήμη αρχιστράτηγου Θεόδωρου Κολοκοτρώνη – Εφημερίδα Παρόν της Κυριακής

Ο Άγιος Τρομοκράτης Μάρτιος 22, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις, Πολιτική , add a comment

Η Εκκλησία γεννά τρομο-κράτες.

Η αλήθεια του Χριστού είναι πάντα εν δυνάμει επικίνδυνη.

Ανάλυση του εντυπωσιακού βίου του Αγίου Θεοδώρου του Κούζμιτς από τον π. Κωνσταντίνο Στρατηγόπουλο.

YouTube Preview Image

Ευχαριστίες στη Συγκλητική.