jump to navigation

Μια Πίτα – Στυλό παρακαλώ! Σεπτέμβριος 9, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Αταξινόμητα , 1 comment so far

Καλή σχολική χρονιά!

pita-stylo

Δραματική έκκληση για βοήθεια άστεγου μαθητή στην Κρήτη Ιανουάριος 11, 2013

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Οικογένεια / Παιδί , 3Σχόλια

άστεγος μαθητής ηράκλειο κρήτη facebook

Γροθιά στο στομάχι, είναι η ιστορία με πρωταγωνιστή έναν 18χρονο μαθητή του Εσπερινού Γυμνασίου Ηρακλείου, τον οποίο έβγαλε από το σπίτι ο πατέρας του την ημέρα που ενηλικιώθηκε.

Η συγκλονιστική ιστορία έγινε γνωστή, μέσα από την σελίδα του Γυμνασίου σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, όπου είχαν μάλιστα αναρτηθεί και επιπλέον στοιχεία, για την περιπέτεια του νεαρού που βρέθηκε άστεγος στα 18 χρόνια του.

»Καταλάβαμε πως η οικογένεια του, δεν ενδιαφέρεται για τον μαθητή, όταν μετά από ένα επεισόδιο που είχε στην υγεία του, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και ενώ επικοινωνήσαμε μαζί τους, ο πατέρας αδιαφόρησε πλήρως» δηλώνει στο flashnews.gr ο διευθυντής του σχολείου Αν. Τσεπαπαδάκης.

Όπως φαίνεται η -πολύτεκνη – οικογένεια, είχε γυρίσει από νωρίς την πλάτη στον 18χρονο. Όπως περιγράφει ο διευθυντής του σχολείου, πρόκειται για ένα σεμνό παιδί, χαμηλών τόνων που έχει όνειρα για τη ζωή παρά το γεγονός ότι σήμερα βρέθηκε άστεγος.

»Είναι εξαιρετικό παιδί, παρά τις δυσκολίες που έχει κληθεί να αντιμετωπίσει διαθέτει καλό χαρακτήρα και όνειρα. Θέλει να γίνει μάγειρας, του αρέσει πολύ. Ελπίζω να μπορέσουν εκείνοι που μπορούν να το υλοποιήσει» λέει ο κ. Τσεπαπαδάκης για το νεαρό.

Πηγή: Flashnews

Πώς έχασα ένα φίλο και κέρδισα ένα φασίστα Οκτώβριος 28, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Πολιτική , 14Σχόλια

Off With Their Heads

Στην Εκκλησία μαθαίνουμε να δια-κρίνουμε τις συμπεριφορές από τους ανθρώπους αποφεύγοντας «ταμπέλες» και να τοποθετούμαστε κατάλληλα. Επίσης δίνουμε προτεραιότητα στην ατομική ευθύνη και δράση αντί της (εύκολης) καταγγελίας αλλότριων λαθών. Αναδημοσιεύουμε την παρακάτω μαθητική επιστολή με την προτροπή να διαβαστεί με πνεύμα διάκρισης, ώστε να αντλήσουμε τα χρήσιμα κι ωφέλιμα μηνύματα που περιέχει.

Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές κατηγορίες ανθρώπων, πλούσιοι, μεσαίοι, φτωχοί. Πολλοί πλούσιοι κλέβουν, εξαπατούν, φοροδιαφεύγουν, βάζουν τους φτωχότερους να δουλεύουν για λογαριασμό τους για λίγα ευρώ. Πολλοί φτωχοί, Έλληνες και ξένοι δουλεύουν απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ για ένα κομμάτι ψωμί.

Κάποιοι απ’ αυτούς κλέβουν, σκοτώνουν για να ληστέψουν και πουλούν ναρκωτικά. Εγώ δε γουστάρω τους εγκληματίες, όπως δεν γουστάρω και τους πλούσιους που βγάζουν τα λεφτά τους στην Ελβετία για να μην φορολογηθούν. Οι φασίστες τα βάζουν μόνο με τους μετανάστες γιατί λέει είναι ξένοι και φταίνε αυτοί. Εγώ λέω ότι τα βάζουν μαζί τους γιατί είναι ο εύκολος στόχος και δε μπορούν να τα βάλουν με τους ισχυρούς. Άλλωστε ξέρω καλά ότι να χτυπάς το συμμαθητή σου δεν δείχνει δύναμη, αλλά αδυναμία. Η καημένη η γιαγιά δεν κέρδισε καμιά παρηγοριά από αυτή τη πράξη εκδίκησης και ο συμμαθητής μου μας κοιτάει πια όλους με καχυποψία.

Κι έτσι, έχασα έναν Έλληνα φίλο και κέρδισα έναν φασίστα.

Οι φασίστες όλο μιλάνε για την ένδοξη ελληνική φυλή και τον ελληνικό πολιτισμό. Οι ίδιοι όμως δεν ξέρουν καλά την ιστορία μας και δεν γνωρίζουν τίποτα απ’τα έργα των αρχαίων Ελλήνων. Η καλύτερη απόδειξη ότι αγαπάς την χώρα σου είναι να την υπερασπίζεσαι όχι με μεγάλα λόγια, αλλά με πράξεις. Έχω διαβάσει πως στον τελευταίο πόλεμο που έζησε η χώρα μας κάποιοι χωρίς χρήματα, οπλισμό και βοήθεια από κανέναν στήσανε αντάρτικο στρατό εναντίον των κατακτητών Γερμανών.

Κάποιοι άλλοι, οι λεγόμενοι ταγματασφαλίτες, μπήκανε στην υπηρεσία των Χιτλερικών, πήρανε όπλα και λεφτά, φόρεσαν κουκούλες, ρουφιανέψαν και πολέμησαν τους Έλληνες.

Οι φασίστες σήμερα θεωρούν τους ταγματασφαλίτες πατριώτες και κάνουν εκδηλώσεις στη μνήμη τους.

Τις προάλλες στο σχολείο συνέβη κάτι άλλο. Η Ελένη η συμμαθήτρια μου, είναι φωνακλού και τα ”χώνει”, η μάνα της είναι αριστερή.

Ο φασίστας συμμαθητής μου την χτύπησε εγώ όμως δεν αντέδρασα. Είναι που η Ελένη καμιά φορά γίνεται εκνευριστική και μέσα μου σκέφτηκα (καλά της έκανε). Μετά το ξανασκέφτηκα, αλλά ήταν αργά πια, αργά και αισθάνομαι ότι έχω πέσει στα μάτια της.

Κι έτσι, έχασα μια φίλη και κέρδισα έναν φασίστα.

Στο γήπεδο οι φασίστες φωνάζανε πίθηκο τον καλύτερο παίκτη της ίδιας μας της ομάδας, γιατί είναι από την Αφρική. Ο καλύτερος μας παίκτης πικράθηκε και ζήτησε μεταγραφή.

Κι έτσι, έχασα τον παικταρά μας και κέρδισα έναν φασίστα.

Οι φασίστες προωθούν το μίσος και την απανθρωπιά. Μισούν και χτυπούν τους ξένους, τις γυναίκες, τους ομοφυλόφιλους, τους μορφωμένους, τους δημοκράτες, τους ελεύθερους ανθρώπους. Μισούν ότι τους ξεπερνά και ότι δεν καταλαβαίνουν. Όποτε όμως βρεθούν απέναντι σε αντιφασίστες το βάζουν στα πόδια. Τον τελευταίο καιρό με τόσους φασίστες που μ’ έχουν κερδίσει, έχω αρχίσει να προσέχω τι λέω και να διστάζω να πάρω θέση.
Κι έτσι, πριν χάσω το θάρρος μου για πάντα με αντάλλαγμα το φόβο του φασίστα, ΣΟΥ ΦΩΝΑΖΩ:

ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠ’ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ,

ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠ’ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ!

Κι έτσι, ξανακέρδισα τον εαυτό μου, χάνοντας μόνο έναν φασίστα.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΜΑΘΗΤΩΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

Πηγή: Lay-out

Η Συμμετοχή των Παιδιών στην Οικογενειακή Ζωή Σεπτέμβριος 2, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Οικογένεια / Παιδί , add a comment

Σκηνές του παρελθόντος και ίσως χρήσιμες ιδέες & διαχρονικές πρακτικές συμβουλές για γονείς.

Από το βιβλίο Μαθήματα διά τους παίδας – τόμος Α (pdf) του Κωνσταντίνου Βαρδαλάχου. Όλοι οι τόμοι είναι ελεύθερα διαθέσιμοι στην ψηφιακή βιβλιοθήκη Ανέμη. Θερμές ευχαριστίες στον Δημήτριο Δημ. που ανακάλυψε και μοιράστηκε μαζί μας.

***

Πατήρ: Καλῶς ἤλθετε παιδία μου!
ἔχετε τὴν εὐχὴν μου! Φιλήσατε καὶ τῆς μητρὸς σας τὴν δεξιάν. Μὲ ὁποίαν χαρὰν σᾶς βλέπω, ὅταν ἔρχεσθε ἀπὸ τὸ σχολεῖον! Τί σᾶς εἶπεν ὁ διδάσκαλος;
Παιδία: Ὦ πάτερ! ὀλίγα μᾶς εἶπεν, ὅμως εὔμορφα πράγματα.
Πατ: Εἰπέτε καὶ εἰς ἐμὲ, τί ἐμάθετε, διὰ νὰ χαρῶ.

* Ἐδῶ νοεῖται, ὅτι καθημέραν κάμνουν τὴν ἐπανάληψιν τῶν μαθημάτων τῆς αὐγῆς ἐμπρὸς εἰς τοὺς γονεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν πρέπει νὰ ἀδιαφορῶσιν εἰς τὴν προκοπὴν τῶν ἰδίων τέκνων, καὶ νὰ ἐπιφορτίζουσι τὸν διδάσκαλον ὅλον τὸ βάρος τῆς ἀνατροφῆς, ἀλλὰ νὰ ἐξετάζωσι καὶ αὐτοὶ καθημέραν τοὺς υἱοὺς των· καὶ νὰ μὴ βαρύνονται ἀπὸ τὰς φονὰς των, καὶ τὰ διώχνουν νὰ ὑπάγουν εἰς τὸ σχολεῖον. Τὸ παιδίον καὶ ὁ νέος, ὅσην περισσοτέραν ὥραν συναναστρέφεται μὲ ἅλλα παιδία, καὶ μὲ ἄλλους νέους, τόσον περισσότερον φθείρονται τὰ ἤθη των· καὶ ἄς προσέχουν οἱ γονεῖς, καὶ ἄς μὴ νομίζουν, ὅτι ὅσον ἀργοπορεῖ εἰς τὸ σχολεῖον τὸ παιδίον, τόσον περισσότερον ὠφελεῖται.

Τὰ παιδία λέγουν, ὅσα ἤκουσαν εἰς τὸ σχολεῖον.

Πατ: Ἐλᾶτε, παιδία μου! νὰ σᾶς φιλήσω. Καὶ τώρα ποῦ ὑπάγεται;
Παιδ: Εἰς τὸ μαγειρεῖον, διὰ νὰ βοηθήσωμεν τὴν μητέρα νὰ μᾶς κάμη τὸ φαγητόν, νὰ πλύνωμεν τὰ πινάκια, νὰ φέρωμεν νερὸν, καὶ ὅ,τι ἄλλο χρειάζεται.

* Πρέπει νὰ συνειθίζωσι τοὺς παῖδας οἱ γονεῖς νὰ κάμνουν μερικὰς ἐλαφρὰς ἐργασίας, διὰ νὰ γίνωνται εὐκίνητοι, καὶ ἐπιτήδειοι εἰς τὰ μέλην τοῦ σώματος, καὶ εἰς τόν νοῦν ἐφευρετικοί.

Πατ: Ναὶ, παιδία μου! Βοηθεῖτε τὴν μητέρα· διότι θέλει ἔλθει καιρὸς, ὁπότε, διὰ τὸ γῆρας καὶ διὰ τὴν ἀδυναμίαν της, δὲν θέλει ἡμπορεῖ νὰ σᾶς δουλεύῃ καὶ τότε πρέπει σεῖς νὰ μαγειρεύετε, καὶ νὰ κάμνετε ὅλα τὰ εἰς τὴν οἰκίαν ἀναγκαῖα· καὶ νὰ μὴ προσμένετε ἀπὸ τοὺς ὑπηρέτας, ἀλλὰ νὰ ἦσθε ἀληθινοὶ οἰκοδεσπόται· ὅλα πρέπει νὰ τὰ ἐξετάζετε, διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπατῶσιν οἱ ὑπηρέται· καὶ παρεκτὸς τούτου, εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, καὶ εἰς κάθε τόπον, ὅπου εὑρεθῆτε, δὲν θέλετε ἔχει χρείαν ἀπὸ ὑπηρέτην, ὅταν ἠξεύρετε νὰ ἀνάπτετε φωτίαν μόνοι σας, νὰ μαγειρεύετε, καὶ νὰ κάμνετε ἄλλας ὑπηρεσίας. Πρέπει νὰ ἠξεύρετε, παιδία μου! ὅτι ὁ ὑπηρέτης δὲν εἶναι δοῦλος (σκλάβος), ἀλλὰ βοηθὸς μας εἰς ὄσα ἡμεῖς δὲν ἡμποροῦμεν νὰ κοπιάζωμεν. Στοχασθῆτε καὶ τοῦτο, ὅτι καὶ αὐτὸς εἶναι ἄνθρωπος, καθὼς καὶ σεῖς. Ἡ πτώχεια τὸν κάμνει νὰ εἶναι ὑποκείμενος εἰς ἡμᾶς· ἂς μὴ κάμνωμεν λοιπὸν βαρυτέραν τὴν δυστυχίαν του μὲ τὴν ἀδιακρισίαν καὶ ἀσπλαγχνίαν μας. Ὑπάγετε λοιπὸν, καὶ ἀφοῦ ἐπιστρέψετε, δι ἀμοιβὴν, θέλω σᾶς εἰπεῖ καὶ ἐγὼ εὔμορφα πράγματα, ἕως νὰ γείνῃ τὸ φαγητὸν.

Εἴμαστε ὅ,τι εἶναι καί οἱ ἐπιθυμίες μας Μάιος 28, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία, Οικογένεια / Παιδί, Παιδεία / Εκπαίδευση , 83Σχόλια

Τό ἔξυπνο πείραμα μίας δασκάλας ποῦ ἔγινε σέ ἑλληνικό σχολεῖο

Σήμερα στο σχολεῖο ἔπρεπε νά καλύψω τό κενό ἑνός συναδέλφου ποῦ ἔλειπε. Ἔμεινα λοιπόν στήν τάξη και πρότεινα στούς μαθητές μου νά παίξουμε ἕνα παιχνίδι. Τούς ζήτησα νά φανταστοῦν πῶς εἴμαστε κάτοικοι τῆς Σμύρνης καί μαθαίνουμε ὅτι αὔριο θά κάψουν οἱ Τοῦρκοι τά πάντα καί θά μᾶς ἀναγκάσουν νά φύγουμε ἀπό τά σπίτια μας. Σκεφτεῖτε, λοιπόν, εἶπα στά παιδιά μου, ἕνα μόνο ἀντικείμενο ποῦ θά παίρνατε γιά πάντα μαζί σας ἀπό τό σπίτι σας καί γράψτε τό μέ τό ὄνομά σας σέ ἕνα χαρτί..

Γεμίσαμε λοιπόν ἕνα κουτί μέ 22 χαρτάκια. Στή συνέχεια τούς εἶπα ὅτι οἱ ἀρχαῖοι φιλόσοφοι ἔλεγαν πῶς εἴμαστε ὅ,τι εἶναι καί οἱ ἐπιθυμίες – ἀνάγκες μας. Ἄρα ὅ,τι γράψατε στό χαρτί αὐτό εἶστε. Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους αἰφνιδιασμένα. Χώρισα, λοιπόν, τρεῖς ὁμάδες καί τίς ἔγραψα στόν πινάκα. Στήν πρώτη τά ὑλικά. Ἄν ἔχετε γράψει ἀντικείμενα γιά νά πάρετε μαζί σας ἀπό τό σπίτι ποῦ θά χάσετε γιά πάντα σκεφτεῖτε, τούς εἶπα, πῶς ὅταν πεθαίνουμε δέ μᾶς χρησιμεύουν σέ τίποτα. Ἄρα εἴμαστε ἕνα τίποτα. Στή δεύτερη ὁμάδα ἔβαλα μία σημαία καί ἀντικείμενα ἐθνικά καί ὅσοι τά προτίμησαν εἶναι γνήσιοι Ἕλληνες καί στήν τρίτη Σταυρό καί εἰκόνες Ἁγίων καί ἄρα ἐπιλογή χριστιανῶν Τά παιδιά ἀνήσυχά μου ζήτησαν νά ξαναπάρουν πίσω τά χαρτάκια γιά νά συμπληρώσουν κάτι. Ναί ἀγαπητοί μου. Ἄρχισαν νά καταλαβαίνουν τή λάθος ἐπιλογή..
Ἀφοῦ ἀρνήθηκα μέ γλυκό τρόπο νά δώσω πίσω τά χαρτάκια, τούς ὑπενθύμισα πῶς….

ὁ ὀδοντίατρος μπορεῖ νά μᾶς πονέσει ἀλλά φροντίζει τά δοντιά μας. Ἔτσι καί ἡ δασκάλα τούς μπορεῖ νά τούς πονέσει μέ αὐτό τό παιχνίδι, μά ὁ δρόμος ποῦ θά μᾶς ὁδηγήσει στό νά βρουμε ποιοί εἴμαστε καί νά διορθωθοῦμε ὁπού χρειάζεται, εἶναι δύσκολος. Τά μικρά μου ἀγγελούδια τό δέχτηκαν καί συνέχισαν. Διάβαζα μεγαλόφωνα τί ἔγραψε κάθε παιδί ὀνομαστικά καί ἕνα-ἕνα σηκωνόταν καί μόνο τοῦ ἔγραφε στόν πινάκα σέ ποιά ὁμάδα ἄνηκε..

Στό τέλος, λοιπόν, διαπιστώσαμε ὅτι ἀπό τούς 22 μόνο 7 ἔγραψαν ὅτι θά ἔπαιρναν ἕνα ἀντικείμενο ἑλληνικό ἤ χριστιανικό. Καί ἡ μικρή Ἕλλη σήκωσε τό χέρι της καί μοῦ εἶπε.Καλά λέει ὁ μπαμπάς μου κύρια ὅτι εἴμαστε μέσα στήν κρίση γιατί εἴμαστε ὑπερκαταναλωτές. Χαμογέλασα ἁπλά καί κυρίως ἀνακουφίστηκα ποῦ εἴχαμε φτάσει στήν αὐτογνωσία. Μοῦ ζήτησαν νά τό ξαναπαίξουμε αὐτό τό παιχνίδι καί ἀφοῦ τά κυτταξα τρυφερά τους εἶπα: αὐτή ἦταν μία πρόβα. Ἄν πότε αὐτό συμβεῖ στήν πραγματικότητα ἐσεῖς θά εἶστε ἕτοιμοι γιά τό σωστό, γιατί θά ξέρετε ποιοί εἴστ Ἕλληνες..
Ὁδηγῆστε τά παιδιά μας στό δρόμο τῆς αὐτογνωσίας. Εἶναι τό κλειδί γιά τήν ἀναγέννηση τῆς Ἑλλάδος.

Πηγή: Κατηχητικά Σχολεία Καρπάθου

Αναδημοσίευση: Συνοδοιπορία

Ευχαριστούμε την κα. Ιωάννα Ιωαννίδου για την αποστολή του κειμένου

Γράμμα προς τον υποψήφιο των πανελληνίων εξετάσεων Μάιος 8, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Οικογένεια / Παιδί, Παιδεία / Εκπαίδευση , add a comment

απογοήτευση αγχος εξετάσεις απελπισία

Αγαπητέ φίλε,

Μου είπαν ότι έχεις έντονο άγχος καθώς ευρίσκεσαι στο τελικό στάδιο πρίν τις εξετάσεις. Ότι έχεις μεταπτώσεις στην συναισθηματική σου κατάσταση. Άλλοτε νιώθεις ήσυχος και σίγουρος και άλλοτε τα νιώθεις μαύρα – δύσκολα – ακατόρθωτα και νιώθεις τις προσπάθειές σου περιττές. Ότι άλλοτε κάνεις αστεία, λες και δεν υπάρχει πρόβλημα, και άλλοτε το πιο μικρό αστείο που θα σου κάνουν είναι ικανό να σε κάνει να θέλεις να διαλύσεις τα πάντα…

Μαθαίνω ότι οι δικοί σου προσπαθούν να σου συμπαρασταθούν και άλλοτε τα καταφέρνουν, άλλοτε πάλι καταφέρνουν το αντίθετο, καθώς ανησυχώντας οι ίδιοι, προσπαθούν να σε πείσουν να μην ανησυχείς…Καθώς σε κοιτάζουν με βλέμμα πικραμένο ή φοβισμένο, όπως όταν έχει αρρωστήσει ένα προσφιλές τους πρόσωπο.

Ότι όταν διαβάζεις πολύ, σου λένε ότι πρέπει να βγείς έξω, να ξεσκάσεις, αλλά όταν βγαίνεις έξω, σε κοιτάζουν ανήσυχα μήπως και έχεις παραιτηθεί…

Μου ζήτησαν λοιπόν επειδή συνεργάζομαι με τους εφήβους και τις οικογένειές τους, να γράψω κάτι που να μπορεί να βοηθήσει…

Λοιπόν θα είμαι ξεκάθαρος, όπως πρέπει να είσαι, όταν αναφέρεσαι στην ζωή.

Το άγχος, η αγωνία, η ανησυχία, η ανασφάλεια, η αποσταθεροποίηση, η ξενοιασιά, ο εκνευρισμός, ο φόβος, όλα αυτά τελοσπάντων όχι μόνο δεν είναι αρνητικά στοιχεία στην πορεία σου, αλλά αντιθέτως αποτελούν αποδείξεις οτί είσαι ζωντανός, υγιής και υπεύθυνος…

Ένας υγιής άνθρωπος, όταν βρίσκεται σε μία εσωτερική διεργασία, όταν θέτει στόχους, όταν δίνει εξετάσεις (οποιουδήποτε είδους εξετάσεις), όταν ανοίγεται, τότε είναι φυσιολογικό να αναρωτιέται… Είναι η ανάληψη της ευθύνης της ελευθερίας του που τον δυσκολεύει…

Είναι ωραίο το να έχεις ένα σκοπό και να τον παλεύεις. Τότε είσαι και νιώθεις ζωντανός. Στην διάρκεια του αγώνα, αν είσαι φυσιολογικός θα αναρωτηθείς και για το εάν θα τα καταφέρεις. Θα αναρωτηθείς και για το εάν αξίζει τόσος κόπος. Για το εάν είναι αυτός που σου ταιριάζει ή ακόμα και αν στην πραγματικότητα είναι δικός σου στόχος ή κάποιοι άλλοι σου τον έχουν επιβάλλει άμεσα ή έμμεσα…

Όμως όλα αυτά δεν είναι αδυναμία. Δεν αποτελούν προδοσία. Είναι η ευκαιρία του να επαναδιαβεβαιώσεις και να επαναπροσδιορίσεις τον στόχο σου. Είναι το τίμημα της ελευθερίας. Και όταν ακόμη κλείνεις τα αυτιά σου και δεν ασχολείσαι με τέτοια ερωτήματα και αυτό υγεία είναι, καθώς γνωρίζεις οτι η επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου, δεν θα σημαίνει τον τελικό προσδιορισμό , αλλά αντίθετα να σου επιτρέψεις να θέσεις και άλλους στόχους στην συνέχεια…

Ένας αθλητής που τρέχει 100 m, δεν προλαβαίνει να σκεφτεί. Συγκεντρώνεται, παίρνει μία ανάσα και τρέχει δίχως να γυρίσει να δεί δίπλα του ή μέσα του, τι συμβαίνει. Ένας μαραθωνοδρόμος όμως, καθώς τρέχει σκέφτεται, ξανασκέφτεται , ιδρώνει, εξαντλείται, αναρωτιέται για τις δυνάμεις του, για την επάρκειά της προπόνησής του, για τις δυνατότητές των αντιπάλων του, για το εάν θα πρέπει τώρα ή αργότερα να δώσει όλες του τις δυνάμεις. Αναρωτιέται ακόμα και για το εάν το να τρέχεις Μαραθώνιο είναι η καλύτερη επιλογή ή άν θα έπρεπε να ασχολείται με κάτι άλλο. Και καθώς αναρωτιέται τρέχει…Και δεν πρόκειται βέβαια για κάποιον αδύναμο άνθρωπο, γιατί τότε δεν θα μπορούσε να τρέχει Μαραθώνιο…

Είναι η μακρά επίπονη και απαιτητική διαδικασία του Μαραθώνιου που θέτει ερωτήματα. Και εσύ φίλε μου δεν τρέχεις 100 m. Μαραθώνιο τρέχεις και σου αξίζει το χειροκρότημα μου, όπως και να νιώθεις.

Σου εύχομαι να πετύχεις, αλλά όχι μόνο σε μία σχολή ή σε μία καλή σχολή, αλλά σε κάτι περισσότερο. Στο να υπερασπίζεις τις επιλογές σου και ταυτόχρονα να τις διευρύνεις…

Δημήτρης Καραγιάννης
φωτογραφία: giulia dF

Μπορεί να δημιουργηθεί πλούτος χωρίς αδικία; Απρίλιος 29, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις , 3Σχόλια YouTube Preview Image

Σε αυτά και άλλα ερωτήματα απάντησε την Παρασκευή 6 Απριλίου του 2012 ο καθηγητής Θεολογίας κ. Θανάσης Παπαθανασίου Στα Άκρα με τη Βίκυ Φλέσσα.

Στα Άκρα - Θανάσης Παπαθανασίου

Κρίση… ε και; Φεβρουάριος 26, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Παιδεία / Εκπαίδευση , add a comment

Απολαυστικό βίντεο από το δημοτικό του Φουρφουρά, για τον διαγωνισμό Αγωγής τηλεόρασης. Θέμα τους η κρίση μέσα από τα μάτια παιδιών και δασκάλων.

YouTube Preview Image

Ἑλλάδα εἶμαι δημιούργημά σου Δεκέμβριος 11, 2011

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ελληνική Γλώσσα, Ιστορία, Πολιτική , 17Σχόλια

τῆς Χαράς Νικοπούλου

Ἑλλάδα εἶμαι δημιούργημά σου. Μοῦ εἶπες πὼς εἶμαι τυχερή, γιατί δὲν γνώρισα τὴ Xούντα… Μὰ μὲ ὑποχρέωσες νὰ ζῶ σὲ μία δημοκρατία ποὺ τὴ χούντα τῆς κρατοῦσαν καλὰ οἱ δημοκράτες πολιτικοί της. Μοῦ ἔμαθες τὰ πρῶτα Ἑλληνικά, με ..δασεῖες-περισπωμένες,… μὰ πρὶν καλὰ-καλὰ τὰ μάθω τὰ κατήργησες. Ενῶ ἤμουν Δευτέρα δημοτικοῦ… Μὲ ἕντυσες μὲ μπλὲ ποδιά… αὐτὴ γιὰ τὸ σχολεῖο μὲ τ’ ἄσπρο γιακαδάκι… κι ὅταν ἄρχισε νὰ μοῦ ἀρέσει τὴν κατήργησες. Πάντα γιὰ τὸ καλό μου, χωρὶς νὰ μὲ ρωτήσεις… Μὲ ἔμαθες νὰ λέω τὸν ἐθνικὸ ὕμνο καὶ πλήρωνες δασκάλους γιὰ νὰ μὲ μάθουν πὼς τιμιότερον ἁπάντων ἐστι ἡ πατρίς. Μὰ σὰν μεγάλωσα….

….ἄφησες τὴ σημαία νὰ χαθεῖ στὸν βράχο τῶν Ἰμίων…

Μὲ ἔβαλες νὰ μάθω ἱστορία γιὰ νὰ μπῶ στὸ πανεπιστήμιο καὶ ἀρχαία ἑλληνικά. Μὰ σήμερά μου λὲς πὼς ἡ Μακεδονία εἶναι τὰ Σκόπια καὶ ἡ Θράκη μᾶς Τουρκία… Σὰν ἔγινα ἔφηβη μὲ ἔβαλες νὰ δῶ τὸν Λάλα ἁλυσοδεμένο νὰ χάνει τὴ ζωή του γιὰ ἐσένα… Καὶ σήμερα ἐσὺ δίνεις ἰθαγένεια στὸν κάθε ἀλλοδαπὸ μὰ ὄχι στὸν Ἕλληνα τὸν σταυρό… γιὰ φαντάσου…

Μοῦ δίδαξες σὰν ἥρωα καὶ ἐθνάρχη τὸν Βενιζέλο… μὰ σὰν ἔγινα δασκάλα τὸν βρῆκα νὰ προδίδει ἐσένα Ἕλληνα …θυμᾶσαι τὸν Γενάρη τοῦ 34…ἐκεῖ στὴ Σουηδία… προτείνει γιὰ τὸ Νόμπελ τῆς Εἰρήνης τὸν σφαγέα τῶν προγονῶν μου Κεμάλ…!!!
Μοῦ ζήτησες νὰ ἔχω κριτικὴ σκέψη… μὰ ἔκοψες τὴν ἔκθεση ὡς μάθημα καὶ λογοκρίνεις τὴ σκέψη μου… Βλέπεις ἐγὼ γιὰ ἐσένα εἶμαι ἀκραία…
Μοῦ ἔμαθες στὸ σχολεῖο πὼς πρέπει νὰ ὑπάρχει ἀξιοκρατία κι ὅταν σου ζήτησα νὰ μὲ ἀφήσεις στοῦ χάρτη τὴν πινέζα… ἐκεῖ στὸ Δέρειο… κι ὄχι στὸ Κολωνάκι… μὲ ἀνάγκασες νὰ βάλω μέσο τὸν πατέρα μου γιὰ νὰ μὴ μὲ διώξεις ἀπὸ ἐκεῖ…
Μοῦ ἔμαθες προσευχή… μὰ τώρα πιὰ μόνο γιὰ Χριστὸ δὲ θὲς νὰ μοῦ μιλήσεις..

[…]

Μὰ χθὲς βρέθηκα κάτω στὸ ὑπόγειο τοῦ σχολείου… σὲ εἶδα ἐκεῖ κάτω Ἑλλάδα… ἤσουν ἐκεῖ… πίσω ἀπ’ τὶς κουτές. σκονισμένη… κοιτῶ τὸ ἄγαλμα τοῦ Ἀλέξανδρου ἀραχνιασμένο… μόνο ἐγὼ καὶ ἐσύ…ἡ προτομὴ τοῦ μέγα Ἀλέξανδρου…

[…]

Γιὰ σκέψου ἐσὺ δασκάλα… μὲ ξαναρωτᾶ… ἂν τώρα ἐδῶ μέσα, ἀπὸ τὴν πόρτα ἔμπαινε καὶ ἐρχόταν κι ὁ Κολοκοτρώνης… καὶ μᾶς ρωτοῦσες καὶ τοὺς δύο ποιὸ μέρος τῆς Ἑλλάδας θὰ θυσιάζαμε στὸ χθὲς γιὰ χάρη τῆς εἰρήνης… Μακεδονία ἢ Ἤπειρο… Θράκη ἢ τὸ Αἰγαῖο…

Ἀναλογίσου ἐσὺ δασκάλα… θὰ τὸ σκεφτόμασταν πολύ; Τί νὰ διαπραγματευτῶ… τὴ γῆ μου ἢ τὸ νερό μου;… μὰ ἐσὺ δασκάλα δίδαξες ἐκεῖνον ὡς ἐθνάρχη… καὶ ὄχι ἐμᾶς …ἐμᾶς κλειδώνεις στὰ »μπουντρούμια»…
Ἑλλάδα μὲς στὶς ἀντιφάσεις σου… ξεχνᾶς τὰ σύνορά σου καὶ τὸν ἐχθρὸ ποτίζεις ἐδῶ μέσα… προδότες ἑλληνόφωνοι… διαλέξτε ἐπιτέλους τὸν Λεωνίδα ἀρχηγό…ἢ μήπως ἐφιάλτη;… κι ἱστορία θὰ φερθεῖ ἀνάλογα εἰς τὸν καθένα…

[…]

Πλῆρες κείμενο: Ρωμαίϊκο Οδοιπορικό

Ευχαριστίες στον Σπύρο Γκ.

Επαναστατήστε με υγεία κι αλλάξτε το μέλλον σας! Οκτώβριος 2, 2011

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Παιδεία / Εκπαίδευση , 2Σχόλια

Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες των Λυκείων Μεσογείων & Λαυρεωτικής,

Σας εύχομαι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! Και το λέω αυτό όχι συμβατικά, επειδή έτσι κάνουμε κάθε χρόνο τέτοια μέρα, αλλά συνειδητά, γιατί η καλή χρονιά πρώτον δεν είναι έννοια σαφής και αυτονόητη, δεύτερον είναι απολύτως αναγκαία και τρίτον είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Ακούτε ότι ζούμε σε μια περίοδο πρωτοφανούς κρίσης. Είναι αλήθεια. Κανείς δεν ξέρει πού βαδίζουμε. Οι αλλαγές που επισυμβαίνουν είναι ανυπολόγιστες και απρόβλεπτες. Γύρω μας κυριαρχεί ένας παγκόσμιος πανικός. Οι πολιτικοί διαρκώς θριαμβολογούν, υπόσχονται, διαβεβαιώνουν, αντιμάχονται μεταξύ τους, τελικώς όμως διαψεύδονται από τις εξελίξεις. Όλοι μιλούν για οικονομική κρίση. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι στην πραγματικότητα ζούμε μία κρίση αξιών, αλλά δεν μπορούν να μας πουν τι σημαίνει αυτό.

Αυτό που εγώ θα ήθελα σήμερα να σας πω είναι ότι η όποια κρίση, τουλάχιστον στην πατρίδα μας, έχει δύο χαρακτηριστικά που σας αφορούν: πρώτον είναι κρίση της παιδείας και δεύτερον οι συνέπειές της επηρεάζουν κυρίως τους νέους. Σα λάθη που έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται, εσείς οι νέοι θα τα πληρώσετε. Αυτή τη στιγμή πληρώνουμε λάθη που έγιναν στην παιδεία τις τελευταίες δεκαετίες. Αν η παιδεία μας ήταν όπως έπρεπε, τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά σήμερα. μας έμαθαν να απομνημονεύουμε πληροφορίες, αλλά όχι να σκεπτόμαστε∙ να δίνουμε εξετασεις αλλά όχι να μορφωνόμαστε∙ να ζητούμε και να διεκδικούμε αλλά όχι να δημιουργούμε∙ να αντιδρούμε, να αγανακτούμε, αλλά όχι να είμαστε ελεύθεροι∙ να διψάμε για το καινούριο αλλά όχι για το καλό μας. Μας ισοπέδωσαν στο πολύ λίγο και πολύ χαμηλά.

Υπάρχει τρόπος να αντισταθούμε και ελπίδα να επιβιώσουμε. Πρέπει να αλλάξει η παιδεία μας. Να αποκτήσει πρώτη θέση στην εκπαίδευση μας η γλώσσα, η ιστορία, η σπουδή της πίστης και της παράδοσής μας, η καλλιέργεια της ελευθερίας του πνεύματος. Αυτά είναι ό,τι πιο σύγχρονο και επίκαιρο υπάρχει. Δυστυχώς, χάσαμε την εθνική μας υπερηφάνεια, την ιστορική συνείδηση και ψυχή μας, τη δύναμη της βαθειάς ευσέβειας που δημιούργησαν τον πολυδιάστατο πολιτισμό μας. Αρκεσθήκαμε σε συμβουλές και συμβολισμούς που κούρασαν, σε ιστορικές απομνημονεύσεις που δεν είχαν σημασία, σε κανόνες και πληροφορίες που αμέσως τα ξεχνάς. Και απορρίψαμε τον πλούτο μας χωρίς να τον έχουμε προηγουμένως γνωρίσει. Στην ισοπέδωση που επέβαλε η παγκοσμιοποίηση, η πατρίδα μας κατέβαλε το μεγαλύτερο ίσως τίμημα από όλες τις χώρες. Και έτσι φτωχύναμε σε πολιτισμό, παιδεία και πνεύμα. Και δεν το καταλάβαμε.

Καιρός πλέον να ξεσηκωθούμε. Καινούριο κρασί σε καινούρια ασκιά! Τα πάντα πρέπει να αλλάξουν. Και επειδή δε θα τα αλλάξουν κάποιοι άλλοι, καιρός να μπούμε στο παιχνίδι όλοι. Κυρίως οι νέοι. Όλες οι καλές επαναστάσεις έγιναν από εμπνευσμένους νέους. Όχι από αγανακτισμένους, αλλά από υγιώς επαναστατημένους. Εσείς και πρέπει και μπορείτε να επιβάλλεται να αλλάξετε με δική σας πρωτοβουλία το μέλλον σας. Όχι με βια, αλλά με δύναμη και αποφασιστικότητα. Οι επαναστάσεις δε γίνονται με βόμβες μολότωφ και λοστούς, ούτε με αυτοκαταστροφική προσφυγή σε ναρκωτικά ούτε με καταλήψεις, με graphiti στους τοίχους και μηδενιστικές επιλογές, αλλά με καθαρότητα, ηρωισμό και εξυπνάδα.

Ζητήστε ποιότητα στην παιδεία σας. Ζητήστε τέτοια παιδεία που να αξίζει τον κόπο σας, τέτοια παιδεία που να επενδύει σε αυτήν το μέλλον σας. Το κατεστημένο σύστημα απέτυχε παταγωδώς. Μας δείχνει όμως τον μονόδρομο της επιστροφής στους θησαυρούς μας, την κατεύθυνση της διορθωτικής πορείας μας. Πρωτοτυπήστε απαιτώντας πρώτα από τους εαυτούς σας συνέπεια, προσπάθεια, ψηλούς στόχους, ποιότητα, ήθος. Ρωτήστε τους καθηγητές σας τι σημαίνουν αυτά και απαιτήστε κυρίως από τον θεολόγο σας να σας δείξει δρόμο για την αλήθεια. Αν δεν μπορούν να σας βοηθήσουν, πιέστε τους να καταλάβουν τις ανάγκες σας και την αποστολή τους. Αυτό να κάνετε με όλους μας. Κυρίως με τους ιερείς και την Εκκλησία. Μη λυπηθείτε κανέναν μας. Πρέπει να αλλάξουν όλα και όλοι μας.
Συνηθίζουμε να λέμε “ο Θεός μαζί μας”. Θέλω κι εγώ να το πω, αλλά όχι τυπικά. Και μόνον η αναζήτηση του αληθινού Θεού διευρύνει τους ορίζοντες και πλαταίνει την καρδιά όσο τίποτε άλλο. Αυτό χρειάζεστε. Ο θεός των θρησκευτικών συμβουλών, των ιστοριών και των συμβολισμών είναι λίγος. Ο θεός που είναι μάθημα στο σχολείο με βαθμό και εξετάσεις δεν αξίζει και πολλά. Ο αληθινός Θεός είναι το ζητούμενο. Αυτός μόνο θα μας λύσει το πρόβλημα.

Σας εύχομαι λοιπόν ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ και Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΣΑΣ.

Με πατρικές ευχές και όλη μου την αγάπη,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Πηγή: Μήνυμα προς τους μαθητές των Λυκείων Μεσογείων & Λαυρεωτικής με την έναρξη του σχολικού έτους 2011 – 2012 (Σπάτα,  12η  Σεπτεμβρίου 2011)

φωτογραφία: enwiie