jump to navigation

Ο Τέσλα, ο Καραθεοδωρή και η …Τζούλια Δεκέμβριος 10, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Τεχνολογία / Διαδίκτυο , add a comment

λογική ηθική κριτική σκέψη

Αγαπημένο μου,

ξενύχτησα τις προάλλες, παρακολουθώντας στην εκπομπή του Χαρδαβέλιου – που γράφεις και συ στο α λα Τἐρυ Πράτσετ νέο μυθιστόρημά σου- ξενύχτησα παρακολουθώντας την παρουσίαση του Ν. Τέσλα, αυτού του μεγάλου Σέρβου επιστήμονα που πέθανε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

[] Δε θα σου κάνω εδώ σεμινάριο για τα επιστημονικά επιτεύγματα αυτού του πολυτάλαντου άρχοντα του επιστημονικού Βασίλειου.
Όχι.
Κοίτα στο Γκουγκλ, άμα νοιάζεσαι- θα δεις συναρπαστικές λεπτομέρειες.

Απλά θα σου πώ, ότι ο Χαρδαβέλιος, αντιπαρήλθε αστραπιαία, ένα στοιχείο πολύ σημαντικό του μακαρίτη, το οποίο το έθιξε -μόνος- απ’ το πάνελο, ο καθηγητής Αστρονομίας (αυτός ντε, που τα μαλλιά του μονίμως μοιάζουν σαν να χαλαρώνει με το δάχτυλό χωμένο στην πρίζα) ο Γούδης ντε, από την Πάτρα, πλην… ο δημοσιογράφος, βιαστικά- λες και ήταν δευτερεύουσας σημασίας πληροφορία- το προσπέρασε.

Ο Τέσλα υπήρξε γιος Σέρβου Ορθόδοξου ιερέα και η μητέρα του, ήταν κόρη ιερέα επίσης.

Ο δημοσιογράφος παρέλειψε να τονίσει ότι ο Τέσλα, διέθετε βαθιά χριστιανική ευσέβεια, έζησε ασκητικά εν τω κόσμω, απέδιδε όλα του τα ταλέντα στον Κύριο, και ως έχων αυτές τις πνευματικές καταβολές δε νοιάστηκε ποτέ του για χρήματα.

Νοιάστηκε για τη γνώση, αλλά ως ελεήμων, για τη γνώση που θα έφερνε στους ανθρώπους καλύτερες μέρες, καλύτερες γραβιέρες…πλην όχι υποχρεωτικά, και καλύτερες προσωπικότητες.

Η Ιστορία, το επιβεβαιώνει συνέχεια.

Όταν ανεβαίνει το βιοτικό επίπεδο,αρχίζει και μειώνεται το Φως του Πνεύματος μέσα μας, επειδή η ψυχή του πολιτισμού είναι ο πολιτισμός της ψυχής– αξέχαστη φράση- και όταν το σώμα το παρα-ταϊζουμε, το πνεύμα πέφτει σε νάρκη
(το έχω καρατσεκάρει, έτσι και χτυπήσω ταψί με γαλαχτομπούρικα, τα ξέχασα όλα, τίποτα δε μπορώ να γράψω εδώ μέσα!). (περισσότερα…)

Τα μάτια σου ο Βόσπορος (Βασιλική) Σεπτέμβριος 7, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο , add a comment

Απολαύστε την εξαιρετική μουσική που ντύνει ιδανικά τους θαυμάσιους στίχους στο τραγούδι εισαγωγής της τηλεοπτικής σειράς ‘Βασιλική‘ του κυπριακού σταθμού Σίγμα την οποία παρουσιάσαμε πρόσφατα.

Τα μάτια σου ο Βόσπορος,
τα χείλη σου η Πόλη
δως μου τ’ αθάνατο νερό,
να πιώ να μην πεθάνω
να σ’ αγαπώ παντοτινά,
ποτέ να μην σε χάσω.

Χιλιάδες άστρα θα ‘ναι γύρω σου,
μ’ αυτά θα ντύσω τα όνειρά σου
Να ναι γλυκός αγάπη μου ο ύπνος σου,
και το νανούρισμα σου.

Ήρθες γλυκά σαν προσευχή,
σαν επιτάφιου πνοή
σαν αρχαγγέλου προσταγή,
και μου πες έλα.

Επίστεψα και βάδισα,
στα κύματα περπάτησα
σώμα ψυχή παράδωσα
και σου ‘πα γέλα.

Χιλιάδες άστρα…

Σαν ταπεινό προσκυνητή
της Πόλης να μ’ αφήσεις
δώς μου μια νύχτα μοναχά,
για να με περπατήσεις
στα μονοπάτια της ψυχής,
να μ’ εξομολογήσεις.

Χιλιάδες άστρα…

Μουσική: Ανδρέας Γεωργαλλής
Στίχοι: Γιώργος Τσιάκκας
Ερμηνεία: Νιόβη Χαραλάμπους

Τηλεοπτική Σειρά Βασιλική – Μια Αγνοούμενη Επιστρέφει στην Κύπρο Αύγουστος 15, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Κοινωνία , add a comment

Vasilikh_Sigma_Pemptousia

20 Ιουλίου 1974. Ένα κοριτσάκι έρχεται στον κόσμο την ώρα που οι Τούρκοι εισβάλλουν στην Κύπρο. Κάτω από τους βομβαρδισμούς των τουρκικών αεροπλάνων, οι Τούρκοι μπαίνουν στο σπίτι, σκοτώνουν τη μητέρα και τη μαμή η οποία προλαβαίνει να το βαφτίσει και να το ονομάσει Βασιλική. Ένας Τούρκος αξιωματικός παίρνει το νεογέννητο και 31 χρόνια μετά την βρίσκουμε στην Κωνσταντινούπολη, ως Εμινέ. Έχει μεγαλώσει σαν Τουρκάλα και φυσικά σαν μουσουλμάνα. Πριν πεθάνει ο “πατέρας” της, της αποκαλύπτει ότι είναι Ελληνίδα και ότι την έχει πάρει κατά τη διάρκεια της εισβολής. Ένας ολόκληρος κόσμος γκρεμίζεται μέσα της. Αποφασίζει να πάει στην Κύπρο και να βρει τους δικούς της. Η πορεία της αυτή θα είναι δύσκολη και επώδυνη. Η Βασιλική θα είναι η πρώτη “αγνοούμενη” που επιστρέφει.

Μετά την παρουσίαση της σειράς “Μίλα μου” στο Ζωντανό Ιστολόγιο, σας προτείνουμε την «Βασιλική». Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα τηλεοπτική σειρά με συγκινητική πλοκή, αλλά και χρήσιμα διδάγματα για κοινωνικά προβλήματα, όπως τα ναρκωτικά.

Την σειρά επιμελήθηκε και παρέχει ελεύθερα στο διαδίκτυο η ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ WebTV σε συνεργασία με το Κυπριακό τηλεοπτικό κανάλι SigmaTV.

Εδώ μπορείτε να δείτε το πρώτο επεισόδιο:

Όλα τα επεισόδια μπορείτε να τα δείτε στην Βιντεοθήκη της Πεμπτουσίας.

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας για την Αμφισβήτηση, την Πίστη και την Ανάσταση Μάιος 28, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 3Σχόλια

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος μιλά για την την αμφισβήτηση, την πίστη, την ταπείνωση, την Ανάσταση του Χριστού και τη δική μας στην εκπομπή Λαμπατέρ (Δευτέρα του Πάσχα, Απρίλιος 2015).

Ορθόδοξη Τηλεοπτική Σειρά Μίλα μου Μάιος 1, 2014

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί, Σχέσεις, Τεκνογονία / Εκτρώσεις , add a comment

Το «ΜΙΛΑ ΜΟΥ» είναι μια ενδιαφέρουσα κοινωνική τηλεοπτική σειρά. Είναι πλούσια σε μοναδικά, καθημερινά διδάγματα με πάρα πολύ συγκινητική πλοκή. Με ορθόδοξα, διδακτικά, καθημερινά παραδείγματα.
Η σειρά είναι παραγωγή από την Πεμπτουσία και προβλήθηκε πριν από λίγα χρόνια στον τηλεοπτικό σταθμό «SIGMA» (ΣΙΓΜΑ) της Κυπριακής τηλεόρασης. Η ταινία έχει γυριστεί επί το πλείστον στην Κύπρο και στην Φλωρεντία της Ιταλίας, καθώς και πολλές σκηνές στην Ιερά μονή του Αγίου Ιωάννη του Λαμπαδιστή στην Κύπρο.

Στο πρώτο επεισόδιο γνωρίζουμε την Άννα και το Γιώργο, φοιτητές στην Φλωρεντία η ζωή των οποίων συνταράσσεται από ένα αναπάντεχο νέο, ενώ στην Κύπρο η οικογένεια της Άννας αντιμετωπίζει διάφορα συνηθισμένα προβλήματα τα οποία όμως έχουν τη δική τους δυναμική.

Όλα τα επεισόδια είναι διαθέσιμα στο youtube εδώ και στην Βιντεοθήκη της Πεμπτουσίας εδώ.

Θερμές ευχαριστίες στον Γιώργο Ασημακόπουλο.

Διάσημος Έλληνας ηθοποιός μιλά για την πίστη του στον Θεό Αύγουστος 31, 2013

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2Σχόλια

Για την σχέση του με την θρησκεία, την πίστη και το Άγιον Όρος που όπως αποκάλυψε φροντίζει να επισκέπτεται τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο, μίλησε ο γνωστός ηθοποιός Νίκος Αναδιώτης.

Με φόντο την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου και ένα κομποσκοίνι στο αριστερό χέρι, ο ηθοποιός που έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από την συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά «Βασιλιάδες» αποκάλυψε ότι θέλει να ακολουθεί πνευματική ζωή.

«Φροντίζω να έχω πνευματική ζωή, γιατί μου αρέσει. Το αναζητώ με αναπαύει, το αγαπάω» σημείωσε χαρακτηριστικά λέγοντας με νόημα: «Λοξοδρομώ! Αμαρτωλός είμαι και θα παραμείνω, αλλά προσπαθώ να αποφεύγω κάποια πράγματα τα οποία έκανα και σιγά σιγά να διώχνω και κάποια πάθη. Τώρα αν θα τα καταφέρω ή όχι…».

Πηγή: Δόγμα

Η τηλεόραση ως ζηλωτική θεότητα Ιούλιος 23, 2013

Posted by Παναγιώτα in : Αταξινόμητα, Γενικά, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Κοινωνία, Προσωπικά / Σκέψεις, Πολιτισμός , 2Σχόλια

Του Σωτήρη Γουνελά
από το βιβλίο του «Ο αντιχριστιανισμός», εκδ Αρμός

Η τηλεόραση καθιερώθηκε να βομβαρδίζει ατέ­λειωτες ώρες και μερόνυχτα τον κοινωνικό μαζικό άνθρωπο με ό,τι χειρότερο συμβαίνει στον κόσμο· και μόνο παρενθετικά, σχεδόν κατ’ εξαίρεση, μπορεί να πα­ρουσιαστεί κάτι διαφορετικό ή ποιοτικό, συζήτηση, ταινία ή ντοκυμαντέρ. Το ποσοστό αυτών των τελευταίων σε σχέση με την καθημερινή σαβούρα είναι ελάχιστο. Η καθημερινή αυτή σαβούρα έχει και συνεργάτη σπουδαίο: τις διαφημίσεις.

Οι διαφημίσεις είναι το άλλοθι της σαβούρας. Γιατί μέσαθέ τους αναδύεται ένας γυαλιστερός, λουσάτος κόσμος: είτε πρόκειται για πιάτα, είτε για πλακάκια, είτε βεβαίως για αυτοκίνητα όλα αστράφτουν και επιπλέον έμμεσα ή άμεσα, σαν είδος σάλτσας ή επιδορπίου, προβάλλεται το γυναικείο σώμα ή κομμάτια του (μερικές φορές μάλιστα όχι απλώς έμμεσα ή άμεσα αλλά εξόχως προκλητικά και χυδαία). Το σώμα, όχι η γυναίκα ως ύπαρξη αλλά το σώμα της ως αυτονομημένο είδος προς ερεθισμό των αισθήσεων -και επιβολή του προϊόντος στους χαυνωμένους τηλεθεατές.

Έχουμε λοιπόν δύο επίπεδα: από τη μία την καθημερινή σαβούρα που αποδίδεται με τον όρο «πραγματικότητα», η οποία πρέπει τάχα να παρουσιαστεί σώνει και καλά για ενημέρωση του λαού και από την άλλη τον λουστρα­ρισμένο και αστραφτερό κόσμο της διαφήμισης που με τη σειρά του αποτελεί σαβούρα αλλά την κρύβει το ρούχο της, το κάλυμμα, το περιτύλιγμα, εν τέλει ο ψευδής ή μάλλον ψευδαισθητικός εικονισμός της: στη διαφήμιση όλα είναι ψεύτικα γιατί όλα είναι στημένα και σκηνοθετημένα.

Ένας τέτοιος κόσμος παγιώνει την κατάσταση του εξαρ­τημένου και μαζικού άνθρωπου. Γιατί ο μαζικός αυτός άνθρωπος παρακολουθώντας τα ΜΜΕ δεν βλέπει πουθενά εικόνες που να τον βγάζουν στο ξέφωτο μιας ποιοτικά ανώτερης ζωής. Είναι περικυκλωμένος διπλά. Από τη μια η ρου­τίνα της καθημερινότητας, όπου η πραγματικότητα κινείται μεταξύ εργασιομανίας, νεύρωσης και φυγής, ασφυκτικού ωραρίου και οικονομίας της αγοράς, πλαστών επιθυμιών και καταναλωτισμού-ολοκληρωτισμού. Από την άλλη, η πραγματικότητα των ΜΜΕ όπου τα πράγματα παρουσιά­ζονται διογκωμένα ή υπερτονισμένα, λόγω ανταγωνισμού και δημιουργίας εντυπώσεων, αλλά και επεξεργασμένα μέσα από ένα δημοσιογραφικό λόγο που κατέχεται από το πανίσχυρο σύνδρομο της λεγόμενης ενημέρωσης ανά λεπτό, ανά ώρα και ανά στιγμή για τα δήθεν τρομερά που συμβαίνουν στον κόσμο.

Η ενημέρωση αυτή συνδυάζεται με την φυγοπάθεια της επικαιρότητας, η οποία, προπαντός από τότε που υπάρχει τηλεόραση στην Ελλάδα, δηλαδή επί Δικτατορίας, έχει καταστεί ο βραχνάς του κοινωνικού ανθρώπου: με αυτόν ξυπνάει και με αυτόν κοιμάται. Δεν τί­θεται ζήτημα κριτηρίων ή επιλογών. Αυτά είναι ψιλά γράμ­ματα αναγνώσιμα μόνο από δύο-τρεις χιλιάδες Έλληνες. Δεν τίθεται ζήτημα να επιλέξω αυτό ή εκείνο το σημείο της επικαιρότητας. Η επικαιρότητα υπάρχει ολόκληρη με απαι­τήσεις ζηλωτικής θεότητας. Θά την υποστούμε ολόκληρη: αυτή βασιλεύει, αυτή διεισδύει εις νεφρούς και καρδίας, αυτή ανασκάβει τα πάντα· ο φακός, ειδικά τελευταία, δεν αφήνει τίποτε στο σκοτάδι!

Έτσι άλλωστε φτάνουμε στην κατάργηση της προσω­πικής ζωής, με πρότυπο τον «Μεγάλο Αδελφό» (και ό,τι άλλο σχετικό τον διαδέχτηκε και συνεχίζει ακάθεκτο) που οι εκπομπές του μόνο στην Ελλάδα είχαν οχτώ εκατομμύρια τηλεθεατές! Είναι τέτοια η επέλαση της επικαιρότητας στη ζωή των ανθρώπων που δεν έχουν σχεδόν καθόλου χρόνο για το μη επίκαιρο, δηλαδή για τα αληθινά και ουσιαστικά ζητήματα. Οι άνθρωποι νο­μίζουν στην πλειονότητά τους ότι η πραγματικότητα είναι οι οικονομικοί δείκτες, οι αποφάσεις των πολιτικών και των δημάρχων, τα τρομερά δημόσια έργα, τα μαγειρέματα των επιχειρηματιών, οι συγ­χωνεύσει εταιρειών.

Αυτό που μένει από τους ίδιους είναι ένα ατομικοποιημένο εγώ προσκολλημένο σα στρείδι στα επίγεια, με ένα συναισθηματισμό νοσηρό, με μια διάθεση άμεσης ικανοποίησης επιθυμιών χωρίς ίχνος τις πιο πολλές φορές πνευματικής αίσθησης κι ας μιλούμε δύο χιλιάδες χρόνια τουλάχιστον για τον άνθρωπο ως πνευματική υπό­σταση και για τις διάφορες περιοχές του πνεύματος. Έχουν λησμονήσει ότι αποτελούν προσωπική ύπαρξη, ότι η ζωή τους όταν μείνει εγκλωβισμένη στα εγκόσμια παραδίνεται στην πλήξη και τη νεύρωση.

Πηγή: Νεκρός για τον κόσμο

Η ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ


Από ΤΑ ΝΕΑ

«Μέχρι πριν από τρία χρόνια είχα τηλεόραση στο σπίτι μου. Έκτοτε, αποφάσισα να την απομακρύνω. Φίλοι μου που ήδη την είχαν κλείσει οριστικά με έπεισαν πως στην ουσία δεν επιλέγεις εσύ τι θα δεις στη μικρή οθόνη, αλλά ό,τι οι άλλοι θέλουν να σου σερβίρουν. Είπα, λοιπόν, να δω και εγώ στην πράξη πώς θα είναι η ζωή μου από τη στιγμή που θα αποχωριστώ τελείως το κουτί…».
Δεν το πολυσκέφτηκε πριν επιχειρήσει να ενταχθεί οικειοθελώς στο μόλις 0,5% του ελληνικού πληθυσμού που δεν θέλει- ή και δεν μπορεί- να έχει τηλεόραση κατ΄ οίκον. Στη Θεσσαλονίκη, ο 30χρονος αρχιτέκτονας κ. Κυριάκος Φαλελάκης είναι πια ιδεολογικά αντίθετος με το να βλέπει κάποιος τηλεόραση. «Διαπίστωσα πως δεν ήταν και η πιο δύσκολη απόφαση να κάνω πιο… ευρύχωρο το δωμάτιό μου, να το αδειάσω από ένα περιττό έπιπλο. Μου έφτανε να συνειδητοποιήσω κάποια στιγμή πως μπροστά στο γυαλί έχανα την ευκαιρία για άλλα πράγματα, τα οποία ήθελα αλλά δεν προλάβαινα να κάνω. Με το που σταμάτησα όμως να παρακολουθώ, ένιωσα τον χρόνο μου να αυξάνεται: είχα πλέον περισσότερες ελεύθερες ώρες για επικοινωνία με άλλους ανθρώπους, αλλά και για να σκεφτώ. Άρχισα να διαβάζω περισσότερα βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά, να ακούω ραδιόφωνο, να πηγαίνω βόλτες ή και επισκέψεις. Αν θελήσω να δω ένα DVD, χρησιμοποιώ το laptop μου…», λέει στα «ΝΕΑ».

Το κερδισμένο καθημερινό δίωρο που παλαιότερα ξόδευε ως τηλεθεατής είναι το λιγότερο. Το κυριότερο όφελος είναι ψυχικό, όπως εξηγεί. «Εξασφάλισα μεγαλύτερη ηρεμία στη ζωή μου! Όταν δεν έχεις τηλεόραση, βλέπεις πιο νηφάλια τα πράγματα. Στα δελτία ειδήσεων δεν υπάρχει πια ψύχραιμη ενημέρωση. Με τη γρίπη, για παράδειγμα, έβλεπα κόσμο να πανικοβάλλεται και δεν καταλάβαινα γιατί, ενώ εγώ είχα ενημερωθεί σωστά από άλλες πηγές. Κατάλαβα πως τα κανάλια δεν σου μεταδίδουν απλώς ειδήσεις, αλλά τις κατασκευάζουν για να στις πουλήσουν ως εμπορικό είδος. Βλέπεις ένα δελτίο με 250 εικόνες, μουσικές και ένα σωρό παραστάσεις που περισσότερο σε μπερδεύουν…», υποστηρίζει. «Προφανώς και υπάρχουν αξιόλογα προγράμματα. Αλλά, όταν αποφάσισα να σταματήσω να βλέπω, η ελληνική τηλεόραση ήταν ήδη γεμάτη ξενόφερτα ριάλιτι που μάλλον αποβλακώνουν παρά προσφέρουν κάτι. Καταλαβαίνω, βέβαια, πως για μοναχικούς ανθρώπους ή ηλικιωμένους ένα σίριαλ είναι ίσως και λύση ανάγκης. Για τους υπόλοιπους, ωστόσο, που βλέπουν πολλές ώρες καθημερινά, μπορεί να γίνει και εθισμός, ψυχολογική εξάρτηση…», επισημαίνει.

«Με την τηλεόραση έχουμε τσακωθεί. Δεν έχουμε καθόλου καλή σχέση!», λέει η 53χρονη καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας κ. Μαρία Μανέτα, κάτοικος Πατρών. Από τα πρώτα κιόλας χρόνια λειτουργίας της τηλεόρασης δεν πείστηκε πως άξιζε τον κόπο να τη βάλει στο σπίτι της. «Όσες φορές έτυχε να δω, ήταν σε σπίτια συγγενικών προσώπων. Στην αρχή πειραματίστηκα. Ήθελα και εγώ να δω τι είναι αυτό το νέο προϊόν- τότε μόνο κρατική τηλεόραση υπήρχε. Στα μάτια, ωστόσο, και στα αυτιά μου το αποτέλεσμα με έκανε να μην τη βάλω ποτέ στο σαλόνι μου. Αντιλήφθηκα πως δεν χρησιμοποιείται σωστά η ελληνική γλώσσα. Κι αυτή η κακή έκφραση σε ένα πρόγραμμα που το παρακολουθούν εκατομμύρια άνθρωποι είναι πολύ σοβαρή υπόθεση…», λέει. «Και στην ιδιωτική τηλεόραση με ενοχλεί που δεν αφήνουν ο ένας τον άλλον να διατυπώσει ολοκληρωμένα την άποψή του. Ο τρόπος διαχείρισης μιας συζήτησης είναι τέτοιος, που τελικά μόνο νόημα δεν βγάζεις. Δεν μπορώ να καταλάβω, πάλι, γιατί τα πολύ καλά σίριαλ- μεταφορές μυθιστορημάτων- τα προβάλλουν πολύ αργά. Προφανώς γιατί δεν είναι εμπορικά. Με άλλα λόγια, βάζουμε όλο τον κόσμο σε ένα σακί, στον βωμό της τηλεθέασης…», τονίζει.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Πέτρος Στεφανής

Οι Αυτοκτονίες, η Οικονομική Κρίση και τα Πρότυπά μας Ιούλιος 4, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 17Σχόλια

Σκέψεις με αφορμή μια αυτοκτονία

Πριν λίγες μέρες, κάποιος γνωστός μου, αυτοκτόνησε.
Τι έκανε όμως έναν δημόσιο υπάλληλο, κάτοχο πτυχίου, με μόνιμη εργασία, παντρεμένο (χωρισμένο για την ακρίβεια) και με παιδί, να προτιμάει τον θάνατο; Σας παρακαλώ, μην βιαστείτε να απαντήσετε με τη γνωστή «καραμέλα» για την «οικονομική κρίση».
Πριν την οικονομική , έχει προηγηθεί μια άλλη κατάρρευση, η ηθική, η ψυχική, η πνευματική.

Η πορεία της ζωής του
Ο Λ. πίστεψε στο πρότυπο που του καλλιέργησαν οι γονείς του, το σχολείο του, η τηλεόραση.
Πίστεψε κατ αρχήν ότι αν περάσει στο Πανεπιστήμιο θα είναι πετυχημένος.
Πίστεψε ότι -σε αντίθεση με τις χειρωνακτικές εργασίες- θα μπορεί να βγάζει χρήματα χωρίς ιδιαίτερο κόπο.
Και αφού η τηλεόραση μας έπεισε ότι τα χρήματα εξασφαλίζουν την ευτυχία, όταν θα έκανε το όνειρό του πραγματικότητα και θα είχε χρήματα, δεν θα χρειαζόταν να μοχθεί κι έτσι θα ζούσε πλέον την υπόλοιπη ζωή του «ευτυχισμένος«!

Κι έβγαλε το Πανεπιστήμιο, και διορίστηκε στο δημόσιο (μία ακόμη εξασφάλιση σιγουριάς) και παντρεύτηκε, και απέκτησε και παιδί και σπίτι και αυτοκίνητο
Όλα σύμφωνα με το πρότυπο που του καλλιεργήσαμε.
Μετά όμως ήρθε ο εγωισμός, συγνώμη, ο χωρισμός εννοούσα.  Και βρέθηκε και πάλι, μόνος.

Αλλά έστω κι έτσι, ήταν ακόμη νέος, οπότε με την εξασφαλισμένη εργασία του στο δημόσιο και την καλή του εμφάνιση, θα μπορούσε σχετικά εύκολα να βρει μία άλλη «σύντροφο».
Και βρήκε, και νέα όνειρα και νέες ελπίδες ευτυχίας.
Αλλά κάπου εκεί, μαζί με το εσωτερικό κενό έρχεται και η οικονομική κατάρρευση. Τη θυμάστε εκείνη την «παραβολή του ασώτου» που ακούγαμε στην εκκλησία; Γιατί όταν η μικρότερη σε ηλικία όμορφη σύντροφος βλέπει να «τελειώνουν» τα χρήματα, τότε αισθάνεται ότι «κάτι δεν πάει καλά στη σχέση» και ψάχνει βρίσκει τον επόμενο … «άντρα».
Οπότε ο πετυχημένος πτυχιούχος δημόσιος υπάλληλος μένει και πάλι, μόνος.

Μόνος ..
Και τότε είναι που αναρωτιέται πάνω σε τι θεμέλια έχτισε τη ζωή του και που πήγε  η ευτυχία που του υποσχόταν όλοι.
Και σε μια κοινωνία που ο καθένας επιδιώκει «να περνάει καλά«, σε μια κοινωνία που οι φίλοι όταν δεν χρησιμεύουν ως «συνοδοί» στις εξόδους υπάρχουν επειδή μπορεί να μας φανούν «χρήσιμοι».
Σε μια κοινωνία που δεν υπάρχουν πλέον συγγενείς, γείτονες, φίλοι, συχωριανοί.
Σε μια κοινωνία που όσοι μπορούν, φοράνε τη μάσκα του «πετυχημένου» και «μοστράρουν» στην ανώνυμη πόλη και οι υπόλοιποι απλά αφήνονται στην τύχη τους.
Τότε το εσωτερικό κενό γίνεται δυσβάσταχτο.

Όμως …
αν δεν άκουγε τις σειρήνες της ευδαιμονίας ..

ίσως επιστρέφοντας στις ρίζες μας, βρίσκαμε πάλι το δροσερό νερό, που πότισε αιώνες και αιώνες και τρέχει ακόμη δίπλα σας, έτοιμο να μας ξεδιψάσει.

Δίπλα μας είναι η λύση.
Στην ενορία σου, σε ένα κοντινό μοναστήρι, στον ταπεινό λευίτη ιερέα, στην όμορφη βραδινή αγρυπνία, στο χέρσο πλέον χωράφι του πατέρα σου, στο χαμόγελο του παππού, αυτού που έκλεισες στο γηροκομείο και του παίρνεις τη σύνταξη, στο αγέννητο παιδί σου, που προτίμησες να σκοτώσεις κάνοντας αμνιοπαρακέντηση γιατί ήθελες να βεβαιωθείς ότι δεν θα είχε σύνδρομο down, αφού τότε θα κατέρρεε το δυτικό πρότυπο της «ευτυχίας σου».

ΥΓ. Δυστυχώς το περιστατικό της αυτοκτονίας είναι πραγματικό. Συνέβη πριν 1 εβδομάδα περίπου. Όσοι μπορείτε προσευχηθείτε να αναπαύσει ο Θεός την ψυχή του Λ.

Πηγή: Αντιπαρακμή

Ευχαριστίες στον Δημήτρη Νικολάου για την αποστολή του κειμένου.

Πρώην καλλιτεχνικός μάνατζερ, μοναχός στην Πάτμο Φεβρουάριος 16, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Πρώην καλλιτεχνικός μάνατζερ και χορευτής γνωστός και ως Νίκολσον, ο οποίος μεσουράνησε την δεκαετία ’70, στην διαμόρφωση της νυχτερινής Αθηναϊκής διασκέδασης. Ο άνθρωπος αυτός έδωσε την ευκαιρία στην Κατερίνα Στανίση (όταν ήταν 16 ετών στην Γερμανία) και στην οικογένειά της, να ξεφύγουν από τη φτώχεια και την ανέχεια.

Η συνάντηση της Κατερίνας Στανίση με τον πατέρα Αλέξανδρο στην τηλεοπτική εκπομπή Πάμε Πακέτο ξεκινάει στο 20′ 39″.

YouTube Preview Image

Για το πως ο π. Αλέξανδρος έγινε μοναχός πριν από 20 χρόνια:

Στο βιβλίο του με τον τίτλο «Από χορευτής μοναχός», στο κεφάλαιο «Μεταστροφή του Νίκολσον», κάνει εκτενή αναφορά στο όραμα που έγινε η αιτία να κάνει στροφή 180 μοιρών στη ζωή του. Εκεί, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Τη Μεγάλη Τρίτη του 1993, ο Νίκολσον μαζί με έναν φίλο του επισκέφτηκαν το μοναστηράκι της Αγίας Σκέπης. Εκείνη τη μέρα γινόταν η προετοιμασία για την ακολουθία της Αποκαθήλωσης και ο Νίκολσον ζήτησε από τον ιερέα να του πάει το σεντόνι για να τελέσει το λειτουργικό εις μνήμην της αδελφής του. Μετά από αυτή την επίσκεψη ο χορευτής ένιωθε μέσα του σαν να έχουν αλλάξει όλα, μπήκε στο δωμάτιο της αδελφής του κι έτρεμαν τα πόδια του. Τότε άρχισε να λέει το Πάτερ Ημών και τα μάτια του δάκρυσαν. Μπαίνοντας στο δωμάτιο της αδελφής του συνειδητοποίησε ότι οι τοίχοι από άσπροι ήταν σιελ και πάνω από το προσκεφάλι του κρεβατιού υπήρχαν σταυροί. Την άλλη μέρα κοινώνησε κι επέστρεψε σπίτι του αλλαγμένος και κάποια στιγμή άκουσε μια φωνή να του λέει: «Φύγε και πήγαινε στην Πάτμο», όπως κι έγινε».

«Δεν μ’ ενδιαφέρει το παρελθόν, όλα (χρήμα και δόξα) ήταν μηδέν»

«Στη ζωή μου κέρδισα τα πάντα. Πριν από είκοσι χρόνια εάν μου έλεγε κάποιος ότι θα γίνω μοναχός, θα γελούσα!»

«Ως μοναχός νιώθω μια απέραντη γαλήνη και ευτυχία. Δεν έχω τίποτα και τα έχω όλα. «

Πηγή: Άμπελος Αληθινή

Η τηλεόραση, η σκλαβιά και οι πραγματικές ανάγκες Μάιος 12, 2011

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Οικογένεια / Παιδί , add a comment

«Ὀλα τα ισχύοντα σήμερα συστήματα εξουσίας το μόνο που δεν θέλουν, είναι να καταλάβουμε τι πραγματικά έχουμε ανάγκη. Γιατί αν καταλάβουμε τις πραγματικές και εσωτερικές μας ανάγκες,τα συστήματα αυτά θα καταρρεύσουν. Θα χάσουν την ψήφο εμπιστοσύνης που τους δίνουμε. Το πρώτο λοιπόν βήμα για την κατάκτηση της ελευθερίας μας είναι να καταλάβουμε τι πραγματικά μας λείπει.

Η δουλεία (σκλαβιά) που μας επιβάλλεται από τις διάφορες μορφές εξουσίας (με εξαίρεση την δικτατορία) είναι διαφορετική από την δουλεία στην παλαιά της μορφή. Σας αναφέρω σαν παράδειγμα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Όταν σήμερα έχεις στο σπίτι σου κάποιον να σε διατάζει να ζήσεις μια πραγματικότητα που δεν υπάρχει,τίποτε δεν σε εμποδίζει να πατήσεις το κουμπί και να τον κλείσεις έξω από το σπίτι σου. Ή να ανοἰξεις την πόρτα σου και να βγεις έξω. Μιλάω για την τηλεόραση και τον ρόλο της μέσα στα σπίτια μας. Η τηλεόραση σε προκαλεί να μην κινηθείς από τη θέση σου, αλλά δεν σε εμποδίζει να κινηθείς. Είναι πολύ διαφορετκό αυτό, από έναν αφέντη με μαστίγιο που δεν σε αφήνει να κινηθείς βήμα! Έτσι και η σκλαβιά που μας επιβάλλεται μέσω τηλεόρασης, θέλει και την υπογραφή μας. Είμαστε συνυπεύθυνοι για την σημερινή μας σκλαβιά! Οι κόρες μου δεν επιτρέπουν στα παιδιά τους να δουν τηλεόραση».

Νόαμ Τσόμσκυ, καθηγητής στο πολυτεχνείο της Μασσαχουσέτης, σε συνέντευξή του (Βήμα 22—6—1997).

Πηγή: Αρχιμ.Νίκωνος Κουτσίδη: Μαρτυρίες φωτός (από Σπύρο Γκ.)