jump to navigation

Ἡ Σχέση μέ τόν ἄλλον ὠς Κατάρα καί Εὐλογία Οκτωβρίου 15, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Σχέσεις , add a comment

Love Through The Eyes of Beauty

Οι πιο πολλοί ερωτεύονται τον άλλο γιατί δεν τον ξέρουν.
Ερωτεύονται δηλαδή το μυστήριο, το άγνωστο, την ελπίδα ενός προσώπου που θα πραγματώσει τους πόθους τους.
Γι’αυτό και πολλοί μετά από λίγο καιρό χάνουν τον έρωτα και τον ενθουσιασμό τους. Η αρχή της σχέσης τους ήταν λάθος και παρέμεινε λάθος μιας και η εγωκεντρική απάτη της ιδιοτέλειας γέννησε την ρήξη.
Χωρίζουν, μιας και έχουν ξενερώσει. Η γνώση του άλλου τους απογοητεύει. Περίμεναν άλλα, και άλλα βρήκαν. Θέλανε τον άλλο στα δικά τους μέτρα και σταθμά. Δεν φταίει ο άλλος αλλά και εμείς.
Πολλές φορές μέσα σε μία σχέση μόνο θέλουμε και θέλουμε, χωρίς να δίνουμε. Επιζητούμε μία συνεχή ικανοποίηση του «εγώ» μας, των «θέλω» μας.
Και έτσι απογοητευόμαστε διότι η εγωπάθειά μας δεν μας αφήνει να αποδεχτούμε ότι ο άλλος δεν είναι τέλειος, ότι το «εγώ» μας δεν είναι τέλειο. Απογοητευόμαστε μιας και έχουμε οριοθετήσει την ευτυχία μας μέσα στο πλαίσιο της ηδονιστικής υποταγής μας.
Αποτυγχάνουμε να ζήσουμε θεοπρεπώς. Η ζωή μας γίνεται μία επαλήθευση της ρηχότητος που μας διακατέχει. Μία σχέση μοναξιάς. Ένα κενό το οποίο προκαλείται και συντηρείται από την άκρατη φιλαυτία μας. Και ο έρωτας, η σχέση φαντάζουν πλέον ως εχθροί. Το άνοιγμα προς τον άλλο μία παγίδα. Και όμως δεν είναι έτσι…

Υπάρχουν κάποιοι που όσο προχωρούν στην μεταξύ τους γνώση ο έρωτας γιγαντώνεται, αλλάζει, γίνεται αγάπη. Μια σχέση αλληλοπεριχώρησης και ειρήνης.
Γεννάται μέσα σου αυτή η αίσθηση της ανάγκης για τον άλλον.
Της μη ύπαρξης της ύπαρξής σου χωρίς τον άλλον.
Αυτοί μας δείχνουν τον τρόπο ζωής, σύμφωνα με το Τριαδικό «καθώς».
Αυτοί δεν έχουν ανάγκη από την ύλη για να είναι ευτυχισμένοι.
Αυτοί αρκούνται στο άγγιγμα των βλεμμάτων τους.
Τους αρκεί να μπορούν να πούνε στον άλλο «σ’ευχαριστώ που μ’αφήνεις να σ’αγαπώ».
Ποιητές της δικής τους ζωής. Ταπεινοί εραστές της αγάπης τους.
Ψηλαφούν την ζωή ως σχέση με τον άλλο.
Θνητοί που γεύονται την ελευθερία της αιωνιότητος.
Οι νόμοι καταργούνται, η θωράκιση των δικαιωμάτων μας απαξιώνεται. Όρια δεν υπάρχουν πια. Διότι είναι απεριόριστο το ενέργημα της σχέσης. Όπως η ενδοτριαδική κοινωνία αγάπης. Η σχέση με τον άλλο γίνεται ευλογία και όχι κατάρα κι ας μην είναι τέλεια.
Για όλα αυτά όμως χρειάζεται καρδιά ταπεινή, απαλλαγμένη από την εμμονή της αυτοθέωσης. Χρειάζεται η Χάρις η οποία «τα ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί».
Ο Θεός υπάρχει ως σχέση προσώπων, και ο άνθρωπος καλείται να σωθεί, να γίνει δηλαδή ολόκληρος δια της σχέσεως. Μιας σχέσης τριαδικής: Ανθρώπου-Θεού-Συνανθρώπου.
αρχιμ.Παύλος Παπαδόπουλος

Πηγή: Με παρρησία

Εικόνα: Γεώργιος Κόρδης

Λέξεις κλειδιά: σχέση, φιλαυτία, χωρισμός, έρωτας, αγάπη, θεολογία

Τίποτα δεν τελειώνει με έναν τσακωμό Μαρτίου 15, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Σχέσεις , add a comment

χωρισμός τσακωμός

Πάλι μαλώσατε; Πληγωθήκατε; Πόνεσε ο ένας τον άλλο με λέξεις και φράσεις που ματώνουν; Κι όμως τίποτα δεν τελειώνει με έναν τσακωμό. Πολλές φορές είναι η αρχή για κάτι πιο μεγάλο, πιο αληθινό και δυνατό.
Μην ψάχνετε ποιος έφταιξε, είναι πολύ δευτερεύον μπροστά στην αγάπη σας. Ας πει ο ένας στον άλλο σου χαρίζω το δίκιο μου και δώσε μου την αγάπη σου. Εάν καταλάβεις ότι η αγάπη δεν ξέρει από «δικαιοσύνη»,και ότι όποιος αληθινά αγαπάει δεν ζητάει το δίκιο του μα επιθυμεί την ενότητα, τότε θα δεις ότι μια αγκαλιά και ένα φιλί είναι η απάντηση και η λύση μαζί.

Πηγή: Πατήρ Λίβυος

Λέξεις κλειδιά: συγχώρηση, σχέση, χωρισμός, αγάπη, γάμος, διαζύγιο

Το Τραπέζι Μαΐου 25, 2013

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Σχέσεις , add a comment

Ένα ζευγάρι που είναι στα πρόθυρα χωρισμού τρώει δείπνο σε ένα εστιατόριο αλλά δεν γνωρίζει ότι…

YouTube Preview Image

Λέξεις κλειδιά: συγχώρηση, χωρισμός, διαζύγιο

Διακοπή Ανθρωπίνων Σχέσεων: εν δυνάμει ευλογία(;) Φεβρουαρίου 18, 2013

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Οικογένεια / Παιδί, Σχέσεις , 6comments

Separation

του π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Δεν είναι άγνωστο το γεγονός του χωρισμού δύο ανθρώπων, μετά από μακροχρόνια σχέση. Πόσοι σύζυγοι, φίλοι, ακόμα και πνευματικοί, δεν γεύτηκαν τον πόνο της διακοπής των σχέσεων τους με σύζυγο, φίλο, πνευματικά τους παιδιά;

Αυτή η διακοπή, κατά τον Επίσκοπο Κάλλιστο Ware, είναι μια μορφή θανάτου. Γιατί χωρίζει, αφαιρεί τη δυνατότητα της επικοινωνίας, της άνεσης, της οικειότητας. Στην καρδιά της ύπαρξης διενεργείται ο θάνατος. Κι όπως στο βιολογικό θάνατο δεν μπορείς να φέρεις πίσω τον αγαπημένο, έτσι και στην απόφαση για τερματισμό της μακροχρόνιας αγαπητικής σχέσης, δεν μπορείς να αλλάζεις τα δεδομένα. Γιατί η ελευθερία του προσώπου καθορίζει την αγάπη ή την αδιαφορία, όπως γράφεται και στο βιβλίο «Όρια Ζωής»: «Το μοναδικό κίνητρο που μπορεί να κάνει κάποιον να εξακολουθεί να μας τηλεφωνάει, να ενδιαφέρεται για εμάς και να θέλει να βρίσκεται κοντά μας, ακόμη και να ταλαιπωρείται για χάρη μας, είναι η αγάπη. Αυτό όμως είναι το κάτι που δεν είναι στο χέρι μας να το ελέγχουμε».

Τέτοια μορφή θανάτου-χωρισμού δεν συμβαίνει μόνο στους ενήλικες, αλλά σε όλες τις ηλικίες, από τη βρεφική μέχρι τη γεροντική. Συχνά ή σπάνια, ο κάθε άνθρωπος θα βιώσει, λίγο ή πολύ, την απογοήτευση από αυτούς που αγάπησε, δόθηκε, θυσιάστηκε. Γιατί όμως;

Ο Άγιος Συμεών ο νέος θεολόγος αναφέρει ότι «Ο Θεός, όταν θέλει κάποιον να γίνει δικός Του και αυτός έχει άλλους ως προτεραιότητα αγάπης, κάνει τους άλλους να μην τον θέλουν για να στραφεί προς Εκείνον». Αυτό ακούγεται σκληρό, έχει όμως και ένα μεγαλείο: Σε θέλει ο Θεός!

Ασφαλώς ο άνθρωπος έχει ανάγκη όχι απλά να επικοινωνήσει αλλά να κοινωνήσει με άνθρωπο, να μοιραστεί τα βαθύτερά του βιώματα, τον πόνο, τη χαρά, την απόγνωση, την επιτυχία. Όμως η πραγματικότητα μάς μιλά για την αδυναμία του ανθρώπου να ικανοποιήσει πλήρως τις ανάγκες τού άλλου ανθρώπου. Όταν αναμένουμε κάτι τέτοιο είναι ως να θεοποιούμε τον άνθρωπο κι ασφαλώς ακολουθεί η απογοήτευση.

Νομίζω ότι ο Θεός, μέσα στη μεγάλη Του αγάπη, θέλει να οδηγήσει τον κάθε άνθρωπο σε ωριμότητα. Να μπορέσει, δηλαδή, να έχει τη σωστή σχέση με τον εαυτό του και το συνάνθρωπό του. Οι διάφορες δοκιμασίες στις διαπροσωπικές σχέσεις, όσο και να πονούν, οδηγούν σε ωριμότητα, ανάλογα, βέβαια, με το πώς θα αντιμετωπιστούν.

Μέσα από την πείρα της ζωής μαθαίνουμε την αστάθεια των ανθρωπίνων σχέσεων και τη σταθερότητα του Θεού προς εμάς. Μαθαίνουμε πως «Εάν δεν πεις ότι στον κόσμο ο Θεός και εγώ είμαστε μόνο, δεν θα βρεις ανάπαυση», κατά τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος.

Έτσι, οι όποιοι χωρισμοί μεταξύ αγαπημένων προσώπων, που αναπόφευκτα δημιουργούν πόνο και πίκρα, μπορεί να ετοιμάζουν τη μεγάλη γλυκύτητα της ελευθερίας από ανθρώπινες εξαρτήσεις και την ουσιαστική σχέση με το Θεό, που γίνεται τότε, κατά τον Ιερό Χρυσόστομο, «πατέρας, αδελφός, νυμφίος, φίλος». Δεν είναι αυτό μια μεγάλη ευλογία;

Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος

Λέξεις κλειδιά: π. Ανδρέας Αγαθοκλέους, σχέση, χωρισμός, διαζύγιο

Θα μου λείψεις Αυγούστου 28, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Σχέσεις , 8comments

Come Together

«Όταν φεύγεις είναι σαν να πεθαίνεις λίγο»,
Έγραψε η Μαργαρίτα Καραπάνου.
Και συμφωνώ μαζί της.
Και, φυσικά, διαφωνώ μαζί της.
Η φυγή είναι άλλοτε πόνος,
Άλλοτε λύτρωση,
Κι άλλοτε απλά μια λέξη.
Εξαρτάται πάντα από το τι αφήνεις πίσω σου,
Από ποιον και ποιαν αφήνεις πίσω σου φεύγοντας:
Μιαν αγάπη, δυο δουλειές, τρεις φίλους;
Μισή ή ολόκληρη ζωή;
Και εξαρτάται σχεδόν πάντα από το σε ποιον
Θα πεις τις τρεις τις μαγικές τις λέξεις:
«Θα μου λείψεις».
Αν δεν τις πεις σε κανένα αυτό πάει να πει ότι
Ποτέ δεν ανήκες εκεί.
Αν τις πεις σε πολλούς σημαίνει πως
Δεν τις εννοείς.
Αν τις πεις σε λίγους ίσως
Να είσαι ειλικρινής.
Αν τις πεις σε μια και μοναδική ψυχή,
Τότε…
Τότε αγάπησες τυφλά, με πάθος περισσό,
Και για ν’ αποφασίσεις να φύγεις
Είναι ξεκάθαρο
Ότι έπεσες απ’ του έρωτα τα σύννεφα,
Στων μαύρων σκυλιών την αγκαλιά.

Πηγή: lakisf (Τρεις λέξεις)

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι. για την αποστολή του κειμένου.

Λέξεις κλειδιά: σχέση, χωρισμός

Το Ρέκμβιεμ μιας Σχέσης Ιουλίου 14, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Πολιτισμός, Σχέσεις , 2comments YouTube Preview Image

Η μπαλάντα της Μαρίας Πολυδούρη

Στο γραφείο σου εκεί στην επαρχία
Όλα τα’ άφησες και μείναν όπως χθες
Στο συρτάρι μια παλιά φωτογραφία
Και οι ζωες μας δυο παράλληλες γραμμές

Ένα σύμβολο στον μώλο η σημαία
Ένα σύμβολο και συ μοναχικό
Κάθε βράδυ περπατάς στην προκυμαία
Με μια σφαίρα φυτεμένη στο μυαλό

Σ’ένα θέατρο που έπαιξες για λίγο
αποσπάσματα και ανόμοιες σκηνές
είπες φτάνει δεν αντέχω πιά θα φύγω
με σκοτώνουν διαρκώς οι θεατές

Όταν ήρθες να με δείς στην Σωτηρία
και μου έφερες λουλούδια και γλυκά
όλα πέρασαν με μιας στην ιστορία
και χωρίσαμε σε λίγο φιλικά

Στίχοι: Σταύρος Κουγιουμτζής
Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Κουγιουμτζή

Διαβάστε ακόμα: Ποια ήταν η Μαρία Πολυδούρη

Λέξεις κλειδιά: ποίημα, χωρισμός, έρωτας, μαρία πολυδούρη, μουσική

Οι Αυτοκτονίες, η Οικονομική Κρίση και τα Πρότυπά μας Ιουλίου 4, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 17comments

Σκέψεις με αφορμή μια αυτοκτονία

Πριν λίγες μέρες, κάποιος γνωστός μου, αυτοκτόνησε.
Τι έκανε όμως έναν δημόσιο υπάλληλο, κάτοχο πτυχίου, με μόνιμη εργασία, παντρεμένο (χωρισμένο για την ακρίβεια) και με παιδί, να προτιμάει τον θάνατο; Σας παρακαλώ, μην βιαστείτε να απαντήσετε με τη γνωστή «καραμέλα» για την «οικονομική κρίση».
Πριν την οικονομική , έχει προηγηθεί μια άλλη κατάρρευση, η ηθική, η ψυχική, η πνευματική.

Η πορεία της ζωής του
Ο Λ. πίστεψε στο πρότυπο που του καλλιέργησαν οι γονείς του, το σχολείο του, η τηλεόραση.
Πίστεψε κατ αρχήν ότι αν περάσει στο Πανεπιστήμιο θα είναι πετυχημένος.
Πίστεψε ότι -σε αντίθεση με τις χειρωνακτικές εργασίες- θα μπορεί να βγάζει χρήματα χωρίς ιδιαίτερο κόπο.
Και αφού η τηλεόραση μας έπεισε ότι τα χρήματα εξασφαλίζουν την ευτυχία, όταν θα έκανε το όνειρό του πραγματικότητα και θα είχε χρήματα, δεν θα χρειαζόταν να μοχθεί κι έτσι θα ζούσε πλέον την υπόλοιπη ζωή του «ευτυχισμένος«!

Κι έβγαλε το Πανεπιστήμιο, και διορίστηκε στο δημόσιο (μία ακόμη εξασφάλιση σιγουριάς) και παντρεύτηκε, και απέκτησε και παιδί και σπίτι και αυτοκίνητο
Όλα σύμφωνα με το πρότυπο που του καλλιεργήσαμε.
Μετά όμως ήρθε ο εγωισμός, συγνώμη, ο χωρισμός εννοούσα.  Και βρέθηκε και πάλι, μόνος.

Αλλά έστω κι έτσι, ήταν ακόμη νέος, οπότε με την εξασφαλισμένη εργασία του στο δημόσιο και την καλή του εμφάνιση, θα μπορούσε σχετικά εύκολα να βρει μία άλλη «σύντροφο».
Και βρήκε, και νέα όνειρα και νέες ελπίδες ευτυχίας.
Αλλά κάπου εκεί, μαζί με το εσωτερικό κενό έρχεται και η οικονομική κατάρρευση. Τη θυμάστε εκείνη την «παραβολή του ασώτου» που ακούγαμε στην εκκλησία; Γιατί όταν η μικρότερη σε ηλικία όμορφη σύντροφος βλέπει να «τελειώνουν» τα χρήματα, τότε αισθάνεται ότι «κάτι δεν πάει καλά στη σχέση» και ψάχνει βρίσκει τον επόμενο … «άντρα».
Οπότε ο πετυχημένος πτυχιούχος δημόσιος υπάλληλος μένει και πάλι, μόνος.

Μόνος ..
Και τότε είναι που αναρωτιέται πάνω σε τι θεμέλια έχτισε τη ζωή του και που πήγε  η ευτυχία που του υποσχόταν όλοι.
Και σε μια κοινωνία που ο καθένας επιδιώκει «να περνάει καλά«, σε μια κοινωνία που οι φίλοι όταν δεν χρησιμεύουν ως «συνοδοί» στις εξόδους υπάρχουν επειδή μπορεί να μας φανούν «χρήσιμοι».
Σε μια κοινωνία που δεν υπάρχουν πλέον συγγενείς, γείτονες, φίλοι, συχωριανοί.
Σε μια κοινωνία που όσοι μπορούν, φοράνε τη μάσκα του «πετυχημένου» και «μοστράρουν» στην ανώνυμη πόλη και οι υπόλοιποι απλά αφήνονται στην τύχη τους.
Τότε το εσωτερικό κενό γίνεται δυσβάσταχτο.

Όμως …
αν δεν άκουγε τις σειρήνες της ευδαιμονίας ..

ίσως επιστρέφοντας στις ρίζες μας, βρίσκαμε πάλι το δροσερό νερό, που πότισε αιώνες και αιώνες και τρέχει ακόμη δίπλα σας, έτοιμο να μας ξεδιψάσει.

Δίπλα μας είναι η λύση.
Στην ενορία σου, σε ένα κοντινό μοναστήρι, στον ταπεινό λευίτη ιερέα, στην όμορφη βραδινή αγρυπνία, στο χέρσο πλέον χωράφι του πατέρα σου, στο χαμόγελο του παππού, αυτού που έκλεισες στο γηροκομείο και του παίρνεις τη σύνταξη, στο αγέννητο παιδί σου, που προτίμησες να σκοτώσεις κάνοντας αμνιοπαρακέντηση γιατί ήθελες να βεβαιωθείς ότι δεν θα είχε σύνδρομο down, αφού τότε θα κατέρρεε το δυτικό πρότυπο της «ευτυχίας σου».

ΥΓ. Δυστυχώς το περιστατικό της αυτοκτονίας είναι πραγματικό. Συνέβη πριν 1 εβδομάδα περίπου. Όσοι μπορείτε προσευχηθείτε να αναπαύσει ο Θεός την ψυχή του Λ.

Πηγή: Αντιπαρακμή

Ευχαριστίες στον Δημήτρη Νικολάου για την αποστολή του κειμένου.

Λέξεις κλειδιά: πρότυπα, τηλεόραση, χωρισμός, έκτρωση, απλότητα, αυτοκτονία, κρίση, οικονομία

Ό,τι αγάπησα πολύ Μαΐου 1, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο , 4comments YouTube Preview Image

Ό,τι αγάπησα πίσω τ” άφησα,
να φωτίζει τα σκοτάδια που περπάτησα,
να περνάς εσύ να μη χάνεσαι,
κι όποιος χάνεται να μη νοιάζεσαι.

Ό,τι αγάπησα πολύ
μες από θαμπό γυαλί
το κοιτώ και τ” αγαπάω
τώρα πιο πολύ.

Ό,τι αγάπησα πίσω τ” άφησα,
σαν πουλί σε μαύρη πέτρα το ζωγράφισα,
να το δεις εσύ, λίγο να σταθείς,
κι αν με θυμηθείς,
μη μου λυπηθείς.

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

Λέξεις κλειδιά: παντελής θαλασσινός, χωρισμός, αγάπη, διαζύγιο, μουσική

Επικοινωνία: το πρώτο αίτιο του διαζυγίου Ιανουαρίου 11, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις, Σχέσεις , 30comments

Ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος εντοπίζει στην ρίζα της πνευματικής αρρώστιας που ονομάζεται κρίση της οικογένειας την αδυναμία της επικοινωνίας μεταξύ των συζύγων.

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος - Τα αίτια των διαζυγίων

Πηγή: Πνευματικές Ομιλίες

Φωτογραφία: jcoterhals

Λέξεις κλειδιά: π. Αθανάσιος +Λεμεσού, σχέση, χωρισμός, ψυχολογία, Οικογένεια / Παιδί, διαζύγιο, επικοινωνία

Το πρώτο αίτιο του διαζυγίου Ιανουαρίου 10, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Οικογένεια / Παιδί, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις, Σχέσεις , add a comment

Ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος εντοπίζει στην ρίζα της πνευματικής αρρώστιας που ονομάζεται κρίση της οικογένειας την αδυναμία της επικοινωνίας μεταξύ των συζύγων.

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος - Τα αίτια των διαζυγίων

Πηγή: Πνευματικές Ομιλίες

Φωτογραφία: jcoterhals

Λέξεις κλειδιά: π. Αθανάσιος +Λεμεσού, σχέση, χωρισμός, ψυχολογία, Οικογένεια / Παιδί, διαζύγιο, επικοινωνία