Η ξεχασμένη Βυζαντινή Αυτοκρατορία Ιουνίου 13, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις , 12commentsΟ Lars Brownworth είναι ένας ιστορικός με ειδίκευση στο Βυζάντιο ο οποίος έχει αξιοποιήσει τις δυνατότητες του Διαδικτύου για να αναδείξει και να προβάλλει την Βυζαντινή ιστορία και τη σημασία της για τη σημερινή εποχή. Δημιούργησε την εξαιρετική σειρά ηχογραφημένων διαλέξεων (podcasts) «Δώδεκα Βυζαντινοί αυτοκράτορες» (12 Byzantine Rulers) η οποία είναι ελεύθερα διαθέσιμη στο διαδίκτυο. Ακούστε το εισαγωγικό 1ο επεισόδιο:
Πρόσφατα δημοσίευσε το βιβλίο «Lost to the West: The Forgotten Byzantine Empire That Rescued Western Civilization«. Η δράση του αποτελεί ένα παράδειγμα του τι είναι εφικτό -αν όχι και αναμενόμενο- από δασκάλους στον 21ο αιώνα και μάλιστα στις ανθρωπιστικές επιστήμες με πάθος για το αντικείμενό τους. Δείτε 2 βίντεο που έχει δημιουργήσει για τους 5 καλύτερους και χειρότερους Βυζαντινούς νόμους.
Επίσης είναι αναρτημένη μια διάλεξη για το Βυζάντιο στο μουσείο Σμισθόνιαν για την . Δείτε εδώ το 1ο μέρος:
Περισσότερα σύντομα βίντεο του Lars Brownworth για το Βυζάντιο είναι διαθέσιμα εδώ.
Popularity: 10%
Λέξεις κλειδιά: ρωμανίαΣχετικές καταχωρήσεις:
Πάχος ή πάθος ελευθερίας; Σεπτεμβρίου 17, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Πολιτική , 14comments
Αποσπάσματα ομιλίας του Σαράντου Καργάκου «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος — ο τελευταίος των Βυζαντινών, ο πρώτος των Ελλήνων» για την επέτειο της άλωσης της Πόλης το 1453 στις 29 Μαΐου 2009 στο Ιερό Κοινόβιο Όσιου Νικοδήμου.
[] μια ιστορική επέτειος είναι ήμερα νεκρών. Δεν είναι όμως ήμερα νεκρή.
[] οι Τούρκοι εδώ και αιώνες κρατούν το έδαφος της Πόλης αλλά εμείς κρατούμε το πνεύμα και την ψυχή της Πόλης… Η Πόλη, ως πνεύμα και ως ψυχή, δεν είναι εκεί, είναι εδώ. Από μας εξαρτάται, είπε, το αν κάποτε μεταφερθεί εκεί… Αν δηλαδή μέσα σε κάθε καινούργια γενιά φυτεύουμε έναν Μαρμαρωμένο Βασιλιά. Και κάποτε, κάποια γενιά, πιο άξια από εμάς, θα τον ξεμαρμαρώσει. Και θα συνεχιστεί το «χερουβικό» από το σημείο πού διακόπηκε. Και οι παπάδες της Αγιά-Σοφιάς θα υψώσουν πάλι τ’ Άγια…
[] χρειάζεται να ξεμαρμαρώσει μέσα στην ψυχή μας ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς του θρύλου και να γίνει ζώσα ελπίδα, ζώσα πραγματικότητα στην καθημερινή μας συμπεριφορά. Ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς εκφράζει την ιδέα του αδούλωτου, του απροσκύνητου και ανυπότακτου ανθρώπου.
[] η ηρωική στάση του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου μπροστά στον θάνατο, η συνειδητή επιλογή ήταν πού τον έκανε να αναστηθεί αμέσως στην ψυχή του λάου, να γίνει θρύλος, τραγούδι και σύμβολο. Γιατί σ’ αυτόν ο λαός είδε τη θέληση για αντίσταση, τη διάθεση για θυσία… Γιατί έπεσε σαν Σπαρτιάτης: μαχόμενος. Μέσα του είχε κάτι από το φρόνημα του Λεωνίδα, κάτι από το φρόνημα των θερμοπυλομάχων… Μίλησε, έδρασε, πέθανε όπως ο ήρωας των Θερμοπυλών.
[] Ως δεσπότης του Μυστρά (1443 – 1449), λίγο προτού στεφθεί αυτοκράτορας της Βασιλεύουσας, ο Κωνσταντίνος οραματίσθηκε τον συνασπισμό των Βαλκανικών λαών για την από κοινού αντιμετώπιση και αναχαίτιση της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής. Με αυτόν άρχισε η απελευθερωτική πορεία του Ελληνισμού, πού δυστυχώς δεν ολοκληρώθηκε, γιατί στο μεταξύ πεθαίνει ο αυτοκράτορας αδελφός του, Ιωάννης Η’, το 1448 και τον αναπληρώνει στο θρόνο της Βασιλεύουσας. Στέφεται στον Μυστρά. Είναι ο τελευταίος βυζαντινός αυτοκράτορας… Φθάνει στην Πόλη και αρχίζει να οργανώνει την άμυνα της. Η στρατιωτική δύναμη της ήταν περιορισμένη και οι άνθρωποι διχασμένοι από τις θρησκευτικές έριδες και διαμάχες. Στο μεταξύ ανεβαίνει στον σουλτανικό θρόνο ο Μωάμεθ Β’. Ο Κωνσταντίνος αντιλαμβάνεται ότι έχει φθάσει η μεγάλη στιγμή της τελικής αναμετρήσεως. Όμως αγνόησε το θλιβερό παρόν, αδιαφόρησε για τον εαυτό του και ατένισε προς το ένδοξο παρελθόν. Έπρεπε να σταθεί αντάξιος των πιο ένδοξων προκατόχων του. Αυτό πού είχε, αυτό πού ήταν, δεν ήταν δικά τον, ανήκαν στο Γένος. Και το Γένος απαιτούσε θυσία, όχι παράδοση.
Ο Κωνσταντίνος δεν πολέμησε για να νικήσει, πολέμησε για να μην ηττηθεί η αξιοπρέπεια και η τιμή τον Γένους… Και έρχεται τελικά η ώρα της τελικής αναμετρήσεως… Η μάχη πάνω στα τείχη άρχισε. Μια μάχη άνιση. Ο Κωνσταντίνος, όπως ο (Αθανάσιος) Διάκος, πολεμούσε με σπασμένο σπαθί στην τελευταία φάση της μάχης. Κάποια στιγμή ένοιωσε ότι ήταν μόνος, ότι πολεμούσε μόνος. Οι γενναίοι είχαν πέσει. Πέφτει κι αυτός. Το πτώμα του ουδέποτε βρέθηκε. Ο λαός έθαψε τον Κωνσταντίνο στην ψυχή του. Και τον ανέστησε. Έτσι αναστήθηκε και το Γένος. Ο Κωνσταντίνος ξεμαρμαρώθηκε το 1821. Έγινε το πτηνό Φοίνικας, πού αναγεννάται οπό την τέφρα τον. Η αναγέννηση τον Κωνσταντίνου μέσα στη λαϊκή ψυχή δίνει σε κάθε κρίσιμη στιγμή νέα πνοή στο Γένος… Ο λαός ποτέ δεν πίστεψε στον θάνατο του… Όταν ένας άνθρωπος γίνεται με τη θυσία του Ιδέα και σύμβολο, ασφαλώς δεν πεθαίνει… Ζει και θα ζει, όσο το έθνος θα τον αναζητεί… Πολλοί ασφαλώς δεν θα ζήλευαν τη ζωή τον Κωνσταντίνου, θα ζήλευαν όμως τον θάνατο του. Και επειδή τον ζήλεψαν πάρα πολλοί άνθρωποι, κατόρθωσε το έθνος μας να αναστηθεί και να μεγαλουργήσει. Ο Κωνσταντίνος αυτό πού μας διδάσκει δεν είναι πώς να ζήσουμε, αλλά πώς να πεθαίνουμε. Ένας λαός πού φοβάται να πεθάνει, έχει αρχίσει ήδη να μυρίζει πτωμαΐνη. Και είναι πολλά τα κινούμενα πτώματα πού κινούνται ανάμεσα μας, πολλά τα φαντάσματα πού περπατούν πίσω από το πτώμα τους και κυριαρχούν στην άσαρκη ζωή μας. Όμως το ερώτημα που κάθε χρόνο θέτει αμείλικτο η 29η Μαΐου και η στάση του Κωνσταντίνου είναι: θα προχωρήσουμε στη ζωή χορτασμένοι και γονατισμένοι η απροσκύνητοι, έστω κι αν χάσουμε την κάλπικη ευημερία πού μας τρέφει, αλλά μας κάνει ότι έκανε τους συντρόφους του Οδυσσέα το μαγικό ραβδί της Κίρκης; Το ερώτημα λοιπόν είναι: αντίσταση ή υποταγή; Πάχος ή πάθος ελευθερίας;
[] Αν συνεχίσουμε να φοβόμαστε τους νεκρούς μας, πού μας διδάσκουν την όρθια στάση, φοβάμαι ότι στο μέλλον η επέτειος της Αλώσεως θα πάψει να γιορτάζεται… Η λήθη του ενδόξου παρελθόντος είναι έγκλημα πού δεν διαγράφεται. Νεκροί θα μας δικάσουν και οι αγέννητοι πού θά’ ρθουν, όπως λέει ο Παλαμάς… Διότι στους ανάξιους λαούς η ιστορική αμνησία δεν προσφέρει αμνηστία. Η λήθη του ένδοξου παρελθόντος είναι έγκλημα διαρκείας, γιατί παράγει και αναπαράγει την δουλοφροσύνη, τον γραικυλισμό και το ραγιαδισμό. Αλλ’ εμείς όμως, όπως λέει ο Παύλος, «επ’ ελευθερία εκλήθημεν». Αυτή είναι η μοίρα μας. Κι αν σήμερα, κάποια πράγματα φαίνονται σκοτεινά, αυτό δεν πρέπει να μας αποθαρρύνει. Ο Γέρος τον Μοριά (και εδώ μνημόνευσε την περίφημη συνομιλία του με τον Άγγλο πλοίαρχο Χάμιλτον. Η απροσκύνητη και ασυμβίβαστη στάση του Γέρου κατά τη διάρκεια του Αγώνα άφησε ενεό και εμβρόντητο τον ξένο…), πού έκλεισε μέσα στην ψυχή του τον Παλαιολόγο μας έχει πει: «η ώρα η πιο σκοτεινή της νυκτός είναι λίγο πριν ξημερώσει… Η αυγή έρχεται μετά το πιο βαθύ σκοτάδι». Άς έχουμε ελπίδα λοιπόν. Ο Πλάτων, η μεγαλύτερη πνευματική φυσιογνωμία του αρχαίου κόσμου, το είχε πει με τρόπο επιγραμματικό: «Ημείς λήξομεν δαίμονα, ου δαίμων λήξει ημάς»… Να αισιοδοξούμε; Ναι, με μια διαφορά. ‘Ότι αισιοδοξία σημαίνει πάλη. Για να αισιοδοξείς πρέπει να παλεύεις. Κι αυτή τη στιγμή φεύγω με μεγάλη αισιοδοξία, γιατί είδα το πάλεμα πού γίνεται σε μαρμαρένια αλώνια – σε τούτον τον τόπο -όπου αυτό το μεγαλειώδες κτίσμα είναι ένας καινούργιος τόπος που οι ρασοφόροι μας φυλάττουν Θερμοπύλες… Ο Κωνσταντίνος δεν απέθανε είναι εδώ!
πηγή: ζωηφόρος
Popularity: 10%
Λέξεις κλειδιά: 1453, 1821, πατρίδα, ρωμανία, Σαράντος Καργάκος, ελευθερία, κωνσταντίνος παλαιολόγος, κωνσταντινούπολη, κατανάλωσηΣχετικές καταχωρήσεις:
Εικονογραφημένες Ελληνικές Αξίες Σεπτεμβρίου 1, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνική Γλώσσα, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Λογοτεχνία - Ποίηση, Παιδεία / Εκπαίδευση , 1 comment so farΣχολείο, πατρίδα, ήρωες, ιστορία, παράδοση, παιχνίδι, ευ ζειν, ποίηση, κληρονομιά, οικουμενικότητα, δημιουργικότητα, τέχνη, καλαισθησία, έμπνευση, γλώσσα, πρόγονοι, αρετή, πίστη, Χριστός, αρχαία Ελλάδα, Ρωμανία, Βυζάντιο, φιλότιμο, λεβεντιά, όραμα, στόχοι, φιλοδοξία, αισιοδοξία, αγωνιστικότητα.
Μια εικόνα, μύριες λέξεις.
Πολύ θέλω τα παιδιά μου να πάνε σε ένα σχολείο να θεμελιώνεται στις παραπάνω αξίες.
φωτογραφίες δημοτικού σχολείου στην Κάρπαθο: giotse
Popularity: 11%
Λέξεις κλειδιά: πατρίδα, πολυτονικό, ρωμανία, σχολείο, αρχαία ελλάδα, αξίες, κάρπαθοςΣχετικές καταχωρήσεις:
Παρθενώνας, αρχαία Ελλάδα και χριστιανισμός Ιουλίου 29, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 54comments
Στην επικαιρότητα ήλθε τις τελευταίες ημέρες μια παλιότερη ψηφιακή ταινία (animation) μικρού μήκους του Κώστα Γαβρά για την ιστορία του Παρθενώνα, η οποία προβάλλεται στο νέο μουσείο της Ακροπόλεως. Αφορμή μια σκηνή που προκάλεσε δημόσιες αντιδράσεις και τελικώς αφαιρέθηκε παρά τη διαφωνία του δημιουργού. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 2/9: Η αρχική απόφαση αναιρέθηκε και η επίμαχη σκηνή προβάλλεται στο μουσείο, πράγμα που οδήγησε στην αποστολή πολλών επιστολών διαμαρτυρίας.
Καταρχήν μπορείτε να δείτε την αρχική μορφή της ταινίας εδώ με την επίμαχη σκηνή να ξεκινά στο 1′ 35″.
Επίσης μπορείτε να ακούσετε το ιστορικό της υποθέσεως από τον διευθυντή του νέου Μουσείου Ακροπόλεως, καθηγητή Παντερμαλή.
Στο σύντομο σχόλιό μας για το θέμα αυτό διακρίνουμε δύο διαστάσεις, την πολιτική – ιδεολογική διάσταση και την ιστορική – επιστημονική.
Πολιτική/ιδεολογική διάσταση
Ο συγγραφέας (έχει εμφανιστεί από τα ΜΜΕ να) διαθέτει σαφείς πολιτικές προτιμήσεις, πράγμα ασφαλώς θεμιτό και σεβαστό. Από τη στιγμή που προέκυψε το θέμα και εκφράστηκε και η σαφής θέση της (διοικούσας) Εκκλησίας, η υπόθεση απέκτησε δύο πόλους και μετατράπηκε σε ευκαιρία συστρατεύσεως και δημιουργίας εντυπώσεων στην κοινή γνώμη υπό συνθήκες πολιτικής πόλωσης, π.χ. με καταγγελίες λογοκρισίας, εκκλήσεις σεβασμού της ελευθερίας της τέχνης κ.α.
Εκτιμούμε ότι αυτή ήταν μια άγονη μορφή δημόσιου διαλόγου διότι περιορίστηκε σε συνθήματα και όχι σε τεκμηριωμένα επιχειρήματα και παραγνωρίστηκε η ουσία του θέματος που είναι η
Ιστορική/επιστημονική διάσταση
Εκτιμούμε ότι ο διάλογος θα έπρεπε να συμπεριλάβει τα εξής δύο βασικά ερωτήματα:
- Ειδικά για τη Ακρόπολη: Υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία από ιστορικές πηγές που επιβεβαιώνουν την φθορά του Παρθενώνα στους χριστιανικούς/βυζαντινούς αιώνες;
- Γενικά για την ιστορική περίοδο: Ποια η σχέση αρχαίας Ελλάδας και χριστιανισμού – Ρωμανίας – Βυζαντίου; Ο Ρωμαίικος/Βυζαντινός πολιτισμός διέσωσε ή έβλαψε την αρχαιότητα; Υπάρχουν στοιχεία καταστροφής ναών; Εάν ναι σε ποια έκταση, από ποιους φορείς και υπό ποιες συνθήκες;
Για το πρώτο ερώτημα, στην ελληνική έκδοση του The Oxford Companion to Classical Literature αναφέρεται:
[] Ο ναός αργότερα μετατράπηκε σε [χριστιανική] εκκλησία, ύστερα σε τζαμί. Είχε παραμείνει σχεδόν ανέπαφος ως το 1687 όταν, κατά τη διάρκεια μιας πολιορκίας της Ακρόπολης από βενετικές δυνάμεις, καταστράφηκε μερικώς από έκρηξη μπαρουτιού που το είχε αποθηκέψει εκεί η τουρκική φρουρά.
Επίσης, τα λεπτομερή σχέδια του Φλαμανδού καλλιτέχνη Jacques Carrey [1] [2] τo 1674 δείχνουν ότι ο Παρθενώνας και τα γλυπτά στις μετώπες παρέμεναν σχεδόν άθικτα.
Σε ένα ενδιαφέρον απόσπασμα του βιβλίου The Christian Parthenon του Cambridge University Press διαλύονται πλήθος άλλοι μύθοι σχετικά με την Αθήνα, τον Παρθενώνα και την αρχαιότητα στους βυζαντινούς χρόνους:
[] There is strong evidence for a fairly widespread interest in classical antiquities, which seem to have been central to the civic identities of the towns of Byzantine Greece and which also seem to have generated something of a tourist industry. It was in Byzantium, not in antiquity, that we first find what we might for the sake of emphasis call worship of rather
than only in the Parthenon (and even the latter has been denied by some to the classical Parthenon, which seems not to have captured the aesthetic, religious, or philosophical attention of antiquity). And it was the Byzantine Athenians who first praised the temple’s “divine light,” not anyone in antiquity and certainly not the western travelers who usually receive the credit for this trope.
Για το δεύτερο ερώτημα, νομίζουμε ότι έχει απαντηθεί και κάθε σοβαρός μελετητής δεν θα δυσκολευτεί να βρει νηφάλιες απαντήσεις [3][4] βασισμένα σε πλήθος ιστορικών στοιχείων.
Ειδικά στο θέμα της καταστροφής αρχαίων ναών στο «Αρχαίοι Ελληνικοί Ναοί» του T. Spawforth, εκδ. Ελευθερουδάκη, 2006 υπάρχουν τεκμηριωμένα συμπεράσματα για καταστροφή αρχαίων ναών σε άλλες χρονικές περιόδους ή/και για συγκεκριμένες αιτίες.
Προσωπικές εντυπώσεις από την ταινία
Η ταινία είναι άρτια και με σαφή στόχευση: την προβολή στη διεθνή κοινή γνώμη και υποστήριξη του αιτήματος επιστροφής των ελγινείων αγαλμάτων. Παρενθετικά, συμφωνούμε με το αίτημα, αλλά εκτιμούμε ότι εξίσου αν όχι πιο σημαντικό αίτημα είναι η δική μας κριτική γνωριμία σε βάθος και αξιοποίηση όλων των διαστάσεων της διαχρονικής ιστορικής κληρονομιάς μας για την ατομική και συλλογική, προσωπική και επαγγελματική πορεία μας στο παρόν και το μέλλον. Αυτός ο στόχος είναι ανοικτός και ανεκπλήρωτος.
Επιστρέφοντας στην ταινία, καθότι μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις, μέσα από σκηνοθετικές επιλογές όπως
- η απεικόνιση σε σκηνές και η χρονική διάρκεια των διαφόρων χρονικών περιόδων,
- η εμφάνιση των χαρακτήρων της επίμαχης σκηνής η οποία παραπέμπει σε σύγχρονες, ‘αναγνωρίσιμες’ μορφές σε αναντιστοιχία με διαθέσιμα ιστορικά δεδομένα (π.χ. ενδυμασία),
- η ομαλή μετάβαση π.χ. από Εκκλησία σε τζαμί και
- το σημείο της ψυχολογικής αλλαγής της συνοδευτικής μουσικής,
λαμβάνουμε ως θεατές το παράπλευρο αισθητικό «μήνυμα» είναι ότι «ισότιμοι καταστροφείς» και «άγριοι κατακτητές» του Παρθενώνα είναι οι Βρετανοί (αφαίρεση αγαλμάτων), οι Βενετοί (βομβαρδισμός) και οι Χριστιανοί/Βυζαντινοί, πολύ λιγότερο δε οι Οθωμανοί! Αυτό όπως είδαμε είναι μια ιδεολογική άποψη την οποία μάλλον εκφράζει και λεκτικά η απάντηση του δημιουργού. Η άποψη αυτή όπως είδαμε απηχεί ειδικά και γενικά διαστρεβλωμένες εικασίες περί χριστιανισμού και Ρωμανίας/Βυζαντίου (βλ. Gibbon) και δεν στηρίζεται στην ιστορική επιστήμη.
Συμπεράσματα και Προτάσεις
- Χώροι και μέσα δημόσιας προβολής του πολιτισμού μας οφείλουν να προβάλλουν την ιστορική αλήθεια αποφεύγοντας ιδεοληψίες ατόμων και λαμβάνοντας υπόψιν το καλώς εννοούμενο συλλογικό εθνικό συμφέρον.
- Η διαχείριση του θέματος και η στάθμη του δημόσιου διαλόγου στα παραδοσιακά ΜΜΕ παραμένει απογοητευτική.
- Ζητήματα ιστορικής μνήμης καλό είναι να παύσουν να αποτελούν πεδία μικροπολιτικής εκμεταλλεύσεως αλλά να γίνουν επιτέλους αντικείμενο διαφανούς επιστημονικού διαλόγου, διακομματικής συνεννοήσεως και συμφωνίας στα πλαίσια συνολικής στρατηγικής για την παιδεία και τον πολιτισμό.
Για περισσότερα στοιχεία:
- The Oxford Companion to Classical Literature
- The Christian Parthenon
- A Heretical (Orthodox) History of Parthenon
- The Parthenon
- The pediments of the Parthenon
- Οι πραγματικές αιτίες της καταστροφής των αρχαίων ναών
- Μύθος η καταστροφή αρχαίων μνημείων από τους Χριστιανούς (π. Γεώργιος Μεταλληνός)
- Ιστορικά στοιχεία περί διωγμών (ΟΟΔΕ)
- Ρωμιοσύνη, Βυζάντιο κι Ελληνισμός (ΟΟΔΕ)
ΝΕΕΣ ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ 2/9/2009:
Αξιόλογες παραπομπές & τοποθετήσεις
- Φάκελος για το φιλμ του Κώστα Γαβρά και το Μουσείο Ακροπόλεως (Αντίβαρο)
- Γιατί τόσο αντιμεταφυσικό μένος; (Χρ. Γιανναράς, Καθημερινή)
- Όταν η απόρριψη τής ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗΣ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗΣ, μετονομάζεται σε «λογοκρισία» (ΟΟΔΕ)
- Ελευθερία Λόγου σημαίνει Ελευθερία Αναίδειας; (Ρομφέα)
- Περί Γαβρά και «λογοκρισίας» (Φιλαλήθης)
- Ιστορικά γεγονότα και βιβλιογραφία (Kyrras, tvxs)
- Περί Μουσείου Ακρόπολης, Γαβρά και των ανιστόρητων βίντεο τύπου ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ, νέας Τάξης! (Pilotos91)
- Και όμως ο Γαβράς έκανε λάθος (Antinews)
- Το λιβελογράφημα δεν είναι ιστοριογραφία (π. Γεώργιος Μεταλληνός)
- Γαβρίσματα γύρω από την Ακρόπολη (Γιάννης Παπαμιχαήλ)
- Ένα ακόμη επεισόδιο διάστασης διανόησης-λαού με αφορμή το φιλμάκι του Κώστα Γαβρά (Ανδρέας Σταλίδης, Αντίβαρο)
- Ο αντικληρικαλισμός: μια ανίατη αναπηρία της «Προόδου» (Δίκτυο 21)
- Ιδεολογία και τέχνη (Απόστολος Παπαδημητρίου)
- Οι Χριστιανοί και ο Παρθενώνας (Κωνσταντίνος Χολέβας)
- Για τη σύγκρουση Μουσείου Ακρόπολης-Κώστα Γαβρά και χριστιανισμού-ελληνισμού (Μανιφέστο)
Popularity: 23%
Λέξεις κλειδιά: ρωμανία, αρχαία ελλάδα, επικαιρότηταΣχετικές καταχωρήσεις:
Η τελευταία Βυζαντινή Αναγέννηση Ιουλίου 26, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία, Πολιτισμός , add a comment
Οι λόγιοι της Δύσης υποστηρίζουν μερικές φορές πώς η συνέχεια της ελληνικής ιστορίας είχε διακοπεί στη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου. Επισημαίνουν ότι οι Βυζαντινοί είχαν μικτή φυλετική προέλευση, ότι, ονομάζονταν Ρωμαίοι, χρησιμοποιώντας τη λέξη «Έλλην» για τους ειδωλολάτρες, ότι τα ελληνικά πού μιλούσαν ήταν μια υποβαθμισμένη γλώσσα με πολλά ξενόφερτα στοιχεία, και πώς η θρησκεία και η νοοτροπία τους είχαν απομακρυνθεί πολύ από αυτή των Ελλήνων της κλασικής εποχής.
Υπάρχει κάποια δόση αλήθειας σε όλες αυτές τις κριτικές οι λόγιοι όμως πού τις ασκούν ξεχνούν πώς κανένα ανεπτυγμένο έθνος δεν μπορεί να ισχυριστεί τέλεια φυλετική καθαρότητα και πώς οποιαδήποτε γλώσσα διαμέσου των αιώνων αλλάζει και αφομοιώνει ξένες λέξεις και συνήθως χρησιμοποιεί μια πιο απλουστευμένη γραμματική. Ξεχνούν επίσης πώς οι πρώτοι Χριστιανοί Πατέρες ήταν άνθρωποι βαθιά ριζωμένοι στην κλασική σκέψη και το επίτευγμα τους ήταν η ερμηνεία της χριστιανικής διδασκαλίας με όρους της παλαιότερης ελληνικής φιλοσοφίας.
Επί πλέον οι Βυζαντινοί, αν και απέφευγαν τη λέξη «Έλλην», θεωρούσαν τον εαυτό τους κληρονόμο του κλασικού ελληνικού παρελθόντος. Η εκπαίδευση τους είχε τις βάσεις της πάνω σε αυτό μάθαιναν, όπως έλεγαν οι ίδιοι, να «ελληνίζουν» τη γλώσσα τους. Το αγαπητό τους ανάγνωσμα, εκτός από την Αγία Γραφή και τους Βίους των Αγίων, ήταν τα έργα του Ομήρου.
Αν είναι αναγκαία μια απόδειξη για τη συνέχεια της ελληνικής Ιστορίας, αυτή παρέχεται από την κατά καιρούς αναβίωση του ενδιαφέροντος για τους κλασικούς συγγραφείς, που επαναλαμβάνεται σε όλη τη διάρκεια της Βυζαντινής ιστορίας. Καμία από αυτές τις αναβιώσεις δεν είναι, τόσο εκπληκτική, όσο αυτή που ονόμασα Τελευταία Βυζαντινή Αναγέννηση. Συνέβη την εποχή πού η Αυτοκρατορία φθειρόταν πολιτικά και ήταν γραφτό της να εξαφανιστεί σύντομα. Ποτέ άλλοτε όμως δεν υπήρχαν τόσοι λόγιοι πού να ήταν άφιερωμένοι στην ερμηνεία και την ανανέωση της αρχαίας ελληνικής σκέψης και στη διαφύλαξη της ελληνικής παράδοσης. Ακόμη και η λέξη «Έλλην» ανέκτησε το αρχαίο της νόημα. Και, ευτυχώς για τον πολιτισμό όλης της Ευρώπης, αυτή η τελευταία βυζαντινή αναγέννηση εμφανίστηκε σε μια στιγμή της ιστορίας πού οι Δυτικοί λόγιοι ήταν προετοιμασμένοι να ανακαλύψουν και να εκτιμήσουν το μορφωτικό κόσμο πού κρατούσαν ζωντανό οι λόγιοι του Βυζαντίου.
Σέρ Στήβεν Ράνσιμαν
Popularity: 13%
Λέξεις κλειδιά: ρωμανία, αρχαία ελλάδαΣχετικές καταχωρήσεις:
Ο πολυτάραχος βίος του Βυζαντινού Γεώργιου Λασκαρίδη Ιουλίου 21, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a commentΙατρός, χιλίαρχος, μοναχός, ιερέας, μάρτυρας.
Ζωή εκ τάφων
Popularity: 10%
Λέξεις κλειδιά: ρωμανία, Άγιος Ραφαήλ, άγιοιΣχετικές καταχωρήσεις:
Ζωντανή μετάδοση του συνεδρίου «Η Ελλάδα στον Κόσμο: Βυζαντινές Σπουδές» Ιουνίου 26, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a commentΗ ζωντανή μετάδοση γίνεται και εδώ.
Για περισσότερες πληροφορίες:
- 2ο Συνέδριο «Η Ελλάδα στον Κόσμο»
- Πρόγραμμα συνεδρίου
Popularity: 9%
Λέξεις κλειδιά: ρωμανία, συνέδριοΣχετικές καταχωρήσεις:
Εκκλησία και Πολιτική στην Ελλάδα Μαΐου 21, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ορθοδοξία / Εκκλησία, Πολιτική , 14commentsΕισήγηση του π. Βασιλείου Βολουδάκη με αιχμηρές διαπιστώσεις σε ημερίδα υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στις 28/9/2008. Διάρκεια: 100 λεπτά
Πηγή: Kapodistrias.info
Popularity: 12%
Λέξεις κλειδιά: π. Βασιλείος Βολουδάκης, πνευματικός αγώνας, ρωμανία, ΚαποδίστριαςΣχετικές καταχωρήσεις:
Ανθολόγιο Κειμένων Ελληνορθόδοξη Πορεία Απριλίου 29, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2commentsΤο 2008 παρουσιάσαμε τη θαυμάσια συλλογή κειμένων Ελληνορθόδοξη Παράδοση, Ρίζωμα και Προοπτική σε επιμέλεια Κωνσταντίνου Χολέβα και χορηγία των Σούπερ Μάρκετ Δούκας.
Σήμερα σας προτείνουμε θερμά το δεύτερο βιβλίο με τίτλο Ελληνορθόδοξη Πορεία, Ανθολόγιο Κειμένων. Διαβάζουμε στην Εισαγωγή:
«Σκοπός του Ανθολογίου είναι να παρουσιάσει την Ελληνορθόδοξη πρόταση ενώπιον των προκλήσεων της εποχής μας, όπως είναι η Ενωμένη (;) Ευρώπη, η παγκοσμιοποίηση, η πολυπολιτισμικότητα, η κρίση των θεσμών και των αξιών. [] Ευχή των συντελεστών του βιβλίου αυτού είναι να συνεχισθεί η Ελληνορθόδοξη Πορεία με την δύναμη και την αλκή που θα τής προσδώσουν οι νεώτερες και οι επόμενες γενιές. Εμείς οφείλουμε να τούς θυμίσουμε τις διαχρονικές και δοκιμασμένες αξίες, οι οποίες κράτησαν όρθιο επί αιώνες το πολύπαθο Γένος μας. Να τους διδάξουμε ότι Ορθοδοξία και Ελληνισμός είναι δυνάμεις άρρηκτα συνδεδεμένες και μόνο αυτές μπορούν να δώσουν ένα μέλλον στο παρελθόν μας. Αρκεί να μείνουμε μακριά από τα άκρα: Αφ’ ενός μεν από τον εθνοφυλετισμό και την εθνική αλαζονεία, αφ’ ετέρου δε από την ηττοπάθεια, την ξενομανία και την εθνική μειονεξία. Η πορεία μας προς το μέλλον ας είναι Ορθόδοξη και ελληνική. Άρα εκ των πραγμάτων αισιόδοξη και Οικουμενική!»
Το ανθολόγιο κειμένων Ελληνορθόδοξη Πορεία δεν θα το βρείτε στα βιβλιοπωλεία, αλλά μπορείτε να το παραγγείλετε στα Σούπερ Μάρκετ Δούκας (τηλέφωνο 2109715482) και να σας αποσταλεί ταχυδρομικώς εντελώς ΔΩΡΕΑΝ.
Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της πρωτοβουλίας για τη ενεργή και εποικοδομητική τους αντίσταση, για την συνολική ποιότητα της έκδοσης και κυρίως για την ανοιχτή λογική μοιράσματος που υιοθέτησαν κόντρα στην πεπατημένης της αγοράς χάρις στη γενναιοδωρία του χορηγού.
Ως μικρό αντίδωρο θέλουμε να τους προτρέψουμε να ολοκληρώσουν την προσφορά τους διαθέτοντας εν ευθέτω χρόνω και τρόπω σε ηλεκτρονική μορφή τα κείμενα και των δύο βιβλίων στο Διαδίκτυο, εάν βέβαια υπάρχει η συγκατάθεση των (σύγχρονων) συγγραφέων.
Περισσότερα για τα περιεχόμενα του βιβλίου μπορείτε να διαβάσετε στο Αντίβαρο.
Popularity: 17%
Λέξεις κλειδιά: παγκοσμιοποίηση, ρωμανία, Κωνσταντίνος ΧολέβαςΣχετικές καταχωρήσεις:
Ιστορία και εθνική συνείδηση στον 21ο αιώνα Απριλίου 25, 2009
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία , add a comment«Εν γαρ έργον ιστορίας και τέλος, το χρήσιμον, όπερ εκ του αληθούς μόνου συνάγεται»
Λουκιανός
«Σβήνοντας ένα κομμάτι από το παρελθόν είναι σαν να σβήνεις ένα κομμάτι από το μέλλον».
Γ. Σεφέρης
Θαυμάσια παιδαγωγική ημερίδα στην Χριστιανική Στέγη Πατρών για την σημασία της μελέτης της ιστορίας.
Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε την εισήγηση «Η αναγκαιότητα της μελέτης της ιστορίας» από τον κ. Σαράντο Καργάκο η οποία αρχίζει στο 10:30 και θίγει θέματα όπως:
- Ο νέος εμφύλιος πόλεμος
- Η κακή διδασκαλία της ιστορίας, ιδεολογίες και η στάση προς την πατρίδα
- Γιατί να μελετάμε την ιστορία
- Η προσφορά και η αξία της ιστορίας για τον άνθρωπο και την πολιτική
- Ιστορία και μίμηση προγόνων
- Ιστορία, νομοτέλεια και σχετικότητα
- Διδάγματα από την αρχαία Ελλάδα για την σύγχρονη εξωτερική πολιτική
- Δύναμη, εξουσία, ιστορία και φρόνηση
Ακολουθούν ερωτήσεις και συζήτηση στο χρονικό σημείο 56:20.
Η εισήγηση «Ιστορία και εθνική συνείδηση στον 21ο αιώνα» από τον κ. Κωνσταντίνο Χολέβα αρχίζει περίπου στο 81:50.
- Η πνευματική και η φυλετική έννοια του έθνους στην ελληνική και τη δυτική παράδοση
- Χριστιανισμός, εθνική ταυτότητα και η οικουμενικότητα της Εκκλησίας
- Πατριωτικές μαρτυρίες Αγίων
- Πειράματα κατασκευής παγκοσμιοποιημένης ιστορίας
- Η θέση του έθνους στον 21ο αιώνα
Πηγή: Τηλεοπτικός Σταθμός Λύχνος
Popularity: 20%
Λέξεις κλειδιά: 1204, 1821, 25η Μαρτίου, ρωμανία, Κωνσταντίνος Χολέβας, Σαράντος Καργάκος, Χριστιανική Στέγη, επιστήμη, λύχνοςΣχετικές καταχωρήσεις:
