Ο άγνωστος εαυτός μου
Κύριε γνώρισέ μου αυτόν τον άγνωστο. Ξέρω το όνομά μου, την ηλικία μου, το βάρος μου, το χρώμα των μαλλιών μου, όμως τον εαυτό μου δεν τον γνωρίζω.
Αυτός σε μένα τον ίδιο, παραμένει κρυμμένος και άγνωστος.
Εσύ όμως Χριστέ μου, που «εξετάζεις νεφρούς και καρδιές» τον γνωρίζεις.
Εσύ γνωρίζεις κάθε άνθρωπο ερχόμενο εις τον κόσμο, «εκ κοιλίας μητρός αυτού».
Εσύ κρατάς στα πλαστουργικά σου χέρια την φωτογραφία του μυστικού και αγνώστου εαυτού μου, σε όλες τις λεπτομέρειες.
Τι δεν θα έδινα να αποκτήσω αυτή την φωτογραφία Κύριέ μου!
Να την κρατήσω μπροστά στα μάτια μου.
Να δω επί τέλους ποιός είμαι.
Μια μυστική φωνή μου λέει πως δεν θα άντεχα να δω τη φωτογραφία μου αυτή.
Και αν την έβλεπα, πως δεν θα μπορούσα να αναγνωρίσω τον εαυτό μου.
Γι’ αυτό Κύριε είμαι ευχαριστημένος που Εσύ, γεμάτος αγάπη για μένα, κρατάς αποκλειστικά δική σου την φωτογραφία του πραγματικού εαυτού μου.
Γιατί ξέρω πως Εσύ θα δουλέψεις μέσα μου για να αποκαταστήσεις την πραγματική εικόνα του εαυτού μου και να την παρουσιάσεις μη έχουσα σπίλο ή ρυτίδα αλλά ίνα αγία και άμωμος.
Κύριε θέλω να σου δώσω την δυνατότητα να επεξεργασθείς μέσα μου τον εαυτό μου.[…]
Rather interesting. Has few times re-read for this purpose to remember. Thanks for interesting article. Waiting for trackback
ααααχχχ καλό θα είναι να μην δούμε ποτέ αυτή την φωτογραφία γιατι το σοκ θα είναι πολύ μεγάλο, όμως στην πορεία της ζωής μου και συγκεκριμένα στα 29 μου χρονια(πριν 5χρόνια) ανάγκασα τον Χριστό μας να μου την δείξει και πραγματικά σοκαρίστικα…. η αλήθεια όμως είναι οτι διόρθωσα αυτά που έκανα λάθος και άρχισα πάλι να περπατάω στα σωστά μονοπάτια αλλά….. με τις πατερίτσες μου….. και Του είπα: Αν είναι να γευτώ τον Παράδεισο δεν θέλω να ξαναπερπατήσω χωρίς αυτές…
Σευχαριστώ Βασιλιά μου…. Σ ευχαριστώ