Δημοκρατικός πατριωτισμός: η Εθνική μας Προτεραιότητα

«Βρισκόμαστε μπροστά σε μια αρκετά δύσκολη περίοδο για
τη χώρα, όσον αφορά την ιστορία της, σε μια κατάσταση όπου
παλεύουμε για επιβίωση. Μέσα από τον δημοκρατικό πατριωτισμό
επιδιώκουμε να υπερασπιστούμε τη χώρα…»
Γ .Καραμπελιάς.

Ο δημοκρατικός πατριωτισμός δεν υφίσταται ως οργανωμένο
κίνημα. Είναι ο κόσμος που ίσως δεν εκπροσωπείται. Είναι
όμως ο φορέας που θα εκφράσει τους πάντες στο μέλλον,
που θα γίνει το νέο πλειοψηφικό ρεύμα. Αυτός που θα ενοποιήσει
όλες τις δυνάμεις του τόπου σ’ ένα πατριωτικό κοινωνικό όραμα για
αλληλεγγύη και κοινωνική δικαιοσύνη.
Γιατί αποδέχεται την αγάπη. Την πραγματική και όχι ανταποδο-
τική αγάπη για τον άνθρωπο, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής ή θρη-
σκείας. Γιατί, όταν αγαπάς τον άνθρωπο, αγαπάς και την πατρίδα σου,
την πατρίδα του, όλες τις πατρίδες. Η αξία του δημοκρατικού πατρι-
ωτισμού μπορεί να αποτελέσει τον πυρήνα ενός νέου και απόλυτα
αναγκαίου εθνικού φρονήματος. Ενός φρονήματος που θα περιέχει
τις έννοιες έθνος και λαός με την πολιτική τους σημασία.
Ο δημοκρατικός πατριωτισμός μας δεν μπορεί να ανέχεται την πα-
ρακμή μας, την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Θέλει έναν λαό
αξιοπρεπή, με φρόνημα, με εθνική και κοινωνική συμπεριφορά. Εί-
ναι η πρόταση που θα αντιστρατεύεται τον εθνομηδενισμό και δεν
θ’ αφήνει σε φασιστικές και πατριδοκαπηλικές απόψεις να μονοπω-
λούν το πατριωτικό μας αίσθημα.
Πρέπει να πάρει σάρκα και οστά αυτό το πολιτικό πρόταγμα, που
θα προβάλει τις αρχές και τις αξίες αυτές και θα εγκαινιάσει τη νέα
περίοδο. Που θα λέει όχι στην υποταγή, τον φόβο, την ξενοδουλεία,
τον εθνικισμό, στην εθνική και την κοινωνική καταστροφή. Που θα θέ-
τει ως προτεραιότητα ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, μακριά από τον
παρασιτικό καταναλωτισμό, με σχεδιασμό για εθνική, οικονομική και
κοινωνική ανασυγκρότηση. Αυτού του είδους η ανασυγκρότηση εί-
ναι πλέον πιο απαραίτητη από ποτέ, γιατί η χώρα αντιμετωπίζει πολ-
λά προβλήματα στη νέα γεωπολιτική σκακιέρα. Δυσκολίες με τους
βόρειους γείτονες, τον νεοθωμανισμό, την «ξεχασμένη» Κύπρο μας.
Αυτή η ανασυγκρότηση θα προτάξει την ιστορία μας, τον πολιτισμό
μας και τον εκσυγχρονισμό της παράδοσής μας.
Μας πρέπει μια αληθινή ιδεολογική επανάσταση, να υπερ-
βούμε τα όρια και τα στερεότυπα, διαχωρισμούς και μικροψυχίες.
Έναν δημοκρατικό πατριωτισμό που θα βάλει τέλος στην αδράνεια,
τη στασιμότητα, την εσωστρέφεια, αυτό το «ασάλευτο παρόν» που
ζούμε, και με νέα συλλογική πολιτική συμπεριφορά, θα φράξουμε
το δρόμο στο λαϊκισμό και τη δημαγωγία και θα αντιπαρατεθού-
με στον εθνικισμό. Γιατί θα έχουμε τότε αποκτήσει την ξεχασμένη
εθνική μας αυτογνωσία.
Με πρόταγμα την αγάπη στην πατρίδα. Που αυτή η αγάπη θα μας
αλλάξει νοοτροπία και θα γίνουμε καλύτεροι. Γιατί μόνο όταν αγα-
πάς την πατρίδα σου, και ταυτίζεσαι μ’ αυτήν συναισθηματικά, νιώ-
θεις περηφάνια και ντροπή, και αυτό σε κινητοποιεί για τη δημιουρ-
γία μιας καλύτερης πατρίδας (Χ. Τσούκας). Έναν δημοκρατικό πατριω-
τισμό που δεν θα κακοποιεί τη λέξη πατρίδα, όπως κάνει ο φασισμός
κι ο εθνικισμός.
Σήμερα υπάρχουν οι πολιτικές, κοινωνικές και ιδεολογικές προ-
ϋποθέσεις για ένα τέτοιο μεγάλο εγχείρημα . Το αίτημα για δράση
πατριωτική, κοινωνική και δημοκρατική, είναι παλλαϊκό. Είναι η νέα
μας εθνική προτεραιότητα. Ξεκίνημα για τη δημοκρατική πατριωτική
αναγέννηση της χώρας και της κοινωνίας .
Ένας ο δρόμος, και, ή τώρα ή ποτέ.

Πηγή: Εφημερίδα ΡΗΞΗ, αρ. φύλλου 152, 15/5/2019

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Τί είναι ελευθερία;
    Συνήθως χρησιμοποιούμε αυτή τη λέξη, για να δηλώσουμε την ικανότητα επιλογής ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες δυνατότητες. Είμαστε ελεύθεροι να έρθουμε ή όχι σ' αυτή τη διάλεξη· είμαστε ελεύθεροι να ψηφίσουμε αυτό ή το άλλο κόμμα, κ.λπ. Άλλα αυτή είναι σχετική καί όχι απόλυτη ελευθερία. Περιορίζεται από τις δυνατότητες πού μας δόθηκαν. Καί ακριβώς αυτό το δεδομένο (αυτό πού μας δόθηκε) αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για την ελευθερία. Γιατί να επιλέγω ανάμεσα σε ό,τι μου δόθηκε, καί να μην είμαι ελεύθερος να δημιουργήσω τις δικές μου δυνατότητες; Μπορείτε να δείτε πώς το ερώτημα της ελευθερίας καί το ερώτημα της δημιουργίας εκ του μηδενός, είναι αλληλένδετα: αν κάποιος δημιουργεί με υλικό πού του δόθηκε, είναι δεσμευμένος από το υλικό αυτό αν όμως δημιουργεί εκ του μηδενός, τότε είναι ελεύθερος με την απόλυτη έννοια του ορού.
    - Επίσκοπος Περγάμου Iωάννης Ζηζιούλας
  • Αρέσει σε %d bloggers: