jump to navigation

Η Ευλογία της Καταστροφής Σεπτέμβριος 7, 2016

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

melagxolia-parathyro

Είναι σκληρό να κοιτάς τον ουρανό, να μιλάς στο Θεό, και να αισθάνεσαι την απόλυτη σιωπή. Να νιώθεις μοναξιά που σκοτεινιάζει κάθε κύτταρο της ύπαρξης σου. Εκείνη την στιγμή δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Νιώθεις θλίψη και πλήρη ακινησία. Καμία όρεξη για ζωή. Μα και η πίστη σου χαμένη σε μαύρες σκέψεις και θύελλες λογισμών. Όμως, να θυμάσαι, μετά από λίγο καιρό ίσως και χρόνια, με τα ίδια μάτια, θα κοιτάς τον ουρανό και πάλι, και θα λες στο Θεό: «Σε ευχαριστώ Θεέ μου που δεν με άκουσες τότε και δεν έκανες αυτά που σου ζητούσα. Σε ευχαριστώ όπως λέει και ένας φίλος μου, «που με άφησες να καταστραφώ και βρήκα τον εαυτό μου».

π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (FB)

Δεν σε φοβάμαι, με την Ελλάδα ξυπνάω και κοιμάμαι Ιούνιος 26, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη , 1 comment so far

Επίκαιρο, αισιόδοξο τραγούδι της Μελίνας Ασλανίδου.

Δεν σε φοβάμαι (youtube)

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες,
κρατάω μαχαίρι,
έχω στα στήθια μου τους στίχους του Σεφέρη,
έχω του Γκάτσου την Αμοργό,
έχω τον Κάλβο, τον Σολωμό.
Δε σε φοβάμαι…

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες,
φύγε Μελίνα,
έχω έναν ήλιο φυλαχτό απ’ τη Βεργίνα,
έχω τον Όλυμπο, τον Υμητό,
το Παλαμήδι, την κυρά της Ρω.
Δε σε φοβάμαι…

Δε σε φοβάμαι,
δε σε φοβάμαι,
με την Ελλάδα εγώ ξυπνάω
και κοιμάμαι.

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες,
φύγε σου λέω,
έχω μια θάλασσα αγάπες στο Αιγαίο,
έχω στην Κρήτη ένα Θεό,
ένα ακρωτήρι κι ένα σταυρό.
Δε σε φοβάμαι…

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες,
φύγε απ’ τη μέση,
έχω ένα δέντρο στην Επίδαυρο φυτέψει,
έχω μια ορχήστρα κι ένα βωμό,
έχω το λόγο μου τον τραγικό.
Δε σε φοβάμαι…

Στίχοι: Κυριάκος Ντούμος
Μουσική: Γιώργος Παπαδόπουλος
Ερμηνεία: Μελίνα Ασλανίδου

Άνθρωπε μην βαριέσαι… Απρίλιος 27, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

hliobasilema

Άνθρωπε, μην βαριέσαι να βλέπεις υποκρισία.
Άνθρωπε, μην βαριέσαι να βλέπεις ψευτιά.
Άνθρωπε, μην βαριέσαι να βλέπεις αχαριστία.
Άνθρωπε, μην βαριέσαι να ζεσταίνεις άλλους και να ξεπαγιάζεις εσύ.
Άνθρωπε, μην βαριέσαι να κλείνεις ξένες πληγές και να ματώνεις εσύ.
Άνθρωπε, μην βαριέσαι να ελπίζεις, ότι κάτι δεν θα αλλάξει.
Άνθρωπε δώσε Αγάπη και άστα να υπόλοιπα στο Θεό.
Άλλωστε μην περιμένεις σ΄αυτή τη ζωή να εισπράξεις μόνο να δώσεις…!

Ακούραστος Συνοδοιπόρος

Κάτι με Γέμισε Ελπίδα στης Ανεργίας την Καταιγίδα Ιούλιος 21, 2013

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Κοινωνία , 1 comment so far

Το νέο τραγούδι του Βασίλη Γούρναρη που μιλά για την καθημερινότητα, τη δυσκολία και την παρηγοριά απέναντι στην σκληρή πραγματικότητα της ανεργίας.

YouTube Preview Image

Δεν επιτρέπεται να μην είμαστε η καλύτερη χώρα στον κόσμο! Νοέμβριος 13, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

[] Ο τόπος που ζούμε έχει κλιματική ισορροπία μοναδική. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν είμαστε η καλύτερη χώρα του κόσμου. Έχουμε σπάνιες φυσικές ομορφιές, νησιά, θάλασσα, βουνά, θαυμάσιες τροφές, φρούτα, οικοσύστημα, ζηλευτή ιστορία, υπέροχη παράδοση, εξαιρετικό κόσμο. Τι φταίει και είμαστε σε αυτό το σημερινό χάλι δεν μπορώ να καταλάβω.

Τα ψηλά βουνά έχουν και βαθιές χαράδρες. Έτσι είναι και ο λαός μας. Σπάνιες αρετές και μεγάλα ελαττώματα. Καιρός να ανανήψουμε.

Καιρός να λειτουργήσουμε με βάση τα χαρίσματά μας. Πρέπει να ξεκινήσουμε ζωντανεύοντας την εθνική μας υπερηφάνεια.

Και παντρεύοντάς την με την ελευθερία και την εξυπνάδα μας. Δεν επιτρέπεται να μην είμαστε η καλύτερη χώρα στον κόσμο. []

Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος

Πηγή: Εγκύκλιος ΙΜΜΛ για την έναρξη της σχολικής χρονιάς

Στην παραλία, στο ψιλόβροχο … Οκτώβριος 30, 2012

Posted by Παναγιώτα in : Αταξινόμητα, Γενικά, Κοινωνία, Προσωπικά / Σκέψεις, Σχέσεις , 1 comment so far
Απόγευμα. Βροχερό απόγευμα. Στην παραλία έριχνε αυτό το ψιλόβροχο που δε σ’αφήνει να το ξεχάσεις, αλλά ταυτόχρονα σου λέει «μη με φοβάσαι, περαστικό είμαι». Έτσι, συνέχισα να περπατώ. Γεμάτος αγωνίες, σκέψεις αρνητικές. Οι δυσκολίες, σαν βαριά πέτρα, είχαν θρονιαστεί στην καρδιά μου και δε μπορούσα με τίποτα να τις διώξω. Μια παράξενη αίσθηση αδιαθεσίας…
Κοίταξα τη θάλασσα. Ακίνητη σα λάδι υποδεχόταν το λεπτό ψιλόβροχο. Σταμάτησα, πήρα μια βαθιά ανάσα και αποφάσισα να συνεχίσω. Μα μου φαινόταν τόσο δύσκολο ακόμα και το να περπατώ. Κάθε βήμα μού θύμιζε και ένα απ’τα προβλήματά μου. Κάθε ανάσα και μια δυσκολία. «Μα, γιατί Θεέ μου; Γιατί σε μένα όλ’αυτά; Κάνε κάτι, Κύριε, βοήθησέ με. Δεν θ’αντέξω για πολύ»… Έσφιξα τις γροθιές μου μέσα στις τσέπες και προχώρησα.
Λίγα μέτρα πιο κάτω, στην άκρη του πάρκου διαδραματίστηκε μια σκηνή που δεν πρόκειται να την ξεχάσω ποτέ μου. Ένα παλικάρι, γύρω στα 28-30 χρόνων σε αναπηρικό καροτσάκι και η κοπέλα του από πίσω να σέρνει το καροτσάκι. Της είπε χαμογελαστά κάτι κι εκείνη, αμέσως ήρθε μπροστά του, τον έπιασε απ’τα μπράτσα και με λίγη δυσκολία τον σήκωσε όρθιο. Απέμειναν έτσι αγκαλιασμένοι να κοιτάζουν προς τη θάλασσα. Γεμάτοι στοργή, αγάπη. Γεμάτοι ευτυχία.
Οι ματιές τους σε κάποια στιγμή συναντήθηκαν με τη δικιά μου. Ο χρόνος σα να σταμάτησε. Εκείνες οι ματιές για πάντα χαραγμένες στην καρδιά μου θα μείνουν… Το βλέμμα τους απέπνεε μια δυναμικότητα, μια ζωντάνια. Το χαμόγελό τους μοναδικό. Μοναδικοί άνθρωποι… Ζούσαν την υπέροχη στιγμή και κανείς και τίποτα δεν ήταν ικανό να τους τη χαλάσει…
«Σ’ευχαριστώ, Θεέ μου» ψιθύρισε η καρδιά μου. «Δεν άργησες να μου απαντήσεις»…
Τόσα πολλά συναισθήματα σε μια μονάχα στιγμή. Τόσες έννοιές μου που εξανεμίστηκαν από δυο ζευγάρια υπέροχα μάτια. Που μου έδωσαν κουράγιο. Που με έμαθαν πως τα δικά μου προβλήματα δεν είναι τα πιο μεγάλα ή τα μοναδικά. Αυτά τα μάτια, μού έδειξαν την αγάπη στην πράξη.Και μετά; Μετά, μια απαλή διαύγεια στην καρδιά. Μια γαλήνη…
Τελικά, ο Θεός μας αγαπάει… Πολύ…
Απόγευμα. Βροχερό απόγευμα. Στην παραλία έριχνε αυτό το ψιλόβροχο που δε σ’αφήνει να το ξεχάσεις, αλλά ταυτόχρονα σου λέει «μη με φοβάσαι, περαστικό είμαι». Έτσι, συνέχισα να περπατώ. Γεμάτος αγωνίες, σκέψεις αρνητικές. Οι δυσκολίες, σαν βαριά πέτρα, είχαν θρονιαστεί στην καρδιά μου και δε μπορούσα με τίποτα να τις διώξω. Μια παράξενη αίσθηση αδιαθεσίας…
Κοίταξα τη θάλασσα. Ακίνητη σα λάδι υποδεχόταν το λεπτό ψιλόβροχο. Σταμάτησα, πήρα μια βαθιά ανάσα και αποφάσισα να συνεχίσω. Μα μου φαινόταν τόσο δύσκολο ακόμα και το να περπατώ. Κάθε βήμα μού θύμιζε και ένα απ’τα προβλήματά μου. Κάθε ανάσα και μια δυσκολία. «Μα, γιατί Θεέ μου; Γιατί σε μένα όλ’αυτά; Κάνε κάτι, Κύριε, βοήθησέ με. Δεν θ’αντέξω για πολύ»… Έσφιξα τις γροθιές μου μέσα στις τσέπες και προχώρησα.
Λίγα μέτρα πιο κάτω, στην άκρη του πάρκου διαδραματίστηκε μια σκηνή που δεν πρόκειται να την ξεχάσω ποτέ μου. Ένα παλικάρι, γύρω στα 28-30 χρόνων σε αναπηρικό καροτσάκι και η κοπέλα του από πίσω να σέρνει το καροτσάκι. Της είπε χαμογελαστά κάτι κι εκείνη, αμέσως ήρθε μπροστά του, τον έπιασε απ’τα μπράτσα και με λίγη δυσκολία τον σήκωσε όρθιο. Απέμειναν έτσι αγκαλιασμένοι να κοιτάζουν προς τη θάλασσα. Γεμάτοι στοργή, αγάπη. Γεμάτοι ευτυχία.
Οι ματιές τους σε κάποια στιγμή συναντήθηκαν με τη δικιά μου. Ο χρόνος σα να σταμάτησε. Εκείνες οι ματιές για πάντα χαραγμένες στην καρδιά μου θα μείνουν… Το βλέμμα τους απέπνεε μια δυναμικότητα, μια ζωντάνια. Το χαμόγελό τους μοναδικό. Μοναδικοί άνθρωποι… Ζούσαν την υπέροχη στιγμή και κανείς και τίποτα δεν ήταν ικανό να τους τη χαλάσει…
«Σ’ευχαριστώ, Θεέ μου» ψιθύρισε η καρδιά μου. «Δεν άργησες να μου απαντήσεις»…
Τόσα πολλά συναισθήματα σε μια μονάχα στιγμή. Τόσες έννοιές μου που εξανεμίστηκαν από δυο ζευγάρια υπέροχα μάτια. Που μου έδωσαν κουράγιο. Που με έμαθαν πως τα δικά μου προβλήματα δεν είναι τα πιο μεγάλα ή τα μοναδικά. Αυτά τα μάτια, μού έδειξαν την αγάπη στην πράξη.Και μετά; Μετά, μια απαλή διαύγεια στην καρδιά. Μια γαλήνη…
Τελικά, ο Θεός μας αγαπάει… Πολύ…
πηγή: http://aoratigonia.blogspot.gr/2012_05_01_archive.html
Ευχαριστούμε την Ιωάννα Ι.

Τα φαινόμενα απατούν Φεβρουάριος 23, 2012

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Κοινωνία , 2Σχόλια

Τέσσερις ιστορίες ανθρώπων που κυνήγησαν το όνειρο με τις δυνάμεις τους καταρρίπτοντας στερεότυπα.

Όσο κι αν ξέρουμε ως χριστιανοί ότι η πραγματική ευτυχία είναι μέσα μας και ότι δεν έχουμε ανάγκη την επίδειξη και την δημόσια επιδοκιμασία, αλλά συχνότερα το αντίστροφο, νομίζουμε ότι τα παρακάτω στιγμιότυπα έχουν κάτι να μας διδάξουν.

***

Μια 47χρονη νοικοκυρά τι δουλειά έχει σε διαγωνισμό τραγουδιού; (Susan Boyle)

YouTube Preview Image

Ένας ντροπαλός πωλητής κινητών τηλεφώνων τραγουδά Όπερα (Paul Potts)

YouTube Preview Image

Ένα συνεσταλμένο άστεγο παιδί στην Κορέα βρίσκει παρηγοριά στο τραγούδι και συγκλονίζει…

YouTube Preview Image

Ένας εμφανίσμος νέος με αυτοπεποίθηση αλλά και ακαθόριστη ηλικία εμφανίζεται να τραγουδήσει στην Αυστραλία…

YouTube Preview Image

Αγωνίσου, έχε πίστη κι όλα θα πάνε καλά! Δεκέμβριος 5, 2011

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 8Σχόλια

Κάποτε ένας ναυτικός βρέθηκε ναυαγός σ’ ένα ακατοίκητο τροπικό νησί μόνος κι έρημος. Με πολλούς κόπους, χωρίς εργαλεία, εργαζόμενος μόνο με τα χέρια του, κατάφερε να φτιάξει μια ξύλινη καλύβα για να μπορέσει να προστατευτεί κατά την περίοδο των βροχών. Πράγματι είχε μόλις τελειώσει την καλύβα όταν άρχισε να βρέχει ασταμάτητα. Όμως την δεύτερη κιόλας μέρα ένας κεραυνός έκαψε την καλύβα του και την έκανε στάχτη. Ο ναυαγός, που πρώτα δόξαζε το Θεό για τη σωτηρία του, τώρα αναλύθηκε σε δάκρυα. «Γιατί Θεέ μου», άρχισε να λέει και να παραπονιέται για την καταστροφή.

Κι ενώ η απελπισία πλημμύριζε την καρδιά του άκουσε από το πέλαγος το σφύριγμα ενός μεγάλου πλοίου. Σε λίγο μια βάρκα ήταν στην παραλία. «Πώς με βρήκατε σε τούτη την ερημιά;» τους ρώτησε. «Είδαμε, του είπαν, το σινιάλο του καπνού απ’ την φωτιά που άναψες»!
Όταν βλέπεις τα όνειρα, τις επιδιώξεις και τα έργα σου κάποιες φορές να γίνονται στάχτη κι αποκαΐδια, μην απελπίζεσαι. Περίμενε και θα προβάλει ανέλπιστα το υπερωκεάνιο του Θεού. Γιατί στ’ αλήθεια: «Τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν» (Ρωμ. 8, 28).

Και μην πεις στο τέλος ότι ήταν τυχαίο!

Φωτο: Gulli Valls

Δοκιμασίες και το σχέδιο του Θεού Οκτώβριος 15, 2010

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2Σχόλια

δοκιμασία αγωνία πόνος ελπίδα

Δέν γνωρίζουμε ποιό εἶναι τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ στή ζωή μας. Γιά πόσο ἀκόμη ἡ ἀγάπη του θά ἐπιτρέπῃ δοκιμασίες σέ μᾶς, ἄν θά προσθέσῃ κι᾽ ἄλλες ἤ ἄν θά δώσῃ τέλος στόν πόνο μας.

Τό σίγουρο πάντως εἶναι πώς μαζί μέ τόν Θεό ἡ ζωή μας εἶναι ὑπέροχη μέσα στίς χαρές καί τίς λύπες, τίς εὐλογίες καί τίς δοκιμασίες.

Ἄς ἐμπιστευθοῦμε λοιπόν τήν ζωή μας στά χέρια τοῦ Θεοῦ, νά τήν κατευθύνῃ ὅπως ἡ ἀγάπη του ξέρει καλύτερα γιά μᾶς. Καί ἄς εἰρηνεύουμε.

Ευχαριστίες στον π. Γεώργιο Μπίζα για την αποστολή του κειμένου.

Ελπίδα στην οικονομική κρίση Μάιος 26, 2010

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Ομιλίες / Ηχογραφήσεις , 27Σχόλια

φάρος ελπίδα φως κρίση

Συνέντευξη του Μητροπολίτη Λαυρεωτικής & Μεσογαίας κ. Νικολάου στην εκπομπή Ουδείς Αναμάρτητος της ΝΕΤ με την Άννα Παναγιωταρέα (22/4/2010).

Νικόλαος Μεσογαίας - ελπίδα και οικονομική κρίση (ουδείς αναμάρτητος)

Βίντεο εκπομπής: Άπαντα Ορθοδοξίας