Ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή (προεπισκόπηση)

Η ζωή και η πλούσια πνευματική παρακαταθήκη που άφησε ο μεγάλος αυτός ασκητής του Αγίου Όρους παρουσιάζεται στο ντοκιμαντέρ με

Περισσότερα

Τό μήνυμα τοῦ Κορωνοϊοῦ πρός τήν ἀνθρωπότητα

Δύο ενδιαφέροντα βίντεο – έναυσμα επανεκτίμησης της πορείας μας, καθώς και των ατομικών και συλλογικών μας προτεραιοτήτων. α. Ένα «γράμμα»

Περισσότερα

Καί τί μ’ αὐτό;

Τραγούδι του Γιώργου Φρατζολά για όσους είναι υπερήφανοι για τα επιτεύγματά τους… Τοῦ τό ’πε ὁ δάσκαλος στόν ἐνθουσιασμό του

Περισσότερα

Πέρα ἀπ’ τήν φωτιά

στίχοι – μουσική: Γιῶργος Φραντζολάς ἑρμηνεία – κιθάρες: Κωνσταντίνος Φραντζολάς «καὶ ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστι τὸ πῦρ δοκιμάσει» (Α΄

Περισσότερα

Ἀπό ἄστεγη στό Χάρβαρντ: ξεπερνώντας τίς ἀναποδιές τῆς ζωῆς

Η ζωή δεν φέρθηκε καλά στην νεαρή Ντον Λόγκινγκς, ωστόσο η ίδια όχι μόνο έφτασε ψηλά αλλά απλώνει το χέρι

Περισσότερα

Ποντιακά κάλαντα Χριστουγέννων

Στίχοι: Χριστός γεννέθεν, χαρά σον κόσμον χα, καλή ώρα, καλή σ’ ημέραΧα, καλόν παιδίν οψέ γεννέθεν οψέ γεννέθεν, ουρανοστάθεν. Το

Περισσότερα

«Άγιος είναι αυτός που κάνει τους άλλους να πιστέψουν εύκολα στο Θεό»

Ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Αργολίδος Νεκταρίου στην εκδήλωση προς τιμήν του αγ. Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου στον ιερό ναό Κοιμήσεως της

Περισσότερα

Κύριε τῶν Δυνάμεων (κλασσική + βυζαντινή μουσική)

Ὁ ψαλμός του Μεγάλου Ἀποδείπνου σε ἔξοχη σύνθεση, ενορχήστρωση Βασίλη Τσαμπρόπουλου και εκτέλεση Νεκταρίας Καρατζή που «συμφιλιώνει» την βυζαντινή με

Περισσότερα
  • Κέρασμα

    Βλέπω ένα πλήθος αναρίθμητο ομοίων και ίσων ανθρώπων που περιστρέφονται ακούραστα περί τον εαυτό τους για να προσπορισθούν μικρές και φτηνές απολαύσεις, με τις οποίες γεμίζουν την ψυχή τους.
    Ο καθείς από αυτούς αποτραβηγμένος παράμερα, νιώθει σαν ξένος προς τη μοίρα όλων των άλλων: τα παιδιά του και οι προσωπικοί του φίλοι αποτελούν για αυτόν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
    Οσο για τους γείτονές του, βρίσκεται δίπλα τους αλλά δεν τους βλέπει, τους αγγίζει και δεν τους αισθάνεται, υπάρχει μόνο εν εαυτώ και δι' εαυτόν, και, αν ίσως του μένει μια οικογένεια, δεν έχει, όμως, πλέον πατρίδα.
    Πάνω από αυτούς υψώνεται μια τεράστια κηδεμονική εξουσία, που επιφορτίζεται να διασφαλίζει την απόλαυσή τους και να αγρυπνά για τη τύχη τους.
    Είναι απόλυτη, διεξοδική, έρρυθμη, προνοητική και ήπια. Θα έμοιαζε με την πατρική εξουσία εάν, όπως αυτή, είχε ως αντικείμενο την προπαρασκευή ανθρώπων για την ενηλικίωση. Αντιθέτως, εκείνο που επιδιώκει είναι να τους σταθεροποιήσει αμετακλήτως στην παιδική ηλικία. Της αρέσει να ευφραίνονται οι άνθρωποι, αρκεί να σκέπτονται μόνο το πώς θα ευφρανθούν...
    - Τοκβίλ