Το αυτιστικό παιδί, η δασκάλα και η Ανάσταση του Χριστού

Ο Αλέξανδρος, ένα αυτιστικό παιδί, χάρις στην άξια δασκάλα του, διδάσκει με τη ζωή του για την Ανάσταση.

Αλέξανδρος, ένα αυτιστικό παιδί, η δασκάλου του και η Ανάσταση του Χριστού

 

Ακούστε ένα συγκινητικό, πραγματικό περιστατικό από την ραδιοφωνική εκπομπή «Κουβεντούλες με την Γαλάτεια» που αφηγείται μοναδικά η κα. Γαλάτεια Γρηγοριάδου – Σουρέλη από τον ραδιοφωνικό σταθμό Πειραϊκή Εκκλησία 91,2 FM.

Ο αυτισμός, η δασκάλα και η Ανάσταση

8 σκέψεις σχετικά με το “Το αυτιστικό παιδί, η δασκάλα και η Ανάσταση του Χριστού

  • Μάιος 20, 2007, 6:54 μμ
    Permalink

    Δεν έκλαψε μόνο η δασκάλα που το είδε…
    Έκλαψα και ‘γω που το άκουσα…

    Δόξα τω Θεώ. Χριστός Ανέστη!

    Σχολιάστε
  • Νοέμβριος 3, 2008, 8:43 μμ
    Permalink

    Αυτό το παιδί συνέλαβε το νόημα της Ανάστασης καλύτερα από εμάς τους «μεγάλους» και «φυσιολογικούς». Μακάρι ο Θεός να μας αξιώσει να το ζήσουμε κι εμείς. Αμήν.

    Σχολιάστε
  • Νοέμβριος 4, 2008, 11:54 μμ
    Permalink

    Αλεξανδρε , εκει που εισαι, χωμενος μεσα στην θειικη αγκαλια ,κανε μια ευχουλα και για εμας….να εχουμε εστω και ενα σπορακι απο την καθαρη σου πιστη…

    Σχολιάστε
  • Οκτώβριος 1, 2010, 10:55 πμ
    Permalink

    auta ta paidia…katalavainoun k niwthoun perissotera apo emas tous (fisiologikous) gt prwta apo ola…den exoun stin psixi tous….to misos…k tin alazoneia..!emeis prepei na pairnoume paradeigmata apo ayta ta paidia…!!apo autous tous ANTHRWPOUS…!

    Σχολιάστε
  • Pingback:Αγώνας δίχως τέλος | FOUFOU

  • Pingback:Το αυτιστικό παιδί, η δασκάλα και η Ανάσταση του Χριστού « Απόψεις για τη Μονή Βατοπαιδίου (και όχι μόνο)

  • Οκτώβριος 28, 2011, 3:47 μμ
    Permalink

    Πόσο ζηλεύω τα παιδιά!! Τα παιδιά έχουν καθαρή καρδιά!! Μακάριοι οι έχοντες καθαράν την καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται!! (Ματθαίου κεφ. ε’ στίχοι 1-12).

    Σχολιάστε

Απάντηση σε ανώνυμος Ακύρωση απάντησης

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Τὸ σπουδαῖο εἶναι νὰ μποῦμε στὴν Ἐκκλησία. Νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τοὺς συνανθρώπους μας, μὲ τὶς χαρὲς καὶ τὶς λῦπες ὅλων. Νὰ τοὺς νιώθουμε δικούς μας, νὰ προσευχόμαστε γιὰ ὅλους, νὰ πονᾶμε γιὰ τὴν σωτηρία τους, νὰ ξεχνᾶμε τοὺς ἑαυτούς μας. Νὰ κάνομε τὸ πᾶν γι᾿ αὐτούς, ὅπως ὁ Χριστὸς γιὰ μᾶς. Μέσα στὴν Ἐκκλησία γινόμαστε ἕνα μὲ κάθε δυστυχισμένο καὶ πονεμένο κι ἁμαρτωλό. Κανεὶς δὲν πρέπει νὰ θέλει νὰ σωθεῖ μόνος του, χωρὶς νὰ σωθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι. Εἶναι λάθος νὰ προσεύχεται κανεὶς γιὰ τὸν ἑαυτό του, γιὰ νὰ σωθεῖ ὁ ἴδιος. Τοὺς ἄλλους πρέπει νὰ ἀγαπᾶμε καὶ νὰ προσευχόμαστε νὰ μὴ χαθεῖ κανείς· νὰ μποῦν ὅλοι στὴν Ἐκκλησία. Αὐτὸ ἔχει ἀξία. Καὶ μ᾿ αὐτὴ τὴν ἐπιθυμία πρέπει νὰ φύγει κανεὶς ἀπ᾿ τὸν κόσμο, γιὰ νὰ πάει στὸ μοναστήρι ἢ στὴν ἔρημο.
    - Γέροντας Πορφύριος
  • Αρέσει σε %d bloggers: