Θα μου λείψεις

Come Together

«Όταν φεύγεις είναι σαν να πεθαίνεις λίγο»,
Έγραψε η Μαργαρίτα Καραπάνου.
Και συμφωνώ μαζί της.
Και, φυσικά, διαφωνώ μαζί της.
Η φυγή είναι άλλοτε πόνος,
Άλλοτε λύτρωση,
Κι άλλοτε απλά μια λέξη.
Εξαρτάται πάντα από το τι αφήνεις πίσω σου,
Από ποιον και ποιαν αφήνεις πίσω σου φεύγοντας:
Μιαν αγάπη, δυο δουλειές, τρεις φίλους;
Μισή ή ολόκληρη ζωή;
Και εξαρτάται σχεδόν πάντα από το σε ποιον
Θα πεις τις τρεις τις μαγικές τις λέξεις:
«Θα μου λείψεις».
Αν δεν τις πεις σε κανένα αυτό πάει να πει ότι
Ποτέ δεν ανήκες εκεί.
Αν τις πεις σε πολλούς σημαίνει πως
Δεν τις εννοείς.
Αν τις πεις σε λίγους ίσως
Να είσαι ειλικρινής.
Αν τις πεις σε μια και μοναδική ψυχή,
Τότε…
Τότε αγάπησες τυφλά, με πάθος περισσό,
Και για ν’ αποφασίσεις να φύγεις
Είναι ξεκάθαρο
Ότι έπεσες απ’ του έρωτα τα σύννεφα,
Στων μαύρων σκυλιών την αγκαλιά.

Πηγή: lakisf (Τρεις λέξεις)

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι. για την αποστολή του κειμένου.

8 σκέψεις σχετικά με το “Θα μου λείψεις

  • Αύγουστος 28, 2012, 11:49 μμ
    Permalink

    ΟΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ.Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΦΗ ΨΥΧΗΣ.Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.

    Σχολιάστε
  • Σεπτέμβριος 4, 2012, 8:24 μμ
    Permalink

    χανομαι δεν βρισκω το δρομο μου σας παρακαλω βοηθηστε με

    Σχολιάστε
  • Σεπτέμβριος 5, 2012, 1:43 μμ
    Permalink

    Δε χάνεσαι Χριστίνα, μην αγχώνεσαι και μην ψάχνεις το δρόμο απεγνωσμένα . . . άφησε απλά τον εαυτό σου αβίαστα στην αγάπη και την πρόνοια του Θεού. . . δεν χάνεσαι . . . είσαι μέσα στην πάλαμη Του. . . άφησε το Θεό να σε οδηγήσει και να σε παρηγορήσει!! το Θεό . . . οι άνθρωποι είμαστε ανεπαρκείς. καλή δύναμη!!

    Σχολιάστε
  • Σεπτέμβριος 10, 2012, 10:02 μμ
    Permalink

    Χριστίνα ο θεός να σου δίνη δύναμη να αντέχεις !κλάψε όσο μπορεις ,όχι τόσο όμως πολύ για να μην πονέσει η ψυχή σου!

    Σχολιάστε

Απάντηση σε ελισάβετ Ακύρωση απάντησης

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Δεν είναι ελευθερία όταν πούμε στους ανθρώπους ότι όλα επιτρέπονται. Αυτή είναι σκλαβιά. Για να προκόψη κανείς πρέπει να δυσκολευθή.
    Να ένα παράδειγμα: Έχουμε ένα δεντράκι. Το περιποιούμαστε, του βάζουμε πάσσαλο και το δένουμε με σχοίνι. Δεν το δένουμε όμως με σύρμα, γιατί θα του κάνουμε κακό. Με τους τρόπους αυτούς δεν περιορίζουμε το δέντρο; Και όμως δεν γίνεται αλλιώς. Για κοιτάξτε και το παιδάκι. Του περιορίζουμε την ελευθερία από την αρχή. Μόλις συλλαμβάνεται είναι περιορισμένο το κακόμοιρο στην κοιλιά της μητέρας· μένει εκεί εννιά μήνες… μόλις αρχίζει να μεγαλώνη του βάζουν κάγκελα κ.λ.π… Όλα αυτά είναι απαραίτητα για να μεγαλώση. Φαίνονται ότι του στερούν την ελευθερία, αλλά δίχως αυτά τα προστατευτικά μέτρα το παιδί θα πέθαινε από την πρώτη στιγμή.
    - Γέροντας Παΐσιος
  • Αρέσει σε %d bloggers: