Νέε μου, ξέρεις γιατί ζεις;
Πηγή: Ρωμαίικο Οδοιπορικό
Κέρασμα
Ένας άνδρας ζούσε με τον γιο του και το πολυτιμότερο αγαθό τους, ένα άλογο. Μια μέρα το άλογο εξαφανίστηκε. Όταν οι συγχωριανοί πήγαν να τον παρηγορήσουν, εκείνος τους ρώτησε πώς ήξεραν ότι αυτό που συνέβη ήταν κακοτυχία. Μετά κάμποσο καιρό το άλογο επέστρεψε μαζί με ένα κοπάδι άγρια άλογα. Ο άνδρας είχε γίνει ξαφνικά πλούσιος. Ήρθαν ξανά οι συγχωριανοί και αυτήν τη φορά τον συνεχάρησαν για την καλή του τύχη. Εκείνος τους απάντησε ξανά με μια ερώτηση: «Πώς ξέρετε ότι πρόκειται για καλοτυχία;» Όταν ο γιος του άρχισε να καβαλάει τα άλογα, ένα από αυτά τον πέταξε κάτω και έσπασε το πόδι του. Το πόδι θεραπεύτηκε αλλά το οστό έδεσε στραβά και ο γιος έμεινε κουτσός. Ξανά οι χωρικοί επισκέφθηκαν τον άνδρα για να τον παρηγορήσουν για το κακό που βρήκε την οικογένειά του, και ο άνδρας τούς ρώτησε πώς ήξεραν ότι αυτό που συνέβη ήταν κακό. Όταν ξέσπασε πόλεμος στη χώρα και όλοι οι νέοι πήγαν στο μέτωπο, ο κουτσός γιος δεν εκλήθη για στρατιώτης και έμεινε στο σπίτι του ασφαλής».
Υπέροχος
Αληθινός
Απλός
Ανθρώπινος
Ότι κι αν πει αυτός ο άνθρωπος, μιλάει στην καρδιά σου και σε μαγνητίζει.
Δεν συμπαθώ ούτε ασπάζομαι τον Χριστιανισμό, αλλά κληρικοί όπως ο πάτερ Κονάνος είναι πολύ σωστοί (στα πλαίσια της θρησκείας τους βέβαια)
Και μιλά πολύ σωστά και καθόλου φανατισμένα. Μπράβο του.
Δημοσθένη για να αντιπαθήσεις κάποιον ή κάτι πρέπει πρώτα να τον γνωρίσεις . . . νομίζω πως «αντιπαθείς» το υποκριτικό κ ψεύτικο περιτύλιγμα του χριστιανισμού. . . πέταξε το και δες την αλήθεια. . . όχι σε πρόσωπα ή σε χώρους αλλά την αλήθεια Του. . .