Στις Αρχές του Φθινοπώρου

 

Στις αρχές του φθινοπώρου
πέσαν κάμποσες βροχές
και σκορπίσανε τα φύλλα
σαν παλιοί συμμαθητές
κι ανοιχτήκαν οι ομπρέλες
και βραχήκαν οι φωτιές
και πεθάναν καλοκαίρια
μόνα στις ακρογιαλιές.

Στις αρχές του φθινοπώρου
κάτι έχω να σου πω
πως το στέμμα ήταν ψέμα
βασιλιάς δεν είμαι εγώ
και του ρολογιού η ώρα
ήταν ψέματα κι αυτή
σου ‘πα είναι εφτά και δέκα
κι ήταν δέκα και μισή.

Στις αρχές του φθινοπώρου
θα κλειδώσω δυο ζωές
τα κλειδιά τους θα πετάξω
στου μεσημεριού το χτες
στις αρχές του φθινοπώρου
μη γυρίσεις να με βρεις
θα ‘χουνε αλλάξει όλα
σαν τα χρώματα της γης.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Στις Αρχές του Φθινοπώρου

Απάντηση σε ευλογείτε Ακύρωση απάντησης

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Το Πρόσωπο είναι το Άτομο εφοδιασμένο: α) με την ικανότητα να αποστασιοποιείται από τις ανάγκες του, β) με την ικανότητα να συνυπολογίζει στην δράση του το καλό του συνόλου και γ) με την ικανότητα να «μπαίνει μπροστά» και να «θυσιάζεται» όταν είναι ανάγκη. Είναι Άτομο, αλλά αυθυπερβατικό-καθολικό.
    - Θεόδωρος Ζιάκας
  • Αρέσει σε %d bloggers: