Στα λαβωμένα μονοπάτια φτιάχνονται οι ωραιότεροι δρόμοι
Θαυμάζουμε και συγχρόνως αισθανόμαστε ντροπή και ενοχή, νιώθουμε λίγοι μπροστά στην επιτυχία εκείνου που βρήκε και πέτυχε τον στόχο του. Όμως κανείς δεν σκέφτεται ούτε καν αναφέρει, μια αλήθεια, μια παρηγορητική πραγματικότητα, για όλους εμάς που ακόμη δεν τα καταφέραμε. Ότι πριν υπάρξει αυτή η επιτυχής βολή προς τον στόχο, υπήρξαν εκατοντάδες αποτυχημένες προσπάθειες σε ικανό χρόνο. Οπότε όταν εκθειάζουμε την επιτυχία κάποιου, και λανθασμένα συγκρινόμαστε μαζί του, δεν θα βγάζουμε έξω από την ιστορία τις πολλές και σημαντικές ήττες που προηγήθηκαν. Διαφορετικά διαβάζουμε με λάθος τρόπο την επιτυχία που δεν υπάρχει δίχως την αποτυχία. Γιατί στα λαβωμένα μονοπάτια φτιάχνονται οι ωραιότεροι δρόμοι….
Αυτός ο δρόμος που χαράζει η βάρκα στην στεριά
και όταν το καράβι πλέει στους δρόμους
-τί τρελλά πράγματα είναι αυτά!!!!-
είναι τα θαύματα
που δεν τα «φτιάχνει» η κενοδοξία
αλλά αναγκάζει η αντικοινωνία να γίνονται
…τελικά προς μία κατεύθυνση,
την δόξα της δύναμης του Θεού,
επαληθεύοντας το
εν τω ενδυναμούντι με Χριστώ πάντα ισχύω