Ἡ Παιδαγωγία τῆς Ἁγίας Σοφίας

«Αυτό που έγινε στην Αγία Σοφία, είναι μια παιδαγωγία, μια ταπείνωση για μας… Ο μεγαλύτερος, ο σπουδαιότερος, ο ιερότερος τόπος

Περισσότερα

Προθυμία ή Φυγοπονία; Η «χαζή» και οι έξυπνες

Πολλές φορές συμβαίνει να μην είναι τόσο ορατή η εσωτερική ομορφιά της ζωής της μετανοίας και του σταθερού αγώνα κατά

Περισσότερα

Ταπεινός vs. Ὑπερήφανος

Ο ταπεινός ασχολείται με τον εαυτόν του. Ο υπερήφανος ασχολείται με τους άλλους. – Ο ταπεινός γνωρίζει τον εαυτόν του.

Περισσότερα

Όποιος αγαπά δεν έχει ποτέ μοναξιά!

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου Όποιος είναι αληθινά ταπεινός δεν έχει κανένα φόβο. Αυτός που αγαπά το Θεό και το συνάνθρωπο και

Περισσότερα

Ἡ Θέαση τῶν Ἄλλων – Ἀντίληψη καί Ἐσωτερική Πραγματικότητα

Όταν εσύ ταπεινωθείς όλοι θα σου φαίνονται άγιοι· όταν εσύ είσαι φαντασμένος, όλοι σου φαίνονται ανάποδοι και κακοί. Γέροντας Ιωσήφ

Περισσότερα

Απόσταγμα Σοφίας: Πρόσεχε αν ζητάς ταπείνωση…

Αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός: Ο Χριστιανός χρειάζεται δύο πτέρυγας για να πετάξη και να υπάγει εις τον Παράδεισον, την ταπείνωσιν

Περισσότερα

Εάν κατακρίνεις η Χάρις του Θεού σε εγκαταλείπει…

Ήταν κάποιος Γέροντας που έτρωγε καθημερινά τρία παξιμάδια. Τον επισκέφθηκε κάποιος αδελφός και όταν κάθησαν να φάνε έβαλε και για

Περισσότερα

Η Ταπείνωση και το Μεγαλείο (πραγματικό περιστατικό)

Κάποτε μια ομάδα στρατιωτών, κατά τη διάρκεια της άσκησής τους είχαν επιφορτιστεί με την εργασία να σηκώσουν ένα βαρύ και

Περισσότερα

Θέλει θόρυβο η πίστη;

π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού Υπάρχουν άνθρωποι που εξαιτίας της θέσης τους ή των έργων τους προσελκύουν τη δημοσιότητα, είτε το θέλουν

Περισσότερα

Μοιάζεις αδύναμος κι όμως είσαι ο νικητής…

Σε όλη την ζωή μας, προσπαθούμε να ολοκληρώσουμε ένα όνειρο, το όνειρο των άλλων για εμάς. Δεν το συνειδητοποιούμε, παρά

Περισσότερα
  • Κέρασμα

    Βλέπω ένα πλήθος αναρίθμητο ομοίων και ίσων ανθρώπων που περιστρέφονται ακούραστα περί τον εαυτό τους για να προσπορισθούν μικρές και φτηνές απολαύσεις, με τις οποίες γεμίζουν την ψυχή τους.
    Ο καθείς από αυτούς αποτραβηγμένος παράμερα, νιώθει σαν ξένος προς τη μοίρα όλων των άλλων: τα παιδιά του και οι προσωπικοί του φίλοι αποτελούν για αυτόν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
    Οσο για τους γείτονές του, βρίσκεται δίπλα τους αλλά δεν τους βλέπει, τους αγγίζει και δεν τους αισθάνεται, υπάρχει μόνο εν εαυτώ και δι' εαυτόν, και, αν ίσως του μένει μια οικογένεια, δεν έχει, όμως, πλέον πατρίδα.
    Πάνω από αυτούς υψώνεται μια τεράστια κηδεμονική εξουσία, που επιφορτίζεται να διασφαλίζει την απόλαυσή τους και να αγρυπνά για τη τύχη τους.
    Είναι απόλυτη, διεξοδική, έρρυθμη, προνοητική και ήπια. Θα έμοιαζε με την πατρική εξουσία εάν, όπως αυτή, είχε ως αντικείμενο την προπαρασκευή ανθρώπων για την ενηλικίωση. Αντιθέτως, εκείνο που επιδιώκει είναι να τους σταθεροποιήσει αμετακλήτως στην παιδική ηλικία. Της αρέσει να ευφραίνονται οι άνθρωποι, αρκεί να σκέπτονται μόνο το πώς θα ευφρανθούν...
    - Τοκβίλ