jump to navigation

Ουράνιο Προσκήνυμα Ιανουαρίου 25, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

bouno-ouranos

Ευχαριστώ το Θεό,
που όταν φτάνω στο γκρεμό,
μου δίνει μια σπρωξιά πιο δυνατή,
όχι να πέσω,
μα να πετάξω.

Με τρομάζει το χτύπημα
- ενώ θα περίμενα χάδι-
μα με σώζει η εκτόξευση
στο άπειρο της αγάπης Του.
Στην αρχή ζαλίζει,
μα μετά φωτίζει.
Αρχικά φωνάζω διαμαρτυρόμενος,
μα αργότερα προσκυνώ
σωζόμενος.
Και δεν υπάρχει ωραιότερη αίσθηση
απ” την προσκύνηση
ενώ πετάς ψηλά,
και δεν βρίσκεις χώμα ν” ακουμπήσεις,
μα μόνο αέρα δόξας,
φως ανάστασης,
κενό Παρουσίας.

Ζαλίζομαι που το ξαναθυμάμαι.

π. Ανδρέας Κονάνος

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι.

Λέξεις κλειδιά: π. Ανδρέας Κονάνος, πίστη, ποίημα, δοκιμασία

Ο Άγιος Ταϊλανδέζος Ιανουαρίου 22, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Κοινωνία , 4comments YouTube Preview Image

Δεν χρειάζεται κανείς να είναι χριστιανός για να είναι καλός άνθρωπος με συνείδηση και καρδιά.

Εξαιρετικό διαφημιστικό εφαρμοσμένης θεολογίας ( ; ) από την Ταϊλάνδη για τη δύναμη του καλού λογισμού και της έμπρακτης φιλανθρωπίας.

Λέξεις κλειδιά: ταϊλάνδη, αισιοδοξία, διαφήμιση

Διαφορετικό Ραντεβού για τις Εκλογές Ιανουαρίου 21, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία, Πολιτική , 1 comment so far

Αναδημοσιεύουμε ενδιαφέρουσα πρόσκληση του Αμφοτεροδέξιου για «εικονική συνάντηση» το Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2015, 7.15μμ, την παραμονή των προσεχών εκλογών. Ακολουθεί ολόκληρη η πρόσκληση:

Όλη αυτήν την εβδομάδα θα «λυσσάξουν» να σε πείσουν να ψηφίσεις τους μεν ή τους δε

(αν δεν το έχουν ήδη κάνει & αν δεν σε έχουν ήδη πείσει για την αναγκαιότητα της ψήφου σου στη μια, την άλλη ή την παράλλη κατεύθυνση…)
Επειδή οι εκλογές ετούτες, φαίνεται πως θα΄ναι πολύ καθοριστικές για τον τόπο,

είπαμε να κανονίσουμε αυτό το «ραντεβού»…
Ολοκληρωμένα, η «αμφοτεροδέξια» πρόταση της εβδομάδας είναι η εξής:
Στις 7:15 το βραδάκι το Σάββατο που μας έρχεται, ζήτα συγνώμη για λίγο από την παρέα σου (ή μην πεις τίποτα σε κανέναν…), κλείσε την πόρτα πίσω σου &…πέσε στα γόνατα   μαζί με μας.

Να ζητήσουμε από τον Πάνσοφο Θεό, που μας αγαπάει περισσότερο απ΄όσο εμείς οι ίδιοι αγαπάμε τον εαυτό μας & την πατρίδα μας,
όχι τόσο να φωτίσει αυτούς που θα κυβερνήσουν
( θα το κάνει κι αυτό επεμβαίνοντας όταν «δεν πάει άλλο», το ξέρεις…),
αλλά να φωτίσει εμάς & όλους τους υπόλοιπους Έλληνες

(ή τελοσπάντων όσους ζουν σε αυτήν την πολύπαθη χώρα…) ποιους απ΄όλους αυτούς να ψηφίσουμε!!!
Είναι Ο Μόνος που μπορεί να γνωρίζει τι κρύβει ο καθένας μέσα του, ποιος λέει την αλήθεια,

ποιος έχει έστω την διάθεση να βοηθήσει πραγματικά τον τόπο &
ποιος είναι επικίνδυνος…
Πόση ώρα & με ποιες προσευχές;

Στην ευχέρεια & στην διάθεση του καθενός μας.
Δεν θα΄μαστε οι πρώτοι, που θα το κάνουμε.
Ο Άγιος Πορφύριος χρησιμοποιούσε τέτοιες καθορισμένες χρονικά προσευχητικές συναντήσεις με πνευματικά του παιδιά με απίστευτα αποτελέσματα!!!
Δες, για παράδειγμα, εδώ :
«Θα κάνεις προσευχή και συ και θα κάνω και γω την τάδε ώρα. Θα κάνουμε και οι δυο προσευχή γι’αυτόν…»
http://agiosgerontasporfyrios.blogspot.gr/p/blog-page_2.html

Και άσε τους υπόλοιπους
να βλέπουν τα exit polls…
θα γυρίσεις πίσω & συ, αλλά πιο ήρεμος
για το τελικό αποτέλεσμα…
Τι λες;

ΥΓ:

Η συγκεκριμένη ιδέα είναι εισήγηση του πνευματικού μας πατέρα π.Α…

Στις 7:15 είναι η καθιερωμένη μας συνάντηση κάθε Σάββατο,εδώ & πολλά χρόνια.Αυτό το Σάββατο όμως θα «συναντηθούμε αλλιώς»…
«Θα΄ρθεις;»

ο αμφοτεροδέξιος & οι συν αυτώ.-

Πηγή: Αμφοτεροδέξιος

Λέξεις κλειδιά: πρωτοβουλία, προσευχή, εκλογές

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στο Πανεπιστήμιο Πατρών (Χειρουργική Επέμβαση) Ιανουαρίου 19, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία , add a comment

panepistimio-patra

Πρωτοβουλία κοινωνικής αλληλεγγύης στο Πανεπιστήμιο Πατρών:

Συνάδελφός μας στο Πανεπιστήμιο Πατρών έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας και απαιτείται η άμεση χειρουργική του επέμβαση.

Το χρηματικό ποσό που απαιτείται για τη χειρουργική του επέμβαση στην Αθήνα είναι αρκετά υψηλό και δυσβάσταχτο για την οικογένειά του.

Ο Πανεπιστημιακός Ιερός Ναός κάνει έκκληση στην Πανεπιστημιακή κοινότητα για τη συλλογή του χρηματικού ποσού που απαιτείται και να σωθεί ο συνάδελφός μας.

Χρήματα μπορεί να κατατίθενται στον λογαριασμό του Ναού στην Τράπεζα Πειραιώς με την ένδειξη ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ.

Αρ. Λογαριασμού:  6319-010291-001 (Απλό Ταμιευτήριο Κ)

‘ΙΒΑΝ’  Απεικόνιση:  GR37 0171 3190 0063 1901 0291 001

Το SWIFT-BIC  της Τράπεζας Πειραιώς είναι PIRBGRAAXXX

Για κάθε διευκρίνιση και περισσότερες πληροφορίες είμαστε στη διάθεσή κάθε ενδιαφερόμενου.

Πηγή: Πανεπιστημιακός Ιερός Ναός Τριών Ιεραρχών

Λέξεις κλειδιά: πρωτοβουλία, πάτρα, πανεπιστήμιο, πανεπιστημιακός ιερός ναός, φιλανθρωπία

Αναθεμα π” αγαπησα το χωμα σου πατρίδα Ιανουαρίου 17, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη , 1 comment so far YouTube Preview Image

Αφιερωμένο σε όλους και όλες που βρίσκονται παρά τη θέλησή τους μακριά από την πατρίδα τους, όπου κι αν είναι αυτή.

Ανάθεμα π” αγάπησα το χώμα σου πατρίδα
και διπλοτρισανάθεμα που δε σε ματαείδα
κοντόμερος κι ανήμπορος το κύμα αναρωτούσα
κι αντίκρυ μου ο Χάροντας και τον περιγελούσα

Ανήμερα κι απ” αύριο καράβι καρτερούσα
κι ήτονε νεκροκάραβο και για τ” αλλού κοιτούσα
Μια μέρα μια Παρασκευή θα πέσω να πεθάνω
και μια Λαμπρή θ” αναστηθώ από το χώμα πάνω

Στίχοι: Γιάννης Κακουλίδης
Μουσική: Χριστόδουλος Χάλαρης
1. Νίκος Ξυλούρης
Ερμηνεία: Γιάννης Χαρούλης

Λέξεις κλειδιά: πατρίδα, γιάννης χαρούλης, ελλάδα, μουσική, νόστος

Συρτάκι από Γεωργιανές Κωφάλαλες Ιανουαρίου 15, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Κοινωνία , add a comment

Δεν θα καταλάβετε (λόγια), αλλά θα νιώσετε (ψυχή)! Συγκινητικό βίντεο.

Λέξεις κλειδιά: χορός, αναπηρία, μουσική

Μη ξεχνάτε τα παιδιά Ιανουαρίου 13, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Οικογένεια / Παιδί, Πολιτική , add a comment YouTube Preview Image

Στίχοι – Μουσική: Σταμάτης Μορφονιός

Δες,
αλλάξαμε δες
μεγαλώσαμε μα δεν ησυχάσαμε
κι ακόμα πιστεύουμε πως θα ησυχάσει ο καιρός
θα το βρούμε το φως
που ονειρευτήκαμε, που γυρέψαμε.

Στο κορμί μας επάνω να σπάσει αυτό το άγριο κύμα
για να έρχονται αύριο εδώ τα παιδιά
χωρίς φόβο να παίζουνε,
χωρίς φόβο να ερωτεύονται.

Δες,
ήμαστε ακόμα εδώ
κι όσα κι αν πάθαμε, όσα κι αν ζήσαμε
δεν βολευτήκαμε, δεν πουληθήκαμε φίλοι μου να
διψάμε ακόμα σα να “μαστε παιδιά
και επιμένουμε σα να “μαστε παιδιά
σ” ένα πιο όμορφο κόσμο για να “ρθουν να τον βρουν τα παιδιά.

Χωρίς φόβο να αγαπηθούν τα παιδιά
χωρίς φόβο να ονειρευτούν τα παιδιά
και ας ματώσουμε γι” αυτό χίλιες φορές ξανά και ξανά.
Ώσπου στο τέλος να τρομάξει αυτός ο κόσμος
ώσπου στο τέλος θα τρομάξει αυτός ο κόσμος
και θα ανοίξει μπροστά μας απέραντος σαν ευτυχία ο δρόμος
να ταξιδέψουν τα παιδιά
να αγαπηθούνε τα παιδιά
να ονειρευτούνε τα παιδιά.Μη ξεχνάτε τα παιδιά.
Ζητήστε συγγνώμη απ” τα παιδιά.

Μη ξεχνάτε τα παιδιά.
Ζητήστε συγγνώμη απ” τα παιδιά.
Ζητήστε συγγνώμη.

Συγγνώμη παιδιά.

Λέξεις κλειδιά: παλαιστίνη, σταμάτης μορφονιός, μουσική

Βόρεια Μονοπάτια Ιανουαρίου 11, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη , add a comment YouTube Preview Image

Εικόνες όμορφες και μουσική μοναδική,

κερασμένη προς όλους με αγάπη πολλή,

με χαμόγελο κι αισιοδοξία στην ψυχή,

όμορφη κάθε μέρα σας να γενεί!

Λέξεις κλειδιά: στέλιος πετράκης, κρήτη, μουσική

Λεφτὰ ὑπάρχουν ὅπου ὑπάρχει καὶ καρδιά Ιανουαρίου 9, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 2comments

Prowler

Μᾶς λείπουν τὰ λεφτά; (π. Δημητρίου Μπόκου)

Τὸ νὰ εἶ­σαι φτω­χός, δὲν ἐμ­πο­δί­ζει νὰ εἶ­σαι ἐ­λε­ή­μων καὶ φι­λάν­θρω­πος. Σή­με­ρα νο­μί­ζου­με, ὅ­τι γιὰ νὰ βο­η­θᾶς τὸν συ­νάν­θρω­πό σου, πρέ­πει νὰ ἔ­χεις. Τό­σα πολ­λά, ποὺ νὰ σοῦ πε­ρισ­σεύ­ουν. Ἀλ­λι­ῶς τί νὰ δώ­σεις;

Πα­λι­ό­τε­ρα ὅ­μως οἱ Χρι­στια­νοὶ ἦ­ταν δι­α­φο­ρε­τι­κοί. Δὲν κοί­τα­ζαν ἂν πε­ρισ­σεύ­ει κά­τι γιὰ νὰ δώ­σουν. Ἀλ­λ’ ἀ­π’ αὐ­τὸ ποὺ εἶ­χαν, λί­γο ἢ πο­λύ, βο­η­θοῦ­σαν καὶ τὸν φτω­χό. Ἡ ἀ­γά­πη, ἡ φι­λαν­θρω­πί­α, ἦ­ταν πάν­τα ὑ­πό­θε­ση καρ­διᾶς, ὄ­χι χρη­μά­των.

Ὁ με­γά­λος Ρῶ­σος συγ­γρα­φέ­ας Μα­ξὶμ Γκόρ­κη, ποὺ ξε­κί­νη­σε τὴ ζω­ή του πάμ­φτω­χος καὶ ὀρ­φα­νός, ἀ­να­φέ­ρει συ­χνὰ στὰ γρα­πτά του τὴ για­γιά του. Μιὰ φτω­χειὰ θε­ο­φο­βού­με­νη γυ­ναί­κα, ποὺ τὸν μά­θαι­νε ἔμ­πρα­κτα τὴ μυ­στι­κὴ φι­λαν­θρω­πί­α. Γρά­φει λοι­πὸν ὁ Γκόρ­κη στὸ ἔρ­γο του «Στὰ ξέ­να χέ­ρια»:

«Κα­τὰ τὰ με­σά­νυ­χτα ἡ για­γιὰ μὲ ξύ­πνη­σε χα­ϊ­δευ­τι­κά.

-   Πᾶ­με; Ἅ­μα μο­χθή­σεις γιὰ τὸν κο­σμά­κη, τὰ χέ­ρια σου θὰ γι­ά­νου­νε πιὸ γρή­γο­ρα (ὁ Γκόρ­κη εἶ­χε ζε­μα­τί­σει τὰ χέ­ρια του μὲ βρα­στὸ νε­ρό).

Μὲ πῆ­ρε ἀ­π’ τὸ χέ­ρι καὶ μὲ ὁ­δή­γη­σε μὲς στὸ σκο­τά­δι σὰν τυ­φλό. Ἡ νύ­χτα ἦ­ταν μαύ­ρη, ὑ­γρή, φύ­σα­γε ἀ­στα­μά­τη­τα… Ἡ για­γιὰ κον­το­ζύ­γω­νε προ­σε­χτι­κὰ στὰ σκο­τει­νὰ πα­ρά­θυ­ρα, στὰ φτω­χό­σπι­τα, σταυ­ρο­κο­πι­ό­ταν τρεῖς φο­ρές, ἄ­φη­νε στὸ περ­βά­ζι πέν­τε κα­πί­κια (λε­πτὰ) καὶ τρί­α κου­λου­ρά­κια, ξα­να­σταυ­ρο­κο­πι­ό­ταν κοι­τά­ζον­τας τὸν δί­χως ἄ­στρα οὐ­ρα­νὸ καὶ ψι­θύ­ρι­ζε:

-   Πα­να­γί­α, Δέ­σποι­να τῶν Οὐ­ρα­νῶν, βο­ή­θη­σε τὸν κο­σμά­κη! Ὅ­λοι μας, …ὂ­λοι μας εἴ­μα­στε ἁ­μαρ­τω­λοὶ μπρο­στά σου, μη­τε­ρού­λα!  

Ὅ­σο ξε­μα­κραί­να­με ἀ­π’ τὸ σπί­τι, τό­σο πιὸ ἔ­ρη­μα καὶ νε­κρω­μέ­να γί­νον­ταν ἕ­να γύ­ρω… Δώ­δε­κα φο­ρὲς σί­μω­σε ἡ για­γιὰ στὰ πα­ρά­θυ­ρα, ἀ­φή­νον­τας στὰ περ­βά­ζια τὴν «κρυ­φὴ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη». Ἄρ­χι­σε νὰ χα­ρά­ζει, μὲς ἀ­π’ τὸ σκο­τά­δι φυ­τρώ­να­νε γκρί­ζα σπί­τια…

-   Κου­ρά­στη­κε ἡ γριά, ἔ­λε­γε ἡ για­γιά, και­ρὸς νὰ γυ­ρί­σου­με σπί­τι. Θὰ ξυ­πνή­σουν αὔ­ριο οἱ νοι­κο­κυ­ρά­δες καὶ θὰ δοῦν πὼςἡ Με­γα­λό­χα­ρη κά­τι ἔ­χει φέ­ρει γιὰ τὰ παι­δά­κια τους. Ὅ­ταν σοῦ λεί­πουν ὅ­λα, καὶ τὸ λί­γο πιά­νει τό­πο! Ὤχ, μι­κρέ μου Ἀ­λι­ό­σα (αὐ­τὸ ἦ­ταν τὸ πραγ­μα­τι­κὸ ὄ­νο­μα τοῦ Γκόρ­κη), με­γά­λη φτώ­χεια στὸν κο­σμά­κη καὶ δὲν τὸν γνοι­ά­ζε­ται κα­νέ­νας.

Ὁ πλού­σιος τὸν Κύ­ριο δὲν σκέ­φτε­ται

τὴν τρο­με­ρή του κρί­ση δὲν φαν­τά­ζε­ται

τὸν φτω­χὸ δὲν τὸν ἔ­χει δι­κὸ μη­δὲ ἀ­δερ­φὸ

γι­ο­μί­ζει μο­νά­χα σα­κοῦ­λες χρυ­σὸ

τὸ χρυ­σί­ον θὰ γί­νει στὴν κό­λα­ση κάρ­βου­νο!

-   Ἔ­τσι εἶ­ναι! Πρέ­πει νὰ ζεῖ ὁ φί­λος γιὰ τὸν φί­λο κι ὁ Θε­ὸς γιὰ ὅ­λους!…

Νοι­ώ­θω ἀ­ό­ρι­στα πὼς πῆ­ρα μέ­ρος σὲ κά­τι ποὺ δὲν θὰ τὸ ξε­χά­σω πο­τέ… Κά­τσα­με δί­πλα στὴν ἐ­ξώ­πορ­τα, σ’ ἕ­να παγ­κά­κι… κι ἡ για­γιὰ μοῦ ’­λε­γε:

-   Εἶ­ναι ’­δῶ μιὰ Ὁ­βριὰ κι ἔ­χει ἐν­νιὰ ψυ­χὲς παι­διά, τό ’­να μι­κρό­τε­ρο ἀ­π’ τ’ ἄλ­λο. Τὴ ρω­τά­ω: Πῶς τὰ φέρ­νεις βόλ­τα, Μο­σέβ­να; Κι αὐ­τὴ μοῦ λέ­ει: Μὲ τὸν Θε­ό μου ζῶ, μὲ ποι­ὸν ἄλ­λο νὰ ζή­σω;

Ἔ­γει­ρα στὸ ζε­στὸ πλευ­ρὸ τῆς για­γιᾶς καὶ μὲ πῆ­ρε ὁ ὕ­πνος…

…Στὸ δά­σος ὅ­λο τὸ κα­λο­καί­ρι ὣς ἀρ­γὰ τὸ φθι­νό­πω­ρο μά­ζευ­ε χόρ­τα, βα­τό­μου­ρα, μα­νι­τά­ρια καὶ φουν­τού­κια… Ἡ για­γιὰ τὰ πού­λα­γε καὶ βγά­ζα­με τὸ ψω­μί μας… Ἀ­πὸ κά­τι γρα­τζου­νι­ὲς στὴ φλού­δα τοῦ δέν­τρου ποὺ μό­λις τὶς ξε­χώ­ρι­ζες, μοῦ ’­δει­χνε τὶς κου­φά­λες τοῦ σκί­ου­ρου καὶ ’­γὼ σκαρ­φά­λω­να στὸ δέν­τρο κι ἄ­δεια­ζα τὴ φω­λιά του, παίρ­νον­τάς του τὶς προ­μή­θει­ες γιὰ τὸν χει­μώ­να σὲ φουν­τού­κια…

Κά­θε φο­ρὰ ποὺ μά­ζευ­ε λί­γα χρή­μα­τα ἀ­π’ τὰ μα­νι­τά­ρια καὶ τὰ φουν­τού­κια ποὺ πού­λα­γε, τ’ ἄ­φη­νε στὰ περ­βά­ζια κά­νον­τας τὶς «κρυ­φὲς ἐ­λε­η­μο­σύ­νες» της. Κι αὐ­τή, ἀ­κό­μα καὶ τὶς γι­ορ­τά­δες, φό­ρα­γε κου­ρέ­λια καὶ μπα­λω­μέ­να.

-   Χει­ρό­τε­ρη κι ἀ­πὸ ζη­τιά­να γυ­ρί­ζεις, μὲ ντρο­πιά­ζεις!  γκρί­νια­ζε ὁ παπ­πούς.

-   Δὲν πει­ρά­ζει, δὲν εἶ­μαι κό­ρη σου κι οὔ­τε πά­ω γιὰ νύ­φη».

Ἡ καρ­διὰ τῆς για­γιᾶς αὐ­τῆς ἦ­ταν γε­μά­τη ἀ­γά­πη. Γι’ αὐ­τὸ δὲν ἔ­βλε­πε τὴ φτώ­χεια τὴ δι­κή της, ἀλ­λὰ σκε­φτό­ταν πρῶ­τα τὴ φτώ­χεια τοῦ ἄλ­λου, ὅ­πως πα­ραγ­γέλ­λει τὸ ἅ­γιο Εὐ­αγ­γέ­λιο (Α΄ Κορ. 10, 24). Ἡ ἀ­γά­πη της τὴν ἔ­σπρω­χνε νὰ βρί­σκει τοὺς πιὸ πε­ρί­ερ­γους τρό­πους γιὰ νὰ βο­η­θή­σει. Ἂν κοί­τα­ζε τὸν ἑ­αυ­τό της, δὲν θὰ τῆς πε­ρίσ­σευ­ε πο­τὲ καὶ γιὰ κα­νέ­ναν τί­πο­τε. Εἶ­χε ὅ­μως καρ­διὰ καὶ οὔ­τε ποὺ ἔ­νοι­ω­θε νὰ τῆς λεί­πουν τὰ λε­φτά.

Ὑ­πέ­ρο­χες ψυ­χές!

Σί­γου­ρα σή­με­ρα ἐ­μεῖς ἔ­χου­με πο­λὺ πε­ρισ­σό­τε­ρα ἀ­π’ τὴ για­γιά, ποὺ  πρό­σμε­νε νὰ τὴν τα­ΐ­σουν οἱ σκί­ου­ροι. Σὰν τί ἀ­πο­λο­γί­α θά ’­χου­με λοιπὸν γι’ αὐτὸν τὸν μί­ζε­ρο ἐγ­κλει­σμό μας στὸ κα­βού­κι τοῦ ἑ­αυ­τού­λη μας; Τί χει­ρό­τε­ρο κα­κὸ ἄλ­λω­στε ἔ­κα­νε καὶ ὁ ἄ­φρων πλού­σιος τῆς πα­ρα­βο­λῆς; (Λουκ. 12, 13-21).

Καιρὸς ν’ ἀ­φή­σου­με τὴ φί­λαυ­τη καὶ στεί­ρα λο­γι­κή μας. Ἂς δώ­σου­με πι­ό­τε­ρη ἐμ­πι­στο­σύ­νη στὸν Θε­ό, ποὺ λέ­ει πὼς πλου­τί­ζει καὶ δὲν φτω­χαί­νει ἡ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη (Τωβ. 4, 9-10· 12, 8-10).

Ὄ­χι Χρι­στού­γεν­να λοιπὸν καὶ Πά­σχα μόνο, ἀλ­λὰ πάν­το­τε ἂς δί­νου­με δυ­να­μι­κὰ τὸ «πα­ρών», ἁ­μιλ­λώ­με­νοι σὲ προ­σφο­ρὰ ἀ­γά­πης. Δὲν τρῶνε μό­νο στῶν γι­ορ­τῶν τὶς μέρες οἱ φτωχοί, μὰ ὁ­λό­κλη­ρο τὸν χρό­νο, ὅ­πως ὅ­λοι μας. Καὶ στοὺς καιροὺς τῆς κρί­σης δὲν λι­γο­στεύ­ουν, μὰ πληθαίνουν πάντα οἱ φτω­χοί. Τότε χρειάζεται ν’ αὐξάνουμε τὶς καλωσύνες μας κι ἐμεῖς, ἀν­τὶ νὰ τὶς στε­ρεύ­ου­με.

Τὸ χέ­ρι τοῦ Χρι­στοῦ εἶ­ν’ ἁ­πλω­μέ­νο ἀ­δι­ά­κο­πα, ζη­τι­α­νεύ­ον­τας τὴν ὅ­ποι­α προ­σφο­ρά μας.

Λεφτὰ ὑπάρχουν! Ὅπου ὑπάρχει καὶ καρδιά!

Μόνο νὰ θέ­λου­με! Καὶ ἡ ἀ­γά­πη πάν­το­τε θὰ βρί­σκει τρό­πο!

(Σαρανταήμερο 2013)

Πηγή: Θησαυρός Γνώσεων και Ευσεβείας

Λέξεις κλειδιά: π. Δημήτριος Μπόκος, παραμύθι, ρωσία, ελεημοσύνη

Μέσα στα μάτια των παιδιών Ιανουαρίου 7, 2015

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Οικογένεια / Παιδί , add a comment YouTube Preview Image

Στίχοι – Μουσική: Στέλιος Πισής
Ερμηνεία: Μαρία-Έλενα Κυριάκου

CD: Κασταλίας & Σειρήνων 2005

Μέσα στα μάτια των παιδιών
βλέπω έναν κόσμο μαγικό
Σαν μου χαμογελάνε
Μοιάζει μ” αστέρι φωτεινό
το βλέμμα τους το καθαρό
Γλυκά σαν με κοιτάνε

Αχ και να γίνουμε ξανά
και “μεις σαν τα μικρά παιδιά
που ξέρουν να αγαπάνε
Θ” αλλάξουν όλα στη στιγμή
κι όλοι οι άνθρωποι στη γη
Μαζί θα τραγουδάνε

Μέσα απ” τα γέλια των παιδιών
Παίρνω τους ήχους κι αρχινώ
ένα τραγούδι γράφω
Παίρνω απ’τα πρόσωπά τους φως
κι αυτό τον κόσμο τον μουντό
με χρώματα το βάφω

Αχ και να γίνουμε ξανά
και “μεις σαν τα μικρά παιδιά
που ξέρουν να αγαπάνε
Θ” αλλάξουν όλα στη στιγμή
κι όλοι οι άνθρωποι στη γη
Μαζί θα τραγουδάνε (x2)

Λέξεις κλειδιά: παιδί, στέλιος πισής, μουσική