jump to navigation

Από πρωταθλητής πάλης μοναχός στο Άγιο Όρος Νοέμβριος 18, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Πηγή: Τηλεοπτικό κανάλι Mega

Η μεγαλύτερη Επανάσταση είναι η Χαρά Νοέμβριος 15, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Κοινωνία, Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Μετα από μια μέρα απείρου κάλλους, με βρισιές, χυδαιότητες, απειλές, συκοφαντίες, λεκτική βία, και ότι άλλο μπορεί να κεράσει το σκοτάδι που κουβαλάμε μέσα μας οι άνθρωποι, ξημέρωσε ο Θεός μια νεα μέρα και πήγαμε στην εκκλησία. Εκεί που ανθίζουν τα χαμόγελα, εκεί που η δύναμη και η ισχύς αναγκάζεται σε ήττα μια και οι αδύναμοι, οι ταλαιπωρημένοι της ζωής γίνονται οι πρωταγωνιστές της Βασιλείας Του.

Σκοπός κάθε μορφής εξουσίας, είναι να κλέψει το χαμόγελο και την ελπίδα. Να σε φοβίσει. Να σε παραμορφώσει σε «Ανθρωπάκο». Να αρπάξει από την ψυχή σου την ανθρωπιά. Δηλαδή τον Θεό. Εάν το καταφέρει σε υποδούλωσε. Ένα να θυμάστε, τα νέα αντάρτικα δεν θα στηθούν σε βουνά, αλλα στα στήθη και τα χείλη μας. Η μεγαλύτερη επανάσταση είναι η χαρά. Να σε φοβίζουν και εσύ να χαμογελάς. Σε καρδιές που αγαπάνε την ζωή, όλες οι εξουσίες καταρρέουν…

π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, Κυριακή 5-11-2017 (FB)

Ελένη Γλυκατζή-Αρβελέρ: οι Ελληνες οφείλουμε τα πάντα στο Βυζάντιο Νοέμβριος 12, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Ιστορία , add a comment

Γιατί οι Ελληνες οφείλουμε τα πάντα στο Βυζάντιο, ακόμη κι όταν… τρώμε τον  περίδρομο.
Γιατί ο Σαλβαντόρ Νταλί είναι περισσότερο συγγενής με έναν αγιογράφο παρά με έναν σύγχρονό του.
Γιατί υπάρχουν ταμπού στη διδασκαλία της Βυζαντινής Ιστορίας.
Εξηγήσεις από μια μεγάλη βυζαντινολόγο

– Κυρία Αρβελέρ, γιατί μας ενδιαφέρει σήμερα τόσο πολύ το Βυζάντιο;

«Γιατί το Βυζάντιο είναι η ελληνική γλώσσα και η ορθοδοξία, δηλαδή τα δύο βασικά συστατικά της ελληνοσύνης. Βέβαια το Βυζάντιο ήταν μια πολυεθνική αυτοκρατορία, αλλά ήταν μια αυτοκρατορία ελληνόφωνη. Το ότι το Βυζάντιο ήταν ελληνόφωνο έσωσε όλον τον ελληνικό πολιτισμό. Οταν ο μεγάλος Γάλλος ιστορικός Φερνάν Μπροντέλ έγραφε ότι δεν υπάρχουν Γάλλοι, υπάρχουν μόνο γαλλόφωνοι, και όποιος μιλάει γαλλικά είναι Γάλλος εννοούσε ότι η γλώσσα είναι η σύμπτυξη όλου του πολιτισμού και όλης της παράδοσης. Και το Βυζάντιο είναι ελληνόφωνο από τον 7ο αιώνα».

– Και γιατί επί δύο αιώνες στο σύγχρονο ελληνικό κράτος απωθήσαμε εντελώς το Βυζάντιο;

«Είμαστε οι μόνοι που δεν ελευθερώσαμε την κοιτίδα του γένους, την Κωνσταντινούπολη, και κάναμε πρωτεύουσα ένα λασποχώρι, όπως ήταν το 1830 η Αθήνα, ένα λασποχώρι με μερικές χιλιάδες σπίτια, από τα οποία πάρα πολλά ήταν χωρίς στέγη. Για να μην πούμε ότι η Αθήνα ήταν τότε αλβανοκρατούμενη, πράγμα που δεν έχει καμία σημασία, αλλά το λέω επίτηδες για τους εθνικίζοντες. Το ότι από μια ελληνόφωνη αυτοκρατορία φτάσαμε ύστερα από 400 χρόνια σκλαβιάς σε ένα πολιτικό μόρφωμα, το ελληνικό κράτος, το οποίο είναι “δευτερεύον”, για να μην πω τίποτε χειρότερο, αυτό δημιουργεί ένα είδος συμπλέγματος».

– Δηλαδή απωθήσαμε το Βυζάντιο ψυχαναλυτικά;

«Αμα θέλετε, το λέτε κι έτσι. Σημασία έχει ότι από το λασποχώρι φτάσαμε απευθείας στον Περικλή, βάζοντας σε παρένθεση χίλια χρόνια της μόνης ελληνόφωνης αυτοκρατορίας».

– Σήμερα είναι ζωντανό το Βυζάντιο;

«Βεβαίως. Πάμε στην εκκλησία. Τι ακούμε; “Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια” ή “αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού”. Γυρνάμε στο σπίτι. Ο μπαμπάς λέγεται Παναγιώτης, η μάνα Βασιλική, υπάρχει το εικονοστάσι. Χρησιμοποιούμε βυζαντινές παροιμίες. Λέμε “έφαγε τον περίδρομο” επειδή το πινάκιο, το βαθύ πιάτο των Βυζαντινών, είχε γύρω γύρω ένα περιθώριο όπου ξεχείλιζε το φαγητό. ΄Η λέμε “τα παίζει στα δάχτυλα”, επειδή ακριβώς οι Βυζαντινοί μετρούσαν τα πάντα».

– Επομένως είναι μια συνέχεια οργανική…

«Είναι μια οργανική συνέχεια που εκφράζεται με τη λέξη ρωμιοσύνη. Αυτή η οργανική συνέχεια δεν είναι άλλη από τη ρωμιοσύνη…».

– Λέξη που σήμερα έχει κάτι το απαξιωτικό…

«Πράγμα σκανδαλώδες, γιατί η λέξη “ρωμιός” είναι η μόνη που είναι αυτοκρατορική. Το Βυζάντιο ποτέ δεν αποκαλούσε τον εαυτό του Βυζάντιο. Οταν ο Ψελλός ή ακόμη και ο Μιχαήλ Χωνιάτης λένε “οι Βυζαντίου πολίτες” εννοούν τους Κωνσταντινουπολίτες. Δεν εννοούν τίποτε άλλο. “Εσείς οι Βυζαντίου πολίτες” γράφει ο Μιχαήλ Χωνιάτης από την Αθήνα, όπου ήρθε ως μητροπολίτης, στον αδελφό του στην Κωνσταντινούπολη. Διαμαρτύρεται ο Χωνιάτης στον αδελφό του, που ήταν πρωθυπουργός, γιατί οι τρυφεροί πολίτες της Κωνσταντινουπόλεως τον έστειλαν σε έναν τόπο όπου δεν έβρισκε ένα βιβλίο. Κι έπρεπε να πηγαίνει στο μοναστήρι της Κέας για να βρει».

– Τους Ευρωπαίους τους αφορά ή πρέπει να τους αφορά το Βυζάντιο;

«Ακόμη περισσότερο. Γιατί τι είναι ο Ευρωπαίος; Οπως έλεγε ο Πολ Βαλερύ είναι αυτός που έχει υποστεί φιλοσοφικά την επίδραση της αρχαίας ορθολογιστικής σκέψης, που έχει ζήσει με την ιουδαϊκοχριστιανική πνευματικότητα κι έχει υποστεί την επίδραση της ρωμαϊκής διοίκησης και των ρωμαϊκών θεσμών. Αθήνα, Ιερουσαλήμ και Ρώμη. Χωρίς αυτά δεν υπάρχει Ευρώπη. Κι όλα αυτά τα τρία, συμπυκνωμένα μαζί, είναι το Βυζάντιο. Επομένως το Βυζάντιο είναι Ευρώπη, γιατί είναι ελληνόφωνο όπως η Αθήνα, χριστιανικό όπως η Ιερουσαλήμ κι έχει υιοθετήσει όλη τη ρωμαϊκή διοίκηση». (περισσότερα…)

Το Πιστεύω του Αγίου Νεκταρίου Νοέμβριος 9, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος: «Ὁ Θεός γιά μένα εἶναι δόξα, πλοῦτος καί καύχημα. Εἶναι τό γλυκύτατο καί πιό εὐχάριστο πράγμα. Εἶναι ἡ φροντίδα καί τό ἐντρύφημά μου. Ἡ ψυχή μου εἶναι δημιούργημα τῆς πνοῆς τοῦ Θεοῦ. Τό σῶμα μου εἶναι πλάσμα τοῦ Θεοῦ. Θεία χάριτι εἶμαι γένος τοῦ Θεοῦ. Ἀπ᾿ τό Θεό ἔλαβα τήν ὕπαρξη ἀλλά καί τή δυνατότητα νά κινοῦμαι, ν᾿ ἀναπνέω καί νά μιλάω.

Στό Θεό καθημερινά ἐμπιστεύομαι τό πνεῦμα μου. Στό Θεό προσεύχομαι. Ζῶ μέ τό Θεό, δουλεύω καί βρίσκομαι μέ τό Θεό»…

Εἶμαι εὐτυχισμένος μέ τό μεγάλο, ἰσχυρό καί ζῶντα Θεό, ὁ ὁποῖος εἶναι πάροχος βοηθός καί τελειωτής τῶν καλῶν. Εἶναι ἐπόπτης τῶν ὅσων σκέφτομαι, λέω καί κάνω. Δέχομαι τό Θεό ὡς φοβερό κριτή τῶν ὅσων ἔχω κάνει. Ἔχω Θεό ἤπιο καί συγχωρητικό, μακρόθυμο καί πολυέλεο, σωτήρα καί λυτρωτή.

Γνωρίζω Θεό πού εἶναι ἡ ἀρχή τῶν πάντων, πού δίνει τά ἀγαθά, πού εἶναι προνοητής, ἐπόπτης, πάνσοφος, παντογνώστης, πού γνωρίζει καί τά μέλλοντα καί τά παρόντα καί τά παρελθόντα. Ὑμνῶ, δοξάζω, εὐλογῶ καί ὑπερυψώνω τόν ἀγαθό, ἅγιο, δίκαιο καί ἀληθινό Θεό».

Προσκυνῶ καί λατρεύω τό φιλάνθρωπο Θεό. Πιστεύω στό Θεό, ἐλπίζω στό Θεό, ἀγαπῶ τό Θεό, πού εἶναι ἡ πηγή τῆς ἀγάπης. Ἡ ψυχή μου καί ἡ διάνοιά μου ἀνυψώνονται στό Θεό καί βρίσκουν ἀνάπαυση. Ἡ καρδιά μου ποθεῖ πολύ τό Θεό.

Ὁμολογῶ ἕνα Τρισήλιο καί Τρισυπόστατο Θεό. Κηρύττω ἕνα Θεό ἄναρχο, ἀΐδιο, ἁπλό, ὑπερούσιο καί ἀμέριστο. Τήν αὐτήν Μονάδα καί Τριάδα. Αὐτά ὁμολογῶ, πιστεύω καί κηρύττω».

Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι
κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.

Πηγή: Δόγμα

Μια τζούρα από τον Παράδεισο Νοέμβριος 7, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Αταξινόμητα, Βίντεο , 1 comment so far

του Σταμάτη Γονίδη

Μια τζούρα από παράδεισο πήρα μια Κυριακή
μη ψάχνεις μες την άβυσσο, Θεός δεν είναι εκεί
Βγήκα έξω απ’τα γήινα και τα φανερωμένα
δεν ρίχνει Ο Θεός φωτιά, δεν τιμωρεί κανέναν

Ότι βλέπεις και ότι αγγίζεις, είναι έργο αλλουνού
και ότι εσύ Θεό νομίζεις, είναι πλάνη του μυαλού

Μια τζούρα από παράδεισο πήρα μια Κυριακή
Θεέ μου πόσο θα ήθελα να ‘ταν όλοι εκεί
Είδα το φως το αληθινό, σαν Θεϊκό σημάδι
χάθηκε από την σκέψη μου, της ύλης το σκοτάδι

Ότι βλέπεις και ότι αγγίζεις, είναι έργο αλλουνού
και ότι εσύ Θεό νομίζεις, είναι πλάνη του μυαλού

Το Τρελό «Γαλατικό Χωριό» της Ισπανίας που πάει κόντρα στην Κερδοσκοπική Οικονομία Οκτώβριος 21, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Επιχειρηματικότητα, Ενέργεια / Περιβάλλον, Κοινωνία, Πολιτική , 1 comment so far

Η Δύναμη της Συνεργασίας – Ευημερούσα Ουτοπία στον 21ο αιώνα

Αξιοβιώσιμη Αναπτυξη Τοπικών Κοινωνιών: το μοντέλο της Marinaleda (0% ανεργία και μισθοί 1200 ευρώ)

Με σχεδόν καθόλου αστυνομία, έγκλημα ή ανεργία, αυτή η πόλη περιγράφεται ως μια δημοκρατική, σοσιαλιστική ουτοπία.

 Η ανεργία είναι ανύπαρκτη στη Marinaleda, ένα χωριό της Ανδαλουσίας στη νότια Ισπανία, που είναι ευημερούσα, χάρη στον γεωργικό συνεταιρισμό του.Μια πόλη όπου όλοι δουλεύουν, δεν υπάρχει αστυνομία, ενώ οι μισθοί είναι 1200 ευρώ! Εκ πρώτης όψεως, η ισπανική πόλη της Marinaleda δεν διαφέρει από οποιαδήποτε άλλη στην περιοχή της. Τοποθετημένη στην γραφική κοιλάδα Campiña, η γύρω περιοχή αποτελείται από καταπράσινους λόφους, μίλια από ελαιώνες και χρυσαφένιες εκτάσεις με σιτάρι που εκτείνεται όσο το μάτι μπορεί να δει.
Η πόλη είναι όμορφη, ήσυχη και χαρακτηριστική αυτών που βρίσκονται στην Ανδαλουσία, την φτωχότερη,νότια επαρχία της Ισπανίας. Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.

πολη 2

Στον συνεταιρισµό, λοιπόν του Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Γι αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Οµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται. (περισσότερα…)

Μην ξανακλάψεις έτσι, παιδί μου, επάνω στην εικόνα μου. Μου ράγισες την καρδιά! Οκτώβριος 19, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , add a comment

Το ακόλουθο γεγονός, εξιστόρισε τον Σεπτέμβριο του 2013, από μια ηλικιωμένη κυρία, η οποία προσκύνησε την Παναγία Βαρνάκοβα μαζί με τα  παιδιά και τα εγγόνια της.

Επάνω στην συζήτηση σχετικά με την προστασία της Παναγίας, είπε τα εξής συγκινητικά:

«Με το Μοναστήρι εδώ της Παναγίας είμαστε συνδεδεμένοι οικογενειακώς. Οι γονείς μου πολλές φορές έβρισκαν εργασία εδώ, γιατί τα χρόνια εκείνη υπήρχε μεγάλη φτώχεια. Έτσι και εγώ, μόλις 16 χρονών κοριτσάκι, πήγα στην Αθήνα για να εργαστώ σε κάποιο σπίτι.

Εργαζόμουν σκληρά για την ηλικία μου, μακριά από την στοργή του σπιτιού μου. Κάποτε όμως, χωρίς αιτία, κάποιος άνθρωπος με την σκληρή συμπεριφορά του με πλήγωσε βαθειά. Τόσο πολύ πονούσε η ψυχή μου, ώστε το βράδυ που πήγα στο δωμάτιό μου, αγκάλιασα μια εικόνα ξύλινη που είχα της Παναγίας, γονάτισα πάνω στο κρεβάτι μου, έτσι όπως ήμουν ντυμένη, και άφησα τον πόνο μου να ξεχυθεί πάνω Της με δάκρυα και αναφιλητά. Ζητούσα την παρηγοριά και την βοήθεια της Παναγίας. Ο πόνος της ψυχής μου ήταν απερίγραπτος.

Σε μια στιγμή αποκοιμήθηκα για λίγο. Όταν συνήλθα, σκέφτηκα, αφού έμειναν λίγες ώρες ως το ξημέρωμα (σηκωνόμουν στις 5:00 κάθε πρωί), να πέσω μες στα σκεπάσματα να ξεκουραστώ. Όταν ανασηκώθηκα, κοίταξα την εικόνα της Παναγίας που είχα ακόμη στην αγκαλιά μου. Με πόνο, μαζί με κάποιο φόβο (δέος), είδα ότι είχε σχιστεί το ξύλο! Από την κορυφή του κεφαλιού της Θεοτόκου, κατέβαινε η σχισμή στο Πρόσωπό Της και κατέληγε στον ώμο Της! Πίστεψα πως εγώ έφταιγα, επειδή την πίεζα στο στήθος μου, και άρχισα πάλι να κλαίω με πολύ συντριβή και να Της ζητάω συγγνώμη.

Τότε – αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ στην ζωή μου – η Παναγία ζωντάνεψε στην εικόνα Της! Το βλέμμα Της ήταν γεμάτο συμπάθεια και αγάπη και κινήθηκαν τα χείλη Της λέγοντάς μου:

-Μην ξανακλάψεις έτσι, παιδί μου, επάνω στην εικόνα μου. Μου ράγισες την καρδιά! Εγώ σ’ όλη σου την ζωή θα είμαι κοντά σου και θα σε προστατεύω.

Τότε κατάλαβα πως άνοιξε η εικόνα από την συμπόνοια της Παναγίας κι όχι από άλλη αιτία.

Η εμπειρία εκείνης της νύχτας μου έμεινε αλησμόνητη. Είναι γεγονός πως η Δέσποινα του κόσμου τήρησε την υπόσχεσή Της. Σε όλη την μετέπειτα πορεία της ζωής μου ήταν και είναι φανερή η προστασία Της».

Τι άλλο κανείς να προσθέσει, παρά να δοξάσει τον Θεό που μας χάρισε την κατά Χάριν Ουράνια Μητέρα μας;

Πηγή: Βιβλίο «Θεομητορικά Θαύματα της Παναγίας Βαρνάκοβας μετά παρακλητικού κανόνος» – Ιερά Μονή Παναγίας Βαρνάκοβας

Αναδημοσίευση από: Δόγμα

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι.

Η πιο όμορφη παρέα είναι ο Χριστός Οκτώβριος 16, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βίντεο, Ορθοδοξία / Εκκλησία , 1 comment so far

Δεν υπάρχει καλύτερη συντροφιά από το να νιώθει κανείς την παρουσία του Χριστού οποιαδήποτε στιγμή, υπό οποιεσδήποτε περιστάσεις. Εκείνος άλλωστε είναι πανταχού παρών, δηλαδή είναι σε κάθε μέρος. Κανένας άνθρωπος δεν είναι μόνος του, ακόμη κι αν εξωτερικά φαίνεται έτσι. Ο Χριστός είπε «Εγω ειμί», δηλαδή πάντοτε είναι ο ίδιος· σε όλους τους αιώνες. Είναι άχρονος, αναλλοίωτος και αμετάτρεπτος. Το μυστήριο του Σταυρού του Χριστού και του δικού μας σταυρού συναντώνται. Ο Χριστός έχει μόνο αγάπη για μας, είναι αγάπη, ακόμη κι η δικαιοσύνη του είναι αγάπη.

Με τον π. Ανανία Κουστένη

Πηγή: Επί Ασπαλάθων Ι. Ν. Αγίων Αναργύρων Ηλιούπολης

Φανταστικός Λόγος Νέου Διευθυντή Σχολείου Οκτώβριος 13, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Παιδεία / Εκπαίδευση , 1 comment so far

του Δημήτρη Ζιαμπάρα

Αγαπητά μου παιδιά,

Είμαι ο νέος Διευθυντής στο σχολείο σας και είναι μεγάλη μου τιμή. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη διοικητική πρόκληση από την διεύθυνση ενός σχολείου. Όταν ήμουν στην ηλικία σας υποστήριζα την Ελευθερία, τώρα σε αυτή την ηλικία υποστηρίζω την Τάξη· μεγαλώνοντας ανακάλυψα πως δεν υπάρχει Ελευθερία χωρίς Τάξη. Θέλω να σας ενημερώσω λοιπόν για κάποιες αλλαγές που θα λάβουν χώρα στην λειτουργία του σχολείου.

Πρώτον, αυτό το σχολείο δεν ασχολείται με την καταγωγή σας ή την εθνικότητά σας. Δεν με ενδιαφέρει αν είστε Αλβανός, Σύρος, Κινέζος, Νιγηριανός ή αν ο παππούς σας πολέμησε ή όχι το ’40. Δεν είναι δουλειά του σχολείου να καθορίσει τα όρια της ανοικτής κοινωνίας. Το μόνο που θα σας διαφοροποιεί από τους άλλους συμμαθητές σας είναι ο χαρακτήρας σας και οι επιδόσεις σας. Επίσης την μόνη εθνική ταυτότητα που το σχολείο αυτό αναγνωρίζει είναι την Ελληνική. Αυτό είναι Ελληνικό σχολείο, και σκοπός των Ελληνικών σχολείων είναι να κάνουν τους μαθητές καλύτερους Έλληνες. Καμιά άλλη εθνική ταυτότητα δεν αναγνωρίζεται.

Δεύτερον, δεν με νοιάζει ποια είναι η θρησκεία σας. Με νοιάζει όμως όταν φύγετε από αυτό το σχολείο να γνωρίζετε την μεταφυσική παράδοση της χώρας που ζείτε και αποτελεί τον πολιτιστικό της πυρήνα για χιλιετίες. Δεν έχει καμιά σημασία αν πιστεύετε ή όχι σε αυτήν την παράδοση, αν θες να ζήσεις σε ένα διαφορετικό πολιτισμό, η άγνοια της μεταφυσικής του παράδοσης είναι συνταγή αποτυχίας κοινωνικής ένταξης. Αγνοώντας την θρησκεία ενός λαού, αδυνατείς να εξηγήσεις αυτά που συμβαίνουν γύρω σου.

Τρίτον, θεωρώ την εκπαιδευτική διαδικασία ιερή, γι’ αυτό οτιδήποτε στο σχολείο θα αντικατοπτρίζει αυτή την ιερότητα. Αυτό σημαίνει, ανάμεσα στα άλλα, πως εσείς και οι εκπαιδευτικοί σας θα ντύνεστε ανάλογα. Για τους μαθητές: στολή με τα διακριτικά του σχολείου και ευπρεπής εμφάνιση. Για τους εκπαιδευτικούς, οι άντρες: γραβάτα και ξύρισμα/κούρεμα· ενώ οι γυναίκες: ευπρεπές φόρεμα. Στους εκπαιδευτικούς απευθυνόμαστε πάντα με το κύριε/κυρία· ποτέ με το μικρό τους όνομα, είτε εντός, είτε εκτός σχολείου. Η πειθαρχία αποτελεί την μόνη γέφυρα μεταξύ ενός στόχου και της επίτευξής του.

Τώρα, σταθείτε όλοι σε στάση προσοχής για να υψώσουμε την Ελληνική σημαία και να τραγουδήσουμε τον εθνικό ύμνο. Μιας και κάποιοι από εσάς δεν ξέρετε τα λόγια, οι δάσκαλοί σας θα σας δώσουν τους στίχους.

 

Πηγή: Αντίβαρο

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι.

Η Επιλογή των Ελλήνων Οκτώβριος 10, 2017

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ελληνισμός / Ρωμιοσύνη, Πολιτισμός, Πολιτική , add a comment

“Η επιλογή των Ελλήνων είναι τελικά αν θα έχουν εκκλησία του δήμου ή Φαραώ, τρεις τάξεις ή δύο, τον Ηρόδοτο ή τον αυλοκόλακα με το καλέμι. Μπορείς είτε να αφήνεις τη διανόηση ελεύθερη να γράφει ποίηση και να επιτίθεται στην ελίτ είτε να τη βάζεις να χτίζει τάφους, να κολακεύει τον Ένα και να χαράσσει δουλοπρεπή πικτογράμματα. Ένας άνθρωπος μπορεί να είναι νόμιμος ιδιοκτήτης ενός κομματιού γης ή να σκάβει στα κτήματα του Μεγάλου Bασιλιά.. Κάνε τους πλουσίους να χρηματοδοτούν θεατpικές παραστασεις και να ναυπηγούν στόλο ή άφησέ τους να ξεκοκαλίζουν και να κατέχουν ως ιδιοκτησία τους ολόκληρη την ύπαιθρο. Παζάρευε στην αγορά με παμπόνηρους ιδιώτες μικροπωλητές ή σέρνε με το ζόρι την παpαγωγή σου στην αποθήκη του παλατιού. Άκου το “ο Δίας δεν υπάρχει πια” ή αποκεφάλιζε τους υπερόπτες που δεν υποκλίνονται στον Θωθ. Εξοστράκιζε, έλεγχε, σατίριζε, δίνε δημοσιότητα και ερεύνα ή περίμενε ν’ ακούσεις το χτύπημα στην πόρτα τα μεσάνυχτα. Εν τέλει, αυτή η επιλογή καθορίζει το αν τα παιδιά θα έχουν μια καλύτερη ευκαιρία να τρωνε, να είναι απαλλαγμένα από αρρώστιες, να μεγαλώνουν ασφαλή από ακρωτηριασμό και άδικο θάνατο, να βλέπoυν και να περιγράφουν τον κόσμο όπως επιλέγουν – και να εγγράφονται στο σύγχρονο πανεπιστήμιο για να μαθαίνουν πόσο απαίσιος ήταν στην πραγματικότητα ολόκληρος ο πολιτισμός της παιδικής τους ηλικίας”.

Πηγή: Victor Davis Hanson & John Heath – “Ποιός σκότωσε τον Όμηρο;” σελ. 98

Αναδημοσίευση από: Αντίβαρο