Ορθοδοξία / Εκκλησία 

Πόση υπομονή επιδεικνύουμε στις θλίψεις και τους πειρασμούς;

Ζωντανό Ιστολόγιο 0 Σχόλια ,,,

Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας μια πολύ όμορφη Ελληνίδα η Αργυρή παντρεύτηκε, όμως ένας Τούρκος γείτονάς της την ερωτεύθηκε και την κατήγγειλε στο δικαστήριο λέγοντας ψέματα ότι είχε δηλώσει να αλλαξοπιστήσει. Επειδή και στο δικαστήριο ομολόγησε την πίστη της και φυσικά αρνήθηκε να τουρκέψει, την βασάνισαν πολύ και την φυλάκισαν. Εκεί στη φυλακή συνεχίστηκαν τα βασανιστήριά της για 17 ολόκληρα χρόνια (!), μάλιστα οι Τούρκισσες κρατούμενες που βρίσκονταν εκεί για βαριά παραπτώματα την κορόιδευαν.

Μετά το πέρασμα ολόκληρου αυτού του μεγάλου χρονικού διαστήματος ένας χριστιανός άρχοντας θέλησε να την απελευθερώσει, όμως η ίδια έμεινε στη φυλακή μέχρι το θάνατό της στις 17 Απριλίου 1725.

Μετά από 3 χρόνια έκαναν ανακομιδή στο λείψανό της που είχε ενταφιαστεί έξω από την Προύσα και το βρήκαν ολόκληρο να αναδίδει μια εξαίσια ευωδία.

Εμείς οι χριστιανοί τι υπομονή επιδεικνύουμε στις θλίψεις και τους πειρασμούς;

Πηγή: Περιοδικό «Μεταμόρφωσις» του ιερού Ησυχαστηρίου Μεταμόρφωση του Σωτήρος στους Τσουκαλάδες Αγρινίου (Τεύχος 60).

Ευχαριστίες στον Σπύρο Γκ. για την αποστολή του κειμένου

Λέξεις κλειδιά: αγίες, μαρτύριο, πειρασμοί, υπομονή

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Μέσα στο στρίμωγμα ο άνθρωπος αποκτά τις αρετές. Αν όχι την υπομονή, την αγάπη, τη μακροθυμία, τη συγχωρητικότητα, τουλάχιστον τη μεγίστη και μητέρα αυτών: την ταπείνωση• την αρετή που ανοίγει τον παράδεισο. Και βέβαια αυτό συμβαίνει διότι μέσα στις δυσκολίες και στις αναποδιές, βλέπει ο άνθρωπος πόσο αδύνατος είναι. Όταν μας γίνονται όλα τα θελήματα και ικανοποιούνται όλα τα σχέδιά μας, ο Θεός ετοιμάζει ένα σχέδιο που θα μας συντρίψει και θα μας στριμώξει. Αυτό συμβαίνει κυρίως σε πεισματάρηδες και εγωιστές και σε όσους τα βάζουν με τον Θεό. Να περίπου πως σκέφτεται ο Θεός: «Αφού επιμένει ο άνθρωπος να ικανοποιεί τα θελήματά του, ασ’ τον. Καλύτερα να φτύνει αργότερα τον εαυτό του παρά τον Δημιουργό του. Εγώ αποσύρομαι προσωρινά».
    Έτσι ο Θεός τραβιέται πίσω, αφήνει τον άνθρωπο να «ξεδιψάσει» τα σχέδιά του και μετά του συντρίβει τον εγωισμό με απρόβλεπτα γεγονότα και δυσάρεστα. Όσο περισσότερο ικανοποιείς το εγωιστικό, φιλήδονο και φιλόδοξο θέλημα και σχέδιο σου, τόσο αυξάνεις το «συντριπτικό» θέλημα του Θεού, που αργά η γρήγορα θα έρθει στη ζωή σου. Έτσι λειτουργεί ο πνευματικός νόμος. «Πας ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται» (Λουκ. ιδ 11). Η συντριβή που προσφέρει ο Θεός δεν σχετίζεται με τη διάλυση του ανθρώπου, αλλά με το σπάσιμο του εγωισμού του, αφού ο παράδεισος χωρεί μόνο συντετριμμένες και ταπεινές καρδιές. Όταν ο Θεός θέλει να προστατέψει έναν ευαίσθητο, αγαθό και μαλακό άνθρωπο από το «συντριπτικό» για τον εγωισμό μας θέλημά Του, βάζει εμπόδια στο δικό μας εγωιστικό θέλημα.
    - Γέροντας Πορφύριος
    • Αρέσει σε %d bloggers: