Στήν Ἑλλάδα κάθε πέτρα ἔχει ἀπό μία ἱστορία νά πεί

Η σημασία της τοπικής ιστορίας, αλλά και του τοπικού πολιτισμού γενικότερα είναι ουσιώδης για την ανάπτυξη και διατήρηση μια ακμαίας εθνικής συνείδησης.

Περισσότερα

Πως ξεπερνιέται κάθε μικρή δυσκολία στη ζωή

Τα παιδιά ενός χωριού κάθε μέρα πηγαίνοντας στο σχολείο βρέχουν τα παπούτσια τους σε ένα σημείο που στο χωμάτινο μονοπάτι συγκεντρώνεται νερό.

Περισσότερα

Όσιος Γέροντας Ευμένιος Σαριδάκης: Η Ανάσταση που άργησε…

Μαρτυρία από το βίο του Αγίου Γέροντα Ευμένιου Σαριδάκη για την λειτουργία της Αναστάσεως.

Περισσότερα

Γέροντας Ευμένιος Σαριδάκης: Χάρηκα πάρα πολύ που έπασχα από λέπρα

Στην εγγραφή του Γέροντος Ευμενίου Σεριδάκη στις Αγιολογικές Δέλτους της Ορθοδόξου Εκκλησίας προχώρησε στις 14 Απριλίου 2022 η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Περισσότερα

Ἡ προσευχή τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου (β’ μέρος)

Στη συνέχεια η προσευχή κινείται στους θετικούς σκοπούς της μετάνοιας που πάλι είναι τέσσερις: σωφροσύνη, ταπεινοφροσύνη, υπομονή και αγάπη.

Περισσότερα

Ἀφιέρωμα στόν Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ

Αφιέρωμα στον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά – Ραδιοφωνική εκπομπή «Ορθοδοξία και Παράδοση» των στελεχών των Κατηχητικών της ενορίας Αγίου Νείλου Πειραιώς.

Περισσότερα

Ἡ προσευχή τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου (α’ μέρος)

Αναμεσα σ’ όλες τις προσευχές και τους ύμνους της Μεγάλης Σαρακοστής μια σύντομη προσευχή μπορει να ονομαστεί η προσευχή της Μεγάλης Σαρακοστής. Η Παράδοση την αποδίδει σε έναν από τους μεγάλους δασκάλους της πνευματικής ζωής, τον Άγιο Εφραίμ το Σύρο.

Περισσότερα

Τό νόημα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς

Αφιέρωμα στο νόημα της Μεγάλης Σαρακοστής – Ραδιοφωνική εκπομπή «Ορθοδοξία και Παράδοση» των στελεχών των Κατηχητικών της ενορίας Αγίου Νείλου Πειραιώς.

Περισσότερα

Ζωή που δε μοιράζεται, εἶναι ζωή κλεμμένη

Του π. Ἰωάννη Νικόπουλου Κατά την Δευτέρα Παρουσία δεν θα ερωτηθώ για τη δίαιτα μου, δεν θα ερωτηθώ για την

Περισσότερα
  • Κέρασμα

    Βλέπω ένα πλήθος αναρίθμητο ομοίων και ίσων ανθρώπων που περιστρέφονται ακούραστα περί τον εαυτό τους για να προσπορισθούν μικρές και φτηνές απολαύσεις, με τις οποίες γεμίζουν την ψυχή τους.
    Ο καθείς από αυτούς αποτραβηγμένος παράμερα, νιώθει σαν ξένος προς τη μοίρα όλων των άλλων: τα παιδιά του και οι προσωπικοί του φίλοι αποτελούν για αυτόν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
    Οσο για τους γείτονές του, βρίσκεται δίπλα τους αλλά δεν τους βλέπει, τους αγγίζει και δεν τους αισθάνεται, υπάρχει μόνο εν εαυτώ και δι' εαυτόν, και, αν ίσως του μένει μια οικογένεια, δεν έχει, όμως, πλέον πατρίδα.
    Πάνω από αυτούς υψώνεται μια τεράστια κηδεμονική εξουσία, που επιφορτίζεται να διασφαλίζει την απόλαυσή τους και να αγρυπνά για τη τύχη τους.
    Είναι απόλυτη, διεξοδική, έρρυθμη, προνοητική και ήπια. Θα έμοιαζε με την πατρική εξουσία εάν, όπως αυτή, είχε ως αντικείμενο την προπαρασκευή ανθρώπων για την ενηλικίωση. Αντιθέτως, εκείνο που επιδιώκει είναι να τους σταθεροποιήσει αμετακλήτως στην παιδική ηλικία. Της αρέσει να ευφραίνονται οι άνθρωποι, αρκεί να σκέπτονται μόνο το πώς θα ευφρανθούν...
    - Τοκβίλ