Νικ Μάρβελ: Ο Μικρός Ήρως του 21ου αιώνα; Μαρτίου 28, 2006
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Βιβλία / Περιοδικά, Οικογένεια / Παιδί, Ορθοδοξία / Εκκλησία , trackbackΜια Ορθόδοξη απάντηση στον Χάρρυ Πότερ
Ο Νίκος Βερβελίδης είναι ένα σύγχρονο, καθημερινό αγόρι που ζει την πραγματικότητα, την περιπέτεια, το θαύμα της ζωής.
Η αισιοδοξία και η ελπίδα για την εξέλιξή του, αφημένες στην πρόνοια του Θεού, στην αγάπη των δικών του, αλλά και στην προσωπική του προσπάθεια, κάνουν την κάθε στιγμή της ημέρας γεμάτη ενδιαφέρον. Μια πραγματική περιπέτεια.
Ο Νίκος Βερβελίδης -ο Νικ Μάρβελ, όπως τον φωνάζουν οι φίλοι και συμμαθητές του, για την ζωντάνια, την υπομονή και τον καλό χαρακτήρα του- δεν έχει ανάγκη από «μαγείες» για να ζήσει έντονα, έντιμα, υπεύθυνα. Μια ζωή γεμάτη θαύματα!
Το βιβλίο «Ο Νικ Μάρβελ και ο Πόλεμος με το Θηρίο» (ISBN: 960-630-933-9) είναι ένα σύγχρονο ‘παιδικό’ βιβλίο, ένα ‘διαφορετικό’ μυθιστόρημα περιπέτειας και φαντασίας, το οποίο μας ενθουσίασε. Με την πολυεπίπεδη υπόθεσή του κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη κάθε ηλικίας από την αρχή ως το τέλος, ενώ παράλληλα προσφέρει πλούσιες πληροφορίες για μικρούς και μεγάλους, πολύτιμα πνευματικά αντισώματα και μηνύματα ζωής. Πρόκειται στην ουσία για μια ορθόδοξη, θετική, δημιουργική απάντηση κι εναλλακτική αντι-πρόταση στο φαινόμενο Χάρρυ Πότερ και στις ιδέες που έντεχνα προωθεί.
Τηρουμένων των αναλογιών, ο Νικ Μάρβελ μας θύμισε κάτι μεταξύ Γιώργου Θαλάσση και Σπίθα. Θα μπορέσει ο Νικ να αναδειχθεί στον Μικρό Ήρωα του 21ου αιώνα; Εμείς το ευχόμαστε. Και αναμένουμε με ανυπομονησία τη συνέχεια των περιπετειών του Νικ!
Το βιβλίο του Mark Elias Johns έχει προσαρμόσει στα Ελληνικά ο κ. Ιωάννης Μηλιώνης. Χορηγός της έκδοσης είναι το Κέντρο Ενοριακής Διακονίας του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Πατρών. Το βιβλίο παρουσιάζεται επίσημα στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
http://www.ppu.gr/index_nm.html
Popularity: 5%
Λέξεις κλειδιά: απολογητική, βιβλιοκριτική, νικ μάρβελΣχετικές καταχωρήσεις:
Comments»
Κ Α Τ Α Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ!
Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου…
Ωραίο το καινούργιο Site
[...] είχαμε αναφερθεί στην Ορθόδοξη απάντηση στον Χάρυ Πότερ, τον Νικ Μάρβελ. Σήμερα με χαρά παρουσιάζουμε ένα [...]
Διαβασα το βιβλίο “Ο Νικ Μάρβελ και ο Πόλεμος με το Θηρίο” και θεωρω υπερβολική την βιβλιοπαρουσιαση σας,
Αναρωτιομουν τι παιδια θα μεγαλωσουν με το συγκεκριμενο βιβλίο;
Θεωρω οτι το συγκεκριμενο βιβλίο δεν δινει προτυπο στα παιδια. Ισως να τα ωθει σε «αγωνιστικη» δραση ….
Θεωρω οτι με το συγκεκριμενο βιβλίο «ιδεολογικοποιείται» η νοερα προσευχή.
Η εκτατική αναφορα σε νεοεποχιτικές πρακτικές και οργανώσεις μπορεί να εξυπηρετει και αντιθετους σκοπούς απο αυτους που διατεινεται οτι εξυπηρετουνται στο βιβλίο.
Το βιβλίο αυτό είναι μια πρόταση -και- για ανθρώπους που δεν έχουν την χαρά της εκκλησιαστικής ζωής.
Ο Νικ Μάρβελ δε διεκδικεί ρόλο κατηχητικού εγχειριδίου αλλά θετικού αντίδοτου, αντιπρότασης.
Σε μια εποχή που η νέα εποχή είναι δίπλα στα παιδιά -αλλά και στους μεγάλους, στα παιχνίδια και την τηλεόραση, νομίζω συμφωνούμε ότι η ανάγκη για θετικά, υγιή πρότυπα και πρακτικές είναι μεγάλη.
Κάθε ρεαλιστική πρόταση επ’ αυτού είναι πολύ ευπρόσδεκτη.
Τέλος, για μένα το μεγαλύτερο προσόν του βιβλίου είναι ο τονισμός της εξάσκησης της νοεράς προσευχής, για τη σημασία (ή μη) της οποίας πολύ καταλληλότεροι να μας διαφωτίσουν είναι όσοι αφιέρωσαν τη ζωή τους σε αυτή.
Φιλικά,
Το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί μια «απάντηση» στον Χαρι Ποτερ τον οποίο από την μια τον δαιμονοποιει -και καλά κανει- αλλά απο την αλλη τον αντιγραφεί. Η εμφανιση του Νικ Μαρβελ ειναι πολυ ιδια με του Χαρι Ποτερ. Ακομα και η πλοκη του βιβλιου εξελισσεται με κινηματογραφική ταχυτητα. Δεν εχω διαβασει τα σχετικά βιβλία και δεν εχω δει την ταινια για να μπορω να εντοπισω και αλλα κοινα σημεια.
Σιγουρα οι ειδικοι της νοερας προσευχης θα πρεπει να μιλησουν για αυτη, αλλα είναι η νοερα προσευχή ένα μαγικό «ξόρκι» εστω ανωτερο απο τα άλλα;; Γιατι εγω αυτην την αισθηση αποκομιζω απο το βιβλίο οταν μιλω για υποβαθμιση της.
Ανησυχητικο ειναι και το φαινομενο να εμφανιζονται αφισες με τον Νικ Μαρβελ στην Θεολογικη Αθηνων οπως με ενημερωσε φιλος.
Μήπως εχουμε αναγκη εμεις οι Χριστιανοι απο ενα χριστιανο μάγο να μας προστατεψει απο τις σκοτεινες οργανωσεις του κόσμου τούτου;;
Τελος, θα ήθελα να προτεινω δυο βιβλια για μικρα και οχι μονο παιδια που ειναι γραμμενο τελειως διαφορετικα απο τον Νικ Μαρβελ.
Το ένα είναι της Γαλατειας Γρηγοριαδου Σουρελη Οσα λεει ο ελια τα ακουει ο λαγος (Εκδ. Πατακη) και το αλλο είναι απο την Εγωπολη στην Εσυπολη της Μυρσινης Βιγγοπουλου (νομίζω).
Τα οποια διαπαιδαγωγουν σε ενα θετικό ενεργητικό προτυπο βιου και οχι σε ενα αμυντικό προτυπο βιου το οποιο αμυνεται στις δυναμεις του κακου…
Φιλικα
Λυπούμαι που αντιλήφθηκα την ύπαρξη αυτού του post μόλις τώρα. Αν το γνώριζα άμεσα θα είχα, πιστεύω, την ευκαιρία να ενημερώσω επί του θέματος όλους τους προβληματιζόμενους αναγνώστες.
Δεν θα χαρακτήριζα, λοιπόν, την παρουσίαση του Νικ Μάρβελ υπερβολική. Θα την θεωρούσα «ενθουσιώδη» κάτι που χαρακτηρίζει και τα δεκάδες γράμματα, πού έχουμε λάβει από ενθουσιασμένους αναγνώστες.
Πιστεύω, ότι όποιος γνωρίζει έστω και λίγο το φαινόμενο του αποκρυφισμού, της παραθρησκείας και της «Νέας Εποχής» του Υδροχόου, ενθουσιάζεται όταν διαβάσει το βιβλίο αυτό.
Μήπως αντί να αναρωτηθούμε «τι παιδία θα μεγαλώσουν με τον Νικ Μάρβελ», θα πρέπει να αναρωτηθούμε πρώτα τι παιδιά μεγαλώνουν με το Χάρι Πότερ, τα «υπερηρωικά» και αποκρυφιστικά καρτούν στην τηλεόραση, τα «παιχνίδια» στα PC, στα game boy και στα play station, που λίγοι γονείς αντιλαμβάνονται την καταστροφικότητά τους;
Έχει σκεφθεί ποτέ κανείς από τους εκκλησιαστικούς μας ανθρώπους ότι ακόμη και τα παιδιά εκκλησιαστικών οικογενειών είναι βαθιά διαποτισμένα με όλα τα παραπάνω, συχνά εν αγνοία των γονιών, που βέβαια δεν γνωρίζουν τα λεπτά και εξειδικευμένα θέματα του αποκρυφισμού;
Το βιβλίο γράφτηκε από Ορθόδοξο, που είχε βιώσει έντονα το πρόβλημα του αποκρυφισμού και της παραθρησκείας και μεταφράστηκε από εξειδικευμένο ερευνητή του σχετικού χώρου.
Προφανώς, ο αδελφός, που προβληματίζεται μήπως «η “εκτατική” αναφορά σε νεοεποχίτικες πρακτικές και οργανώσεις μπορεί να εξυπηρετεί και αντίθετους σκοπούς από αυτούς που διατείνεται ότι εξυπηρετούνται στο βιβλίο», αγνοεί την έκταση, που έχουν λάβει τα φαινόμενα αυτά και στη χώρα μας.
Στην Π.Ε.Γ., γνωρίζουμε καλύτερα από τον καθένα το «σημείο μηδέν», πριν από το οποίο δεν πρέπει να αναφερόμαστε στο πρόβλημα -μη τυχόν και το «διαφημίσουμε»- και πέρα από το οποίο πρέπει να δημοσιοποιούνται οι κίνδυνοι για την ασφάλεια των πιστών.
Ο Νικ Μάρβελ δεν αντιγραφεί το Χάρι Πότερ. Στο «Νικ Μάρβελ …» χρησιμοποιείται απλώς το σύγχρονο ύφος γραφής, που εφαρμόζεται διεθνώς στα «παιδικά» μυθιστορήματα, κάτι που κάνει και η J. K. Rowling, ο Philip Pullman, ο Roald Dahl και πολλοί άλλοι, ξένοι συγγραφείς, ιδιαίτερα δημοφιλείς ειδικά στα «εκτός Εκκλησίας» παιδιά. Το είδος αυτό της μυθιστοριογραφίας, πέραν από τον δελεαστικό τρόπο γραψίματος, βασίζεται ιδιαίτερα στον αποκρυφισμό, στη μαγεία –όχι στη μαγεία της «Χιονάτης και της «Σταχτοπούτας»-, αλλά στη μαγεία, όπως αυτή βιώνεται από τις σύγχρονες αποκρυφιστικές οργανώσεις, με διδασκαλία, μυήσεις, τελετουργικά, μαγικές-σατανιστικές «λειτουργίες», επικλήσεις δαιμόνων, κατάρες κ. ά.
Αυτό το στιλ γραψίματος χρησιμοποιεί και ο Mark Elias Johnes, και αυτό το ύφος έγινε ιδιαίτερη προσπάθεια να διατηρηθεί στη προσαρμογή και στη μετάφραση. Ο Johnes κατόρθωσε, πιστεύουμε, με έξυπνο και δελεαστικό τρόπο να προβάλει τις αξίες της Εκκλησίας, εκεί που άλλοι συγγραφείς εκθειάζουν τα «πλεονεκτήματα» του αποκρυφισμού, χρησιμοποιώντας τρόπο γραφής όμοιο με αυτόν, που έχει πλέον καθιερωθεί.
Ναι, είναι εν γνώσει μας ότι η πλοκή του βιβλίου εξελίσσεται με κινηματογραφική ταχύτητα και αυτό ήταν για μας το ζητούμενο.
Δυστυχώς, οι σύγχρονοι φορείς επικοινωνίας (διαφήμιση, κινηματογράφος, μουσική, Μ.Μ.Ε. κ.λ.π.) προβάλλουν συνεχώς τα αρνητικά αυτά τα πρότυπα, «επιβάλλοντας» τις τάσεις αυτές στα παιδιά, στη νεολαία, αλλά και στους ενήλικους.
Οι σημερινοί νέοι –και τα παιδιά- αρέσκονται να ακούν Metal μουσική, να διαβάζουν manga comics –όταν δεν ασχολούνται με το Necronomicon , τη «Σατανική Βίβλο» του Lavey ή τα γραπτά του Aleister Crowley-, να βλέπουν στην τηλεόραση «παιδικά» anime cartoons (Sailor Moon, Dragon Ball, Digimon, Pokemon, Card Captor Sakua, Shaman King, The Teen Titans, Yu-Gi-Oh κ. ά.), να παίζουν Video και Computer Games και να βιώνουν την τρομολαγνεία των μεταμεσονύκτιων thriller. Όλα αυτά, τα γεμάτα με φρικτό, ανατριχιαστικό και αποκρυφιστικό – σατανιστικό περιεχόμενο.
«Σίγουρα οι ειδικοί της νοεράς προσευχής θα πρέπει να μιλήσουν για αυτή» σε ανθρώπους, που ήδη γνωρίζουν την ύπαρξή της και έχουν την επιθυμία να προχωρήσουν βαθύτερα. Δεν πιστεύουμε ότι η νοερά προσευχή είναι ένα μαγικό «ξόρκι». Ο αδελφός που «αποκόμισε αυτή την αίσθηση» διαβάζοντας τον Νικ Μάρβελ λειτούργησε, πιστεύουμε, περισσότερο σαν Ορθόδοξος χριστιανός αναγνώστης και λιγότερο σαν εξειδικευμένος εκπαιδευτής, που γνωρίζει και την πίστης μας και τον αποκρυφισμό. Για τον ίδιο λόγο θεώρησε και «ανησυχητικό το γεγονός της εμφάνισης αφισών με τον Νικ Μάρβελ στην Θεολογική Αθηνών». Δεν αντιλήφθηκε την σκοπιμότητα ενημέρωσης των φοιτητών μας, της Θεολογικής για την ύπαρξη αυτού του εξειδικευμένου εργαλείου, του τόσο χρήσιμου στην μελλοντική ποιμαντική τους και εκπαίδευση.
Φυσικά και δεν «έχουμε ανάγκη εμείς οι Χριστιανοί από ένα χριστιανό μάγο να μας προστατέψει από τις σκοτεινές οργανώσεις του κόσμου τούτου», όμως ο Νικ Μάρβελ δεν είναι «ένας χριστιανός μάγος». Είναι κάτι άλλο, που ίσως ο αγαπητός αδελφός μπορούσε να αντιληφθεί αν είχε λάβει σχετική εκπαίδευση στην αντιμετώπιση των αιρέσεων και της παραθρησκείας και την έκταση που έχουν λάβει αυτές οι τάσεις σήμερα παγκόσμια.
Μήπως το πρόβλημά μας δεν είναι το αν «ιδεολογικοποιείται η νοερά προσευχή», αλλά το ότι κανένα από τα παιδιά του κόσμου αλλά και των εκκλησιαστικών ανθρώπων δεν έχει καν ακούσεις σχετικά με την ύπαρξή της; Μήπως ενώ τα παιδιά μας χάνονται, εμείς «διυλίζομε τον κώνωπα»; Μήπως ενώ ο συνάνθρωπος πνίγεται, εμείς σκεπτόμαστε πιο απ’ τα πολλά σωσίβια, που διαθέτουμε να του ρίξουμε… εκείνο των 25 ιντσών, των 30 ή μήπως των 22;
Κλείνοντας, θα θέλαμε κι εμείς να συνηγορήσουμε για τα «δυο βιβλία για μικρά και όχι μόνο παιδιά που είναι γραμμένα τελείως διαφορετικά από τον Νικ Μαρβελ», της Γαλάτειας Σουρέλη και της Μυρσινης Βιγγοπούλου. Πρόκειται για «δυνατά όπλα» στην εκπαίδευση των παιδιών μας «εντός» και «εκτός των τειχών». Τα θεωρούμε -αυτά και τον Νικ Μάρβελ- απαραίτητα! Όπου δεν «δουλεύει» το ένα, μπορεί να «δουλέψει» το άλλο. Δεν αποκλείουμε κανένα. Όλα είναι ευλογημένα μέσα στην Εκκλησία και διαπαιδαγωγούν κατά περίπτωση. Και τα «θετικά ενεργητικά πρότυπα βίου» και τα «αμυντικά πρότυπα στις δυνάμεις του κακού»… Στον πόλεμο χρησιμοποιούμε και ρουκέτες, αλλά και αντιαρματικές νάρκες… Κατά περίπτωση!
Λυπούμαι που αντιλήφθηκα την ύπαρξη αυτού του post μόλις τώρα. Αν το γνώριζα άμεσα θα είχα, πιστεύω, την ευκαιρία να ενημερώσω επί του θέματος όλους τους προβληματιζόμενους αναγνώστες.
Δεν θα χαρακτήριζα, λοιπόν, την παρουσίαση του Νικ Μάρβελ υπερβολική. Θα την θεωρούσα «ενθουσιώδη» κάτι που χαρακτηρίζει και τα δεκάδες γράμματα πού έχουμε λάβει από ενθουσιασμένους αναγνώστες.
Πιστεύω ότι όποιος γνωρίζει έστω και λίγο το φαινόμενο του αποκρυφισμού, της παραθρησκείας και της «Νέας Εποχής» του Υδροχόου, ενθουσιάζεται όταν διαβάσει το βιβλίο αυτό.
Μήπως αντί να αναρωτηθούμε «τι παιδία θα μεγαλώσουν με τον Νικ Μάρβελ», θα πρέπει να αναρωτηθούμε πρώτα τι παιδιά μεγαλώνουν με το Χάρι Πότερ, τα «υπερηρωικά» και αποκρυφιστικά καρτούν στην τηλεόραση, τα «παιχνίδια» στα PC, στα game boy και στα play station, που λίγοι γονείς αντιλαμβάνονται την καταστροφικότητά τους;
Έχει σκεφθεί ποτέ κανείς από τους εκκλησιαστικούς μας ανθρώπους ότι ακόμη και τα παιδιά εκκλησιαστικών οικογενειών είναι βαθιά διαποτισμένα με όλα τα παραπάνω συχνά εν αγνοία των γονιών που βέβαια δεν γνωρίζουν τα λεπτά και εξειδικευμένα θέματα του αποκρυφισμού;
Το βιβλίο γράφτηκε από Ορθόδοξο, που είχε βιώσει έντονα το πρόβλημα του αποκρυφισμού και της παραθρησκείας και μεταφράστηκε από εξειδικευμένο ερευνητή του σχετικού χώρου.
Προφανώς, ο αδελφός, που προβληματίζεται μήπως «η “εκτατική” αναφορά σε νεοεποχίτικες πρακτικές και οργανώσεις μπορεί να εξυπηρετεί και αντίθετους σκοπούς από αυτούς που διατείνεται ότι εξυπηρετούνται στο βιβλίο», αγνοεί την έκταση που έχουν λάβει τα φαινόμενα αυτά και στη χώρα μας.
Στην Π.Ε.Γ., γνωρίζουμε καλύτερα από τον καθένα το «σημείο μηδέν», πριν από το οποίο δεν πρέπει να αναφερόμαστε στο πρόβλημα -μη τυχόν και το «διαφημίσουμε»- και πέρα από το οποίο πρέπει να δημοσιοποιούνται οι κίνδυνοι για την ασφάλεια των πιστών.
Ο Νικ Μάρβελ δεν αντιγραφεί το Χάρι Πότερ. Στο «Νικ Μάρβελ …» χρησιμοποιείται απλώς το σύγχρονο ύφος γραφής, που εφαρμόζεται διεθνώς στα «παιδικά» μυθιστορήματα, κάτι που κάνει και η J. K. Rowling, ο Philip Pullman, ο Roald Dahl και πολλοί άλλοι, ξένοι συγγραφείς, ιδιαίτερα δημοφιλείς ειδικά στα «εκτός Εκκλησίας» παιδιά. Το είδος αυτό της μυθιστοριογραφίας, πέραν από τον δελεαστικό τρόπο γραψίματος, βασίζεται ιδιαίτερα στον αποκρυφισμό, στη μαγεία –όχι στη μαγεία της «Χιονάτης και της «Σταχτοπούτας»-, αλλά στη μαγεία, όπως αυτή βιώνεται από τις σύγχρονες αποκρυφιστικές οργανώσεις, με διδασκαλία, μυήσεις, τελετουργικά, μαγικές-σατανιστικές «λειτουργίες», επικλήσεις δαιμόνων, κατάρες κ. ά.
Αυτό το στιλ γραψίματος χρησιμοποιεί και ο Mark Elias Johnes, και αυτό το ύφος έγινε ιδιαίτερη προσπάθεια να διατηρηθεί στη προσαρμογή και στη μετάφραση. Ο Johnes κατόρθωσε, πιστεύουμε, με έξυπνο και δελεαστικό τρόπο να προβάλει τις αξίες της Εκκλησίας, εκεί που άλλοι συγγραφείς εκθειάζουν τα «πλεονεκτήματα» του αποκρυφισμού χρησιμοποιώντας τρόπο γραφής όμοιο με αυτόν, που έχει πλέον καθιερωθεί.
Ναι, είναι εν γνώσει μας ότι η πλοκή του βιβλίου εξελίσσεται με κινηματογραφική ταχύτητα και αυτό ήταν για μας το ζητούμενο.
Δυστυχώς, οι σύγχρονοι φορείς επικοινωνίας (διαφήμιση, κινηματογράφος, μουσική, Μ.Μ.Ε. κ.λ.π.) προβάλλουν συνεχώς τα αρνητικά αυτά τα πρότυπα, «επιβάλλοντας» τις τάσεις αυτές στα παιδιά, στη νεολαία, αλλά και στους ενήλικους.
Οι σημερινοί νέοι –και τα παιδιά- αρέσκονται να ακούν Metal μουσική, να διαβάζουν manga comics –όταν δεν ασχολούνται με το Necronomicon , τη «Σατανική Βίβλο» του Lavey ή τα γραπτά του Aleister Crowley-, να βλέπουν στην τηλεόραση «παιδικά» anime cartoons (Sailor Moon, Dragon Ball, Digimon, Pokemon, Card Captor Sakua, Shaman King, The Teen Titans, Yu-Gi-Oh κ. ά.), να παίζουν Video και Computer Games και να βιώνουν την τρομολαγνεία των μεταμεσονύκτιων thriller. Όλα αυτά, τα γεμάτα με φρικτό, ανατριχιαστικό και αποκρυφιστικό – σατανιστικό περιεχόμενο.
«Σίγουρα οι ειδικοί της νοεράς προσευχής θα πρέπει να μιλήσουν για αυτή» σε ανθρώπους, που ήδη γνωρίζουν την ύπαρξή της και έχουν την επιθυμία να προχωρήσουν βαθύτερα. Δεν πιστεύουμε ότι η νοερά προσευχή είναι ένα μαγικό «ξόρκι». Ο αδελφός που «αποκόμισε αυτή την αίσθηση» διαβάζοντας τον Νικ Μάρβελ λειτούργησε, πιστεύουμε, περισσότερο σαν Ορθόδοξος χριστιανός αναγνώστης και λιγότερο σαν εξειδικευμένος εκπαιδευτής που γνωρίζει και την πίστης μας και τον αποκρυφισμό. Για τον ίδιο λόγο θεώρησε και «ανησυχητικό το γεγονός της εμφάνισης αφισών με τον Νικ Μάρβελ στην Θεολογική Αθηνών». Δεν αντιλήφθηκε την σκοπιμότητα ενημέρωσης των φοιτητών μας της Θεολογικής για την ύπαρξη αυτού του εξειδικευμένου εργαλείου, του τόσο χρήσιμου στην μελλοντική ποιμαντική τους και εκπαίδευση.
Φυσικά και δεν «έχουμε ανάγκη εμείς οι Χριστιανοί από ένα χριστιανό μάγο να μας προστατέψει από τις σκοτεινές οργανώσεις του κόσμου τούτου», όμως ο Νικ Μάρβελ δεν είναι «ένας χριστιανός μάγος». Είναι κάτι άλλο, που ίσως ο αγαπητός αδελφός μπορούσε να αντιληφθεί αν είχε λάβει σχετική εκπαίδευση στην αντιμετώπιση των αιρέσεων και της παραθρησκείας και την έκταση που έχουν λάβει αυτές οι τάσεις σήμερα παγκόσμια.
Μήπως το πρόβλημά μας δεν είναι το αν «ιδεολογικοποιείται η νοερά προσευχή», αλλά το ότι κανένα από τα παιδιά του κόσμου αλλά και των εκκλησιαστικών ανθρώπων δεν έχει καν ακούσεις σχετικά με την ύπαρξή της; Μήπως ενώ τα παιδιά μας χάνονται, εμείς «διυλίζομε τον κώνωπα»; Μήπως ενώ ο συνάνθρωπος πνίγεται, εμείς σκεπτόμαστε πιο απ’ τα πολλά σωσίβια, που διαθέτουμε να του ρίξουμε… εκείνο των 25 ιντσών, των 30 ή μήπως των 22;
Κλείνοντας, θα θέλαμε κι εμείς να συνηγορήσουμε για τα «δυο βιβλία για μικρά και όχι μόνο παιδιά που είναι γραμμένα τελείως διαφορετικά από τον Νικ Μαρβελ», της Γαλάτειας Σουρέλη και της Μυρσινης Βιγγοπούλου. Πρόκειται για «δυνατά όπλα» στην εκπαίδευση των παιδιών μας «εντός» και «εκτός των τειχών». Τα θεωρούμε -αυτά και τον Νικ Μάρβελ- απαραίτητα! Όπου δεν «δουλεύει» το ένα, μπορεί να «δουλέψει» το άλλο. Δεν αποκλείουμε κανένα. Όλα είναι ευλογημένα μέσα στην Εκκλησία και διαπαιδαγωγούν κατά περίπτωση. Και τα «θετικά ενεργητικά πρότυπα βίου» και τα «αμυντικά πρότυπα στις δυνάμεις του κακού»… Στον πόλεμο χρησιμοποιούμε και ρουκέτες, αλλά και αντιαρματικές νάρκες… Κατά περίπτωση!
Και μια είδηση…
Έχει ετοιμαστεί και είναι για έκδοση το 2ο βιβλίο της σειράς του Νικ Μάρβελ: «Ο Νικ Μάρβελ και ο μαρμαρωμένος βασιλιάς», που αποτελεί συνέχεια του 1ου, «Ο Νικ Μάρβελ και ο πόλεμος με το θηρίο».
Ελπίζουμε, συν Θεώ, να το έχουμε τον Δεκέμβριο.
[...] Ζωντανού Ιστολογίου γνωρίσαμε έναν νέο αντιήρωα, το Νικ Μάρβελ. Μια επιτυχημένη, Ορθόδοξη και θετική απάντηση – [...]