jump to navigation

Πάσχα παιδιού στο χωριό Μάρτιος 31, 2010

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο in : Ορθοδοξία / Εκκλησία , trackback

[] Την Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ, ντύνομαι παπαδάκι με τα άλλα τα παιδιά και βγαίνουμε με τις λαμπάδες σε όλα τα ευαγγέλια και στα δώδεκα. Ο θείος μου μόλις ακούγεται το σήμερα κρεμάται επι ξύλου, δακρύζει και σκουπίζει τα μάτια του. Μετά τα Δώδεκα Ευαγγέλια, ο κόσμος μένει όλο το βράδυ στην εκκλησία του χωριού μου, για να ξενυχτήσει τον Χριστό. Μόλις ξημερώσει η Μεγάλη Παρασκευή, βγαίνουν τα κορίτσια με μεγάλα κοφίνια , για να μαζέψουν λουλούδια για τον Επιτάφιο. Τα αγόρια χωριζόμαστε σε ομάδες και ανεβαίνουμε στο καμπαναριό για το πένθιμο χτύπημα της καμπάνας ,πέντε χτυπήματα η μικρή ένα η μεγάλη ,χωρίς σταματημό ως το απόγευμα που γίνεται η αποκαθήλωση και το τύλιγμα του Χριστού με το σεντόνι.  Μόλις στολίσουμε τον επιτάφιο, αρχίζουμε να τραγουδούμε όλοι μαζί του Χριστού το τραγούδι :

Καλό ΄ναι και άγιος ο Θεός, καλό ΄ναι και ας το λέμε. Όποιος το λέει σώζεται, όποιος το ακούει αγιάζει, κι όποιος το καλοαφουγκραστεί Παράδεισο θα λάβει. Παράδεισο και λίβανο από τον Άγιο Τάφο Εκεί δεντρί δε φύτρωνε, δεντρί ξεφανερώθει Το δέντρο ήταν ο Χριστός, η ρίζα η Παναγία Και τα περικοκλάδια του οι Δώδεκα Αποστόλοι Τα φύλλα οπου πέφτανε ήταν οι Μαρτυράδες Που μαρτυρούσαν κι έλεγαν για του χριστού τα Πάθη. Η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της, την προσευχή της έκανε για το μονογενή της. Φωνή της ήρθε εξ΄ουρανού και από αρχαγγέλου στόμα: «Σώνει, Κυρά μου, οι προσευχές, σώνουν και οι μετάνοιες , Το γιο σου τον επιάσανε και στα καρφιά τον πάνε. Σαν κλέφτη τον επιάσανε και σα φονιά τον πάνε Και στου Πιλάτου την αυλή, εκεί τον τυραννάνε» Η Παναγιά σαν τ΄ άκουσε πέφτει, λιποθυμάει, Σταμνιά νερό της ρίξανε, δύο κανάτια μόσχο, τέσσερα το ροδόσταμο ώσπου να συνεφέρει. Και μόλις εσυνέφερε, Ζητά γκρεμό να γκρεμιστεί, φωτιά να πάει να πέσει, Ζητά μαχαίρι να σφαγεί για το Μονογενή της. Πήρε τη στράτα το στρατί, στρατί το μονοπάτι, το μονοπάτι την έβγαλε στου ουρανού την πόρτα. Κοιτάει ζερβά, κοιτάει δεξιά, κανένα δε γνωρίζει, Κοιτάει δεξιότερα, βλέπει τον Αϊ- Γιάννη:

«Αϊ- Γιάννη Πρόδρομε και Βαφτιστή του γιού μου, μην είδες τον ιόκα μου και σε διδάσκαλό σου; «Βλέπεις εκείνον το φτωχό τον παραπονεμένο, οπου φορεί στην κεφαλή αγκάθινο στεφάνι; Αυτός είναι ο ιόκας σου και ο διδάσκαλός μου. «Καρφιά, καρφιά, φτιάξτε καρφιά, φτιάξτε τρία σπιρούνια…» Κι εκείνος ο παράνομος πιάνει και φτιάχνει πέντε, τα δυο να μπουν στα χέρια του και τα άλλα δυο στα πόδια, το πέμπτο το φαρμακερό να μπει μες στην καρδιά του. Η Παναγιά πλησίαζε, γλυκά τον ερωτούσε: «Δε μου μιλάς, παιδάκι μου, δε μου μιλάς παιδί μου;» «Τι να σου πω, μανούλα μου, διάφορο δεν έχει. Μόνο το Μέγα Σάββατο, κοντά στο μεσονύχτι, που θα λαλήσει ο πετεινός, σημαίνουν οι καμπάνες». Καλά ΄ναι κι Άγιος ο Θεός, καλό ΄ναι κι ας το λέμε.

Το βράδυ αργά γυρίζουμε τον επιτάφιο σε όλες τις ρούγες του χωριού και στα παράθυρα είναι αναμμένα θυμιατά και μυρίζει όμορφα λιβάνι. Όλοι σηκώνουν απο λίγο τον επιτάφιο και μόλις ξαναφτάσουμε στηνεκκλησία τον γυρίζουμε τρείς φορές γύρω γύρω και όλοι περνάμε απο κάτω του για το καλό. Το Μεγάλο Σάββατο όλη την μέρα δεν τρώμε τίποτα σχεδόν γιατί ο πατέρας μου λέει οτι είναι το μόνο Σάββατο του χρόνου που δεν τρώμε ούτε λάδι.

Το βράδυ φοράμε τα καλά μας, παίρνουμε τις λαμπάδες μας και πηγαίνουμε στην εκκλησία για την Ανάσταση. Στην αρχή ηεκκλησία είναι γεμάτη αλλά μετα το Χριστός Ανέστη μένουμε λίγοι και περιμένουμε ως το τέλος να κοινωνήσουμε και να φωνάξουμε το Επικράνθη που έγραψε ο Αη Γιάννης ο Χρυσόστομος. Μετά αργά την νύχτα φιλιόμαστε όλοι και φεύγουμε με το άγιο φώς να το πάμε σπίτι να σταυρώσουμε την πόρτα. Εκεί τρώμε μαγειρίτσα και τσουγκρίζουμε αυγά.
Την άλλη μέρα κρεμάμε στην εκκλησία τον Ιούδα που τον καίμε γιατί πρόδωσε τον Χριστό μας για τριάντα αργύρια ,και πάμε το απόγευμα στην αγάπη και ξαναανάβουμε τις λαμπάδες.

Το Πάσχα λαχταρώ να το περνάω στο χωριό μου και πάντα στενοχωριέμαι όταν τελειώνει.

Εκθεση του μαθητή Δ΄Δημοτικού Ν.Σ. «Το Πάσχα στο χωριό μου»

Χρησιμοποιήθηκαν ζωγραφιές που ανήκουν στην υπέροχη έμπνευση των μαθητών της ΣΤ΄τάξης του Δημοτικού Σχολείου Σκουτάρεως (περίοδος 2004-2005)
Επίσης απο το εξαιρετικό Μ.Εβδομάδα -Πάσχα -Πάμε Εκκλησία; των Γ.&Μ Αντωνάκη/Ακρίτας Παιδικά

Πηγή: Εν τω Φωτί σου οψόμεθα φως (το Πάσχα των παιδιών)

Comments»

1. ΣΤ. - Μάρτιος 31, 2010

ΠΟΥ ΠΗΓΕΣ ΝΙΟΤΗ ΜΟΥ
ΠΟΥ ΜΟΥ ΛΕΓΕΣ
ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΟΜΟΥΝ ΑΛΛΟΣ;

Συγκινητικά απλή αλλά πλήρης αναστάσιμης νοσταλγίας ανάρτηση. Να είστε καλά!

2. Σ. - Μάρτιος 31, 2010

Καλα οι φωτογραφίες εδώ μέσα είναι το κάτι άλλο…

3. paizaki - Μάρτιος 31, 2010

SALOOO EMENA ME ARESAN OI ZWGRAFIES…PIO POLY!

4. Σ. - Μάρτιος 31, 2010

ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ
ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ Η ΦΩΤΟ ΜΕ ΤΟ ΚΕΡΙ

5. Μαρίνα - Μάρτιος 31, 2010

Αυτο το χέρι μοιάζει με τα αγαπημένα χέρια των γιαγιάδων στο χωρίο μου , που το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τα φιλήσεις.

6. Σ. - Απρίλιος 1, 2010

Μαρίνα μου
εκφράζεις τη σκέψη και την επιθυμία μου!
Σε ασπάζαι μαζί με το μπεμπάκι που κουβαλάς!
Και κάπου διάβασα ότι παλιά, στη Μικρασία ίσως, οι άνθρωποι αν έβλεπαν και πέρναγε γυναίκα έγκυος, σηκώνονταν όρθιοι, απο σεβασμό, διότι αν ήταν αγόρι το παιδί που είχε στην κοιλιά της, μπορεί όταν μεγάλωνε να γινόταν δεσπότης!
Τέτοια ευαισθησία συνείδησης και ευσέβεια!

7. Σαλοκλπ - Απρίλιος 1, 2010

Στυλιανέ μου ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!
Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΕΝ ΠΑΝΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΣΟΥ, ΝΑ ΒΟΗΘΑΕΙ ΚΟΣΜΟ ΣΤΑ ΤΕΤΡΑΠΕΡΑΤΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ!


Subscribe without commenting