Όποιος αγαπά δεν έχει ποτέ μοναξιά!

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου Όποιος είναι αληθινά ταπεινός δεν έχει κανένα φόβο. Αυτός που αγαπά το Θεό και το συνάνθρωπο και

Περισσότερα

Ἁγιότητα καί Ἠλικία

Ἡμερολόγιο ἥσυχο στὸν τοῖχο, μιὰ ἡμερομηνία κι οἱ ἅγιοι σιωπηλοί, χλωμοὶ κι ἀναμάρτητοι, σημειωμένοι μόνο μὲ τὸ μικρό τους ὄνομα,

Περισσότερα

Ο Ολοκληρωμένος Άνθρωπος

Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός: Εύχομαι να ζείτε την πνευματική ζωή. Ομιλία του Καθηγουμένου της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Γέροντος Εφραίμ στους

Περισσότερα

Ὁ Βίος τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου

Ὁ γέρος Ρῶσος Μοναχός με την προσευχή του θα σημαδέψει τη ζωή του νεαροῦ τότε Μοναχοῦ Νικήτα. Ἔτσι ἀρχίζει ἡ

Περισσότερα

Η Αγιότητα είναι μια Τεράστια Αγκαλιά

του π. Λίβυου Αγιότητα είναι μια βαθιά ευαισθησία. Μια βαθιά ποιητική ματιά που μπορεί να μεταμορφώνει τα πάντα σε άγγιγμα

Περισσότερα

Είσαι και ήσουν έτοιμη να γίνεις μάνα;

Μια πιστή Ρωσίδα πήγε στον πνευματικό της στην Ρωσία και του είπε «Πατερ, θέλω να πάρω την ευχή σας να

Περισσότερα

Τόσο ανθρώπινος, τόσο άγιος…

Είχα ακούσει τόσα για εκείνον. Τώρα που περνούσα από την πόλη του, από το τόπο του μαρτυρίου του δε μπορούσα

Περισσότερα

Ο Θεοδίδακτος βοσκός που έλεγε: «Ο Χριστός είναι επανάσταση καλοσύνης!»

Ο Αναστάσιος Μαλαμάς, υπόδειγμα πίστης και ταπεινότητας, έζησε δύσκολα, όμως δεν λύγισε ποτέ. Ακόμα και όταν έχασε το πόδι του

Περισσότερα

Τό Ἄρωμα τῆς Ἁγιότητας

Πριν μερικά χρόνια βρισκόμουν στον Άγιον Όρος και συγκεκριμένα στην μονή Οσίου Γρηγορίου. Την νύχτα ένιωσα μια θλίψη. Σύνηθες για τον ψυχισμό

Περισσότερα
  • Κέρασμα

    …Θυμάμαι τι μου συνέβη, όταν για πρώτη φορά με αληθινή συντριβή για τις αμαρτίες μου πήγα για εξομολόγηση. Όλη η ζωή που έζησα ορθώθηκε μπροστά μου ως αδικία από την αρχή ώς το τέλος. Όταν συνάντησα τον ιερέα, δεν μπορούσα να μιλήσω καθόλου από τη θλίψη, τα δάκρυα, τον καρδιακό πόνο, αλλά μόνον έκλαιγα.

    Και πιστέψτε με, πριν ακόμη αρχίσω να μιλώ για τις αμαρτίες μου, ο Ίδιος ο Κύριος «εξήλθε προς συνάντησίν μου» και έπεσε στον τράχηλό μου και με καταφίλησε, και ήμουν γι’ Αυτόν αγαπητός, χωρίς να περιμένει από μένα πότε θα πω «συγχώρησον», όπως και στην παραβολή ο άσωτος είπε «Πάτερ, ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιόν Σου», όταν ήδη ο Πατέρας τον δέχτηκε στην αγκαλιά Του.

    Κατηγορούσα τον εαυτό μου για όλα. Ο Κύριος όμως δεν πρόφερε ούτε ένα λόγο μομφής× μόνο χαιρόταν «ότι ο υιός αυτός απολωλώς ην και ευρέθη, νεκρός ην και ανέστη». Τι νύχτα ήταν εκείνη! Μου είναι αδύνατο να τη διηγηθώ. Πόσο μας αγαπά ο Κύριος!
    - Γέροντας Σωφρόνιος