Τραγούδι – ύμνος για την Αγιά Σοφιά και τον Πόντο

Αγιά Σοφιά και Πόντος ήταν πάντα ένα
σαν μια γροθιά αλλάζουνε τα δεδομένα.
Του Βυζάντιου τα κεριά μέσα από την Αγιά Σοφιά
πάντα θ’ ανάβουνε από την Παναγιά.
Του Βυζάντιου τις φωνές θ’ ακούνε αιώνια γενεές
και θ’ αφανίζουνε τυχόν κατακτητές.

Φύλακας θα ‘ναι ο Χριστός της Ρωμιοσύνης
και ευλογία στην ανθρωπότητα να δίνει.
Να προστατεύει τους πιστούς
από πλημμύρες και σεισμούς
για να μπορούν την ιστορία της να ζουν.

Εικόνες δόξας αγκαλιά με μια ιστορία
όλα μαζί στην Αγιά Σοφιά θα κατοικούν
κι εσύ προστάτιδα γλυκιά μου Παναγία
μας τα φυλάς όσοι αιώνες κι αν περνούν.

Η Αγιά Σοφιά θα είναι εκεί
ορθόδοξη, χριστιανική
και το Βυζάντιο ξανά θ’ αναστηθεί.

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Το Πρόσωπο είναι το Άτομο εφοδιασμένο: α) με την ικανότητα να αποστασιοποιείται από τις ανάγκες του, β) με την ικανότητα να συνυπολογίζει στην δράση του το καλό του συνόλου και γ) με την ικανότητα να «μπαίνει μπροστά» και να «θυσιάζεται» όταν είναι ανάγκη. Είναι Άτομο, αλλά αυθυπερβατικό-καθολικό.
    - Θεόδωρος Ζιάκας
  • Αρέσει σε %d bloggers: