Μια σημαντική ευχή: Και του χρόνου!

Χριστούγεννα έρχονται, Ας αλλάξουμε ύφος και ας τα θυμηθούμε.

Εν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν Θεόν, εὐδόκησεν ὁ Θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας.

Αυτά τα λόγια είναι απρόσιτα για τους περισσοτέρους ανθρώπους. Αυτοί όμως, που ασπάζονται τα παραπάνω ( που δυστυχώς λιγοστεύουν) ένα μόνο ξέρουν παιδιόθεν πως «τη 25η του μηνός, προ της πρωίας και νυκτός, συναγόμεθα πάντες εν τη Εκκλησία και αρχόμεθα της λοιπής ακολουθίας της κατά σάρκα Γεννήσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος Χριστού» αναζητώντας εκεί την άκρα παραμυθία, που είναι τα ίδια τα Χριστούγεννα, και μια σταγόνα χαράς ακούγοντας τους θαυμάσιους ύμνους του Όρθρου των Χριστουγέννων.

Όλοι γυρεύουμε τη χαρά, «πάντων σκιρτόντων, σκιρτήσαι θέλω κ’αγώ, χορεύσαι βούλομαι, πανηγυρίσαι θέλω.» Όπως λέει ένας μεγάλος Άγιος στην αρχή μιας ομιλίας του για τα Χριστούγεννα. Για αυτή τη χαρά θα κινήσουμε και φέτος, αν θέλει ο θεός, τα χαράματα για το Ναό με το ψυχρό αεράκι να μας χτυπάει στο πρόσωπο και να ζήσουμε το Καινό μέσα στην κανονική επανάληψη του ίδιου. Μια τέτοια στάση προϋποθέτει ψυχικό πλούτο αδιανόητο για τον σημερινό κυνηγό εμπειριών. Για μερικούς ίσως να είναι και η τελευταία φορά στη ζωής τους. Μια είναι η καλύτερη ευχή στον κόσμο «Και του χρόνου!!!»

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.

Πέτρος Π.

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Ελληνες. Ενας μικρός λαός με μεγάλες απαιτήσεις. Αναζητούν την αλήθεια. Αγαπούν την καλλιέπεια και πάνε πέρα απ' αυτή.

    Ψάχνουν, ζητούν σε όλους τους τομείς να βρουν την πρώτη αιτία· να βρουν απαντήσεις στα καίρια ερωτήματα για τον άνθρωπο, τον κόσμο, τον Θεό. Είναι έτοιμοι να ακούσουν καθετί νέο. Να ασπαστούν την αλήθεια που τους πείθει. Να απορρίψουν ό,τι δεν τους αναπαύει. Ταξιδεύουν, μελετούν, μαθαίνουν. Κάνουν τη μελέτη του θανάτου φιλοσοφία· τα προσωπικά τους προβλήματα και τις ιστορικές συμφορές τέχνη και τραγωδία.

    Δεν αναπαύονται στην τέχνη (και την πιο υψηλή) ούτε στη φιλοσοφία («παίδων αθύρματα»). Θέλουν να προχωρήσουν προς κάτι τολμηρότερο και θεϊκότερο· προς κάτι που τους σπρώχνει και τους προετοίμασε η μέχρι τώρα πορεία, κατάκτησις και δίψα τους.
    - π. Βασίλειος Γοντικάκης
  • Αρέσει σε %d bloggers: