Ἡ Χειρότερη (;) Γενιά καί ἡ Εὐθύνη τῶν Ταγῶν
Στίχοι – Lyrics (Χειρότερη Γενιά)
Με τον Squeezy και τον Dof είμαστε αδέρφια
Δεν μοιάζουμε πολύ μα είμαστε τρίδυμοι
Προστατεύουν τις πληγές μου σαν επίδεσμοι
Μας δένουν τατουάζ και κουβανέζικοι σύνδεσμοι
Τον Αύγουστο η Σαλούγκα ειν’ η αυλή μας
Πηγαίνουμε στον Θερμαϊκό για ψάρεμα
Γυρνάμε με παντόφλες σα τουρίστες
Στις καντίνες και τα εικοσιτετράωρα
Θόρυβος
Ξυπνητήρια μας οι κολλημένες κόρνες
Χαλαρά εδώ δεν ήτανε ποτέ
Πίνουμε τον καφέ μας πάνω από τις κατακόμβες
Έχουμε κλέφτες και χρήστες, νεκρούς πιστολάδες
Ναβαρινόπαιδα που γίναν μάνες και πατεράδες
Έχουμε γύρο και μπουγάτσα dealers και πακετάδες
Που ξέρουν πότε λένε μαλακίες οι ραπάδες
No offence μπορείς να είσαι όποιος θες
Αλλά ο επόμενες ΛΕΞ θα είναι ο επόμενος ΛΕΞ και μόνο
Τουλάχιστον προς το παρόν
Γιατί ούτε οι πιο καλοί από μας δεν καταφέραν να σβήσουν τον χρόνο
Night city παιδιά χωρίς σπίτι
Συμμορίες, πολυεθνικές και εμφυτεύματα στη μύτη
Τα υλικά αγαθά, όνειρο κάθε αλήτη
Και όσοι δεν έχουν να πάρουν TN κάνουν στον τοίχο graffiti
Αυτή η πόλη μας κρατάει ζωντανούς
Με αντάλλαγμα να γράφουμε τραγούδια για τους δρόμους
Θέλει να ακούει για τρελούς
Για όλες τις γειτονιές και για όλους του παρανόμους
Δεν μας πειράζει καθόλου
Μικρούς όλους μας τάισαν τα φρούτα του διαβόλου
Μετά μας αφήσαν να πνιγούμε στα βαθιά
Και φυσικά γίναμε η χειρότερη γενιά
«Γενικότερα έχουμε ένα πολύ σοβαρό θέμα κυρίες και κύριοι, αν προστρέξω και σε αυτό στο ότι πήγαν τριάντα χιλιάδες (30.000) νέοι και άκουγαν κάτι άθλιους στίχους ενός υποτιθέμενου καλλιτέχνη που υποτίθεται ότι χτυπάει το σύστημα»
Ξέρουνε της ζωής μου κάθε σχέδιο
Πως πάλευα μες τη κοιλιά ως έμβρυο
Απ’ ότι φαίνεται ζω από την έκθεση
Σα την Θεσσαλονίκη το Σεπτέμβριο
Γράφω και οδηγώ τα λέω στο συνοδηγό
Μου λέει κοίτα το δρόμο λέω το κάνω καιρό
Φτύνω αυτή τη μπάρα στο περιφερειακό
Και από πίσω παίζει φώτα ένα περιπολικό
Ήμασταν έφηβοι στα ’90s ρώτησε τον μπαμπά σου
Οι μεγαλύτεροι σου παίρναν μέχρι και το μπουφάν σου
Μετά σου λέγαν έχει μόνο μια ζωή σπόρε βιάσου
Μην πεθάνεις στο παγκάκι που έχασες την παρθενιά σου
Όσοι μείναμε στη χώρα αυτή μετά το ’09
Μεγαλώσαμε και γίναμε η χειρότερη γενιά
Ολόκληρη η Ευρώπη μας θεωρεί πεινασμένους
Και η Εστία στο πρωτοσέλιδο της ταπεινωμένους
Είναι αλήθεια πως πολλοί από εμάς μυρίζανε βενζίνες
Κάποιοι μείνανε λεπτοί, άλλοι φούσκωσαν με κρεατίνες
Με φίλους πιο χλωμούς από τις κούκλες στις βιτρίνες
Γιατί προτιμάν’ τα φρούτα που δεν έχουν βιταμίνες
Και όμως δεν τα καταφέραμε και άσχημα
Παίζουμε σε γήπεδο, δεν ξέρουμε ούτε ένα άθλημα
Μετά τις συναυλίες αλλάζουνε το χλοοτάπητα
Και ανάβουν καπνογόνα σα να πήραμε πρωτάθλημα
Αυτή η πόλη μας κρατάει ζωντανούς
Με αντάλλαγμα να γράφουμε τραγούδια για τους δρόμους
Θέλει να ακούει για τρελούς
Για όλες τις γειτονιές και για όλους του παρανόμους
Δεν μας πειράζει καθόλου
Μικρούς όλους μας τάισαν τα φρούτα του διαβόλου
Μετά μας αφήσαν να πνιγούμε στα βαθιά
Και φυσικά γίναμε η χειρότερη γενιά
Και τι να γινότανε
2310 για τον κόσμο
Εικόνα: Στέλιος Φαϊτάκης