Η Κυριακή των Βαΐων και ο δρόμος που διαλέγουμε στη ζωή

Υπάρχει μια είσοδος στη ζωή μας,σιωπηλή και ανεπαίσθητη —δεν τη φέρνει ο θόρυβος, ούτε η νίκη. Έρχεται με τη μορφή ενός Ανθρώπου που δεν ζητά να εντυπωσιάσει, μα να αγαπηθεί.
Που δεν απαιτεί χειροκροτήματα, μα εσωτερική μεταστροφή. Τον υποδέχονται με βάγια. Μα εκείνος κοιτά αλλού. Ξέρει πως η αποδοχή των πολλών δεν λέει την αλήθεια της ψυχής. Η ζωή, λέει, δεν είναι αυτό που φαίνεται. Δεν είναι οι φωνές του πλήθους,ούτε οι τίτλοι και οι θρόνοι. Είναι ο δρόμος που διαλέγεις όταν είσαι μόνος. Όταν κανείς δεν βλέπει. Όταν η φωνή μέσα σου ψιθυρίζει ποιος στ’ αλήθεια είσαι.

Η Κυριακή των Βαΐωνδεν είναι γιορτή. Είναι ερώτηση: Ποιον εαυτό προσκυνάς; Αυτόν που δείχνεις; Ή αυτόν που κρύβεις και πονά; Γιατί Εκείνος, όταν μπαίνει στην Ιερουσαλήμ, μπαίνει στην καρδιά σου. Όχι για να κρίνει —αλλά για να σε ξυπνήσει. Να σου θυμίσει πως η πιο βαθιά νίκη είναι να μη φοβηθείς τον αληθινό εαυτό σου. Αυτός είναι ο δρόμος Του. Κι αν Τον ακολουθήσεις, θα χαθείς για λίγο. Μα στο τέλος, μέσα από Εκείνον, θα βρεις Εσένα.

Δημήτρης Καραβασίλης (FB)

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    If you want someone to build a ship, one thing you can do is to give them wood, hammers and tell them exactly what to do. But you can also paint a picture of a see with all its beauty, its possibilities and boundaries that they will want to explore, then they will get the tools and build the ship themselves.
    - Antoine de Saint-Exupéry (Little Prince)
  • Αρέσει σε %d bloggers: