4 σκέψεις σχετικά με το “Η αλληγορία του σπηλαίου

  • Δεκέμβριος 15, 2009, 8:29 μμ
    Permalink

    pity, and i was thinking that westerners were more openminded than we are. Are u greek or something?

    Σχολιάστε
  • Δεκέμβριος 16, 2009, 1:35 πμ
    Permalink

    Εδώ βλέπουμε πως ένα παραμύθι, ένα μοντέλο που για τους Έλληνες θα ήταν μόνο μία από όλες τις ενδιαφέρουσες θεωρίες, γίνεται εργαλείο επιβολής ιδεών και κοσμοαντίληψης…

    Ο νεοπλατωνισμός ή ο αριστοτελισμός δεν ήταν όλη η αρχαιοελληνική σκέψη. Ήταν απλά αυτά που εξυπηρετούσαν εννοιολογικά την νέα χριστιανική τάξη κι έτσι γλύτωσαν την καταστροφή.
    Ειδικά όμως όσα συγράμματα φιλοσόφων αμφισβητούσαν το θεϊστικό σύστημα, κάηκαν και καταστράφηκαν συστηματικά για αιώνες, μέχρι που χάθηκαν για πάντα.
    Το μεγαλείο του Επίκουρου μόνο να το συμπεράνουμε μπορούμε μέσα από αποσπάσματα που διασώθηκαν σε κείμενα που τον κατασυκοφαντούσαν.

    Όμορφος κόσμος, γελαστός, αγγελικά πλασμένος!

    Σχολιάστε

Απάντηση σε Freedom of Mind Ακύρωση απάντησης

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Η απόσταση ανάμεσα στον εαυτό μας και στον πλησίον μας αρχίζει τη στιγμή που διεκδικούμε τα δικαιώματά μας.
    Αυτή η διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας δείχνει ανασφάλεια και έλλειψη πληρότητας. Είναι επίσης το μέτρο της αγάπης που μας λείπει. Γιατί αγάπη είναι να ξεχνάς τον εαυτό σου και να δέχεσαι τους άλλους. Αποκαλύπτει την έλλειψη πίστης στη ζωτικότητα της ύπαρξής μας και την ανικανότητά μας να δίνουμε πίστη στην αγάπη των άλλων.
    - Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Μπλουμ
  • Αρέσει σε %d bloggers: