Η αλληγορία του σπηλαίου
Πηγή: Πλάτωνος Πολιτεία
Κέρασμα
Ένας άνδρας ζούσε με τον γιο του και το πολυτιμότερο αγαθό τους, ένα άλογο. Μια μέρα το άλογο εξαφανίστηκε. Όταν οι συγχωριανοί πήγαν να τον παρηγορήσουν, εκείνος τους ρώτησε πώς ήξεραν ότι αυτό που συνέβη ήταν κακοτυχία. Μετά κάμποσο καιρό το άλογο επέστρεψε μαζί με ένα κοπάδι άγρια άλογα. Ο άνδρας είχε γίνει ξαφνικά πλούσιος. Ήρθαν ξανά οι συγχωριανοί και αυτήν τη φορά τον συνεχάρησαν για την καλή του τύχη. Εκείνος τους απάντησε ξανά με μια ερώτηση: «Πώς ξέρετε ότι πρόκειται για καλοτυχία;» Όταν ο γιος του άρχισε να καβαλάει τα άλογα, ένα από αυτά τον πέταξε κάτω και έσπασε το πόδι του. Το πόδι θεραπεύτηκε αλλά το οστό έδεσε στραβά και ο γιος έμεινε κουτσός. Ξανά οι χωρικοί επισκέφθηκαν τον άνδρα για να τον παρηγορήσουν για το κακό που βρήκε την οικογένειά του, και ο άνδρας τούς ρώτησε πώς ήξεραν ότι αυτό που συνέβη ήταν κακό. Όταν ξέσπασε πόλεμος στη χώρα και όλοι οι νέοι πήγαν στο μέτωπο, ο κουτσός γιος δεν εκλήθη για στρατιώτης και έμεινε στο σπίτι του ασφαλής».
im happy to find Ekklisia here in web…
Yes indeed, with the christian and the Greek meaning or the word!!
pity, and i was thinking that westerners were more openminded than we are. Are u greek or something?
Εδώ βλέπουμε πως ένα παραμύθι, ένα μοντέλο που για τους Έλληνες θα ήταν μόνο μία από όλες τις ενδιαφέρουσες θεωρίες, γίνεται εργαλείο επιβολής ιδεών και κοσμοαντίληψης…
Ο νεοπλατωνισμός ή ο αριστοτελισμός δεν ήταν όλη η αρχαιοελληνική σκέψη. Ήταν απλά αυτά που εξυπηρετούσαν εννοιολογικά την νέα χριστιανική τάξη κι έτσι γλύτωσαν την καταστροφή.
Ειδικά όμως όσα συγράμματα φιλοσόφων αμφισβητούσαν το θεϊστικό σύστημα, κάηκαν και καταστράφηκαν συστηματικά για αιώνες, μέχρι που χάθηκαν για πάντα.
Το μεγαλείο του Επίκουρου μόνο να το συμπεράνουμε μπορούμε μέσα από αποσπάσματα που διασώθηκαν σε κείμενα που τον κατασυκοφαντούσαν.
Όμορφος κόσμος, γελαστός, αγγελικά πλασμένος!