4 σκέψεις σχετικά με το “Η αλληγορία του σπηλαίου”

  • Freedom of Mind
    Δεκέμβριος 15, 2009, 8:29 μμ
    Permalink

    pity, and i was thinking that westerners were more openminded than we are. Are u greek or something?

    Σχολιάστε
  • Πέτρος
    Δεκέμβριος 16, 2009, 1:35 πμ
    Permalink

    Εδώ βλέπουμε πως ένα παραμύθι, ένα μοντέλο που για τους Έλληνες θα ήταν μόνο μία από όλες τις ενδιαφέρουσες θεωρίες, γίνεται εργαλείο επιβολής ιδεών και κοσμοαντίληψης…

    Ο νεοπλατωνισμός ή ο αριστοτελισμός δεν ήταν όλη η αρχαιοελληνική σκέψη. Ήταν απλά αυτά που εξυπηρετούσαν εννοιολογικά την νέα χριστιανική τάξη κι έτσι γλύτωσαν την καταστροφή.
    Ειδικά όμως όσα συγράμματα φιλοσόφων αμφισβητούσαν το θεϊστικό σύστημα, κάηκαν και καταστράφηκαν συστηματικά για αιώνες, μέχρι που χάθηκαν για πάντα.
    Το μεγαλείο του Επίκουρου μόνο να το συμπεράνουμε μπορούμε μέσα από αποσπάσματα που διασώθηκαν σε κείμενα που τον κατασυκοφαντούσαν.

    Όμορφος κόσμος, γελαστός, αγγελικά πλασμένος!

    Σχολιάστε

Απάντηση σε Πέτρος Ακύρωση απάντησης

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    - Γέροντα, τι θα γίνει με εμένα, δε βλέπω προκοπή.
    - Εσύ σήμερα φύτεψες την κληματαριά και θέλεις αμέσως να πιεις κρασί. Πρέπει να περιμένεις, να βγει το σταφύλι, να ωριμάσει, να το ραντίσεις, να το κόψεις, να το πατήσεις, να το βάλεις στο βαρέλι, να γίνει καλό κρασί και μετά να πιεις. Μη βιάζεσαι λοιπόν. Ακόμα είσαι αρχάριος. Βρε παιδί μου, ζαλίζεσαι έτσι και, ενώ το στομάχι σου δεν μπορεί να χωνέψει το γάλα, πας να φας μπριζόλα!
    - Γέροντας Παΐσιος
    • Αρέσει σε %d bloggers: