- Μικρό αφιέρωμα στην Αγία Μαρίνα της Άνδρου (με προσθήκες)
- Αρχονταρίκι: Ασφαλές Διαδίκτυο για τα παιδιά
Κέρασμα
Βλέπω ένα πλήθος αναρίθμητο ομοίων και ίσων ανθρώπων που περιστρέφονται ακούραστα περί τον εαυτό τους για να προσπορισθούν μικρές και φτηνές απολαύσεις, με τις οποίες γεμίζουν την ψυχή τους.
Ο καθείς από αυτούς αποτραβηγμένος παράμερα, νιώθει σαν ξένος προς τη μοίρα όλων των άλλων: τα παιδιά του και οι προσωπικοί του φίλοι αποτελούν για αυτόν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
Οσο για τους γείτονές του, βρίσκεται δίπλα τους αλλά δεν τους βλέπει, τους αγγίζει και δεν τους αισθάνεται, υπάρχει μόνο εν εαυτώ και δι' εαυτόν, και, αν ίσως του μένει μια οικογένεια, δεν έχει, όμως, πλέον πατρίδα.
Πάνω από αυτούς υψώνεται μια τεράστια κηδεμονική εξουσία, που επιφορτίζεται να διασφαλίζει την απόλαυσή τους και να αγρυπνά για τη τύχη τους.
Είναι απόλυτη, διεξοδική, έρρυθμη, προνοητική και ήπια. Θα έμοιαζε με την πατρική εξουσία εάν, όπως αυτή, είχε ως αντικείμενο την προπαρασκευή ανθρώπων για την ενηλικίωση. Αντιθέτως, εκείνο που επιδιώκει είναι να τους σταθεροποιήσει αμετακλήτως στην παιδική ηλικία. Της αρέσει να ευφραίνονται οι άνθρωποι, αρκεί να σκέπτονται μόνο το πώς θα ευφρανθούν...
Ο καθείς από αυτούς αποτραβηγμένος παράμερα, νιώθει σαν ξένος προς τη μοίρα όλων των άλλων: τα παιδιά του και οι προσωπικοί του φίλοι αποτελούν για αυτόν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
Οσο για τους γείτονές του, βρίσκεται δίπλα τους αλλά δεν τους βλέπει, τους αγγίζει και δεν τους αισθάνεται, υπάρχει μόνο εν εαυτώ και δι' εαυτόν, και, αν ίσως του μένει μια οικογένεια, δεν έχει, όμως, πλέον πατρίδα.
Πάνω από αυτούς υψώνεται μια τεράστια κηδεμονική εξουσία, που επιφορτίζεται να διασφαλίζει την απόλαυσή τους και να αγρυπνά για τη τύχη τους.
Είναι απόλυτη, διεξοδική, έρρυθμη, προνοητική και ήπια. Θα έμοιαζε με την πατρική εξουσία εάν, όπως αυτή, είχε ως αντικείμενο την προπαρασκευή ανθρώπων για την ενηλικίωση. Αντιθέτως, εκείνο που επιδιώκει είναι να τους σταθεροποιήσει αμετακλήτως στην παιδική ηλικία. Της αρέσει να ευφραίνονται οι άνθρωποι, αρκεί να σκέπτονται μόνο το πώς θα ευφρανθούν...


Μία έγκυος γυναίκα θύμα βιασμού έχει δύο επιλογές: Του μίσους- «να απαλαγώ από το παιδί του»- και της αγάπης- «να γεννήσω το παιδί μου». Δυστυχώς σήμερα θεωρείται αυτονόητη η πρώτη…
Ωραία τα λέτε, μάλιστα από ότι ακούω κυρίως άντρες υποστηρίζεται ότι η αγάπη η χριστιανική ηθική και όλα τα άλλα θα έπρεπε να κάνουν μία γυναίκα να κρατήσει μία εγκυμοσύνη μετά απο βιασμό.
Αλήθεια σας έχουν βιάσει ποτέ, είναι δυνατόν να βρεθείτε σε αυτήν την κατάσταση (βιολογικά αδύνατο)
Βρεθείτε πρώτα και μετά ξαναμιλάμε
Αγαπητή φίλη ( ; )
Κανείς δεν θα ευχόταν οποιαδήποτε άνθρωπο να ζήσει μια τέτοια βαθιά τραυματική εμπειρία για την ψυχή και το σώμα. Είναι απόλυτα κατανοητό το μέγεθος του σοκ να οδηγήσει μια γυναίκα σε αρνητικά συναισθήματα για το κυοφορούμενο βρέφος, συνδέοντάς το με τον δράστη και το θλιβερό συμβάν. Οι κακοποιημένες γυναίκες έχουν την αγάπη και την συμπαράσταση θέλω όλων μας.
Επιπρόσθετα όμως έχω την αίσθηση ότι η υπέρβαση των ατομικών συναισθημάτων και ο σεβασμός της ζωής του αγέννητου μωρού είναι μια αυτοθυσιαστική πράξη μεγάλης δύναμης και καρδιάς, αντάξια ενός Ανθρώπου με Α κεφαλαίο.
Φιλικά,
Μακάρι καμιά να μην βρεθεί σε τέτοια παρόμοια κατάσταση. Τότε δεν θα χρειαστεί Ανθρωπιά αλλά…..ΑΓΙΟΤΗΤΑ και δυστυχώς είμαστε πολύ φτωχοί σ αυτό.
Pos tha borousa na vro to videaki me to katapliktiko koritsaki pou
tragoudaei sto piano TO TRAGOUDI TIS ZOIS?