Η ιστορία μιας επιγραφής

YouTube Preview Image
The story of a sign

Ένας άγνωστος βοηθά έναν συνάνθρωπό του γράφοντας μια φράση με το στυλό του.

Η ταινία αυτή πήρε το 1ο βραβείο στο διαγωνισμό φιλμ μικρού μήκους στο φεστιβάλ Καννών 2008.

Η ευαίσθητη σκηνοθετική ματιά με τη βοήθεια της καταπληκτικής μουσικής του Luis Bacalov από το Il postino νομίζω ότι λίγους θα αφήσει ασυγκίνητους. Ευχαριστίες στον Άλεκ για το εύρημα.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Η ιστορία μιας επιγραφής

  • Ιούνιος 11, 2008, 1:07 πμ
    Permalink

    Eίναι μια γλυκιά καθημερινή ιστορία που αγγίζει καρδιές. Τελικά η ματιά μας αποκτά νόημα όταν στέκεται κάπου με αγάπη και όχι όταν προσπερνά τη ζωή αδιάφορα. Ας γίνουμε λίγο ποιητές για να ομορφήνει η ζωή μας και η ζωή των άλλων.Τελικά , η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο, όπως λέει και ο Ντοστογιέφσκυ!!!

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Βλέπω ένα πλήθος αναρίθμητο ομοίων και ίσων ανθρώπων που περιστρέφονται ακούραστα περί τον εαυτό τους για να προσπορισθούν μικρές και φτηνές απολαύσεις, με τις οποίες γεμίζουν την ψυχή τους.
    Ο καθείς από αυτούς αποτραβηγμένος παράμερα, νιώθει σαν ξένος προς τη μοίρα όλων των άλλων: τα παιδιά του και οι προσωπικοί του φίλοι αποτελούν για αυτόν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
    Οσο για τους γείτονές του, βρίσκεται δίπλα τους αλλά δεν τους βλέπει, τους αγγίζει και δεν τους αισθάνεται, υπάρχει μόνο εν εαυτώ και δι' εαυτόν, και, αν ίσως του μένει μια οικογένεια, δεν έχει, όμως, πλέον πατρίδα.
    Πάνω από αυτούς υψώνεται μια τεράστια κηδεμονική εξουσία, που επιφορτίζεται να διασφαλίζει την απόλαυσή τους και να αγρυπνά για τη τύχη τους.
    Είναι απόλυτη, διεξοδική, έρρυθμη, προνοητική και ήπια. Θα έμοιαζε με την πατρική εξουσία εάν, όπως αυτή, είχε ως αντικείμενο την προπαρασκευή ανθρώπων για την ενηλικίωση. Αντιθέτως, εκείνο που επιδιώκει είναι να τους σταθεροποιήσει αμετακλήτως στην παιδική ηλικία. Της αρέσει να ευφραίνονται οι άνθρωποι, αρκεί να σκέπτονται μόνο το πώς θα ευφρανθούν...
    - Τοκβίλ
  • Αρέσει σε %d bloggers: