Χριστός Ανέστη Χαρά μου!

Άγιος Σεραφείμ Σάρωφ

Μια γυναίκα χωρική, που στα χίλια επτακόσια τόσο, χάνει τον κτίστη άντρα της και αποφασίζει να συνεχίσει εκείνη τη δουλειά του, ολοκληρώνοντας το κτίσιμο μιας εκκλησιάς, δεν είναι «μια τυχαία γυναίκα». Αυτή η «μη τυχαία», γέννησε τον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ, τον «απομοναχιασμένο», όπως έγραφε για κείνον ο Πολυαγαπημένος και Χαριτωμένος , μακαριστός, Φώτης Κόντογλου.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Λημέρι.

Η φωτογραφία είναι του zenosaurus.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Χριστός Ανέστη Χαρά μου!”

  • Οκτώβριος 25, 2008, 9:00 πμ
    Permalink

    Ένα μεγάλο «λάφυρο» του: ο πατήρ Σεραφείμ Rose
    Ένας μεγάλος διανοητής- φιλόσοφος του αιώνα μας.
    Ένας μεγάλος του Θεού φίλος από τη Καλιφόρνια-made in USA !!

    Ένα άπιαστο όνειρο… για τα.. «τηλεοπτικά».. μηδενοπωλεία.. των καιρών μας.

    Δ Ο Ξ Α Σ Ο Ι Κ Υ Ρ Ι Ε , Δόξα Σοι !!!

    Σχολιάστε

Απάντηση

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Αυτός πού έχει ταπείνωση, δεν κάνει ποτέ τον δάσκαλο· ακούει και, όταν του ζητηθή η γνώμη του, μιλάει ταπεινά. Ποτέ δεν λέει «εγώ», αλλά «ο λογισμός μου λέει» ή «οι Πατέρες είπαν». Μιλάει δηλαδή σαν μαθητής. Όποιος νομίζει ότι είναι Ικανός να διορθώνη τους άλλους έχει πολύ εγωισμό.
    - Γέροντας Παΐσιος
  • Αρέσει σε %d bloggers: