Μοναξιά και Αρχοντική Αγάπη

συζυγική ενότητα γάμος ένωση

Ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος εκκινώντας από την φράση «Οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον ἐπὶ τῆς γῆς· ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ᾿· αὐτόν» στην ακολουθία του γάμου, αναλύει:

  • Την πραγματική έννοια της μοναξιάς και η θεραπεία της,
  • Πότε είναι πραγματικά μόνος ο άνθρωπος,
  • Την απολυτοποίηση του σχετικού, π.χ. του/της συντρόφου,
  • Αγάπη, σεβασμό της ελευθερίας και ζήλια,
  • Το περιεχόμενο της βοήθειας της Εύας προς τον Αδάμ,
  • Τι σημαίνει πρακτικά η ένωση άνδρα και γυναίκας σε έναν άνθρωπο με το μυστήριο του γάμου,
  • Την προσκόλληση του ανδρός προς την γυναίκα αυτού,
  • Τις γνώμες των γονέων προς τα παντρεμένα παιδιά τους,
  • Τις μικρές ρωγμές που υπεισέρχονται στην αδιάσπαστη κοινωνία του ζευγαριού στο γάμο, π.χ. ξεχωριστοί φίλοι/ες,
  • Τη διαφορά του γάμου ως ιερή αποστολή από έναν συνεταιρισμό συμφερόντων,
  • Την τραγωδία και τις συνέπειες της καταστροφής της οικογένειας.
Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος - Μοναξιά κι αρχοντική αγάπη

Πηγή: Πνευματικές Ομιλίες

φωτογραφία: David Brian

6 σκέψεις σχετικά με το “Μοναξιά και Αρχοντική Αγάπη

  • Φεβρουάριος 14, 2012, 11:02 μμ
    Permalink

    Χμμμ … εξαιρετική ομιλία, καίριες επισημάνσεις…

    Ωραία η πλάτη του νυφικού … πέπλο και μανικιούρ χάλια..

    Σχολιάστε
  • Φεβρουάριος 16, 2012, 7:37 πμ
    Permalink

    Παναγιώτα συμφωνώ σε όλα!!!

    Σχολιάστε
  • Φεβρουάριος 17, 2012, 5:01 μμ
    Permalink

    Συγνώμη Παναγιώτα και Ελισάβετ, αλλά,

    Δεν είναι πάντοτε ορθό να είμαστε »ειλικρινείς», διότι μπορεί να πληγώσουμε τον συνάνθρωπο μας με αυτά που θα πούμε.

    Τι θα πει το ανδρόγυνο της φωτογραφίας (και ειδικά η νύφη) όταν δουν τα πιο πάνω σχόλια; Ίσως μέχρι εκεί να έφτανε η οικονομική τους ευχέρια, ή να υπήρχε άλλος λόγος…

    Παρόλο που είμαι σίγουρος ότι δεν είχατε κακή πρόθεση όταν λέγατε τα πιο πάνω άλλα (μάλλον) ήταν απλά σχόλια, εντούτοις, πιθανόν να τραυματιστεί κανείς με αυτά που θα πούμε, πολλές φορές.

    Κι εγώ από αγάπη τα λέω αυτά και ελπίζω να μην σας έθειξα ή να σας πλήγωσα.

    Δυστυχώς, κι εγώ κάνω το ίδιο λάθος και άλλα πάρα πολλά.

    Ευχαριστώ.

    Συγχωρέστε με…

    Σχολιάστε
  • Φεβρουάριος 20, 2012, 12:11 μμ
    Permalink

    Ανώνυμε έχεις δίκιο . . η γιαγιά μου έλεγε τον καλό λόγο πες τον , τον κακό κατάπιε τον . Προσωπικά πάντως αν με είχε αξιώσει ο Θεός αν κάνω έναν ευλογημένο γάμο και να φορούσα και τόσο όμορφο νυφικό το τελευταίο που θα με ενοιαζε θα ήταν τα σχόλια κάποιων για τα νύχια μου. . .

    Σχολιάστε
  • Φεβρουάριος 21, 2012, 2:53 μμ
    Permalink

    Αγαπητέ/ή anonymous, είναι αξιοζήλευτη και αξιέπαινη αυτή η ευαισθησία για τον αντίκτυπο των σχολίων μας στους άλλους.

    Νομίζω όμως ότι στην προκειμένη περίπτωση υπερβάλλουμε λίγο. Η εικόνα παραπάνω είναι από αυτές που εμφανίζονται όταν στο google πατάς «γάμος», «παντρεμένοι», «έρωτας» ή κάτι τέτοιο. Και πρόκειται κυρίως για φωτογραφίες μοντέλων που ποζάρουν, όχι πραγματικών νεόνυμφων. Οπότε μην ανησυχείς … δεν υπάρχει περίπτωση να πληγωθεί κανείς από τα σχόλιά μας. 🙂

    Σχολιάστε

Απάντηση σε Παναγιώτα Ακύρωση απάντησης

Subscribe without commenting

  • Κέρασμα

    Βλέπω ένα πλήθος αναρίθμητο ομοίων και ίσων ανθρώπων που περιστρέφονται ακούραστα περί τον εαυτό τους για να προσπορισθούν μικρές και φτηνές απολαύσεις, με τις οποίες γεμίζουν την ψυχή τους.
    Ο καθείς από αυτούς αποτραβηγμένος παράμερα, νιώθει σαν ξένος προς τη μοίρα όλων των άλλων: τα παιδιά του και οι προσωπικοί του φίλοι αποτελούν για αυτόν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
    Οσο για τους γείτονές του, βρίσκεται δίπλα τους αλλά δεν τους βλέπει, τους αγγίζει και δεν τους αισθάνεται, υπάρχει μόνο εν εαυτώ και δι' εαυτόν, και, αν ίσως του μένει μια οικογένεια, δεν έχει, όμως, πλέον πατρίδα.
    Πάνω από αυτούς υψώνεται μια τεράστια κηδεμονική εξουσία, που επιφορτίζεται να διασφαλίζει την απόλαυσή τους και να αγρυπνά για τη τύχη τους.
    Είναι απόλυτη, διεξοδική, έρρυθμη, προνοητική και ήπια. Θα έμοιαζε με την πατρική εξουσία εάν, όπως αυτή, είχε ως αντικείμενο την προπαρασκευή ανθρώπων για την ενηλικίωση. Αντιθέτως, εκείνο που επιδιώκει είναι να τους σταθεροποιήσει αμετακλήτως στην παιδική ηλικία. Της αρέσει να ευφραίνονται οι άνθρωποι, αρκεί να σκέπτονται μόνο το πώς θα ευφρανθούν...
    - Τοκβίλ
  • Αρέσει σε %d bloggers: